aẕl (p. 32) s. Fire, நெருப்பு. 2. Heat, உட்டணம். 3. The eighteenth lunar mansion, கேட்டை. 4. The planet Mars. செவ் வாய். 5. Hell, நரகம். 6. Pungency of heat upon the tongue from acrimonious plants, &c., எரிவு. 7. Envy, jealousy, rage, கோபம். 8. Smarting of a wound, கொதிப்பு. 9. The burning of a fever, சுரச்சூடு. 1. The heat or burning of poison in the system, விடத்தெரிவு. அழலவன்--அழலோன், s. The sun, ஆதித்தன். 2. Mars the planet, செவ் வாய். 3. God of fire, அக்கினிதேவன். அழலாடி--அழலேந்தி, s. Siva, சிவன். அழல்விரியன், s. A poisonous snake, as எரிவிரியன். அழற்கண்ணன், s. Siva, சிவன். அழற்கண்வந்தோன், s. Veerapattra, வீரபத்திரன். அழற்பித்தம், s. A kind of bilious disease. அழற்பிரவை, s. One of the seven hells in which fire is the instrument of punishment, தீநரகு. அழனாசம், s. A species of snake, the bite of which causes insufferable burning. ஓர்பாம்பு. 2)

avuṟutm (p. 31) s. A bilious disease, பித் தாதிக்கம். 2. Venereal disease, கிரந்தி. (M. Dic.) 23)

iṟkku (p. 57) கிறேன், இறக்கினேன், வேன், இறக்க, v. a. To lower, let or hand down; put down--a load, &c., தாழ்த்த. 2. To land a person or thing, கரைக்கிறக்க. 3. To unburden the mind, relieve one's self or another of a heavy care, கவலையொழிக்க. 4. To reduce, bring down, கீழ்ப்படுத்த. அவனுடையகொழுப்பிறக்கிப்போடுவேன். I will bring down his fat; i. e. his pride. விஷத்தையிறக்கினான். He has subdued, or counteracted the effect of, the poison. ஒருதரத்திலேயிறக்கிப்போடு. Take it all down at once. இறக்குதுறை. A place of debarkation. இறக்குமதி, s. Importation, goods imported, இறக்குஞ்சரக்கு. சரக்கிறக்க, inf. To unload, to discharge cargo, unlade goods. பித்தமிறக்க, inf. To reduce bile in the system; hence to cure derangement, or any bilious affection. சாராயமிறக்க, inf. To distil liquors. மரக்கலமிறக்க, inf. To launch a vessel. தைலமிறக்க, inf. To distil. சுமையிறக்க, inf. To disburden. உள்ளேயிறக்க, inf. To swallow in small quantities--chiefly applicable to liquids. இறக்கு, v. noun. A letting down, unburdening, discharging, இறக்குகை. 2)

kānti (p. 104) s. Brightness, lustre, light, glare, ஒளி. 2. Beauty, அழகு. 3. Rays, கிர ணம். Wils. p. 29. KANTI. 4. Hotness, heat, உஷ்ணம். 5. Ochre, காவிக்கல். 6. The cat's eye, வைடூரியம். 7. A stone used as a medicine, சிலாசத்து (M. Dic.) காந்திகொடுக்க, inf. to give out lustre, or appear brilliant; to shine, to sparkle. காந்திகொள்ள, inf. To contract heat --as the system from neglect of bathing, from taking hot medicine, &c. காந்தியதிகமேனி, s. Ochre, காவிக்கல். காந்தியாயெறிக்க, inf. To emit rays of light; to be shining, resplendent, பிர காசிக்க. காந்தியானசரீரம், s. A body of hot temperament--applied to persons in whose system the bilious humor is predominant. காந்தியானபூமி, s. A hot climate. காந்தியானமருந்து, s. Hot medicines-as sulphur, calomel, &c., from their effects on the system. காந்தியெறிக்க, inf. to strike--as the heat of the sun, &c. 2. To fly to, or affect the head or other part--as ardent spirits, hot medicines, &c. காந்தியோனி, s. A kind of arsenic, ஓர்பாஷாணம். 45)

kāyccl (p. 104) v. noun. [substantively.] Heat, warmth, dryness, காய்கை. 2. Fever, inflammatory state of the system, சுரம். 3. Enmity, hatred, rancor, பகைமை. (c.) காய்ச்சலாய்க்கிடக்க, inf. To have a fever, to be ill of fever. காய்ச்சலாய்விழ, inf. To fall ill of a fever. காய்ச்சற்கட்டி, s. Enlargement of the spleen, after a chronic fever, சுரக்கட்டி. காய்ச்சற்காரன், s. A person with fever, சுரநோயுடையவன். அகோரக்காய்ச்சல், s. A violent fever. அச்சரக்காய்ச்சல், s. Fever arising from or accompanying the thrush, Aphtha, Febris aphthosa, (M. Dic.). அஸ்திக்காய்ச்சல், s. Fever affecting the bones. உட்காய்ச்சல், s. An internal fever, Febris leipyrias or intestinali. கணக்காய்ச்சல், s. A symptomatic fever, connected with a disease in children called கணம். காமக்காய்ச்சல், s. A venereal fever, Febris alba, chlorosis. குளிர்காய்ச்சல், s. A ague. சிலேஷ்மக்காய்ச்சல், s. Phlegmatic fever. சுரக்காய்ச்சல், s. A burning fever. தோஷக்காய்ச்சல், s. A malignant fever. நாவறட்சிக்காய்ச்சல், s. A fever which parches the tongue. பித்தக்காய்ச்சல், s. Bilious fever, Febris autumnalis, or biliosa. பெருவாரிக்காய்ச்சல், s. Pestilential fever. மந்தக்காய்ச்சல், s. Fever form indigestion. முறைக்காய்ச்சல்--மாறற்காய்ச்சல் s. A tertian ague, Febris intermittens tertiana, returning after an interval of about forty-eight hours . வறைக்காய்ச்சல், s. Fever attended with great dryness and thirst. வாதக்காய்ச்சல், s. Fever arising from rheumatism. விடுங்காய்ச்சல், s. An intermittent fever, Febris intermittens. விஷக்காய்ச்சல், s. A Malignant, dangerous fever. வைசூரிக்காய்ச்சல், s. A variolous or small-pox fever, Febris variolosa. 93)

koti (p. 146) v. noun. Bubbling up, as boiling water, நீர்க்கொதி. 2. Heat in the body, சூடு. 3. Anger, rage, கோபம். 4. Fever, febrile symptoms in the body, காய்ச்சல். 5. Slight diarrh&oe;a, கொதிக்கழிச்சல். 6. Grief, sorrow-regret yearning. துக்கம்; [ex கொதி, v.] இன்னமொருகொதியிலேவெந்துபோம். It will be done with one boiling up. கொதிகொள்ள, inf. To cause heat and slight fever or diarrh&oe;a in the body. கொதியிறக்க--கொதியெடுக்க, inf. To subdue one's pride. கொதியெண்ணி, s. [prov.] One wholly engrossed in looking for his food; (lit.) watching or counting the boiling of the pot. கொதியெண்ணெய், s. Medicinal oil, boiled but not strained. கொதியெழும்ப, inf. To be increased-as heat from the earth after a slight shower. 2. To have a slight internal fever. மாந்தக்கொதி, s. Fever from children from indigestion. வாதக்கொதி, s. Fever from plethoric humors. வெப்புக்கொதி, [prov.] Slight fever. சிலேட்டுமக்கொதி, s. [prov.] Fever from phlegmatic humors. பித்தக்கொதி, s. Fever from bilious humors. வயிற்றுக்கொதி, s. Hunger. 2. A slight diarrh&oe;a from heat. கண்கொதி, s. [prov.] Blight from an evil eye, or a malign look. 57)

carīram (p. 167) s. The living human body, the tenement of the soul, மனிதருடல். (c.) 2. Body in general of men or brutes, மிருகாதி களினுடல். W. p. 832. SAREERA. (not com. in Tamil.) சரீரகுணம், s. Temperament, disposition or state of body. 2. The disposition of the body with regard to the different effects of food, &c., on different persons. சரீரக்கட்டு, v. noun. Compactness of body. See கட்டு. சரீரக்கூறு, s. See under கூறு. 2. Any state of the body, as corpulent, thin, &c., thus. 1. வாதசரீரம், a constitution in which flatulent humors prevail, causing bloatedness, &c. 2. பித்தசரீரம், in which the bilious humors preponderate, causing thinness, emaciation, fretfulness, heat, &c. 3. சிலேட்டுமசரீரம், in which phlegmatic humors prevail, causing pulmonary diseases, dryness, &c. சரீரங்கனத்துக்கொள்ள, inf. See under கனம். சரீரங்காய--சரீரங்கரைந்துபோக, inf. To be emaciated, as the body by fever, &c. See காய். v. சரீரசகாயம், s. See under சகாயம். சரீரசங்கட்டம், s. Pain in the body, sickness. சரீரசஞ்சலம், s. Disease, ailment. சரீரசம்ரட்சணை, s. Preservation of the health of the body, nourishment of the body. (Rare.) சரீரசம்பந்த, adj. Belonging or relating to the body. சரீரசவுக்கியம், s. Health, sound state of the body. சரீரசுத்தி, s. Cleanliness, or purification of the body. சரீரஸ்மரணை, s. [com. சரீரசுரணை.] Sense of feeling in the body. சரீரத்திரயம், s. A three-fold enumeration of bodies, as given in the Agama. 1. தூலசரீரம், the gross body which perishes at death. 2. சூக்குமசரீரம், the subtile or ethereal body, or case and immediate organ of the soul, accompanying that through its various transmigrations. It is the embryo or seed of the respective bodies assumed to be, and is, capable of sensations in enjoyment, suffering, &c., beyond those of the grosser body. 3. காரணசரீரம், the original type or embryo of the body, as existing with the soul in its original state. See under காரணம். Another three-fold classification describes bodies as assumed by the soul with its சூக்குமம் adapted to three different states to which it is subject, namely. 1. யாதனாசரீரம், a body adapted to suffering, assigned to the soul for its abode in the infernal regions. 2. பூத னாசரீரம், a body capable of the sensual felicities of சுவர்க்கம், or the abode of Indra. 3. பரிணாமசரீரம், changeable bodies, the bodies of the present state, in which moral actions are performed. சரீரநோய், s. Pains in the body from over exertion, walking, cold, &c. சரீரபுஷ்டி, s. Corpulency. 2. A healthy, thriving state of the body. சரீரப்போக்கு--சரீரப்போங்கு, s. The state of the body; different states of constitution. சரீரமரணம், s. [in Christ. usage.] Death of the body, oppo. to ஆத்துமமரணம், spiritual death. சரீரவதை, s. Mortifying the body by austere penance. சரீரவாகு--சரீரவாக்கு, s. The temperament of the body. சரீரவுபாதி, s. Bodily pain. சரீரவுறவு, s. Consanguinity, oppo. to ஞானவுறவு. (p.) சரீராவச்சின்னவான்மா, s. The individuated soul as it exists in bodies respectively--as distinguished or detached from the universal spirit, சீவான்மா; [ex சரீரம், et அவச்சின்னம், separated.] (சது.) சரீரி, s. A sentient soul, a corporeal being--oppo. to அசரீரி, an immaterial existence. சுகசரீரம், s. A healthy constitution, in which the three humors are in equilibrium. தூலீத்தசரிரம், s. A fat or corpulent body. வச்சிரசரீரம், s. An adamantine body, (a form used in benedictions.) See வச்சிரம். 2. Strong and healthy body. கற்சரீரம், s. Stone-like body. See கல். 13) *

piṇi (p. 315) s. Disease, malady, distemper, sickness, நோய். (c.) 2. Suffering, affliction, துன்பம். 3. A fastening, binding, link, tie, கட்டு. 4. [prov.] Higher or lower row of threads in a weavers loom, as raised or lowered to admit the shuttle, நூற்படை. பிணி, 3. The three kinds of temperament; 1. வாதம், flatulency, inducing melancholy; 2.பித்தம். bile, bilious distempers; 3. சிலேட்டுமம், phlegm, a phlegmatic temper. (சது.) See சரீரக்கூறு. பிணிக்குறை, s. Attack of an evil spirit on a child, causing disease, பேயி னால்வருந்தோஷம். பிணிதெறித்தல், v. noun. The disease being remedied. See தெறி, v. பிணிப்பேய், s. [prov.] A devil which attacks children. பிணிமிதிக்க, inf. To tread the loom, as a weaver, நூற்படைமிதிக்க. பிணியன், s. As பிணியாளன். (நன்.) பிணியாளன்--பிணியாளி, s. A sickly, or diseased man. பிணியுழற்றல், v. noun. Suffering from disease. (p.) பிணியோலை, s. An ola amulet tied on a child to prevent demoniacal influence. See ஓலை. 22)

pittam (p. 315) Bile, gall, bilious humor, முப்பிணியிலொன்று W. p. 356. PITTA. 2. Aberration of the senses, bewilderment, delirium, மயக்கம். 3. A variety of dance, கூத்தின்விகற்பம்.-- Of bile are அருசிப்பித்தம், aversion to food, &c.; இரத்தபித்தம், that which causes the spitting of blood; வறட் சிப்பித்தம், dryness of humors; கரும்பித்தம், black bile. பித்தஉபரி, s. As பித்தாதிகாரம்; used in the south. பித்தகாங்கை--பித்தகாரகம்--பித்தச்சூடு, s. Heat caused by bile. பித்தகாசம், s. A kind of bilious disease, causing great irritation. See காசம். பித்தகாமாலை, s. Jaundice from excess of bile. பித்தகாலம், s. The middle stage of life, when the bilious humor is supposed to be predominant from the age of 33 1/3 to 66 2/3. 2. The second and third of the twelve hours, both by day and night. பித்தகுணம், s. Delirium, slight derangement. பித்தகுன்மம், s. Dispepsia, disease in the stomach from excess of bile. See குன்மம். பித்தக்காய்ச்சல், s. As பித்தசுரம். பித்தக்கிராணி--பித்தகிராணி, s. A looseness of the bowels. See under கிரணி. பித்தக்கிறுகிறுப்பு--பித்தகிறுகிறுப்பு. v. noun. Giddiness in the head, from bilious affections. பித்தக்கொதி, s. [prov.] Feverish state of the system from derangement of the bilious humor. பித்தசரீரம், s. An emaciated body from excess of bile, a bilious temperament. See சரீரம். பித்தசிலேட்டுமம்--பித்தசிலேற்பனம், s. A temperament of body in which bilious and phlegmatic humors prevail. பித்தசுரம், s. Bilious fever. பித்தசூலை, s. Arthritic diseases from bilious humors. See சூலை. பித்தசோகை, s. A bilious heat, Leucophlegmatis, a kind of jaundice. பித்தச்சுழற்சி, s. As பித்தக்கிறுகிறுப்பு. பித்தச்சூடு, s. As பித்தகாங்கை. பித்ததிகாரம்--பித்தாதிகாரம்-பித்தாதிக் கம், s. Preponderance of bile in the system, பித்தஅதிகரிப்பு. பித்தத்தின்வீடு, s. The stomach. (R.) பித்தநாடி, s. The bilious pulse, as felt by the middle finger. See நாடி. பித்தநீர், s. Bilious humor. பித்தபாண்டு--பித்தபாண்டுரு, s. A sallow kind of jaundice, inducing great languor. பித்தமயக்கம், s. Delirium. 2. Giddiness, dizziness. பித்தமிறக்க, inf. [intrans. பித்தமிறங்க.] To reduce bile in the system. See இறக்கு. பித்தமெடுக்க, inf. To cast up bile. பித்தம்பிடித்தவன், appel. n. A deranged person, as பித்தன். பித்தரோகம், s. Bilious disease. பித்தவாயு, s. Wind in the body from heat. பித்தவெடிப்பு, v. noun. A chapping of the hands and feet. பித்தவெறி, s. Intoxication, phrensy. பித்தன், s. [fem. பித்தி, pl. பித்தர், பித்தர்கள்.] a crazy man, a mad man, an idiot. See திரவியம். 2. Siva, as eating intoxicating drugs and dancing with devils, சிவன். 3. Bhairava, வயிரவன். 4. A thief, rogue, robber, கள்ளன். (சது.) பித்தனுக்குத்தன்குணநூலிலுஞ்செம்மை. Even to the mad man, his own wisdom is straighter than a line. பித்தாதிசாரம், s. Vomiting and purging; [ex அதிகாரம்.] 49) *

pittu (p. 315) s. [as பித்தம்.] Bile, gall, பிச்சு. 2. Delirium, derangement, madness, பைத் தியம். (c.) பித்துக்கொள்ள--பித்துப்பிடிக்க, [inf. appel. n. பித்துக்கொண்டவன்--பித்துப்பிடித் தவன்.] To become mad, deranged. பித்துக்கொண்டாட, inf. To act as a deranged person, to be mad. பித்துப்பை, s. The gall-bladder. பித்தேறல், v. noun. Increase of biliousness, பித்தமதிகரித்தல். பித்தேறி, appel. n. A crazy person. 57)