iṭuvnti (p. 45) s. Calumny, defamation, false accusation, அபாண்டம். 2. Oppression, extortion, அடாவரி. 3. Injustice, அநீதி. இடுவந்திக்காரன், s. A calumniator. 103)

kōḷ (p. 151) v. noun. [from கொள், v.] Taking, having, receiving, seizing, influencing, கொள் ளுகை. 2. s. Columny, aspersion, backbiting, defamation, false accusation, குறளை. 3. Informing against, malicious tale-bearing, புறந்தூற்றல். (c.) 4. Disaster, misfortune, impediment, இடையூறு. 5. Killing, slaughter, கொலை. 6. A lie, falsehood, பொய். 7. Strength, power, வலி. 8. Quality, property, nature, character, reputation, குணம். 9. Evil, vice, தீமை. 1. A planet, either visible or invisible; also other heavenly phenomena, கிரகம். 11. A lunar constellation, நட்சத்திரம். 12. Opinion, tenet, faith, belief, creed, கோட்பாடு. 13. A day, நாள். (சது.) கோளில்பொறியில். Like, the sentient organs when unfit for their functions. (குற). கோட்காரன்--கோட்சொல்லி, s. A talebearer, a slanderer, an informer, a divulger. கோட்கூறு, s. [in astrol.] A division of the rising sign into thirty parts, being the number of its degrees. (See இலக்கி னம்.) 2. Good or evil from the influence of the planets, கிரகங்களின்கோளாறு. கோட்சொல்ல, inf. To calumniate, inform against. 2. To act the part of a tale-bearer, to slander, to divulge secrets injuriously. கோளன், s. A tale-bearer, கோளுரைப் போன். கோள்குண்டணி, s. Tale-bearing and calumny. (c.) கோள்முடிய, inf. [prov.] To fabricate or tell tales; to enrage another's mind by slanderous reports. காணுங்கோள், s. The visible planets. See கிரகம். கரந்துறைகோள், s. Phenomena of the heavens, sometimes invisible and fanciful, but most of them regarded as ominous-as இராகு, Caput draconis, or the ascending node; கேது, Cauda draconis or the descending node; சூரியப்பிரதிவிம்பம், a sundog or false appearance of a second sun; பரிவேடம், halo round the sun or moon; வால்வெள்ளி, comets; வானவில், rainbow; தூமம், meteor, indistinct smoky phenomena. Four other invisible கோள், (காணா க்கோள்.) are spoken of as being of special importance in casting nativities and in other astrological calculations; viz: 1. குளிகன். 2. யமகண்டன். 3. அத்தப் பிரகரன். 4. காலன். 5. அருக்கன். கோளினால்வருந்தீங்கு. Evil influences of the planets. தீக்கோள், s. A malignant planet. நற்கோள், s. A benignant planet. 62)

cāṭi (p. 174) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To reprove, rebuke, தண்டிக்க. 2. To bruise, crush, நொறுக்க. 3. (fig.) To slander, abuse, calumniate, திட்ட. 4. v. n. [prov.] To bend to and fro, இருபுடையுமசைய. (c.) 62)

tūṣi (p. 253) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [not so properly துஷணி.] To abuse, revile, calumniate, slander, வைய. 2. To blaspheme, to vilify sacred things, பழிக்க. தன்னைத்துஷிக்க, inf. To mortify the bodily appetites, as an ascetic. 2. To accuse or reproach one's self for a fault. தூஷிப்பு, v. noun. Abusing, vilifying, revilling, நிந்திப்பு. 10) *

niṣṭūram (p. 276) --நிட்டூரம், s. Harshness, cruelty, inhumanity, கொடுமை. 2. Calumny, aspersion, இடையூறு. (c.) நிஷ்டூரக்காரன், s. A cruel man. நிஷ்டூரம்பண்ண, inf. To act with severity. நிஷ்டூரம்பேச, inf. To calumniate. நிஷ்டூரன்--நிட்டூரன், s. [fem. நிஷ்டூரி, நிட்டூரி.] A cruel man, கொடியவன். 82) *

pẕi (p. 302) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To disparage, to reproach, இகழ. 2. To contemn, to treat with contumely, நிந்திக்க, 3.To blaspheme, to revile, தூஷிக்க. 4. To rail at, to scold, to banter, இழிக்க. 5. To calumniate, to asperse, to abuse தூற்ற. பழித்துச்சொல்ல--பழித்துப்பேச, inf. To ridicule, contemn. பழித்துப்போட, inf. To reject with scorn and abuse. பழிப்பன, appel. n. Things despised, that ought to be rejected பழிக்கப்படுவன. பழிப்பனப்பகரேல். Speak not insultingly. பழித்தல், v. noun. Scolding, reviling. (சது.) பழிப்பு, v. noun. Scorn, contempt, vituperation, blasphemy, as the verb. பழிப்பானகாரியம். A disgraceful thing. பழிப்புக்காரன், s. A blasphemer, a reviler. 2. A laughing stock. பழிப்பாய்ச்சொல்ல, inf. To censure as பழித்துப்போட. 79)

piṇai (p. 315) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To join together; to link, to unite, to bind or fasten together, to couple, to join rafters, &c., as இணைக்க. 2. To tie, கட்ட. (c.) அவன்மேலில்லாததும்பொல்லாததும்பிணைத்தான். . . He has calumniated him, (lit.) bound upon him falsehood and evil. அறுந்தஇழையைப்பிணைக்க, inf. To tie broken threads together. பிணைத்தோட்ட, inf. To drive the பிணையல் bullocks on the threshing floor. பிணைப்பு, v. noun. Linking, bracing, joining. 27)