akō (p. 3) inter. An exclamation of surprise, concern, bravado, அதிசயக்குறிப்பு. Wils. p. 11. AHOE. 24) *

aṟi (p. 33) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To know, understand, comprehend, recognize, be acquainted with; have a carnal knowledge of, தெரிய. (c.) புத்தியறிந்தபெண். A marriageable girl. வல்லமையறிவோம். We will find out which is the most competent, (by way of bravado.) தன்னையறியுமறிவேயறிவாகும் பின்னையறிவது பேயறி வாமே. To know one's self is knowledge, other knowledge is inferior. அறிகருவி, s. The organs of sense. அறிகுறி, s. A sign, mark, token, symbol. அறிஞன், s. A man of knowledge, especially of divine things, அறிவுடையோன். 2. A poet, புலவன். 3. A sage, முனிவன். 4. Mercury the planet, புதன். 5. Buddha, புத்தன். அறிதுயில், s. A kind of sleep or meditation, in which the person understands all that passes about him--an attribute supposed to belong to the gods and sages, especially to Vishnu. அறிதுயிலமர்ந்தமூர்த்தி, s. Vishnu, திருமால். அறிமடம், s. Indisposition to reduce to practice what is learned. 2. Inability to recall to memory, stupidity in learned persons from infatuation. 3. Feigned ignorance. அறிமுகம், s. Acquaintance with persons (and in vulgar use) with things, slight familiarity. அறியக்கொடுக்க, inf. To inform against one, indict, impeach. 2. To communicate information, instruction, &c. அறியாமை, neg. v. noun. Ignorance. அறியாவினா, s. One of the six forms of interrogation--as when one asks for information. அறியொண்ணாமை, neg. v. noun. The impossibility of knowing. அறிவினா, s. One of the six forms of interrogation; questioning in order to teach. அறிகை, v. noun. Knowing, understanding, knowledge, உணர்வு. 50)

ātāḷi (p. 38) s. [vul.] Noise, bustle, stir--as in a quarrel--the roaring of the sea, பேரொலி. 2. Boasting, bragging, ostentation attended with noise, bravado, படாடோபம். 3. Agitation, perturbation, கலக்கடி. ஆதாளிக்காரன், s. A bragger, boaster, vaunter. 49)

ōkō (p. 84) . An interjection of surprise, concern, pity, regret, bravado, oh! oh! behold, அதிசயவிரக்கச்சொல். 37)

cerukku (p. 204) s. Haughtiness, wantonness, pride, vanity, self-conceit, self-importance, self-sufficiency, அகங்காரம். 2. Inflation from pride; intoxication with vanity, wealth, office, &c., கர்வம். 3. Exultation, excessive joy, joviality, elation, களிப்பு. 4. Boldness, daring, mettle, intrepidity, frenzy, arrogance, audacity, presumption, temerity. rashness, wilfulness, ஆண்மை. 5. The feeling or vanity of self-agency, instead of ascribing one's actions, &c., to the deity, ஆணவம். 6. Infatuation, illusion, the diversion of the mental powers from their proper course, or from seeking the supreme good, the predominance of the senses over reason, மயக்கம். 7. High hope, aspiration, sanguine expectation, மனோராச்சியம். (c.) அவன்செருக்குகுலைந்தது. His pride is brought down. செருக்கன்--செருக்குக்காரன், s. A wanton, vain, presumptuous person. செருக்காய்ப்பேச, inf. To speak proudly, to assume too much. செருக்காய்வளர்க்க, inf. To bring up in a delicate manner, செல்லமாய்வளர்க்க. செருக்குக்காட்ட, inf. To show pride, to be vain, self-important, self-conceited. செருக்குப்பண்ண, inf.. To act proudly, arrogantly, wantonly. படைச்செருக்கு, s. Daring intrepidity, high spirits, vaunting and bravado, &c., of the soldier. செருக்கடிக்க, inf. To vaunt with an inarticulate sound. (c.) பணச்செருக்கு, s. Pride of money. கல்விச்செருக்கு, s. Pride of learning. செல்வச்செருக்கு, s. Inflation of wealth. குடிச்செருக்கு, s. A vain conceit of high birth, குடிப்பிறப்பினாணவம். 66)

pṭai (p. 291) s. Layer, or stratum, in building, அடுக்கு. 2. Flake, scale, exfoliation, desquamation, செதிள். 3. Army, சேனை. 4. A mob, rabble, mixed multitude, திரள். 5. Battle, contest, warfare, engagement, போர். (சது) 6. Weapon, arms of anny kind, ஆயுதம். 7. Instrument, implement, tool, கருவி. 8. Plough-share, கலப்பையினோருறுப்பு. 9. A saddle, கல்லணை. 1. Lying down for sleep, சயனிக்கை; [ex படு, v. a.] அஞ்சு, ஆறு, ஏழுபடை. The wall has five six or seven layers. படைமுறிகின்றது. The army is defeated. படையிற்பட்டான். He fell in battle. படைக்கப்பல், s. A war-ship, a frigate. படைக்கலம், s. Weapons, arms, ஆயு தம். 2. Steel, எழு. (சது.) 3. A missile club, எறிபடை. படைக்கால்--படைக்காற்பலகை, s. The wooden part of the plough-share to which the iron point is attached. படைக்குழப்பம், s. Insurrection, war; commotion of war. படைக்கோலம், s. Equipment for war, accoutrements, warlike costume. படைச்சனம்--படையாள், s. An army, military troops. படைச்சால், s. A furrow in ploughing. படைச்செருக்கு, s. High spirits, bravado of soldiers, military licentiousness. (குறள்.) படைத்தலைவன், s. A captain, a commander or leader of troops. படைத்துணை, s. Aid in battle. 2. An ally in war. படைபண்டாரம், s. The army and its appendages; (lit.) its stores, சேனையும் அதன்தளவாடமும். 2. (fig.) A man and all his dependants. படைபயிற்றல், v. noun. Practising the use of weapons, ஆயுதவித்தைகற்பித்தல். படைபௌஞ்சு, s. Battle-array. படைமாட்சி, s. The prowess, bravery of an army. படைமுகம், s. The front or van of an army. 2. Onset or collision of armies in battle, போர்த்தொடக்கம். படைமுகத்தில்ஒப்பாரியா. Why lament for one in the collision of battle? படைமுகத்திலும்அறிமுகம்வேண்டும்.....Acquaintance with enemies is baneficial, even in the heat of the battle. படைமுஸ்திப்பு--படைமுஸ்தீது, s. Accoutrements of war. படையாளர், s. Warriors, as படைவீரர். படையிறங்குதல், v. noun. Encamping of an army. படையுறுப்பு, s. Divisions of an army. படையுறை, s. Scabbard, sheath or care of a weapon, ஆயுதஉறை. படையெடுத்தல், v. noun. Leading a warlike expedition. படையெழுச்சி, v. noun. Expedition of an army, படையெழுகை. 2. As படை பௌஞ்சு. படைவகுப்பு, s. Division of an army. படைவாணம், s. A rocket, ஓர்வாணம். படைவாத்தியம், s. Band of music for an army, martial music. படைவாள், s. A plough-share, also the plough itself. படைவிகற்பம், s. Modes of battle. படைவீடு, s. Soldier's quarters, in an encampment, பாசறை. 2. An armory, arsenal, magazine, ஆயுதசாலை. படைவீரர், s. [pl.] Warriors. படைவெட்டு, s. A wound received in battle. ஒளிபடை--பதிபடை, s. An ambuscade. குத்துப்படை, s. Lancers of an army. வெட்டுப்படை, s. Swordsmen. 109)