utṭu (p. 59) s. Lip, lips, இதழ். 2. (fig.) Brim, margin, பானைமுதலியவற்றின்விளிம்பு. 3. The lip of a wound, வெட்டுவாய். உதடன், s. (fem. உதடி.) A blubber-lipped person, பருத்தவுதடன். உதடுதுடிக்க, inf. To quiver as the lips in anger. உதடுபிதுக்கி, s. A thick-lipped person. உதடுமடிக்க, inf. To bite the lips in anger. உதடுவெடிப்பு, s. Harelip. உதட்டடி, s. Angry, menace, bluster, boisterousness, வாயடி. உதட்டடியடிக்க, inf. To disconcert a plan by blustering. உதட்டுப்புண், s. Sore on the lip. உதட்டைப்பிதுக்க, inf. To pout, to shoot out the lower lip by way of negation or disdain. மூளியுதடு, s. A lip of which a part is wanting. 2. A harelip. மேலுதடு, s. The upper lip. கீழுதடு, s. The lower lip. 135)

kumiẕ (p. 123) s. Bubble, blubber, நீர்க்குமிழி. 2. A knob--as of wooden slippers; a stud, a pommel, any thing round or convex--as the head of a nail, the chapter of a column, &c., திரண்டவடிவம். 3. A kind of thorny tree. Gmelina tomentosa, from which torches are made for travellers, ஓர்மரம். In poetry, the nose is often compared to the red குமிழ் flowers. 4. A reed, நாணல். (M. Dic.) 5. The hump of an ox, எழுத்துத்திமில். 6. A swelling or protuberance in the sole of the foot, உள்ளங்காற்கட்டி. குமியெழும்ப, inf. To form--as bubbles. குமிழாயிருக்க, inf. To be globular, bubble-like, spherical. குமிழாணி, s. A knob or stud. 2. A round-headed nail. குமிழங்கழி, s. A stick or staff of the குமிழ் tree. குமிழஞ்சூழ்-குமிழஞ்சுழுந்து, s. Torches of the குமிழ் splinters or branches, used by travellers. செங்குமிழ், s. The red குமிழ் shrub, Gmelina Asiatica. நிலக்குமிழ், s. A low species of the குமிழ் shrub. பெருங்குமிழ், s. The குமிழ் tree. 7)

koppuḷ (p. 146) s. A bubble, blubber, குமிழி. 2. Pustule, கொப்புளம். (சது.) 3. [vul.] Navel, கொப்பூழ். 90)

coṇṭu (p. 210) s. [prov. and improp.] A beak, bill, பறவைமூக்கு. 2. Lip, உதடு. 3. Blubber-lip, பெருஉதடு. 4. Thick brim of pots, பாத்திரவிளிம்பு. நீயேன் என்னைகச்சொண்டுபேசுகிறாய். Why do you abuse me? சொண்டடிக்க, inf. To blubber in speaking--as an old man. சொண்டன்--சொண்டுக்காரன், s. A thick blubber-lipped person. சொண்டுகூட்ட, inf. To protrude the lips--as a child when it begins to talk. See இதழ்கூட்ட. சொண்டுக்கதை, s. Telling stories to get something to eat. 2. Tale-bearing, telling tales, exposing secrets in order to please, blabbing. சொண்டுச்சாடை, s. A kind of talebearing, telling one what another has said to his discredit. சொண்டுத்தீன், s. Delicacy in food, eating too often, &c. சொண்டுப்பானை, s. A thick brimmed pot. சொண்டுவிற்க, inf. To tell tales, to expose. 30)