eṭuttukkārr (p. 73) s. [prov.] Those who drive loaded bullocks or buffaloes. 30)

kṭā (p. 87) s. The male of goats, sheep, buffaloes, ஆடு, எருமை இவற்றினாண். 2. A question, interrogation, வினா.--Note. கடாய் is sometimes improperly used for கடா, to denote a he-goat or ram. கடாக்கன்று, s. A young male buffalo. கடாக்குட்டி, s. A young male sheep. கடாத்தன்மை, s. Rashness, indiscretion, fool-hardiness, மடமை. 2. Unmannerliness, clownishness, stubbornness, disobedience, கீழ்ப்படியாமை. கடாவடி, s. A second threshing of corn performed by buffaloes. கடாவிட்டடிக்க, inf. To thresh corn a second time with buffaloes. கடாவெட்டி, s. A butcher's knife, cleaver. 36) *

kṉai (p. 102) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. (generally used with the impers. terminations.) To sound, roar--as the sea, a drum, &c., ஒலிக்க. 2. To neigh--as horses; to whinny, bray--as asses; to bellow--as buffaloes; to bleat--as he-goats in rut, குதி ரைமுதலியகனைக்க. 3. To make a mock laugh, to hem at one in contempt, or ridicule, கொக்கரிக்க. 4. To sound the fourth letter in each class of Sanscrit letters, கனைத்தொலிக்க. கனைக்குதல்--கனைத்தல், v. noun. The act of sounding, ஒலித்தல். 2. Clamor, ஆரவாரம். கனைப்பு, v. noun. Sound, roar, ஒலிப்பு. 2. Neighing, braying, bellowing of buffaloes, குதிரைமுதலியவற்றின்கனைப்பு. 3. Laughter, horselaughter, கொக்கரிப்பு. 64)

kompu (p. 146) s. The horn of a beast, விலங்கின்கொம்பு. 2. A branch, மரக்கொம்பு. 3. The foot-stalk or stem of a flower, பூங் கொம்பு. (p.) 4. A narrow stick; a staff, pole, கோல். 5. A musical instrument; a cornet, horn, ஊதுகொம்பு. 6. A tusk of an elephant or hog, யானைமுதலியவற்றின்தந்தம். 7. The curllike symbol in certain compound characters--as in நெ, பொ, &c., அக்கரத்தின்கோடு. 8. The bent front pole of a palankeen, சிவி கையின்கொம்பு. 9. (fig.) Eminence, greatness, மேன்மை. 1. (loc.) The outlet of a tank, ஏரிக்கோடி. பறக்குங்குருவிக்கு இருக்குங்கொம்புதெரியாது, பரதே சிக்குத்தங்குமிடந்தெரியாது. The migrating bird knows not the branch on which it may roost; and the pilgrim known not his halting place. பழுத்தபழங்கொம்பிலிராது. The ripe fruit remains not on the branch; i. e., at the appointed time, the event will happen. பிடித்தகொம்புமொடிந்துமிதித்தகொம்புமுறிந்தாற்போ லானேன். I was like a man in whose hands and under whose feet the branches had given way; i. e. I was without support. கொம்புசுற்றிக்காற்றடிக்கிறது. The wind blows and whirls around every branch. ஏதுகொம்புமுளைத்துவிட்டதோ. Have his horns grown? used when a person shows pride,insubordination, &c. கொம்படிக்க, inf. To butt--as oxen, buffaloes, rams, goats, &c. 2. (fig.) To assume authority, to be supercilious. கொம்பனையாள்--கொம்பனாள், s. She whose waist is as tender and narrow as the stem of flower. (p.) கொம்பன், s. A tusked elephant or other beast. 2. A kind of cholera or small-pox. கொம்பன்சுறா, s. The sword fish, (lit.) the horned shark. கொம்பாள், s. [loc.] A man looking out from a tree. Sometimes கொம்பத்தாள். கொம்புத்தேன், s. [prov கொப்பாந் தேன்.] Honey formed by bees on branches. கொம்புப்பயறு, s. A kind of pulse. கொம்புப்பாகல்--கொம்பன்பாகல். A kind of winding பாகல் creeper. கொம்பாடவிடான். He suffers no one else to take the lead; assumes too much. கொம்பேறிமூர்க்கன்-கொம்பேறிமூக்கன், s. [loc.] A long dangerous snake living in trees. அசைக்கொம்பு--ஆடுகொம்பு--தோற் கொம்பு, s. A moveable horn fixed in the skin. கடைக்கொம்பு--உளிக்கொம்பு, s. Stump of a horn. கவர்க்கொம்பு--கவட்டைக்கொம்பு-கிளைக்கொம்பு, s. A branched horn. திருகுகொம்பு--முறுக்குக்கொம்பு, s. Winding or tortuous horn. மட்டைக்கொம்பு--விரிகொம்பு, s. Horns extended on both sides. முகக்கொம்பு--முன்கொம்பு, s. Horns setting down towards the ground. மோழைக்கொம்பு, s. Horns hindered from growing by being burnt. உச்சிக்கொம்பன், s. A beast with perpendicular horns near together. ஏந்துகொம்பன், s. An elephant with curved tusks. 2. An ox with horns rising abruptly and projecting forward at the points. ஒற்றைக்கொம்பன், s. An elephant with one tusk, the other being broken. 2. Ganésa. See ஒற்றை. கணைக்கொம்பன், s. An ox with stunted horns. கிளிக்கொம்பன், s. See under கிளி. கூடுகொம்பன், s. An ox whose horns come near together at the points. கூர்ங்கொம்பன், s. Sharp-horned ox. கூழைக்கொம்பன், s. An ox with stubbed horns. நாரைக்கொம்பன், s. [prov.] An ox with long white horns. பவளக்கொம்பன், s. An elephant whose tusks resemble coral in color. பிடிக்கொம்பன், s. Short-horned beast. மாடைக்கொம்பன், s. A bullock with horns bent backwards. முத்துக்கொம்பன், s. An elephant whose tusks, in color, resemble pearl. விரிகொம்பன், s. An ox with spreading horns. கொம்புக்காரன், s. [prov. கொம்பூதி.] A horn blower. கொம்புக்கால், s. The ெ with ா--as ெ-ா, with க--making கொ. கொம்புகாலி, s. [prov.] A palankeen bearer; a term of reproach. கொம்புப்பிறை, s. A கொம்பு with a பிறை--as ெ and with ன making னொ. கொம்பூத--கொம்புபிடிக்க, inf. To blow a horn. கொம்புமுளைத்தவன்--கொம்பாபிள்ளை, s. [ironically.] A man of rank, wealth. 94)

cāṇakam (p. 174) s. (A transposition of the Sa. Ch'hagan'a. W. p. 33.) Cow-dung, buffaloe's dung, சாணி. 81)

cāṇam (p. 174) s. Dung of cows or buffaloes --as சாணகம். (c.) 2. W. p. 837. S'AN'A. A whet stone, a hone, a grind stone, சா ணைக்கல். சாணன், s. (fem. சாணி.) A capable, sharp witted man, நிபுணன். (Little used.) 83)

cāṇākm (p. 174) s. [prov.] Dung of cows or buffaloes--as சாணகம். சாணாகக்கடகம்--சாணாகக்கூடை, s. A basket for gathering or carrying cowdung. சாணாகமுதலை, s. An inferior, harmless kind of alligator. 86)

cāṇi (p. 174) s. Dung of cows and buffaloes, and very rarely of some other animals, ஆப்பிமுதலியன. 2. [in combination.] A farrier, horse-doctor, குதிரைச்சாணி; which see. (c.) சாணிதெளிக்க, inf. To sprinkle macerated cow-dung, for purification, in the morning before the house--also inside, before and after eating--after the entrance of an impure person-around a corn-heap for threshing, &c. சாணிதட்ட, inf. To make cow-dung into cakes for fuel. சாணிப்பால், s. The juice or essence extracted from cow-dung. சாணிப்பிணம், s. A useless, worthless, dull fellow, (lit.) a mere mass of cowdung. சாணிமெழுக, inf. To smear with cow-dung--as a floor, &c. சாணிபோட, inf. To evacuate dung --as a cow or buffaloe. 2. To sprinkle macerated cow-dung--as சாணிதெளிக்க. சாணிக்கெண்டை, s. [prov.] A kind of carp fish, which when boiled in unpleasant to the taste, ஓர்மீன். 91) *

teẕi (p. 257) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To shout, vociferate, whoop as in driving cattle, scaring away birds, &c., அதட்ட. 2. To tread out corn, துவைக்க. (சது.) 3. v. n. To sound, din, roar, பெரிதொ லிக்க. 4. To be angry, rage, bluster, or vociferate through anger, சினக்குறிப்புக்காட்ட. நீனிறக்கரும்பகட்டினாற்றெழித்து. Trodden out by the deep blue colored buffaloes. (நைட.) தெழித்தல்--தெழிப்பு, v. noun. Sound, shout, vociferation, bluster, noisy rage. 6)

mrutm (p. 344) s. A species of tree, Terminalia alata (K&oe;nig), ஓர்மரம். 2. Cultivated ground. See திணை. 3. A rice-field, வயல். 4. Tunes peculiar to agricultural tracts, ஓர்பண். (சது.) 5. [in love poetry.] Lovequarrels, &c. See திணை. 6. A parrot that resorts to the மருது tree, மருதமரக்கிளி. மருதக்கருப்பொருள், s. Men, beasts, and other living creatures, things, employments, &c., peculiar to agricultural tracts: 1. மருதத்தலைவர், the chiefs, as ஊரன், கிழவன், with their females; 2. மருதத்தெய்வம், the god, Indra, as மருதநி லக்கடவுள்; 3. மருதத்தொழில், employments, sowing, ploughing, reaping, celebrating festivals, &c.; 4. மருதநீர், water, rivers; 5. மருதப்பண், melody, as மருதம்; 6. மருதப் பறை, drums, as கிணை, மணப்பறை; 7. மருதப் புள், birds, as the heron, swan, nightingale of India, ducks, &c.; 8. மருதப்பூ, flowers, as the ape-face-flower, lotus, the water lily, &c; 9. மருதமரங்கள், trees, as மருதம், காஞ்சி, வஞ்சி; 1. மருதமாக்கள், inhabitants, as உழவர், உழத்தியர், கடையர், கடைச்சியர்; 11. மருதயாழ், lute, known by the name of மருதயாழ்த்திறம்; 12. மருதவிலங்கு, beasts, as buffaloes, the sea-dog; 13. மருதவுணவு, food, as the சம்பா rice, &c,; 14. மருதவூர், villages, as பேரூர், மூதூர்.-For மருதமுதற்பொருள், and மருதஉரிப்பொருள், compare அகப்பொருள். மருதநிலக்கடவுள்--மருதவேந்தன், s. An epithet of Indra as the giver of rain, இந்திரன். மருதநிலப்பறை--மருதப்பறை, s. A drum of agriculturalists. மருதயாழ், s. Lutes peculiar to agricultural tracts. 60)

mū (p. 361) adj. Antique, old. 2. Three, third, as மு. மூதாதை, s. A grand-father, பாட்டன். மூதாய், s. Grand-mother, பாட்டி. மூதேவி, s. The goddess of ill luck, misery, or deformity,--the elder sister of Lukshmi. 2. A deformed person. மூர்க்கன்முகத்தில்மூதேவிகுடியிருப்பாள். The மூதேவி will dwell on the face of a passionate fellow. மூவணை, s. Three yoke of oxen; [ex அணை.] (c.) மூவரசர், s. The three famous kings, See அரசன். மூவர், s. Three persons. 2. the Triad. அவர்கள்மூவரும். All three of them. மூவழி, s. [in gram.] Three places, as முதல், இடை, கடை. மூவறிவுயிர், s. Creatures of three senses. (p.) முன்னிலைப்பன்மைவினைமுற்று, s. Finite verbs of the second person plural. முன்னிலைப்பாடு, v. noun. Bail, security, pledge, சாமீன். முன்னிலையசைச்சொல், s. An expletive used with the second person singular, as சென்மியா, where மியா is an expletive. முன்னிளவல், s. An elder brother who is still young, தமையன். 2. The brother next to the oldest; [ex இளவல்.] (p.) முன்னிற்க, inf. To stand before, protect, பாதுகாக்க; [ex நிற்க.] அஞ்சாமல்வாஎல்லாவற்றிற்கும்நானேமுன்னிற்பே ன். Fear nothing, but come, I will protect you. நான்உனக்குமுன்னின்றுபேசமாட்டேன்......I won't speak in your defence. முன்னிற்கிறவன், appel. n. A bail. 2. One who speaks or acts for another. 3. A protector. முன்னீடு, s. A jewel for the ear of a woman. 2. A responsible person. முன்னும்பின்னும். Before and behind. முன்னும்பின்னும்பார்த்துச்செய். Do it with due deliberation. முன்னூல், s. Original law, the Veda, வேதம். See முதனூல்; [ex நூல்.] முன்னூற்கேள்வன், s. God, the author of the law, கடவுள் (p.) முன்னெண்ணம்--முன்னெழுச்சி, s. Thoughts of the past. முன்னெற்றி, s. The upper part of the forehead; [ex நெற்றி.] முன்னே. Before. See முன்னமே. முன்னேரம், s. A little time before night, the evening twilight. 2. The forenoon--oppos. to பின்னேரம், இளம்பகல். முன்னேர், s. The leading team in ploughing; [ex ஏர்.] முன்னேற, inf. To anticipate. மூ மூவாட்டை, s. Three years. 2. adj. Of three years; [ex ஆட்டை.] மூவிசை, s. The three different parts in music. See இசை. மூவிடம், s. The three persons in grammar. See இடம். மூவிராசாக்கள்திருநாள், s. [R. C. usage.] A festival in honor of the three wise men from the East, who came to worship Jesus at Bethlehem. மூவிலைவேல், s. A trident, சூலம். (சது.) மூவினம், s. The three-fold class of consonants. See இனம். 2. The three chief kinds of gregarious cattle--cows, buffaloes, and sheep or goats. மூவுலகம், s. The three worlds. See உலகம். மூவுலகாளி, s. God--For this and similar compounds, see under உலகம். மூவெயில், s. [com. முப்புரம்.] Three cities of the Asuras. See எயில். மூவைந்து--மூவாறு--மூவேழு--மூவெ முன்னை, s. Previous time, முன். 2. Elder sister, அக்காள். 3. Elder brother, அண்ணன். 4. Antiquity, பழமை. (சது.) முன்னையது, appel. n. That which was before. முன்னையிலும்--முன்னையைப்பார்க்க. More than before. முன்னோர், s. A king's ministers, மந்திரி கள். 2. Prodecessors, ancestors, பெரியோர். முன்னையோர், s. As முன்னோர், 2. முன்னொற்றி, s. A first mortgage; [ex ஒற்றி.] முன்னோடி, appel. n. The leading demon among the devils, supposed to traverse streets in time of pestilence, முன்னோடும் பேய். 2. A silver-stick-bearer going before a palanquin. முன்னோன், s. God, who is before all, கடவுள். 2. Ganesa, விநாயகன். (சது.) 3. An elder brother, தமையன். 10) *