aṭi (p. 8) s. A blow, stroke, lash, stripe, a puff or blast or wind, அடிக்கும் அடி. (c.) அடிபட--அடியுண்ண, inf., To be beaten, அறையுண்ண. 2. To be proclaimed, published, made common, பகி ரங்கப்பட. 3. To be consumed, expended, செலவாக. நாலாகாரியங்களிலுமடிப்பட்டவன். One versed in, or acquainted with many things. அடிபிடி, s. [vul.] A scuffle, fight, சண்டை. 2)

aẕi (p. 32) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To blight, blast, ruin, கெடுக்க. 2. To waste, injure, damage, பாழாக்க. 3. To abolish, consume, annihilate, destroy. demolish, exterminate, சங்கரிக்க. 4. To efface, obliterate, குலைக்க. 5. To refute an argument. கண்டிக்க. தேடாதழிக்கிற்பாடாய்முடியும். If you spend what you have not earned, you will suffer. (ஔவை.) கருவழித்திடலுநன்றே. It would be better to destroy the foetus, (to cause abortion.) வறிதினழித்திடார். They will waste nothing in vain. (காசிகரண்டம்.) அழிகட்டு, s. A fabrication either varbal or written to deprive another of his right, a forgery, (a law term), பொ ய்ச்சீட்டு. 2. An excuse, pretence, subterfuge, வீண்போக்கு. 3. Obstacle, impediment, hinderance, தடை. 4. Means used for counteracting magic, poison, &c. மாற்று. அழிச்சாட்டியம், s. Improper treatment, an unlawful or wicked proceeding. வாங்கின கடனைக்கொடாம லழிச்சாட்டியம் பண் ணிவருகிறான். He gives much trouble by delaying to pay the debt. அழிச்சாட்டியக்காரன், s. A turbulent fellow, a bully. அழிப்பு, v. noun. Destroying, ruining, wasting, consuming in an active sense, அழிக்கை. அழிப்பாளி, s. A spendthrift, squanderer, prodigal, profligate, ஊதாரி. 8)

utir (p. 60) --உதிரு, கிறது, உதிர்ந்தது, உ திரும், உதிர, v. n. To drop off, fall off--as leaves, fruits, &c.; to be blasted, nipped, to fall off--as the hair, by disease or age, சொரிய. 2. To be shaken with the wind or otherwise, அசைக்கப்பட்டுதிர. 3. To crumble, fall to pieces as cakes (பிட்டு), பிதிர. 4. To fall as tears, சிந்த. 5. To die (used in imprecations), சாவ. நீசீக்கிரமுதிர்ந்துபோவாய். You shall die soon (a curse). தாரகையுதிர்ந்த. The stars fell. (ஸ்காந்தம்.) பூவுதிரப்பிஞ்சுதிரக்காயுதிரக்கனியுதிர. Let blossoms, buds, unripe fruits, and fruits drop off; i. e. let people of all ages die--an imprecation. உதிர்ந்தசருகு, s. Withered leaves fallen from the tree. உதிர்ந்தசருகுணவொழியவுணவில்லான். He who feeds upon dry leaves abstaining from all kinds of food. (பாரதம்) உதிர்பருவம், s. The quality or consistency of a thing that easily crumbles. உதிர்மணல், s. Loose sand a little moist. இலையுதிர்காலம், s. The season of the fall of the leaf. உதிரி, s. That which falls off, or is separated, exfoliation, உதிர்ந்தது. 2. A disease, smallpox of various kinds, so called from the scabs falling off, ஓர்வைசூரி. 3. A species of plantain, ஓர்வகைவாழை. உதிரிக்குத்து, s. Aching pain incident to one attacked with உதிரி. உதிரித்தழும்பு, s. The pits left by the smallpox, அம்மைவடு. வரகுதிரி, s. A species of smallpox whose pustules are remarkably diminutive, like வரகு seeds. சருகுதிரி, s. A species of smallpox attended by the sloughing away of the affected flesh. மிளகுதிரி, s. A species of smallpox, the pustules of which are the size of pepper seeds. கல்லுதிரி, s. A species of smallpox the pustules of which are very large. உதிர், s. Powder, dust, any thing crumbled, பொடி. உதிர்வு, v. noun. Falling off, &c., உதிர்கை. 2. Crumbling to pieces, உகுகை. 20)

utir (p. 60) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To shed, cast leaves, fruits, &c.-as trees; to cause to drop or fall in numbers or succession, to shake off, beat off, peel off, blast, nip, உகுக்க. 2. To break to pieces, பொடியாக்க. 3. (p.) To shed tears, கண்ணீருகுக்க. உதிர்ப்பு, v. noun. Shedding, shaking off, blasting, உகுக்கை. 2. Crumbling, உதிர்வு. 21)

kmpīrm (p. 96) s. Depth, profundity, ஆ ழம். Wils. p. 283. GAMB'HIRA. 2. (fig.) Depth in knowledge or intellect, ஆழ்ந்த அறிவு. 3. Triumph, exultation, martial bravery, செருக்கு. 4. Solemnity, gravity. கம்பீரமாயிருக்க, inf. To be stately, be majestic. கம்பீரமானகுரல், s. A stentorian voice. கம்பீரமானசத்தம், s. a manly, authoritative, majestic voice, a deep or solemn sound, sublime intonations, the blast of a trumpet, &c. கம்பீரமானவாக்கு, s. A well-adjusted composition. கம்பீரவீரன், s. A bold hero, a spirited manly person. இரணகம்பீரம், s. Warlike bravery, military address. கம்பீரிக்க, inf. To exult, triumph, sound deeply or solemnly, ஆர்ப்பரிக்க. 14) *

kāṟṟu (p. 107) s. Wind, a breeze, the air, atmosphere, வாயு. 2. The wind that passes downward, அபானவாயு. 3. The fifteenth lunar asterism, or nacshatra, சோதிநட்சத் திரம். 4. A ghost, an apparition, a spectre, an evil spirit.--Note. This word is from the third person neut. sing. of a symbolic verb from கால், air. காற்றுள்ளபோதே தூற்று. Winnow while the wind blows; i.e. attend to a thing at a favorable time. காற்றசைகிறது, The wind moves (after a lull). காற்றடங்கிற்று--காற்றமர்ந்தது. The wind has subsided. காற்றடிக்கிறது, The wind blows. 2. The storm beats. காற்றருந்த, inf. To feed on wind--as snakes. 2. [vul.] To be gaping, listless, idle. காற்றாடவைக்க, inf. To air a thing; to expose it to the wind. காற்றாடி, s. A wind-whirl, a child's toy, கறங்கு. 2. A paper kite, காற்றாடிப்பட் டம். 3. (fig.) A changeable person, a waverer, நிலையிலி. காற்றாடிக்கொள்ள, inf. To cool, to refresh one's self. காற்றின்சகாயன், s. Fire, lit. the helper of wind; that which invites wind for winnowing, as a fire. காற்றுக்கழிய--காற்றுப்பறிய, inf. To break wind. காற்றுக்காலம், s. The windy season. காற்றுக்கிளம்பிற்று. The wind has sprung up or risen. காற்றுக்கிளம்பவில்லை. No wind rises. காற்றுக்குமறைவிடம். A shelter from the wind. காற்றுச்சங்கை, s. Possession by a demon. காற்றுத்திரும்பிவிட்டுது--மாறிவிட்டுது. The wind has changed. காற்றுநாள், s. The fifteenth lunar asterism, சோதிநாள். காற்றுப்போகிறது, The air is escaping. காற்றுமுந்துநாள், s. The sixteenth lunar asterism, விசாகநாள். காற்றுமோதுகின்றது, The wind beats or puffs. 2. The monsoon is set in. காற்றுவாக்கு, s. [prov.] Leeward--used when a current of offensive effluvia is conveyed to one by the wind--as by a fisher-woman in passing, &c., காற்றுப் பக்கம். 2. Neglect of duty, சோம்பல். 3. Random, chance, கண்டபாடு. காற்றுவீசுகின்றது, The wind blows. காற்றெழும்புகிறது. The wind rises. காற்றொதுக்கு, s. A shelter from the wind, காற்றடைப்பு. காற்றோட்டி, s. A kind of shrub yielding bitter fruit of an unpleasant smell, said to expel flatulency. It is fried and eaten on some fasts as a mode of selfmortification, ஓர்முட்செடி, Obtuse-leaved hibiscus. இளங்காற்று, s. A gentle breeze. ஊதைக்காற்று--பனிக்காற்று, s. A cold wind, in the dewy season. எதிர்காற்று--எதிர்க்காற்று, s. A contrary wind. கீழ்காற்று, s. East wind. குளிர்காற்று, s. A cold wind. சிறுகாற்று, s. A gentle wind. சுழல்காற்று--சூறைக்காற்று, s. A whirlwind. சுழிக்காற்று, s. A whirl-wind, limited to a small space, and tearing up trees, &c., that stand in its way. தீக்காற்று, s. A scorching, blasting wind. தென்காற்று, s. South wind. நச்சுக்காற்று, s. A noxious air, miasma --as in time of epidemics. நல்லகாற்று, s. A favorable wind. பெருங்காற்று, s. A strong or violent wind. மேல்காற்று, s. West wind. வடகாற்று, s. North wind. 2)

keṭu (p. 137) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. The destroy, annihilate, abolish; to squander, அழிக்க. 2. To damage, tarnish, blast, கேடுறச்செய்ய. 3. To debauch, corrupt, demoralize, violate, ஒழுக்கங்கெடுக்க. 4. To render ungatory--as religious rites, austerities, &c., அவமாக்க. 5. To frustrate, defeat an object; to disappoint, தடுக்க. 6. To neutralize the noxious qualities of poisonous drugs; to temper, தோஷத்தைநீக்க. 7. To counteract poison received into the system, விஷத்தைமுறிக்க. 8. To defeat, முறியடிக்க. 9. To reduce, to emaciate, சுருக்க. 1. [in gram.] To drop, omit; to cut off letters or a letter, ஒழிக்க. கெடுப்பாய். May you do injury. கெடுநினைவு--கெடுபுத்தி, s. Malevolence, malice, an evil mind. கெடுப்பான், appel. n A destroyer, a depraver; a scoundrel. 9)

cūmpu (p. 200) கிறது, சூம்பினது, ம், சூம்ப, v. n. To wither as a limb, &c., to be blighted, as fruit, &c., வாடிப்போக. 2. To be shrunk, as the countenance by sorrow, முகஞ்சூம்ப. 3. To dry up, as an ulcer, blister, pustule, பருச்சூம்ப. (c.) Compare கூம்பு, v. சூம்பினகை, s. A withered hand. சூம்பிப்போனகாய், s. A withered unripe fruit. சூம்படைந்தவன், appel. n. A gloomy looking person. 2. One whose hopes have been blasted. (c.) 31)

tākku (p. 232) s. Beating, percussion, concussion, dash, blow, a fight, clashing, dashing, twitching, impinging--as steam, or a blast of wind, &c., அடி. 2. A rest, prop, support, சார்வு. 3. Attack, assault, invasion, போர். 4. Preponderance, அதிபாரம். 5. Reaction, rebound, reflection, எதிர்தாக்குகை. 6. A rice field, நெல்வயல். 7. adj. (with person.) Corpulency, புஷ்டி. 8. Place, இ டம். 9. Vault, நிலவறை. 1. Application, சாதிப்பு. 11. Purchase of a lever, impetus, வேகம். 12. [in arith.] Multiplication, குணனம். 13. Affecting one's mind, உள்ளத்திற்றைக்கை. ஆள்தாக்கிலேதாழ்ச்சியில்லை. He is robust. தாக்காயிருக்க, inf. To have a grave look. 2. To be competent. தாக்கற்று, (adverbially.) Independently. தாக்காய்ச்சொல்ல, inf. To speak with authority. (Old Dic.) தாக்குப்பொறுத்தவன், appel. n. A robust person, able to carry a load, &c. 2. One with the charge of a large family. 3. One able to afford expenses. (c.) மேட்டுத்தாக்கு, s. A rising ground. பள்ளத்தாக்கு, s. A valley. 2. Low places in field, lands adjacent to tanks and easily flooded. (c.) 13)

nātam (p. 273) s. Sound in general, சத்தம். 2. Musical sound, blast of a trunpet or chank, சங்கோசை. (c.) 3. A semicircular, or hieroglyphic, in mystic writings, மந்திரலி பியினரைவட்டம். W. p. 46. NADA. 4. Semen muliebre, சோணிதம். 5. In the Sidhanti system, one of the nine forms of deity, being the male linga or semen virile, which uniting with the semen muliebre, is the proximate cause of the subsequent forms of deity, and of all the varied forms of creation. See நவபேதம். நாதம்பறிந்துபோயிற்று. He is no more in power, (lit.) no more in tune. நாதகீதம், s. Instrumental, and vocal music, a full concert of music. நாதரூபம், s. The mode, form, or state of deity under the நாதம் character. 91) *

pyir (p. 296) s. Growing grain, a crop, herbage, shrubbery, பைங்கூழ். 2. Any useful vegetable, plant, or even tree. (c.)--The different stages of growing corn, are ஏறினபயிர், grown up corn; கதிர்ப்பயிர், corn just earing; களைபறிபயிர், that which requires to be weeded; பாற்கட்டுப்பயிர், ear being milky; நடவுபயிர். corn transplanted; முதுபயிர், ripe grain; there are also நஞ்சைப்பயிர், புஞ்சைப் பயிர், கீழ்ப்பயிர், மேற்பயிர், சிறுபயிர், &c. பயிரடித்தல்--பயிருழவு, v. noun. Ploughing between standing corn, to promote its growth. பயிரழிவு, v. noun. Waste or destruction of vegetation, by beasts flood, &c. பயிராகுதல், v. noun. Growing up as plants, herbage, &c. 2. Being pregnant as animals, as பலப்படுதல். இந்தமாடுபயிராகியிருக்கிறது. This cow is big with calf. பயிராக்க--பயிர்செய்ய, inf. To cultivate corn, trees, plants, herbage, &c. பயிரேற, inf. To thrive as vegetation. பயிர்க்குடி--பயிரிடுங்குடி, s. A peasant. See குடி. பயிர்தீக்குங்காற்று, s. A wind that blasts the growing crops. பயிர்த்தொழில், s. [com. வேளாண்மைத் தொழில்.] Husbandry, agriculture. பயிர்நெருக்கம், v. noun. Closeness of corn, herbage; luxuriant growth. பயிர்ப்பங்கு, s. Share of the produce of trees appropriated to the cultivator. பயிர்வழி, s. Cultivated fields. 2. Way through the fields. பயிர்வழிமாசூல்பாக்கி. Arrears of the revenue of the field. பயிர்வெளி, s. An open corn field. பயிர்வைக்க, inf. To plant fruit trees. 8)

piḷ (p. 318) க்கிறது, ந்தது, க்கும், க்க, v. n. To be split, cleaved, rent; to gape, to crack, கிழிய. 2. To be blasted, to be blown up, தகர, 3. To be pierced, penetrated, துளைபட. 4. [fig.] To be mortified, cut to the heart, to be heart-broken, through sorrow, remorse or shame, உள்நெகிழ. 5. v. a. க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க. To split with force, to cleave, rend, rive, to tear open, to crack, to fracture, to chop, கீள. 6. To blast, as rocks, to blow up, வெடிக்கச்செய்ய. 7. To cut, to part asunder, to break through, to force through--as an army, போழ. 8. To pierce, penetrate as a weapon, to perforate, துளைக்க 9. [fig.] To dissipate, disperse--as darkness or ignorance, நீக்க (c.) பேச்சிலேபிளந்துவிட்டான். He has cut him up, beaten him in controversy. அவன்வாயைப்பிளந்துவிட்டான். He is dead. பிளந்தவாய், s. An open mouth, a large mouth. 2. Open mouthed--as oysters, or muscles. 3. The mouth or orifice of a wound. பிளந்தெறிதல்,v. noun. Beating in controversy. பிளப்பு, v. noun. Splitting, blasting, tearing open; cutting through; piercing, perforating, as the verb. 2. Crevice, or cleft, as பிளவு. 6)

pukupukeṉl (p. 322) v. noun. [Tel. com. குபு குபெனல், குபீர்குபீரெனல்.] Tossing with velocity, as water, &c., விரைவுக்குறிப்பு. 2. Coming in puffs as wind, ஒலிக்குறிப்பு. புகுபுகென்றுகாற்றுவருகிறது. The wind comes in puffs, blasts or whiffs. 3)

pūṉai (p. 331) s. [poet. பூஞை.] A cat.--For கடு வன்பூனை, காட்டுப்பூனை, புழுகுப்பூனை, பெட்டைப் பூனை, see these words. (c.) பூனைசீறுதல். Hissing of a cat in anger. பூனைகுறுக்கேபோகின்றது. The cat comes across the road, considered a bad omen. பூனையழுதல். Mewing of a cat. பூனையுறுமுதல். Growling of a cat. பூனைபால்குடிப்பதுபோலே. As a cat [shutting its eyes] drinks the milk; i. e., one shutting his own eyes to his faults, thinks them hidden from others. பூனைக்கச்சி, s. An herb, ஓர்செடி. (Old Dic.) பூனைக்கண், s. Eyes like a cat. 2. A gem, cat's eye, பூனைக்கண்வைடூரியம். பூனைக்கண்ணன், s. [fem. பூனைக்கண் ணி.] A man with cat-like eyes. பூனைக்கண்புருடராகம்--பூனைக்கண்வை டூரியம், s. A gem. See பூனைக்கண், 2. பூனைக்கழற்சி, s. A species of கழற்சி, a grey colored creeper. பூனைக்கழற்சிக்கொட்டை, s. Seeds of பூனைக்கழற்சி, used medicinally. பூனைக்காஞ்சொறி, s. A kind of nettle, Tragia cannabina. பூனைக்காய்ச்சி, s. An empty or blasted ear, or crop. பூனைக்காய்வேளை, s. A shrub; Galega villosa. பூனைக்காலி, s. A perennial climbing plant, whose root is used in choleramorbus, ஓர்செடி, Dolichos pruriens, L. பூனைக்கீரை, s. A plant, ஓர்கீரை, Ipomia pestigridis. பூனைக்குட்டி, s. A kitten. பூனைச்சம்பந்தம், s. The grasp of Deity on the soul. See சம்பந்தம். பூனைத்திசை, s. south-east, தென்கிழக்கு. See திசை. பூனைபோலேயிருக்க, inf. To act with affected humility. பூனைப்பிடுக்கன்--பூனைமடி, s. A kind of herb, ஓர்செடி, Crotalaria nummularia. பூனைமயிர், s. Grey hair in men, like the cat. 2. As பூனைக்கழற்சி plant. பூனைவணங்கி, appel. n. The குப்பை மேனி plant; (lit.) cat worshipped.

peyr (p. 333) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [com. பேர்.] To remove, displace, dislodge, unseat, transpose, abstract, பிரி க்க. 2. To turn over, subvert, overthrow, புரட்ட. 3. To remove or agitate from the basis, or foundation, அப்புறப்படுத்த. 4. To root up, to force open, as a door, பிடுங்க. 5. To turn over with the ladle, as a cake, திருப்ப. 6. To remove cattle from one place to another, புறப்படுத்த. 7. To blow up, to blast, சிதைக்க. (c.) 8. To dislocate. 9. (R.) To redeem, to save, மீட்க. கள்ளன் கதவைப் பெயர்த்துப்போட்டான். The thief forced open the door. சொன்னதையேபெயர்த்துஞ்சொல்லுகிறார்..... He repeats what he has already said. இந்தச்செடியைஅங்கேபெயர்த்துவை. Remove the plant to that place. பெயர்த்துநட, inf. To transplant, displace. பெயர்த்தெடுக்க, inf. To root up, to pull up. பெயர்த்தெழுத, inf. To copy, to transcribe. பெயர்ப்பு--பெயர்த்தல், v. noun. Removal, change, eradication, &c., as the verb. மொழிபெயர்த்தல். Translating; a translation. See மொழி. 14)