aṟivu (p. 33) s. Knowledge, wisdom, learning, science, erudition, one of the four ஆடூஉக்குணம், ஞானம். 2. Intelligence, intellect, reason, புத்தி. 3. Feeling, perception, comprehension, உணர்வு. 4. The senses as the medium of knowledge or knowledge acquired by them, பொறியுணர்வு. 5. Instruction, advice, போதனை. (c.) அறிவழி, s. Toddy or other inebriating liquor, கள். 2. A devil, பிசா சம்; [ex அழி, to ruin.] (p.) அறிவழிய, inf. To lose one's reason, be bereft or sense, be under a delusion, be infatuated. அறிவறை, s. One destitute of spiritual knowledge. 2. Destitution of spiritual knowledge, delusion, infatuation, illusion; [ex அறை, bereft.] (p.). அறிவறைபோயினர். They became bewildered. அறிவன், s. A wise man, a skilful or learned person, அறிவுடையோன். 2. An artificer, கம்மாளன். 3. The planet Mercury, புதன். 4. The twenty-sixth lunar mansion, உத்திரட்டாதிநாள். 5. The planet Mars, செவ்வாய். 6. God, கடவுள். 7. Argha, அருகன். 8. Vishnu, விட்டுணு. 9. Siva, சிவன். (p.) அறிவனாள், s. The twenty-sixth lunar mansion. அறிவாகரன், s. A person of profound erudition; [ex ஆகரம், seat.] (p.) அறிவாளன்--அறிவாளி, s. A wise, skilful or intelligent person. அறிவிலான்--அறிவிலி--அறிவில் லான்--அறிவீனன், s. An ignorant person, one without spiritual knowledge. அறிவில்லாமை--அறிவின்மை--அ றிவீனம், neg. v. noun. Ignorance. அறிவுகொடுக்க--அறிவுகொளுத்த, inf. To impart instruction, teach, instruct. 2. To allow a lucid interval, as to a dying person after a season of stupor, delirium, &c. அறிவுகொடுத்துக் கொல்லும். (Death, disease, &c.) will allow a lucid interval and then kill (him.) அறிவுசொல்ல, inf. To communicate instruction, give good advice, exhort. அறிவுடைமை, v. noun. Knowledge, the possession of knowledge. அறிவுணர்த்த--அறிவுபயிற்ற--அறி வுறுத்த, inf. To instruct, communicate instruction. அறிவுதிக்க, inf. To dawn as wisdom. அறிவுபிறக்க, inf. To dawn as knowledge in the mind, to become instructed, enlightened, informed. 2. To be restored as the senses, consciousness, &c. அறிவுப்பயிற்சி, s. Education. அறிவுமயக்கம், s. Loss of consciousness. அறிவுமயங்க, inf. To faint, lose consciousness either by swooning, fits, sleep, or the approach of death, &c. 2. To be surprised. அறிவுள்ளவன், s. A wise or skilful person. 2. A grateful person. அறிவொப்புக்காண்டல், v. noun. Questioning to ascertain if another's views correspond with one's own. (p.). நுண்ணறிவு, s. Minute or exact knowledge. பேரறிவு, s. Perfect knowledge. சிற்றறிவு, s. Imperfect knowledge. 53)

āviym (p. 43) s. Spirit, life, bodily strength, உயிர். 2. The body, receptacle of the soul, சரீரம். (பிங்கலந்தை.) இராசாகோபித்ததினாலவன்பயந்து ஆவியங்கெட்டுப் போனான். Being reproved by the king, he became like one bereft of life. 36)

cā (p. 174) கிறேன், செத்தேன், வேன், சாக, v. n. To die, இறக்க. 2. To perish or be injured --as grain--, &c., கெட. 3. To dry up--as a sore, &c., காய்ந்துபோக. (Sa. Jya.)--Note. சாவ and sometimes சா are used in poetry for சாக. and சாம் for சாகும். அவள்பேரிலேசாகிறான். He is dying (from love) for her. சாவதுபிழைப்பதாயிருக்கிறான். He is dangerously ill. செத்துப்பிழைத்தாயா. Are you just come to life? Spoken of one absent, or inattentive who afterwards asks for an explanation. செத்தவீடு. A funeral-house. கால்கைசெத்துப்போயின. The arms and legs are wearied by walking, &c. சாகக்கொடுக்க, inf. To lose a near relative, to be bereft--used chiefly in expressions of regret, and in lamentations for the dead. சாகக்கொல்ல, inf. To kill, to kill outright. 2. (fig.) To harass, to torment. சாகத்துணிந்தவன், s. One who voluntarily braves death in battle, or by any desperate act. சன்னியாசிகள்பந்தி, s. [R. Catho. usage.] The order of monks. பாலசன்னியாசி, s. One who devotes himself from his youth to ascetic life, lives in celibacy, &c., 2. The pupil of a முனி, muni, முனிசீஷன். 5) *

cōpi (p. 212) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To be beautiful, splendid, handsome, lustrous, to enhance or set forth beauty, பிரகாசமாயிருக்க. 2. To be ornamented, decorated, be flowery--as language, &c., அலங்காரமாயிருக்க. 3. To faint, swoon, be bereft of consciousness, சோர்வுற; [ex சோபம்.] (c.) தலைப்பாகைஅவன்முகத்துக்குச்சோபிக்கும், The turban will beautify his face. வெள்ளைக்குக்கறுப்புச்சோபிக்கும். Black interspersed will enhance the beauty of the white. சோபித்துக்கிடக்க, inf. To lie faint, to be in a swoon. அழகுசோபிக்க, inf. To be very beautiful, as dress, &c. 92) *

vēcāṟu (p. 401) கிறேன், வேசாறினேன், வேன், வேசாற, v. n. [Tel. வேசாட.] To be dispirited, dejected, bereft of energy, சோர. (c.) அவன்மெத்தவேசாறிப்போனான். He is much wearied. 64) *