irai (p. 51) s. The food of birds, beasts, and other inferior animals, provender, prey, பறவைமுதலியவற்றினுணவு. 2. A bait, தூண்டிலிரை. 3. [in a low sense.] Food in general, victuals, உணவு. 4. [prov.] Food eaten, sustenance, nutriment, &c. in the system, உண்டது. இரைக்க, inf. To eject food by a voluntary effort--as dogs, &c. இரைகழிய, inf. To evacuate indigested matter--as in cholera. இரைகொடுக்க, inf. To feed cattle, fowls, &c. (in a low sense), to support, maintain. இரைகொள்ளி, s. A gluttonous person, பெருந்தீனியாள். 2. The craw or crop of birds, இரைப்பெட்டி. இரைக்குக்கிடக்க, inf. To lie in wait for prey--as snakes. இரைக்குடர்--இரைக்குடல்--இ ரைப்பை, s. The stomach, ventricle, the maw. இரைசீரணிக்க, inf. To digest food. இரைதேட, inf. To gather food-as birds, to go in quest of prey, &c. இரைதேற, inf. To remain undigested or entire--as food in the stomach. இரைப்பற்று, s. [prov.] Indigested food lodged in the system, indigestion, செரியாதது. இரைப்பெட்டி, s. [prov.] Crop of birds, craw, maw, gizzard, பறவை யாதிகளிரைப்பை. இரைமீட்க, inf. To chew the cud --as cows, &c., அசைபோட. இரையூட்ட, inf. To feed their young ones--as birds. இரையெடுக்க, inf. To gather food --as birds, &c., pick up food, catch prey. 2. To chew the cud. 27)

kāl (p. 105) s. Leg; foot of a person, animal or thing, பாதம். 2. A stake, a post, தூண். 3. A prop, support, stay, தாங்குகால். 4. The stem of a flower, பூந்தாள். 5. A shoot, a sprout, முளை. 6. The lower part, base, bottom, அடிப்பக்கம். 7. The foot or tail of a letter, அட்சரக்கால். 8. A staff, shaft, a pole, கோல். 9. The wheel of a carriage or of a car, தேருருள். 1. A quarter, one-fourth of a whole, காற்பங்கு. 11. [in astronomy and astrology.] A fourth part of a nacshatra, நட்சத்் திரங்களின் கால். 12. A degree of consanguinity, இரத்தக்கலப்பாமுறவு. 13. A channel, வாய்க் கால். 14. An instrument of dry measure --as மரக்கால். 15. Way, road, path, வழி. 16. A place, room, இடம். 17. Time, காலம் --as in கணுங்கால். 18. Minister and attendant of yama, காலன். 19. A turn, time--as ஒருக்கால், once; இருக்கால், twice. 2. Wind, air, any of the vital airs, காற்று. 21. Power, strength, வலிமை, (பிங்.) 22. Darkness, gloom, இருள். (நிக.) 23. A son, மகன். 24. A peg, a pin, குறுந்தறி. 25. [prov.] A measure in the width of cloth, being two குஞ்சம் or two-hundred-and-forty threads of warp, புடைவை அகலத்தின்கால். காலடி, s. The sole of the foot, உள் ளங்கால். 2. The steps or trace of the foot, foot-steps, காற்சுவடு. காலடியிலே, At or near the foot. காலணி, s. Ankle-ornaments, anklerings or bells, காலிலணியுமாபரணம். காலதர், s. (p.) A window, பலகணி; [ex கால், wind, et அதர், way.] காலாட, inf. To be active and industrious, முயல. காலாடி, s. An active, industries man, one who is active in movements, affairs, &c., முயற்சியுடையோன். 2. Wanderer, திரி வோன். 3. Title given to the chief of the Paller caste, பள்ளர்தலைவன். காலாட்டம், s. Activity in business, in duty, and consequent properity, மு யற்சி. காலாட்டமுள்ளமாடு, s. An ox that is brisk and ploughs well. காலாணி, s. A corn on the foot. 2. Pegs in the beams of native houses to support the roof. காலாணியற்றுப்போனவன், s. One who is become weak or poor. காலாயுதம், s. A gallinacious fowl, whose foot is its weapon, கோழி. காலாழி, s. See under ஆழி. காலாள், s. A person on foot; footsoldiers, infantry, பதாதி. காலாற, inf. To rest the foot, நடை யோய்ந்திருக்க. காலாறவிட, inf. To let draught oxen, horses, &c., rest. காலிடற--கால்தடக்க--காறடக்க, inf. To stumble. காலிலி, s. A snake, பாம்பு. 2. Wind, காற்று. 3. The charioteer of the sun, அருணன்; [ex கால், leg, இல், not without legs.] காலில்விழ, inf. To fall prostrate, or do homage at one's feet. காலுழற்சிகையுழற்சி. Distortion of the limbs, by convulsion or otherwise. காலிறால், s. See under இறால். காலுளைவு, v. noun. Soreness, aching or pain in the legs, from cold, walking, &c. காலூன்ற, inf. To set on foot firm on the ground; to become established. காலூன்றிநிற்க, inf. To stand firmly, stand fast. காலூன்றிப்பெய்ய, inf. To rain in torrents--the clouds seeming to rest on the horizon. காலேயரைக்கால், s. A quarter and oneeighth, five-eighths. காலோடேகால்சேர்ந்துநிற்க, inf. To stand with closed legs. கால்கட்டு, s. Inseparableness--as of wife and husband. கால்கட்டுகைகட்டு, Bound hand and foot. 2. (fig.) Confined at home by the sickness of another, by a grown-up daughter, a motherless child, or by urgent business, &c. கால்கழுவ, inf. To wash the feet; metaphorically to clean one's self with water after stool, மலங்கழுவ. கால்கூசுதல், v. noun. Shrinking of the foot in touching rough ground, &c. 2. Recoiling of the legs in stepping into the compound or house of a stranger. 3. Having spasms in the arms, and legs --as in cholera. கால்சீக்க, inf. To root out, exterminate, வேரோடுகளைய. 2. To efface, to obliterate, துடைக்க. 3. To dispel darkness, இருளைஅகற்ற. 4. To scrape with the foot, காலினாற்சீக்க. கால்செய்வட்டம், s. A fan, விசிறி; [ex கால், air, et செய்வட்டம்.] கால்தளர--காறளர inf. To become weak in the limps, by walking, sickness, age, &c. கால்தோல்--காற்றோல் s. [prov.] Leathern defences for toddy-drawers feet in climbing, மரமேறுவோர் காலிலிடுந்தோல். கால்நகம்--கானகம் s. Toe-nail. கால்நடை--கானடை. v. noun. Walking, going on foot--as distinct from riding and driving. 2. s. Sheep and goats; oxen, cattle, ஆடுமாடுகள் அவனுக்குமாட்டில் நூறுகால்நடையுண்டு. He has no-hundred oxen. கால்நடையாய், adv. On foot, a-foot. கால்நடையாய்ப் பிரயாணம்போக, inf. To travel on foot. கால்நோக்கு--கானோக்கு s. One-fourth aspect of a planet, being one of the four aspects. கால்பாவவில்லை. The feet do not seek the ground--recoiling from going. கால்பிடிக்க, inf. To fall at one's feet to ask a favor. 2. To press and rub the legs in order to induce sleep, to shampoo. கால்பின்னிக்கொண்டுநிற்க, inf. To stand cross-legged. கால்பின்னிக்கொள்ள--காலோடேகால் பின்னிக்கொள்ள, inf. To lose the power of walking, legs being crossed. கால்மட்டம், s. [prov.] Use of the feet in walking, by guess or practice--as in the dark or as a blind man. கால்மாடு, s. The foot of a bed, or of a person in bed, காற்பக்கம். கால்மிதி, s. Step in dancing. 2. Footmark, காற்சுவடு. கால்வருட, inf. To shampoo, to stroke the feet, soles, &c. கால்வழி, s. Lineal descent, succession, சந்ததி. 2. Foot-path. கால்வாங்க, inf. To make the leg, foot or tail of a letter--as of கு-து-ர். 2. To slip, to slide in muddy walking. 3. To die. 4. To trip one up, to disappoint, to frustrate one's object. 5. To amputate a foot, a leg, &c. 6. To be drawn up, stiffened, &c.--as a leg by a fall, convulsions, &c. கால்வாசி, s. A fourth part. வேலைகால்வாசிதீர்ந்தது. The fourth part of the work is finished. கால்வாய், s. A channel, a water-course, an aqueduct--commonly வாய்க்கால். கால்விரல், s. A toe. கால்விலங்கு, s. Fetters, காற்றளை. கால்விழுந்துபோக, inf. To be weary of walking. 2. To become paralyzed --as the legs. கால்வைக்க, inf. To step, tread or trample on. 2. To step in dancing. 3. (fig.) To enter upon a practice, a course, &c.; to make a footing. 4. To intermix by marriage. காற்கொட்்டை, s. A small bolster for the legs and feet. காற்சங்கிலி, s. Chains for the feet. காற்சட்டை, s. Trowsers, pantaloons. காற்சரி, s. Foot-ring, a kind of ornament for the feet. காற்சிலம்பு, s. A foot-trinket of silver. காற்சீப்பு, s. The hip-bone, சந்தெலும்பு. காற்படம், s. The fore part of the sole or bottom of the foot, காலின்படம். காற்படி, s. A quarter measure. காற்பரடு, s. The ankles--as கரடு. காற்பிடிப்பு, s. Rheumatic stiffness, contraction, &c., in the legs. காற்றண்டை, s. A tinkling trinket for the ankles. கானடுவிரல், s. The middle toe of the foot. கானொண்டி--கால்நொண்டி s. Lameness of the leg. 2. A lame man. கடைகால், s. The foundation, அஸ்திவா ரம். 2. An excavation for laying the foundation. 3. [prov.] A small iron bucket for drawing water. கிந்துகால், s. A halting or hobbling leg. கிந்துகாலன், s. A hobbler. கீற்றரைக்கால், The contracted form of உ, marked thus ,-- as து, நு. கீற்றுக்கால், The contracted form of ஊ, marked thus --as தூ, நூ. See under கீற்று. குதிகால்--குதிங்கால் s. Heel. குந்துகாலன், (fem. குந்துகாலி.) A hobbler, a limping person. 2. A Squatter, a man sitting on the his knees. குந்துகால், s. Tip-toe. 2. Squat, sitting on the heels--as a man. கொம்புக்கால், s. The two signs for ஒ marked thus ெ-ா, as in கொ,சொ,. தோரணக்கால், s. Poles to which strings or ropes adorned with twigs or leaves are tied, to represent triumphal arches. நாற்காலி, s. Chair. பகுதிக்கால், s. The sign of உ, in certain compound characters marked thus --as சு, பு. பகுதிக்காற்பிறை, s. The sign of ஊ, marked --as பூ, யூ. பவளக்காலி, s. The name of a bird, Erythropus longipes, corallinus. பின்னங்கால், s. Hind leg. புள்ளிக்கால், s. The character ள subjoined to the letter உ, to lengthen it. புறங்கால், s. The upper part of the foot, instep. பொய்க்கால், s. A stilt, a false leg-as a wooden one. பொய்க்கால் கட்டியாட, inf. To go upon stilts. மடிப்பங்கால், s. Legs with folded knees. மடிப்பங்கால்போட. inf. To sit upon the hams with folded knees. மரக்கால், s. Crutches. 2. A wooden leg. 3. [ex கால், a measure.] An instrument of dry-measure. முக்காலி, s. Tripod. முக்கால், s. Three quarters, ??, தெ. முக்காலும். The three times, even three times. முக்காலும்போவேன். I will certainly go, come, &c. முக்காலேமூன்றுவீசமும். Almost, for the greatest part, nearly. முன்னங்கால், s. Fore-leg. வாய்க்கால்--நீர்க்கால், s. Channel, water-course; [ex கால், channel.] இரண்டாங்கால் மூன்றாங்காலுறவுமுறையான்..... One who is of the second or third degree of consanguinity. 19)

kumpam (p. 123) s. An earthen pot, a water-pot, கலசம். 2. A large sacrificial pot filled with water, used on sacred occasions; also, a sacred pot painted with mystic diagrams, adorned with leaves, flowers, &c., and sometimes carried in procession, காகம். 3. A zodiacal sign, Aquarius, கும்பராசி. 4. The frontal globe od an elephant's forehead, which swells during the rutting season, யானைமத்தகம். Wils. p. 231. KUMBHA. 5. The forehead, நெற்றி. 6. [prov.] The top of the back about the nape, பிடரிக்கும்பம். 7. [prov.] Round, prominant back of ht shoulders, தோட்கும்பம். 8. A heap--as of rice, sand, &c., குவியல். 9. Rott. As கும் பஞ்சான். 1. A kind of arsenic, பலண்டுறு கம். 11. A kind of native arsenic, தா லம்பம். கும்பகலசம், s. A small pot of water, wound round with thread and otherwise ornamented, placed on heaps of grain, deified temporarily by incantations, and worshipped as the representative of a deity--as many pots being set as there are deities invoked on the occasion, மந் திரகும்பம். கும்பசலம், s. The water in the sacred pot, afterwards sprinkled on the people, or sipped by them, as possessing mystic virtue to cure disease, to expiate sin, &c., மந்திரகும்பநீர். கும்பவஸ்திரம், s. The cloth with which the sacrificial pot is adorned. கும்பஸ்தாபனம், s. Setting up sacred pots for worship, religious ceremonies, &c. கும்பதக்கணை-கும்பதட்சிணை, s. Money for the sacrificial pot as an offering to the gods, and taken by the officiating priest. கும்பாபிஷேகம், s. The consecration of an idol, a king, &c., by pouring water from the sacrificial pots with appropriate ceremonies, &c., கும்பநீரபிஷேகம். கும்பமெடுக்க, inf. To carry in procession the sacred pot with appropriate ceremonies. கும்பம்நிறுத்த--கும்பம்வைக்க--கும்பம் ஸ்்தாபிக்க, inf. To set up a sacrificial pot for worship. கும்பம்போட--கும்பங்்கொட்ட, inf. To perform a ceremony to the goddess Durga, after recovery from small-pox; also sometimes in fulfilment of a vew. கும்பகாரன், s. A potter, குயவன். Wils. p. 231. KUMBHAKARA. கும்பசம்பவன்--கும்பசன், s. A name of Agastya, அகஸ்தியன். Wils. p. 231. KUMBHASAMBHAVA. 2. A name of Dron'a, a priest, celebrated in Bharata, துரோணா சாரியன்; [ex கும்பம், a pot, et சன், born, the pot-born.] கும்பமுனி, s. Agastya, அகஸ்தியன். See கும்பயோனி. கும்பயோனி, s. A name of Agastya, அகஸ்தியன். 2. A name of Vasisht'a, வசிட் டன். 3. A name of Dron'a, துரோணாசாரியன். Wils. p. 231. KUMBHAYONI. [ex கும்பம், pot, et. யோனி, birth, the pot-born.] கும்பச்சுரை, s. A species of gourd. கும்பஞ்சரிய--கும்பஞ்சாய inf. [prov.] To hang or droop--as the கும்பம் and head of a person while near death. கும்பஞ்செய்ய, inf. To make a hillock over a grave, சமாதியின்மேல்மண்குவிக்க. 2. To inter the dead, especially such as died of cholera. கும்பப்பிளவை, s. A cancerous disease on the top of the back, ஓர்பிளவை. கும்பவாதம், s. One of the eight disorders of flatulence. (M. Dic.) கும்பாரம், s. [prov. vul. prop.] கும்பா சாரம்.] A large heap, a pile, &c., அம்பாரம். 29)

kuṟṇṭu (p. 132) கிறேன், குறண்டினேன், வேன், குறண்ட, v. n. [prov.] To be crooked, bent, crumpled, &c.--as horns, fingers, limbs, fruits, &c., வளைய. 2. To be convulsed; to have spasms, குறண்டியிழுக்க. 3. To coil itself up--as a small reptile, &c., சுருண்டுகொள்ள. அவர்குறண்டிப்போனார். He is grown crooked, bent, humb-backed. குறண்டிப்பிடிக்கிறான். He is close-fisted. குறண்டற்கிழவன், s. A crooked, old man, கூனற்கிழவன். குறண்டல்வாதம், s. A kind of rheumatic affection attended with spasms. கால்கைகுறண்ட, inf. To have spasms in the arms and legs--as in cholera, &c. 10)

kuḷir (p. 131) s. Coldness, chilliness, frigidness, குளிர்ச்சி. 2. Ague, cold fits, சுரக்குளிர். 3. A dewy, chilling wind, பனிக்காற்று. 4. A white umbrella, வெண்குடை. (நிக.) 5. A sling, கவண். 6. A battle-axe, மழு. 7. A trident, சூலம். 8. A shoal or school of fishes, மீனொழுங்கு. 9. A kettle-drum, முடிவு. 1. As குளிரி. 11. An instrument for nipping the stems of leaves, இலைமூக்கரிக்கத்தி. (நிக.) 12. Shivering, trembling, shuddering --as with fear, அச்சக்குறிப்பு. அவனுக்குக்குளிர்விட்டுப்போயிற்று. Fear hasleft him; he is without fear. குளிர்காய, inf. To warm one's self. குளிர்காய்ச்சல், s. Ague, cold fits. குளிர்குளிர்ந்துபோக, inf. [prov.] To be benumbed from cold and wet. 2. To become very cold--as a dying person from the absence of animal beat. குளர்காண--குளிர்கொள்ள, inf. To be affected with cold. 2. To become cold-as the body in an attack of apoplexy, cholera, &c., சீதளமடைய. குளிர்நடுக்க, inf. To shiver with cold. குளிர்பிடிக்க, inf. To feel cold; to be affected with cold. 6) *

kompu (p. 146) s. The horn of a beast, விலங்கின்கொம்பு. 2. A branch, மரக்கொம்பு. 3. The foot-stalk or stem of a flower, பூங் கொம்பு. (p.) 4. A narrow stick; a staff, pole, கோல். 5. A musical instrument; a cornet, horn, ஊதுகொம்பு. 6. A tusk of an elephant or hog, யானைமுதலியவற்றின்தந்தம். 7. The curllike symbol in certain compound characters--as in நெ, பொ, &c., அக்கரத்தின்கோடு. 8. The bent front pole of a palankeen, சிவி கையின்கொம்பு. 9. (fig.) Eminence, greatness, மேன்மை. 1. (loc.) The outlet of a tank, ஏரிக்கோடி. பறக்குங்குருவிக்கு இருக்குங்கொம்புதெரியாது, பரதே சிக்குத்தங்குமிடந்தெரியாது. The migrating bird knows not the branch on which it may roost; and the pilgrim known not his halting place. பழுத்தபழங்கொம்பிலிராது. The ripe fruit remains not on the branch; i. e., at the appointed time, the event will happen. பிடித்தகொம்புமொடிந்துமிதித்தகொம்புமுறிந்தாற்போ லானேன். I was like a man in whose hands and under whose feet the branches had given way; i. e. I was without support. கொம்புசுற்றிக்காற்றடிக்கிறது. The wind blows and whirls around every branch. ஏதுகொம்புமுளைத்துவிட்டதோ. Have his horns grown? used when a person shows pride,insubordination, &c. கொம்படிக்க, inf. To butt--as oxen, buffaloes, rams, goats, &c. 2. (fig.) To assume authority, to be supercilious. கொம்பனையாள்--கொம்பனாள், s. She whose waist is as tender and narrow as the stem of flower. (p.) கொம்பன், s. A tusked elephant or other beast. 2. A kind of cholera or small-pox. கொம்பன்சுறா, s. The sword fish, (lit.) the horned shark. கொம்பாள், s. [loc.] A man looking out from a tree. Sometimes கொம்பத்தாள். கொம்புத்தேன், s. [prov கொப்பாந் தேன்.] Honey formed by bees on branches. கொம்புப்பயறு, s. A kind of pulse. கொம்புப்பாகல்--கொம்பன்பாகல். A kind of winding பாகல் creeper. கொம்பாடவிடான். He suffers no one else to take the lead; assumes too much. கொம்பேறிமூர்க்கன்-கொம்பேறிமூக்கன், s. [loc.] A long dangerous snake living in trees. அசைக்கொம்பு--ஆடுகொம்பு--தோற் கொம்பு, s. A moveable horn fixed in the skin. கடைக்கொம்பு--உளிக்கொம்பு, s. Stump of a horn. கவர்க்கொம்பு--கவட்டைக்கொம்பு-கிளைக்கொம்பு, s. A branched horn. திருகுகொம்பு--முறுக்குக்கொம்பு, s. Winding or tortuous horn. மட்டைக்கொம்பு--விரிகொம்பு, s. Horns extended on both sides. முகக்கொம்பு--முன்கொம்பு, s. Horns setting down towards the ground. மோழைக்கொம்பு, s. Horns hindered from growing by being burnt. உச்சிக்கொம்பன், s. A beast with perpendicular horns near together. ஏந்துகொம்பன், s. An elephant with curved tusks. 2. An ox with horns rising abruptly and projecting forward at the points. ஒற்றைக்கொம்பன், s. An elephant with one tusk, the other being broken. 2. Ganésa. See ஒற்றை. கணைக்கொம்பன், s. An ox with stunted horns. கிளிக்கொம்பன், s. See under கிளி. கூடுகொம்பன், s. An ox whose horns come near together at the points. கூர்ங்கொம்பன், s. Sharp-horned ox. கூழைக்கொம்பன், s. An ox with stubbed horns. நாரைக்கொம்பன், s. [prov.] An ox with long white horns. பவளக்கொம்பன், s. An elephant whose tusks resemble coral in color. பிடிக்கொம்பன், s. Short-horned beast. மாடைக்கொம்பன், s. A bullock with horns bent backwards. முத்துக்கொம்பன், s. An elephant whose tusks, in color, resemble pearl. விரிகொம்பன், s. An ox with spreading horns. கொம்புக்காரன், s. [prov. கொம்பூதி.] A horn blower. கொம்புக்கால், s. The ெ with ா--as ெ-ா, with க--making கொ. கொம்புகாலி, s. [prov.] A palankeen bearer; a term of reproach. கொம்புப்பிறை, s. A கொம்பு with a பிறை--as ெ and with ன making னொ. கொம்பூத--கொம்புபிடிக்க, inf. To blow a horn. கொம்புமுளைத்தவன்--கொம்பாபிள்ளை, s. [ironically.] A man of rank, wealth. 94)

kōtāri (p. 150) s. [prov.] Spasmodic cholera, வாந்திபேதி. 2. Any epidemic, a pestilential disease--as small-pox, scarlet fever, &c., கொள்ளை நோய். கோதாரிக்கழிச்சல், s. Epidemic diarrh&oe;a; cholera. கோதாரிக்காய்ச்சல், s. An epidemic fever. 38) *

kōpam (p. 150) s. [com. கோவம்.] Anger, wrath, rage, fury, சினம். 2. Displeasure, pique, umbrage, dudgeon, வெறுப்பு. 3. Irritation, exasperation, irascibility, waspishness, கோபக்குணம். (c.) 4. Morbid irritation, or exacerbation of any of the three humors of the body, உடம்பெரிச்சல். W. p. 251. KOPA. 5. The cochineal and other insects of the coccus class, இந்திரகோபம். 6. A kind of prepared arsenic, துத்தபாஷாணம். கோபமுங்குறையும். Displeasure and offence. கோபம்பாவம். Anger is sin. கோபக்காரன், s. An irritable, passionate man. கோபங்காட்ட, inf. To be angry, to manifest resentment, to appear displeased. 2. To give place to anger before superiors. 3. To be indolent. கோபங்கொள்ள, inf. To be displeased, to take umbrage at. 2. (fig. prov.) To be inflamed, irritated--as a sore, a wound, &c., to become aggravated--as a disease; to rage--as the sea. கோபஞ்சாதிக்க, inf. To harbor resentment. கோபதாபம், s. Great anger, choler, rage. (c.) கோபமுகம், s. An angry countenance, angry looks. கோபமூள, inf. To be excited, inflamed with anger. 2. To be enraged. கோபமெழுப்ப--கோபமூட்ட, inf. To provoke, to enrage, to incense, to exasperate. கோபம்பாராட்ட, inf. To yield to, or indulge in anger. கோபாக்கினி, s. Hold displeasure, fury, indignation; [ex அக்கினி, fire.] கோபி, s. A passionate, irritable person, one easily enraged; a surly, waspish person, கோபமுடையவன். See கோபிசந்தனம். கோபிஷ்டன், s. A passionate man. தீராக்கோபம், s. Implacable hatred. முன்கோபம், s. Sudden anger from a slight cause, pettishness. 2. Cherished malice. முன்கோபம்பின்னிரக்கம். Soon angry and soon relenting. 61) *

caṉṉi (p. 173) s. Affection of the brain, apoplexy, paralysis, convulsions, delirium from fever, &c., சீதநோய்; [perhaps from the Sa. Sanipata, with its suffix apocopated.] --Note. In medical works, thirteen kinds of சன்னி are described. viz.: 1. கண்டகுப் சம், nervous affections of the throat, sore throat; [ex குப்சம், crookedness.] 2. சந்தி கம், (Union.) a disease arising from improper sexual intercourse. It is of two kinds. சுகசன்னி, of a man after bathing with the use of oil for anointing, and சூத கசன்னி, of a female during menstruation. 3. தாந்திரிகம், nervous debility. 4. பகீகனநேத்தி ரகம், affection of the nerves of the eye, blindness. 5. ருக்தாகம், pains of the body attended with thirst. 6. சிஃவீகம், nervous affection of the tongue, dumbness. 7. பிர லாபம், falling sickness, epilepsy. 8. அந்த கம், convulsion preceeding death. 9. ரக்த ஷடீவி, mucus mingled with blood from the nose. 1. சித்தவிப்பிரமம், fainting fits, syncope. 11. சீதகாத்திரகம் or சீதாங்கம், congestion of blood attended with spasms and profuse perspiration; spasmodic cholera. 12. கர்நீகம், nervous deafness. 13. அபின்னி யாசம், convulsion, distortions. சன்னிகுன்மம், s. Convulsive fits. (R.) சன்னிக்கட்டி, s. [prov.] A tumor near or in the ear, காதுவீக்கம். சன்னிக்குணம், s. The stage of a disease bordering upon that of coma, apoplexy, &c., 2. Symptoms, indications, &c., of coma, &c. (c.) சன்னிநரம்பு, s. Nerves of the great toe, which being injured are sometimes inflamed so as to produce lock-jaw. சன்னிநாயகம், s. A plant--black cumin, கருஞ்சீரகம். See சீரகம். 2. A medicinal plant, தும்பைப்பூண்டு. Phlomis Indic. L. சன்னிநாயன்--சன்னிகணாயன், s. (lit. god of fits.) As சன்னிநாயகம், 2. சன்னிபாதம், s. A morbid state of the three humors of the body resulting in paralysis, convulsions, &c.--as சன்னி. W. p. 891. SANNIPATA. சன்னிபாதசுரம், s. (also சன்னிவாதசுர ம்.) Convulsions accompanied with fever. சன்னிபிறக்குதல், v. noun. The inducing of coma. c. அலறுசன்னி, s. Convulsions accompanied with laughter, hysterics--as கம் பீரசன்னி. இரணசன்னி--புறவீச்சுச்சன்னி, s. External convulsions. இசிவுசன்னி, s. Lock-jaw. see underஇசி. v. உள்வீச்சுச்சன்னி, s. Internal convulsions; oppo. to புறவீச்சுச்சன்னி. மாந்தசன்னி, s. convulsions from indigestion, commonly in children. முகவாதசன்னி, s. Paralysis causing the distortion of the face. மூடுசன்னி, s. Apoplexy with an utter suspension of the active powers. 88) *

tūrvācaṉ (p. 255) s. [prop. துர்வாசன்.] The name of a choleric Rishi the son of அத்திரி, ஒருரிஷி. W. p. 417. DURVVASAS. 13)

toṭu (p. 262) கிறேன், தொட்டேன், வேன், தொட, v. a. To touch, to come in contact with, to feel, to perceive by thr touch, பரிசிக்க. 2. To handle, to take hold of, to finger, to use, பிடிக்க. 3. To be connected or united, to be joined, &c., பொருத்த. 4. To begin, தொடங்க. (c.) 5. To discharge an arrow or other missile weapon. அம்பெய்ய. 6. To eat, உண்ண. 7. To dig, to scoop out, to excavate, தோண்ட. 8. To put on shoes or a garment, தரிக்க. தொட்டாற்றோழன்விட்டால்மாற்றான். A friend if persevered, in and a if neglected; spoken of an art. தொடப்படாது. I cannot give you; (lit.) Cannot touch. தொட்டுக்கண்ணிலேயொற்றிக்கொள்ள......To touch the feet of an idol or great person and then apply the fingers, to the eyes; as if saying, 'I worship your feet.' 2. [in contempet.] To be too obsequious, or aubmissive. ஆகாசத்தைத் தொட்டுக்கொண்டுநிற்கிறது. The top if trees, &c., touches the sky. தோஷந்தொட்டுநிற்கிறது. Fatal symptoms have appeared (as in cholera, &c., before death). நிலந்தொட்டுவைத்தார்கள். They rubbed the sand in which they had written (on their forehead, eyes, and breast) --Note. This is done in homage to Ganesa or Sarasvati. சனியன் தொட்டுக்கொண்டது. Seturn has begun to exert his malign influence. செருப்புத்தொட்டுக்கொண்டுநடக்க, inf. To walk with sandals. தொடுகழல், s. A pair of Indian slippers, as தொடுசெருப்பு. (p.) தொடுகழன்மறவர், s. (plu.) Heroes who wear ankle rings. 2. Huntsmen with sandals. (p.) தொடுகை, s. Touch, பரிசம். 2. v. noun. Digging, தோண்டுகை. தொடுகிலும், [prov.] An all, in any wise, &c., used with a negative verb, ஒருபொழுதும். தொடுசெருப்பு, s. As தொடுகழல். (c.) தொடுபதம், s. Boiled rice, சோறு. (சது.) தொடுவாய், s. [prov.] Confluence or junction of two rivers, or of a river with the sea, தண்ணீர்கள்சந்திக்குமிடம். தொடுவாள், s. [prov.] The horizon, அடிவானம்; [ex வான், the heavens.] தொடல், s. noun. Being close, சார் தல். 2. Touching, தீண்டல். 3. Digging, தோண்டல். 4. Catching, பிடித்தல். 5. Eating, புசித்தல். தொட்டடி, s. [properly தொட்டஅடி.] The beginning line--oppos. to விட்டடி. தொட்டப்பன், s. [prov.] A godfather. தொட்டாய்ச்சி, s. A godmother. (Chris. usage.) தொட்டல், v. noun. Digging, தோண் டல். தொட்டு, [verbal participle.] Touching. concerning, in reference to. (See சட்டி.) 2. Beginning with, from, since, used as பற்றி and குறித்து to express relation. (c.) அதைத்தொட்டு. Concerning that. இளமைதொட்டு. From youth up. அன்றுதொட்டு. From, or since, that day. 2. From former times. தொன்றுதொட்டு. From time immemoriat. (p.) தொட்டுக்கொண்டிருக்க--தொட்டுக் கொண்டுநிற்க, inf. To be in contact with, contiguous. தொட்டுக்கொண்டுபோக, inf. To pretend to carry a load, with others. 2. To touch the bier, as near ralations, in a funeral procession. 3. To bear a pall at a funeral. தொட்டுத்தலைமேல்வைக்க, inf. To tuch the feet of a great person; also to put the hands on the head, in token of veneration. தொட்டுத்தெளிக்க, inf. As தொட்டுத் தெறிக்க. 2. See தெளி, v. a. தொட்டுத்தெறிக்க, inf. To dip the finger in a liquid and sprinkle it on a new married couple, or an idol, as in ஆலாத்தி. See தெறி, v. தொட்டுப்பார்க்க. inf. To ascertain by the touch. 41)

nccu (p. 267) s. Desire, lust, hankering, craving, &c., ஆசை. (சது.) 2. Babble, தொனுப்பு. [Tel. usage.] 3. adj. Little, small, சிறிய. 4. [oblique of நஞ்சு, as an adjec.] Poisonous. venomous, baneful. நச்சுக்கண், s. A poisonous eye, that blights whatever it looks upon. நச்சுக்கத்தி, s. A poisoned knife. 2. (fig.) A very wicked person, கெட்டவன். நச்சுக்காற்று, s. An unhealthy wind. See காற்று. நச்சுக்குழல், s. [vul.] A long tube for shooting birds with clay pellets, புட்ப டுக்குங்குழல். 2. A telescope, துரதிஷ்டிக்க ண்ணாடி. நச்சுக்கொடி, s. The after-birth, secundines, as நஞ்சுக்கொடி.(c.) நச்சுக்கொடிச்சுண்ணம், s. A medical powder made of the after-birth, administered in cholera, விஷபேதிச்சூரணம். நச்சுச்சொல், s. Blighting words, தீச் சொல். 2. Malicious, envious or sarcastic language, கடுஞ்சொல். 3. A malign word in poetic composition supposed to ber injurious to the hero, வசைச்சொல். நச்சுத்தானம், s. [in erotics.] Parts of the female body which if touched by men on certain days of the moon, are supposed to produce disgust, அமுதநி லைக்கேழாமிடம். நச்சுநீர், s. Poisonous water, விஷநீர். நச்சுப்படைக்கலம், s. Poisoned weapons. (p.) நச்சுப்பல், s. The poisonous fang of a snake. (c.) நச்சுப்பல்லி, s. A spotted kind of wall-lizard, whose excrement is used in witcheraft. 2. The chirp of a lizard from a direction which prognosticates evil, and causes one leaving home to turn back. 3. A woman whose words are malignant. நச்சுப்பல்லிபோலேதடுக்கிறான். He stops one like an ominous lizard. நச்சுப்பார்வை, s. Bewitching, amorous, libidinous looks, ogling, மோகப்பார்வை. (p.) 2. A blighting, ominous look, கண் ணேறு. 3. An angry, maliciouse appearance, கோபப்பார்வை. நச்சுப்பால், s. The poisonous milky juice of the spurge-class of shrubs. கள்ளிப்பால். 2. First thick milk of a woman or beast, சீம்பால். 3. Milk that does not agree with the young, இணங்கா தபால். நச்சுப்புகை, s. Poisonous smoke or fumigation from burning poisonous reptiles or vegetables. நச்சுப்பூடு, s. A poisonous herb. நச்சுப்பொடி, s. A poisonous powder, விஷத்தூள். 2. A small-fish, ஓர்சிறுமீன். நச்சுப்பொய்கை, s. Poisonous water of a tank. (p.) நச்சுமரம், s. A poisonous tree, எட்டி, Strychnos, nus-vomica, L. நச்சுமரமாயினும்நட்டவன்வெட்டுவானோ..... Though the tree be poisonous will the planter cut it up; i. e. though a man be evil, his patron is not the one to reject him. நச்சுமருந்து, s. Poisonous medicine. நச்சுமழை, s. An unhealthy or pernicious rain being untimely, not plentiful, &c., காலந்தப்பியமழை. நச்சுவாக்கு, s. Malign words of some particular poets. நச்சுவாய், s. The mouth of one whose words are blighting, விஷவாக்கு. நச்சுவிறகு, s. Poisonous fuel, used in witchcraft, &c. நச்செண்ணெய், s. A kind of poisonous oil, for curing sores, விஷதைலம். நச்செலி, s. A kind of rat whose bite is poisonous, sometimes fatal. (c.) நச்செழுத்து, s. Letters which may be so placed, in poetic composition, as to be considered ominous; as in the first word of the poem, or other important places, they are, ய, ர, ள, யா, யோ, ரா, லா, லோ, also உயிரளபெடை, ஒற்றளபெடை, மகரக்கு றுக்கம், and ஆய்தக்குறுக்கம். 25)

paṉaiyaṉ (p. 304) s. [prov.] The most malingnant variety of small-pox or cholera. See பனசை 2. See பனை. 28)

pṟi (p. 303) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To be displaced suddenly, to escape, to slip out, to run away, as a horse, சுழிய. 2. To be capsized, to give way, to tilt or be on the poise, நிலைபெயர. 3. To escape, as breath in breathing, sighing, &c., or as air from a bottle; to fly off, as steam, heat from the system, &c., வெளிப்பட. 4. To fly as an arrow, to be discharged, பிரயோகிக்கப்பட. 5.To explode, to be voided, as wind &c., from the stomach or bowels, வெடியெழ, 6. To move forward, as the sight in reading, the feet in walking முன்செல்ல. (c.) 7. To overflow, as tears; to flow off quickly, as water, சொரிய. 8. To be gone or lost. as property, office, influence, இல்லாமற்போக, 9. [in combin.] To be at a distance, to get to a distance, தூரப்பட. 1. To sink in, as the belly by hunger, the cholera, &c., ஒட்டிப்போக. 11. (R.) To be gathered, as tribute, debt, &c. அவனுக்குப்பறியவில்லை. He has not succeeded. கடன்பறியவில்லை. The debt is not collected. பறிந்துபோகிறமேகங்கள். . . . . . .Disappearing clouds. அவனுக்குமூச்சுப்பறிகிறது. He sighs. பறிய, inf. [adv.] A little further.-For the compounds expressing the different meanings, see சத்தம்,, சூடு, பிராணன். வாயு, &c. பறியப்பார். Look further on. பறியவிட, inf. To let go, let fall out. பறிவு, v. noun. Discharge, sudden dislodgement, slipping out, கழிவு. 2. Snapping, explosion, அதிருகை. 3. Giving way, as a post, நிலைபெயர்கை. 4.Sinking, falling in, as of the belly, ஒட்டுகை. 50)

pūṉai (p. 331) s. [poet. பூஞை.] A cat.--For கடு வன்பூனை, காட்டுப்பூனை, புழுகுப்பூனை, பெட்டைப் பூனை, see these words. (c.) பூனைசீறுதல். Hissing of a cat in anger. பூனைகுறுக்கேபோகின்றது. The cat comes across the road, considered a bad omen. பூனையழுதல். Mewing of a cat. பூனையுறுமுதல். Growling of a cat. பூனைபால்குடிப்பதுபோலே. As a cat [shutting its eyes] drinks the milk; i. e., one shutting his own eyes to his faults, thinks them hidden from others. பூனைக்கச்சி, s. An herb, ஓர்செடி. (Old Dic.) பூனைக்கண், s. Eyes like a cat. 2. A gem, cat's eye, பூனைக்கண்வைடூரியம். பூனைக்கண்ணன், s. [fem. பூனைக்கண் ணி.] A man with cat-like eyes. பூனைக்கண்புருடராகம்--பூனைக்கண்வை டூரியம், s. A gem. See பூனைக்கண், 2. பூனைக்கழற்சி, s. A species of கழற்சி, a grey colored creeper. பூனைக்கழற்சிக்கொட்டை, s. Seeds of பூனைக்கழற்சி, used medicinally. பூனைக்காஞ்சொறி, s. A kind of nettle, Tragia cannabina. பூனைக்காய்ச்சி, s. An empty or blasted ear, or crop. பூனைக்காய்வேளை, s. A shrub; Galega villosa. பூனைக்காலி, s. A perennial climbing plant, whose root is used in choleramorbus, ஓர்செடி, Dolichos pruriens, L. பூனைக்கீரை, s. A plant, ஓர்கீரை, Ipomia pestigridis. பூனைக்குட்டி, s. A kitten. பூனைச்சம்பந்தம், s. The grasp of Deity on the soul. See சம்பந்தம். பூனைத்திசை, s. south-east, தென்கிழக்கு. See திசை. பூனைபோலேயிருக்க, inf. To act with affected humility. பூனைப்பிடுக்கன்--பூனைமடி, s. A kind of herb, ஓர்செடி, Crotalaria nummularia. பூனைமயிர், s. Grey hair in men, like the cat. 2. As பூனைக்கழற்சி plant. பூனைவணங்கி, appel. n. The குப்பை மேனி plant; (lit.) cat worshipped.