ciṇukkm (p. 182) v. noun. Whining, whimpering, &c.; [ex சிணுங்கு.] (c.) 6)

ciṇukku (p. 182) s. [vul.] Intricacy, tangle, knot, சிக்கு. See சிணுக்கு, v. சிணுக்குப்பட, inf. To be entangled. 2. To be involved in a law-suit. சிணுக்குமரம், s. [prov.] A frame for separating or confining cattle. சிணுக்கறுக்கி--சிணுக்குவாங்கி, s. A kind of comb. See சிக்கறுக்கி. (c.) 7)

ciṇukku (p. 182) கிறது, சிணுக்கினேன், வேன், சிணுக்க, v. a. [vul.] To pinch, touch slightly, tease, nettle, சீண்ட. 2. To implicate, entangle, சிக்குப்படுத்த. 3. (fig.) To steal children, பிள்ளைதிருட. சிணுக்கிவிட, inf. To excite a quarrel. சிணுக்கு, v. noun. A pinch, fillip, a rap, a touch, சீண்டுகை. சிணுக்கெல்லாம்பிணக்குக்கிடம். Provocation produces quarrels. (R.) 8)

ciṇukku (p. 182) கிறது, சிணுக்கினது, ம், சிணுக் க, v. n. To yield fruit in small quantities, சிறிதுசிறிதாகத்தர. 2. To linger, hang on--as a disease; to reappear at intervals, நோய் மாறிமாறிவர. 3. To pass slowly--as milk from an udder, &c.; to rain in slight showers, துளிக்க. (c.) 9)

ciṇukkucciṇukkeṉ (p. 182) inf. (used adverbially.) In small quantities and at intervals, தாமதக்குறிப்பு. (c.) 10)