kvṉm (p. 98) s. Attention, care, heedfulness, mindfulness, notice, intentness, mental application, observance, கருத்து. 2. (p.) Rapidity, celerity, velocity, சீக்கிரம். 3. The paces of a horse, குதிரைநடை. 4. Perplexity, bewilderment, கலக்கம். 5. Vehemence, கடுப்பு. 6. Jungle, forest, desert, காடு. 7. Army, படை. கவனமாய், adv. Attentively, carefully, intently. கவனமில்லாமை, neg. v. noun. Neglectfulness, inattention, heedlessness. கவனன், s. A quick person, a person of penetration. (p.) 13)

cīkkiram (p. 190) s. W. p. 847. SEEGHRA. Haste, speed, quickness, celerity, velocity, விரைவு. 2. Expertness, expeditiousness, dispatch, கைச்சுறுக்கு. 3. (fig.) Intensity, severity, acuteness, rapidity--as of a disease; violence of a medicine, &c., மருந்துவீறு. 4. (fig.) [vul.] Anger, irritability, impetuosity, கோ பம். 5. [prov.] Acrimoniousness, pungency--as of tobacco, spirituous liquors, &c., உறைப்பு. 6. [in astron.] Annual parallax or elongation, as சீக்கிரபரிதி. சீக்கிரத்துக்கு, adv. Hastily, quickly. (R.) சீக்கிரகதி, s. A quick pace, rapid progress. 2. The quick movement of a carriage, a horse, &c. (p.) சீக்கிரகாரன், s. An expeditious person. சீக்கிரபுத்தி, s. Hasty counsel, precipitancy, rashness, foolhardiness. சீக்கிரப்படுத்த, inf. To hasten, hurry, expedite, quicken. சீக்கிரபரிதி, s. [in astron.] The annual parallax of a superior, or elongation of an inferior planet. சீக்கிரப்பட, inf. To be peevish, to take offence easily. 2. To be in haste, to be busy. சீக்கிரமானபுகையிலை, s. [prov.] Pungent tobacco. சீக்கிரம்பண்ண, inf. v. n. To hasten, to hurry. 2. [prov.] To be hot, as the sun; pungent, as tobacco; violent as poison, &c. சீக்கிரகேந்திரம், s. [in astron.] Commutation, being the angular distance of the sun from a planet. சீக்கிராத்தம்--சீக்கிரார்த்தம்--சீக்கிரவ ரை, s. [in astron.] The first equated geocentric longitude; [ex அர்த்தம்.] 35)

cuṟukku (p. 198) s. Quickness, haste, celerity, fleetness, nimbleness, velocity, விரைவு. 2. Activity, diligence, briskness, expedition, வேகம். 3. Quickness, irritableness, impatience, ஆத்திரம். 4. Sharpness, keenness in perception or execution, கூர்மை. 5. Asperity, pungency, poignancy, காரம். (c.) சுறுக்கன்--சுறுக்குக்காரன், s. [prov.] A quick, active or diligent person. 2. A quick, irritable person, கோபக்காரன். சுறுக்காய், adv. Quickly. சுறுக்காய்ப்படிக்க, inf. To read readily. சுறுக்காய்நடக்கிறவன், appel. n. A swiftfooted person. சுறுக்காய்ப்போக, inf. To go quickly, with speed. 2. To go too fast, gain on time--as a watch, &c., சுறுக்கில்லாதவன், appel. n. (neg.) A slow man. சுறுக்குக்காட்ட, inf. To use sharpness --as with a ratan on a lazy servant. கொஞ்சஞ்சுறுக்குக்காட்டவேண்டும். You must be severe. சுறுக்குத்தாக்க, inf. To show rigor. சுறுக்குப்பண்ண, inf. To hasten, expedite, facilitate. 2. To be quick in operation--as poison, or a fatal disease. 102)

tīviram (p. 244) s. Speed, celerity, haste, expedition, சீக்கிரம். 2. Fury, rage, great anger, பெருங்கோபம். 3. Intensity, severity, கொடுமை. 4. Pungency, corrosiveness. sharpness; being biting, or piercing as the smell of hartshorn, &c., உறைப்பு. 5. (சது.) Ray of the sun, சூரியகிரணம். 6. Hell நரகம். தீவிரக்காரன், s. A person in a hurry. து. A syllabic letter compounded of த், and உ. 13)

tuṇvu (p. 245) s. Quickness, celerity, suddenness, சீக்கிரம். (சது.) 2. A tree. நுணா. 67)

tuṇaivu (p. 246) s. [prop. துனைவு.] Quickness, celerity, swiftness, சீக்கிரம். (R.) 11)

tuvlu (p. 249) --துவல், கிறது, துவன்றது, ம், துவல, v. n. To drop as water, to emit or scatter drops, to rain, துளிக்க. 2. To be quick, rapid, to move with celerity, தீவி ரிக்க. (p.) 3. (R.) To be full, thick; to die, &c. See துவன்று, v. 68)

tuval (p. 249) s. Haste, celerity, rapidity, diligence, சீக்கிரம். W. p. 393. TVARA. 70)

pṟ (p. 303) க்கிறது, ந்தது, க்கும், க்க, v. n. To fly, hover, flutter or float in the air as light bodies, சிறகாற்பறக்க. 2. To move with celerity or velocity, to hasten or scamper away, வேகமாய்ச்செல்ல 3. To be scattered, to disperse, disappear, சிதற. 4. To be in a hurry, to be over-hasty, அவசரப்பட, (c.) 5. [vul.] To suffer, வருந்த. பறக்கப்பார்க்கிறார். He is aspiring to things above him. ஏன்பறக்கிறாய். Why are you in a hurry? Why are you over-anxious? அடித்தஅடியில்பிள்ளைபறந்துவிட்டது. The child suffered much by beating. பறக்கடிக்க, inf. [com. for பறக்கஅடி க்க.] To cause to fly, to scatter. see சிதறடிக்க. பறக்கவிட, inf. To let fly, as a bird, or a paper kite. 2. To defeat, to ruin. 3. To tease one by incessant importunity. பறக்கிறதூள், s. Flying dust, a cloud of dust. பறந்தடிக்க, inf. [prov.] To be too busy, too much hurried, full of eares, &c. பறந்தலைய--பறந்துதிரிய, inf. To go about rapidly being greedy as birds or prey for food, &c., or an avaricious person. பறந்துபோக, inf. To go quickly. 2. To be dispersed, to be utterly gone, as property disease or sin. பறந்துவிழ, inf. To fall on with avidity, in taking food. பறப்பன, appel. n. Flying, darting, flight; haste, hurry, quickness, speed, as the verb. 2. Anxiety, care, concern, business, கவ்வை. பறப்பன், s. A hasty person. (R.) பறப்பிலேதிரிய, inf. To go about seeking one's living. 2. To go about full of care. பறப்புப்பார்க்க, inf. To attend to one's daily avocations or personal concerns; also வயிற்றுப்பறப்பிலேதிரிய. 32)

virai (p. 398) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To hasten, to pass rapidly, தீவிரிக்க. 2. To long for, காதலிக்க. (Ell.) 3. To be importunate, to be in earnest, intent upon, முயல. (p.) விரைந்துவந்தான். He came in haste. விரைவு, v. noun. [com. விரசு.] Swiftness, celerity, despatch, வேகம். விரைதல், v. noun. Making haste. 2. Being warm by the heat of the sun. 3. Being eager. 36)