kurai (p. 127) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To sound, to roar--as the sea; to clamor, ஒலிக்க. 2. To bark--as a dog, நாய்குரைக்க. (Sans. Kura.) குரைமுகன், s. A dog; lit. the barking mouthed, நாய். குரைத்தல், v. noun. The act of sounding, ஒலித்தல். 2. (Rott.) A mere sound, not expressing a distinct letter, எழுத்திலா வோசை. 9) *

kulai (p. 127) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. [cor. of குரை.] To bark--as a dog, நாய்குலைக்க. 2. To snap, snarl--as captious or sullen people, கடிந்துபேச. குலையாதநாய் குதிங்காலைக்கடிக்கும். A dog which does not bark, may bite the heel. குலைத்துக்காட்ட, inf. To give notice (of thieves, &c.); to show--as dogs, by barking. 2. To point out demons. especially in time of epidemics--as black dogs, whose sight is supposed to be keener than that of others. 3. To snarl out, to vociferete. குலைப்பு, v. noun. Barking; snarling. 53)

pṭṭai (p. 291) s. Bark of a tree, மரத்தோல். (சது.) 2. Coats forming the stalk of the plantain tree, வாழைப்பட்டை. 3. Gold or silver fringe, சரிகைப்பட்டை. 4. A stripe of streak, in general rather broad, பட் டைக்கோடு. 5. [in combin.] A flat part of the body, the shoulderblade. See. கைப்பட்டை, and தோட்பட்டை. 6. A thick fillet, web, &c., of gold thread, பொற்சரிகைப்பட்டி. 7. A collar of a shirt or cloak, a cape, கழுத் துப்பட்டை. 8. A palmyra timber, பனம் பட்டை. 9. [probably a change of பூட்டை.] A well-basket, இறைகூடை. 1. [in architecture.] A frieze, போதிகை. (Beschi.) 11. A rhomb, in gems, மணியிற்றீரும்பட்டை. 12. A broad folded seam, பட்டைத்தையல். 13. A small casket made of bark--as பொடிப்பட்டை. The compounds relating to a well-basket are of Jaffna. பட்டைக்கோலுதல், v. noun. [prov.] Making a well-basket of palmyra leaf. பட்டைக்காறை, s. An ornament for the neck, ஓர்கழுத்தணி. See காறை. பட்டைக்கிடங்கு--பட்டைக்குழி, s. A cavity at the bottom of a well. See. குழி. பட்டைசீவ--பட்டைதட்ட--பட்டையு ரிக்க. inf. The scrape off bark. பட்டைச்சாதம், s. Boiled rice moulded in a metal cup. See சாதம். பட்டைச்சாராயம், s. Arrack extracted from a bark. See சாராயம். பட்டைதீர, inf. [also பட்டையடிக்க.] To mark stripes of red and white on the walls of a Brahman's house and trees around. 2. See தீர், v. பட்டைத்தையல், s. As பட்டை, 12. பட்டைநாமம், s. A wide mark on the forehead. see நாமம். பட்டைமுட்டு, s. [prov.] Striking of the well-basket on the bottom from shallowness of water. பட்டையரைஞாண், s. A broad waistring. See அரைஞாண். பட்டைவிட்டுப்போதல், v. noun. The bark becoming loose. யோகப்பட்டை, s. A narrow stout web, used by a devotee to tie his knees in a sitting posture while he is engaged in meditation. 150) *