cōkai (p. 212) s. Incipient jaundice with paleness and bloating of the face, &c., ஓர் வியாதி, Leucophlegmatia. 2. (fig.) An impotent person, அப்பிராணி. (c.) சோகைக்கொண்டவன்--சோகையுள்ளவன், appel. n. A person with jaundice. சோகைபற்ற, inf. To have the jaundice. சோகைமுகம், s. A face swollen with jaundice. பித்தசோகை, s. Jaundice connected with bile and heat. See பித்தம். 33)

tiṭṭumuṭṭu (p. 238) v. noun. [prov.] (com. திக்குமுக்கு.) Choking, suffocation, obstructions of the chest, difficulty of breathing, நெஞ்சடை. 2. A disease in children attended with bloating, of the belly, ஓர் நோய். 3. See திட்டு, v. 27)