cukam (p. 192) s. Health, welfare, சௌக்கியம். 2. Convalescence, recovery, ஆரோக்கியம். (c.) 3. Ease, relief from pain, trouble, &c., வாழ்வு. 4. Happiness, pleasure, delight, enjoyment, felicity, safety, இன்பம். 5. Virtue, merit, benefit to men or animals, தருமம். W. p. 927. SUKHA. 6. Salubrity, wholesomeness, comfort; that which is good or pleasing, நன்மை. 7. Practicability, facility in attainment. வருத்தமின்மை. 8. Safety, பத்திரம். 9. One of the positions of the yogi. See சுகாதனம். 1. A parrot, கிளி. 11. [a contraction of சூசுகம்.] The orifice of a teat, nipple, முலைக்கண். சு அவனுக்கு மெனக்குஞ் சுகப்படவில்லை. We are not on good terms. [prov.] சுகமாயிரு. I wish you health. சுகமேபோகலாம். You may walk in and see. சுகக்காரன், s. A whoremonger. (R.) சுகங்காட்ட, inf. To present appearances of convalescence. 2. To indulge or humor one, to allure, give one a taste of enjoyments. சுகங்காண, inf. To recover from sickness, in whole or in part, to be convalescent. சுகங்கொடுக்க, inf. To give health, as God in his providence by medicine, &c. சுகசரீரம், s. A healthy constitution in which the three humours are in equilibrium. சுகசரீரி--சுகசீவி, s. A healthy person. சுகசன்னி, s. A fit of apoplexy or tetanus, from unseasonable intercourse. See சன்னி. சுகசெல்வம், s. Health and prosperity, luxury. சுகசெல்வி, s. [mas. சுகசெல்வன்.] A female enjoying the pleasures and luxuries of life. சுகசெய்தி, s. Welfare, state of health, &c., as inquired after. சுகஞ்சுகம், [an auspicious phrase.] Health! health! spoken by a woman in pouring the last water to wash or bathe her child, and sometimes by adults after bathing, &c, மங்கலமொழி. சுகதுக்கம், s. Comforts and troubles, joys and sorrows, as attendant on the present life, or as awarded by the Deity for the actions of former births. சுகதுக்கஞ்சுழல்சக்கரம். Joys and sorrows are a turning wheel. சுகதுக்கி, s. One subject to joy and sorrow, a soul subject to births. (p.) சுகத்தாழ்வு, s. v. noun. Illness, want of sound health. சுகத்துக்குப்போக, inf. To remove one's self to a suitable locality, for enjoying health, to go to a sanitarium. (c.) சுகமாய்ப்போக, inf. To enter any place without molestation, obstruction, &c. 2. To be recovered from any disease. சுகபேதி--சுகவிரேசனம், s. A mild purgative, aperient, laxative, deobstruent. (c.) சுகபோகம், s. Sensual or luxurious enjoyments; sensual delight. சுகபோகி, s. A sensualist, an epicure. சுகபோசனம், s. Wholesome food. சுகப்பட, inf. To recover from disease, to be convalescent. 2. To be convenient, to suit, to be comfortable. சுகப்பேறு, s. [prov.] Safe child-birth after the full period of gestation. சுகவாசி, s. One living comfortably without toil. 2. Fixed or permanent inhabitant. சுகவாசிக்குடிகள், s. See under குடிகள். சுகவார்த்தை, s. A good account of one's health. சுகவாசித்தீர்வை, s. Tribute or tax paid to land-lords. சுகவாசிவாரம், s. The share of produce accruing to the cultivator of the soil. சுகவாழ்க்கை--சுகவாழ்வு, s. Health and prosperity. சுகவிருத்தி, s. Welfare. 2. Intelligence of one's welfare. சுகவீனம், s. Illness, ill-health. 2. Trouble. சுகாதனம்--சுகாசனம், s. An honorable, or a comfortable seat, நல்லாசனம். 2. The fixing of an idol in its place with due ceremony, விக்கிரகஸ்தாபகம். 3. The last division of the third அங்கயோகம், or posture of the silent devotee, for which there is no prescribed form, the person being left to his own choice, அங்கயோகத் தொன்று. 4. Seating one's self properly, இயல்பாகவிருக்கை; [ex ஆதனம்.] (p.) சுகாசுகம், s. Joys and sorrows. See சுகதுக்கம். சுகாதிசயம், s. News of another's welfare. சுகாதீதம், s. The height of enjoyment. 2. Anticipation of eternal happiness; [ex அதீதம்.] சுகானுபவம், s. Anticipation or consciousness of delight, enjoyment, felicity, &c., [ex அனுபவம்.] 15)

titi (p. 238) --ஸ்திதி, s. Steadfastness, stability, permanence, நிலைபேறு. 2. Preservation, continuance of creation, or the process of the operation of nature as one of the acts of deity, காத்தல். (See கிருத் தியம், தொழில்.) 3. (c.) State, condition, நிலைமை. 4. Wealth, good circumstances, வாழ்வு. 5. Honor, dignity, கனம். (சது.) 6. Existence, and life, as distinguished from birth, or death, இருப்பு. (வைரா. 18.) திதிகர்த்தா--திதிபரன், s. The deity, as Preserver, விஷ்ணு. 2. The deity, as awarding to creatures, in this life, the fruits of their former actions. திதிகாலம், s. Time of preservation by the deity. 2. Life-time, ஆயுள். திதிப்பிரகரணம், s. The stage, the period or state of preservation of creatures. திதியதிகாரசத்தி, s. The active power or energy of deity as exercised in the continuance and operations of nature-vulgarly ascribed to Vishnu. 61)

tīr (p. 243) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க. v. a. To finish, complete, conclude, முடிக்க. 2. To settle, decide, determine, predestinate, தீர்மானிக்க. 3. To adjust a quarrel, bargain, marriage contract, &c., திட்டஞ்செய்ய. 4. To arbitrate, decide a law-suit, pass sentence as a judge, தீர்ப்புச்செய்ய. 5. To remove moral or ceremonial defilement, to expiate, நீக்க. 6. To remove affliction, sorrow, pain; to terminate births, as the Deity, விடுக்க. 7. To satisfy hunger, desire, revenge, lust, &c., திருத்தியாக்க. 8. To accomplish, effect, fulfil, consummate, perfect, பூர்த்தியாக்க. (c.) தீர்த்தறுத்துக்கொள்ள, inf. To drop acquaintance, terminate intercourse or dealings. தீர்த்துக்கொடுக்க, inf. To settle the price and give up the commodity. தீர்த்துக்கொள்ள, inf. To settle an account. தீர்த்துப்போட--தீர்த்துவிட, inf. To settle a difference between parties. 2. To pay off. தீர்த்தல், v. noun. A causing to leave or to quit, போக்குதல். (நீதிநெறிவிள.) தீர்ப்பு, v. noun. Settlement, conclusion, completion, termination, consummation, முடிப்பு. 2. Decision, award. judgement, decree, sentence, நியமம். 3. Determination, resolution, தீர்மானம். 4. Clearance, removal, liquidation, remission, நிவிர்த்தி. 5. Antidote, atonement, expiation, பரிகரிப்பு. தீர்ப்பானபேச்சு, s. A decision, conclusion. தீர்ப்பானவிலை, s. A settled price--as தீர்மானமானவிலை. தீர்ப்புக்கட்ட, inf. To make a decision, settle a business, to finish, decide, fix. 2. To form an opinion, judgement, &c. தீர்ப்புக்காண, inf. To find out the result of a law-suit, &c. 2. To terminate, come to an issue--as a law-suit. தீர்ப்புச்சொல்ல, inf. To speak decidedly. 2. To pass sentence, pronounce judgement. 3. To suggest a remedy, antidote, &c., or counteraction of a curse. தீர்ப்புநகல், s. Copy of a decision. தீர்ப்பெழுத, inf. To record a sentence, award, &c., as a judge. 31) *

nṭu (p. 268) s. The middle, இடை. 2. Centre, centricity, midst, மத்தி. 3. Intermediate as to place or time, that which intervence, இடையானது. 4. Equity, impartiality, justice, uprightness, நீதி. 5. Medium, moderation, மிதம். 6. The waist, இடுப்பு. 7. Law-suit, வழக்கு. 8. The state, capacity, office, &c., of a judge or umpire, நியா யாதிபதித்துவம். (c.) 9. (சது.) Earth, பூமி--This word is commonly used நட்டு in combination--as நட்டாறு, the midst of the river, நட்டுச்சி, exactly the meridian. நடக்கடல், s. The mid-sea. நடுக்கடல்போனாலும்மறுப்படாமல்வரக்கடவீர்..... Even though you go into the midst of the sea, may you return without harm. நடுக்கட்ட, inf. [prov.] [com. பொதுக் கட்ட.] To sequester property. நடுக்கட்டு, s. A girdle. See under கட்டு. நடுக்கண்டம், s. The central portion of a continent. 2. The middle piece. நடுக்காரர், s. [prov.] Arbitrators, judges, umpires. நடுக்கிளி, s. The head player in a square. See under கிளி. நடுக்குடி, s. A house-hold in the midst of others, as being safer than if alone. 2. A family of midding circumstances, rank, &c. 3. [prov.] The head-family of a tribe or class. நடுக்கேட்க, inf. To hear a case in law. 2. To refer a case for decision. நடுக்கொண்டவீடு, s. [prov.] The middle house. (c.) நடுக்கொள்ளைக்காரன், s. One who plunders without regard to either party. நடுச்சாமம், s. Midnight, the middle watch from 12 o'clock till 3. நடுச்சுவர், s. A partition wall. நடுச்சொல்ல, inf. To decide a case, to mediate. நடுத்தரம், s. That which is middling. See தரம். நடுத்தலை, s. Crown of the head, உச்சி. நடுத்தீர்க்க, inf. To give, or pass judgement in case. நடுத்தீர்ப்பு--நடுத்தீர்வை, s. Judicial judgement. 2. The final judgement. 3. (fig.) Devine judgements--as pestilence and other calamities. நடுத்தீர்ப்புநாள், s. The judgement day. நடுத்தெரு, s. The middle street of a town or village. நடுநாள், s. The fourteenth or middle lunar asterism, சித்திரைநாள். (p.) நடுநியாயம், s. Equity, fair dealing, uprightness. 2. Impartiality, evenhanded justice. 3. Law-suit, pleadings, arguments stated. நடுநிலை, s. An intermediate state, degree, &c. 2. Strict justice, equity. 3. Arbitration, mediation. 4. One of the positions in the mystic worship of the Saiva system. நடுநிலைஞாயம், s. The mysticism of the நடுநிலை worship. நடுநிலைமந்திரம், s. An incantation in the Saiva worship, the letters of which are mystic symbols of the forms of deity, or of the idol worshipped. The words are ஆம், ஊம், ஓம், சிவாயநம, in which ஆம், is அடி, basis; ஊம், is நடு, middle; ஓம், is முடி, top; சி, is சிவம், formless deity; வா, is சத்தி, the female principle, obscuration. நடுநிலைமை, s. Mediocrity, middle circumstances in life. நடுநிற்றல், v. noun. Becoming bail or security for one. (not the law term.) 2. Being upright, impartial. நடுநீதி, s. Impartial justice, equity, &c., as நடுநியாயம். நடுப்பகல், inf. Mid-day, noon. (c.) நடுப்படுத்த, inf. As நடுக்கட்ட. நடுப்பார்த்தல், v. noun. [prov.] Acting as an inspecter, commissioner, delegate, &c., by order of a court, மத்தியஸ்தம்பார் க்கை. நடுப்பெற, adv. [vul. நடுப்புற.] In the middle, in the centre; between, among. நடுப்பெறஉளுக்காரு. Sit in the middle. நடுப்பேச, inf. To plead, as நடுச் சொல்ல. நடுப்போர், s. [prov.] The midst of the work, operation, affair, &c., (lit.) the midst of the battle, இடைநடு. நடுமதியம்--நடுமத்தியானம், s. Noon, mid-day. நடுமையம், s. Middle, centre. 2. Zenith, meridian. நடுராசி, s. Middling in quality, size, &c., moderate, நடுத்தரம். நடுவதுபாதி, s. That which is in the midst, intermediate. நடுவதுபாதியிலேவந்தான். He came after the beginning of an affair when half of it was over; he came last. நடுவத்தசாமம்--நடுவத்தொருசாமம், s. [prov.] Midnight. நடுவயது, s. Middle age. நடுவறுத்தல், v. noun. Judging, as an umpire, deciding, discerning, perceiving, comprehending, ascertaining, discussing a controversy. நடுவறுத்தான், appel. n. The name of a plant, மூக்குரட்டைக்கொடி, Boerhavia diffusa, L. நடுவழி--நடுப்பாதை, s. Mid-way. நடுவன், s. Yama, the god of death, awarder of rewards and punishments, இயமன். (p.) 2. [prov.] A judge, arbiter, awarder, நியாயாதிபதி. நடுவாந்தரம், s. Midst of a work, process, time, &c., intermediate, மத்தி. (c.) நடுவாந்தரத்திலேபோய்விட்டான். He died prematurely. நடுவிரல், s. The middle finger. நடுவிலவன், s. [prov. நடுவிலான்.] A middle brother. நடுவிலே. In the midst, amidst. நடுவின்மை, s. Partiality, injustice, நீதிஇல்லாமை. (p.) நடுவீடு, s. The middle or interior of the house where the idol is kept. 2. An obscene expression, used in the south. நடுவீடுபெருவழியாயிற்று. The very interior of the house is become a public road; i. e., the family is ruined. நடுவீட்டுக்குநாயகமாய்வந்தான். He has come to lord it over us. நடுவீதி, s. The midst of the street. நடுவெலும்பு, s. The back bone, the spine, முதுகெலும்பு. (c.) நடுவெளி, s. Midst of an open plain, space, &c., இடைவெளி. 2. Immensity of space, a filled by the deity, பரவெளி. நடுவெளிக்கமலபாதம், s. The lotuslike feet of the deity, as filling all space. (p.) நடுவேபேச, inf. To interrupt one who speaks. 2. To speak as a mediator. நடுவேபொல்லாப்பாக, inf. To become detached in friendship. (c.) நடுவேமுறிக்க, inf. To break in the middle. 2. To object or contradict in speaking. 20)

potu (p. 336) s. That which is shared by many, சாதாரணம். 2. The genus in distinction from the species, பொதுவினம். 3. A public assembly, சபை. 4. What is public, general, ordinary, usual, வழக்கம். (c.) எல்லாநோய்க்கும்பொதுமருந்து. A physic for all diseases, a panacea. பொதுக்கட்டுதல், v. noun. Sequestrating, taking from both parties. 2. Depositing by mutual consent, as in Panchayat. பொதுக்கட்டியிருக்கிறது. It is deposited until an award is issued. பொதுக்காரியம், s. A common or public affair. பொதுக்குணம்--பொதுத்தன்மை, s. An attribute common to the simile and to that to which it is compared--as redness, to coral and to the lips. பொதுச்சீர், s. Poetical feet containing four syllables. See சீர். பொதுச்சூத்திரம்--பொதுவிதி, s. A general rule. பொதுச்சொல், s. A general term. 2. [in gram.] A word common to both திணை, or to two or more genders. பொதுஸ்திரி--பொதுப்பெண்--பொது மகள்--பொதுமடந்தை, s. A whore, a harlot, prostitute, (lit.) a common woman, வேசை. பொதுத்திணை, s. [in gram.] That which is common to both திணை. பொதுநன்மை, s. Common or public good. பொதுநிலம், s. Common land. பொதுநிறம், s. An indefinite color between red and black; spoken of persons. பொதுப்பட, inf. [as adv.] Generally commonly. பொதுப்படப்பேசினான். He spoke without particularizing any one. பொதுப்பெயர், s. [in gram.] Nouns common to both திணை, and two or more பால்--opposed to சிறப்புப்பெயர். பொதுப்பேச்சு, s. General speech, language not definite, not minute. 2. Ambiguous talk. பொதுமனிதன்--பொதுவன், s. A mediator, மத்தியஸ்தன். பொதுமுதல், s. Common stock in trade. பொதுவசனம், s. A word, phrase, or sentence of more than one meaning, பல பொருள்ஒருசொல். 2. As பொதுப்பேச்சு. பொதுவனுமானம், s. One of the four modes of arriving at a conclusion. See அனுமானம். பொதுவிலேவிட, inf. To let a thing be common. பொதுவிலெடுத்துச்செலவழிக்க, inf. To expend out of the common stock. பொதுவில், s. A public hall, as பொ தியில், அம்பலம். 114)