cākai (p. 174) s. Branch of a tree, மரக்கொ ப்பு. 2. Leaf, இலை. 3. A branch, or subdivision, especially of the Vedas; being collections from the Sanhitas or prayers in each Veda, varying as received in different schools, வேதசாகை. W. p. 836. S'AKHA. 4. A brass-plate, வட்டில். (சது.) 5. (c.) (Hind.) A rest-house, a caravansary, தங்குமிடம். 6. [vul.] A house, இல்லம். சாகாமிருகம், s. A monkey, an ape, a squirrel--as living on trees, குரங்கு, அ ணில்; [ex சாகா for சாகை, branch.] W. p. 836. S'AK'HAMRUGA. சாகைபண்ண, inf. To put up in one's house, to lodge. தங்கியிருக்க. 34)

maṭam (p. 339) s. A college or school for young brahmans prosecuting sacred studies, வே தம்படிக்குமிடம். 2. A monastery, occupied by ascetics, முனிவர்வாசம். W. p. 632. MAT'HA. 3. A choultry at which rice is given periodically to mendicants, தருமசாலை. 4. A caravansary for pilgrims and other religious mendicants, சத்திரம். 5. A rest-house, இளைப்பாறுமடம். (c.) மடக்காரர், s. [pl.] Attendants or servants, of a மடம். மடதருமம்--மடத்தருமம், s. Donations to, or alms at a மடம். மடத்துத்தம்பிரான், s. The overseer of a மடம். See தம்பிரான். மடப்பற்று, s. Possessions belonging to a மடம். மடாதிபதி, s. The chief of a monastery. மடாலயம், s. Chapel or temple of a monastery. 2. The monastery itself. 78) *