cappu (p. 160) கிறேன், சப்பினேன், வேன், சப்ப, v. a. To chew, masticate, (commonly not rice) to champ, to chew--as betel or tobacco, மெல்ல. 2. To mumble in eating --as an old man; to suck, to smack, குதக்க. W. p. 32. CHARVA. (c.) சப்பித்தின்றுபோடுவான். He will eat me up. i. e. vent his rage on me. சப்பிக்கொடுக்க, inf. To chew food and give it to a child--as a mother. உதட்டைச்சப்ப, inf. To suck the lips. கையைச்சப்ப, inf. To suck the hand --as children after sucking the fruit. முலையைச்சப்ப, inf. To suck the breast. விரலைச்சப்ப, inf. To suck the fingers --as babes. வாயைச்சப்ப, inf. To smack the lips; to mutter or talk indistinctly. சப்பல், v. noun. [prov. substantively.] An old chew or cud, refuse of fruits, &c., cast from the mouth, சக்கை. 47)