mūñci (p. 361) s. The face of a beast--as குரங்குமூஞ்சி, பன்றிமூஞ்சி; also vul. of children and others. மூஞ்சியிலேகாறியுமிழ்ந்தான். He hawked and spit in his face. மூஞ்சிசுண்ட, inf. To contract the face through anger or scorn. மூஞ்சியைக்காட்ட, inf. To pout. கோணல்மூஞ்சி, s. [com. கோணமூஞ்சி.] Grimace. 35)