apicaraṉ (p. 16) s. A companion, follower, தோழன். Wils. p. 56. AB'HISARA.

ācaraṇam (p. 36) --ஆசரணை, s. Observance, instituted rites, அனுஷ்டானம். 2. Usage, practice, வழக்கம். Wils. p. 16. ACHARAN'A. (p.) ஆசரணைபண்ண, inf. To perform a religious rite or duty. 37)

caraṭam (p. 166) s. A lizard, a chameleon, ஓந்தி. W. p. 96. SARAT'A. 39) *

caraṭu (p. 166) s. [Gen. சரட்டின்.] A thread of cotton or other material; a twine, yarn, &c., முறுக்கிழை. 2. Gold or silver threaded necklace. பொற்சரடு, வெள்ளிச்சரடு. (c.) (Sa. Sarat, thread.) 3. Chain, row, series, வரி சை. 4. (fig.) Stratagem, tricks, தந்திரம். சரடுகோக்க, inf. To thread a needle. சரடுந்தாலியும், s. The gold-string and wedding badge. சரடுமுறுக்க, inf. To twist yarn, thread, &c. 2. (fig.) To play tricks; to instigate, தூண்டிவிட. சரட்டட்டியல், s. A gold threaded necklace, as சரடு, 2. தாலிச்சரடு, s. The string on which the wedding badge, with some other appendages, in strung. கிழக்குச்சரடு, s. [loc.] A row of houses facing the east. மலைச்சரடு, s. A mountainous range. 40)

caraṇam (p. 166) s. Foot, leg, emphatically the foot of a deity or great person, பாதம். 2. A line in poetry; also, any one of the three or more lines or stanzas of an ode that occurs between the repetition of the chorus, சிந்துமுதலியசெய்யுளடி; [ex சரம், moving.] W. p. 319. CHARAN'A. 3. Homage, reverence, worship at the foot of a great person, நமஸ்காரம். 4. Shelter, refuge, protection, asylum-as சரண், அடைக்கலம். (c.) 5. A house, வீடு. W. p. 831. SARAN'A. 6. Agricultural towns or villages, மருதநிலத்தூர். (Compare நகரம், ஆவாசம், வசதி, அகரம், and உறையுள்.) 7. A peacock's tail, மயிற்றோகை. (நிக.) 8. A peacock, மயில். 9. (R.) The அரசு tree. (p.) சரணஞ்சரணம்ஐயா. Homage; homage to you, my lord. 2. Your feet, Sir, are my refuge. சரணஞ்சொல்ல, inf. To salute in a humble manner. சரணமடைய--சரணம்புக, inf. To apply for shelter, take refuge. சரணம்பண்ண, inf. To prostrate one's self at a person's feet in homage. சரணவாதம், s. [prov.] Cramp in the legs. சரணாகதம்--சரணாகதி, s. Taking refuge with one; application for protection. 2. Refuge, asylum, அடைக்கலம்; [ex சரணம், et ஆகதம், coming.] சரணார்த்தி, s. Seeking protection or succour; dependence on another for protection, அடைக்கலந்தேடல்; [ex அர்த்தி, begging.] சரணாயுதம், s. The gallinaceous fowl, a cock whose feet is its weapon, சேவல். Compare காலாயுதம். சரணாரவிந்தம்--சரணபங்கயம், s. The lotus feet of a great person, the feet-spoken for the person himself; [ex அரவிந் தம், lotus.] 42) *

caraṇ (p. 166) s. [a contraction of சரணம்.] Foot of a great person, for the person himself, பாதம். 2. Refuge, asylum, protection, அ டைக்கலம். (p.) சரணேசரண். Your foot alone are my refuge. சரண்புக, inf. To take refuge. 43) *

caraṟkālam (p. 166) s. The rainy season, மாரி காலம். (சது.) According to some, the two months succeeding the rains, in Northern India. W. p. 813. SARATKALA. 60) *

parācaraṉ (p. 297) s. The father of the Rishi Vyasa, and an author, வியாசன்தந்தை. W. p. 56. PARASARA. 55) *