cingkāram (p. 181) s. (Sa. Srungara.) Ornamental decoration, embellishment, beauty natural or artificial, சிறப்பு. 2. [in rhet.] Love, the passion or sentiment, as an object of poetical description or dramatic representation. See இரசம். 3. Beautiful imagery in narration or description, அலங் காரவருணனை. See அலங்காரம். சிங்காரத்தோட்டம்--சிங்காரத்தோப்பு --சிங்காரவனம், s. A pleasure garden or grove. சிங்காரநடை, s. A graceful walk. சிங்காரக்கழு, s. [prov.] A kind of gallows for executing malefactors. (c.) சிங்காரஞ்செய்ய, inf. To embellish, decorate. சிங்காரப்பாய்ச்சல், s. [prov.] The lively, frisking movements of children, and others. சிங்காரப்பேச்சு, s. Flowery speech, ornamented discourse. சிங்காரமாய்ப்படித்துவந்தான். He has learnt well. இரண்டுநாளையிலேசிங்காரமாய்முடியும். It can easily be done in two days. [prov.] சிங்காரி--சிங்காரக்காரன், s. A welldressed person. 60)

cingkāri (p. 181) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To adorn, decorate, beautify, அலங் கரிக்க. 2. To use imagery, அலங்கரித்துரைக்க; [ex சிங்காரம்.] சிங்காரித்துமூக்கறுத்தல். Extolling one and then cutting off his nose. சிங்காரித்தபெண், s. A well-adorned lady. சிங்காரிப்பு, v. noun. Decoration, ornament. 61) *