kaippūṭṭu (p. 142) s. A mode of clasping the hands of another in wrestling. 2. The shoulder joint. 2)

tẕuvu (p. 229) s. Embracing, clasping, ஆலிங் கனம். 2. An armful, கொடுங்கையளவு. (c.) அவன்தழுவுக்குப்பிடிபடவில்லை. He shook him off. ஒருதழுவுவைக்கோல். An armful of straw. தழுவுக்கடங்காதபருமன். What cannot be clasped by the two arms--as a tree, &c. தழுவுதொடர்--தழுஉத்தொடர், s. [in gram.] Combination of such words as give a proper meaning, in their connection; the oppos. of தழாத்தொடர். 21)

pūṭṭu (p. 329) கிறேன், பூட்டினேன், வேன், பூட்ட, v. c. To lock, fasten, button, hook, &c., அடைக்க. 2. To attach horses or bullocks, to a carriage; to yoke, harness, or tackle, பிணைக்க. 3. To fasten one in the stocks, தொழுவடிக்க. 4.To manacle, shackle, fetter, விலங்குமாட்ட. 5. To fasten on rings, jewels, அணிய. 6. To lock, or entangle one's arms or legs, as a wrestler, மற்கட்ட. 7. [in combin.] To make the different parts of a discourse agree, இணைக்க. 8. To entrap, inveigle, secure one in an engagement by artifice, அகப்படுத்த. 9. To fasten the string to a bow, நாணேற்ற. 1. To tighten, இறுக்க. 11. To fix arrows in the bow, அம்புதொடுக்க. (c.) குதிரைகளையிரதத்திலேபூட்டினான். He attached the horses to the carriage. தொகைபூட்டினான், He settled the account. பூட்டிப்போட--பூட்டிவைக்க, inf. To lock up, fasten, secure for a time. பூட்டியுழ, inf. To yoke the oxen and plough. பூட்டு, v. noun. Locking, fastening, clasping, &c., as the verb. பூட்டுவிற்பொருள்கோள், s. One of the eight modes of construction in poetry. See பொருள்கோள். 44)

vṟuku (p. 380) கிறது, வறுகினது, ம், வறுக, v. a. To cling to, to paw, பிறாண்ட. வறுகிப்பிடிக்கிறது. clasping, holding fast. 20)