kaiklntcṇṭai (p. 140) s. A fight, scuffle. 12)

ckcṇṭi (p. 153) s. [vul.] An obstinate, shameless fellow, a vagabond, முருடன். (In contempt.) 8)

cṇkm (p. 157) --சனகம், s. A medicinal plant, புளியாரை. (M. Dic.) 74)

cṇppu (p. 157) s. [loc. vul.] Flax, hemp, as சணல். சணப்பநார், s. Fibres, or strings of flax. சணப்பன், s. A flax-dresser. சணப்பன்வீட்டுக்கோழிதானேவிலங்குமாட்டிக்கொ ண்டது. The hemp dresser's hen has entangled itself by scratching in the hemp-said of a person who involves himself in difficulties through his own folly. சணப்புத்திரி, s. A hempen wick or match. (Limited.) பூஞ்சணப்பு, s. A luxuriant plant of Indian hemp. 75) *

cṇāykk (p. 158) inf. [vul. loc.] As சணைக்க. 2. To yield to passion or lust, காமங்கொள்ள. 3)

cṇai (p. 158) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. [vul. prav. a change of சடைக்க, or சினைக்க.] To grow luxuriant--as trees, &c, to grow stout, as persons, &c., கொழுக்க. 4) *

cṇṭppai (p. 158) s. Uterus--as சண்டம், 4. சண்டப்பைக்குள்ளிருந்துதாயருந்தத்தானருந்தும்-அண்டத்துயிர்பிழைப்பதாச்சரியம். The f&oe;tus in the womb is nourished by the food which the mother eats, but how is the life of an animal continued which is enclosed in an egg? 11) *

cṇṭmārutcintūrm (p. 158) s. A kind of சிந்தூரம், preparation used medicinally. 9)

cṇṭmārutmāyppēc (p. 158) inf. To speak eloquently and forcibly. (c.) 7)

cṇṭmārutm (p. 158) s. A hurricane, a storm, பெருங்காற்று, (c.) அம்புகளைச்சண்டமாருதமாய்ப்பொழிந்தான். He sent a storm of arrows. 6)

cṇṭmārutmpōlkkvipāṭ (p. 158) inf. To sing loudly. (Limited.) 8)

cṇṭvēkm (p. 158) s. [vul.] Great velocity, vehemence, excessive fierceness, indignation, fury, மிகுவேகம். 10)

cṇṭivāḷm (p. 158) s. (for.) Money given to dissolve a bargain, or to redeem any thing. 16)

cṇṭu (p. 158) s. [loc.] An empty husk, பதர். 2. [prov.] A kind of insect said to infest growing crops, ஓர்வண்டு. (Limited.) 17)

cṇṭai (p. 158) s. Quarrel, strife, contention, altercation, bickering, சொற்போர். 2. Battle, conflict; quarrel, போர். (c.) சண்டைகொடுக்க, inf. To fight the enemy. சண்டைக்கப்பல், s. A war ship, frigate, privateer, &c. சண்டைக்காரர், s. Quarrelsome persons. 2. Soldiers of the foe, an invading army. சண்டைக்குநிற்க, inf. To fight a duel, to fight in single combat. 2. To offer to fight, to seek a quarrel, to be quarrelsome. சண்டைபண்ண--சண்டைபிடிக்க-சண்டைபோட, inf. To quarrel, to fight, scuffle, struggle. சண்டைமூட்ட--சண்டையெழுப்ப, inf. To stir up strife. 2. To excite to battle. சண்டைமூண்டது. A quarrel arose. 18)