apicaraṉ (p. 16) s. A companion, follower, தோழன். Wils. p. 56. AB'HISARA.

ācaraṇam (p. 36) --ஆசரணை, s. Observance, instituted rites, அனுஷ்டானம். 2. Usage, practice, வழக்கம். Wils. p. 16. ACHARAN'A. (p.) ஆசரணைபண்ண, inf. To perform a religious rite or duty. 37)

caraṭam (p. 166) s. A lizard, a chameleon, ஓந்தி. W. p. 96. SARAT'A. 39) *

caraṭu (p. 166) s. [Gen. சரட்டின்.] A thread of cotton or other material; a twine, yarn, &c., முறுக்கிழை. 2. Gold or silver threaded necklace. பொற்சரடு, வெள்ளிச்சரடு. (c.) (Sa. Sarat, thread.) 3. Chain, row, series, வரி சை. 4. (fig.) Stratagem, tricks, தந்திரம். சரடுகோக்க, inf. To thread a needle. சரடுந்தாலியும், s. The gold-string and wedding badge. சரடுமுறுக்க, inf. To twist yarn, thread, &c. 2. (fig.) To play tricks; to instigate, தூண்டிவிட. சரட்டட்டியல், s. A gold threaded necklace, as சரடு, 2. தாலிச்சரடு, s. The string on which the wedding badge, with some other appendages, in strung. கிழக்குச்சரடு, s. [loc.] A row of houses facing the east. மலைச்சரடு, s. A mountainous range. 40)

caraṇam (p. 166) s. Foot, leg, emphatically the foot of a deity or great person, பாதம். 2. A line in poetry; also, any one of the three or more lines or stanzas of an ode that occurs between the repetition of the chorus, சிந்துமுதலியசெய்யுளடி; [ex சரம், moving.] W. p. 319. CHARAN'A. 3. Homage, reverence, worship at the foot of a great person, நமஸ்காரம். 4. Shelter, refuge, protection, asylum-as சரண், அடைக்கலம். (c.) 5. A house, வீடு. W. p. 831. SARAN'A. 6. Agricultural towns or villages, மருதநிலத்தூர். (Compare நகரம், ஆவாசம், வசதி, அகரம், and உறையுள்.) 7. A peacock's tail, மயிற்றோகை. (நிக.) 8. A peacock, மயில். 9. (R.) The அரசு tree. (p.) சரணஞ்சரணம்ஐயா. Homage; homage to you, my lord. 2. Your feet, Sir, are my refuge. சரணஞ்சொல்ல, inf. To salute in a humble manner. சரணமடைய--சரணம்புக, inf. To apply for shelter, take refuge. சரணம்பண்ண, inf. To prostrate one's self at a person's feet in homage. சரணவாதம், s. [prov.] Cramp in the legs. சரணாகதம்--சரணாகதி, s. Taking refuge with one; application for protection. 2. Refuge, asylum, அடைக்கலம்; [ex சரணம், et ஆகதம், coming.] சரணார்த்தி, s. Seeking protection or succour; dependence on another for protection, அடைக்கலந்தேடல்; [ex அர்த்தி, begging.] சரணாயுதம், s. The gallinaceous fowl, a cock whose feet is its weapon, சேவல். Compare காலாயுதம். சரணாரவிந்தம்--சரணபங்கயம், s. The lotus feet of a great person, the feet-spoken for the person himself; [ex அரவிந் தம், lotus.] 42) *

caraṇ (p. 166) s. [a contraction of சரணம்.] Foot of a great person, for the person himself, பாதம். 2. Refuge, asylum, protection, அ டைக்கலம். (p.) சரணேசரண். Your foot alone are my refuge. சரண்புக, inf. To take refuge. 43) *

caraṟkālam (p. 166) s. The rainy season, மாரி காலம். (சது.) According to some, the two months succeeding the rains, in Northern India. W. p. 813. SARATKALA. 60) *

caraḷam (p. 166) s. Probity, honesty, uprightness, தகுதி. 2. Order, regularity, ஒழுங்கு. (சது.) W. p. 96. SARALA. 3. [prov.] straightforwardness, unimpededness. &c., தடையின்மை. 4. (M. Dic.) The சிவதை plant. 58) *

caraḷi (p. 166) s. Practising the seven tones or notes in music; also, the notes as disposed on the gamut, சத்தசுரப்பயிற்சி; [ex சரளம், order.] 2. [prov. improp. for] சளி.] Phlegm in the chest or throat, கோளை. (c.) சரளிகற்க--சரளிபழக--சரளிபாட, inf. To learn to sing by the gamut, to practise the tones in music. சரளிப்பதம், s. A lyric composed so as to have the notes of the gamut intervene between the different lines or forms of rhythm. சரளியலங்காரம், s. Exercising the voice in the seven tones with changes or varieties. (p.) சரளிக்கட்டு, v. noun. [prov.] A collection of phlegm in the chest, சளிக்கட்டு. 59) *

parācaraṉ (p. 297) s. The father of the Rishi Vyasa, and an author, வியாசன்தந்தை. W. p. 56. PARASARA. 55) *