aẕuttm (p. 33) s. Compactness, tightness, firmness, closeness of texture, இறுக் கம். 2. Hardness, கடினம். 3. Tenacity, close-fistedness, பிடிமானம். 4. Impression, imprinting, பதிப்பு. 5. Reservedness of mind, closeness, அடக்கம். 6. Obstinacy, pertinacity, energy, உறுதி. 7. Hard study, close application of mind, மிகுந்தகவனம். 8. (fig.) Avarice, உலோபம். (c.) திரவியத்திலழுத்தமானவன் செத்தாலுங் கொடான். A miser would rather lose his life than give any thing from his fortune. அழுத்தக்காரன், s. An obstinate man. 2. A hard-hearted, an inexorable man. 3. A reserved man. 4. A courageous man. அழுத்தமாகப்பார்க்க, inf. To be strict, exact to the utmost in dealing, 2. To be precise, particular, to make much of a little fault, to be rigid. 3. To criticise. 5)

urumm (p. 65) s. Heat of the sun, the heat of the atmosphere, sultriness, closeness, உஷ்ணம். 2. Noon, noon-day, மத்தி யானம். விட்டபாம்புசெத்துப்போமுருமத்திலேன்போறீர்?... Why do you go out in the middle of the day when it is so hot, that a snake let loose would die? உருமகாலம், s. The hot season. உருமத்துக்குவிட, inf. [prov.] To cease at noon, as from learning, labor, &c., மத்தியானநேரத்தில்விட. உருமவிடுதி, s. [prov.] The midday release, cessation, &c. உருமவேளை, s. Noon, mid-day. உருமிக்க, inf. To be hot, sultry, close--as weather, உஷ்ணிக்க. 27)

ulōpam (p. 66) s. Penuriousness, stinginess, close-fistedness, illiberality, ஈயாமை. 2. (p.) Covetousness, intense or greedy desire, cupidity, avarice, பொரளா சை. Wils. p. 725. LOB'HA. 3. [in grammar.] Elision of a letter, &c., கெடுதல்விகா ரம். 4. Want, destitution, குறைவு. This is given as one of the six moral evils. See பகை. Wils. p. 724. LOPA. யாகத்தைத்திரவியலோபமில்லாமற்செய்துமுடித்தார் கள். They performed the sacrifice without lack of money. உலோபத்தனம்--உலோபத்துவம், s. Penuriousness, cupidity, &c. உலோபத்துவமாய்ச்செய்ய, inf. To perform a ceremony illiberally or meanly. உலோபன், s. A niggard, a stingy person, a miser, பிசுனன். உலோபி, s. (mas. and fem.) An avaricious person, an extremely covetous person. Wils. p. 725. LOB'HIN. மத்தியலோபம், s. Elision of a letter in the middle of a word. 43) *

kiḷai (p. 112) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To put forth twigs, branches, &c.; to ramify, to branch, மரக்கிளைகிளைக்க. 2. To multiply, to grow numerous, பெருக. 3. To ramify --as families, சுற்றம்பெருக. 4. To grow full of branches, கப்புங்கவருமாய்நிறைய. 5. To grow thick or close--as the beard, boughs, herbage, grain, &c., நெருங்க. அவர்கள்கிளைத்துவிட்டார்கள். They have become very numerous from that stock. கிளைப்பு, v. noun. Branching, ramification. 15)

kuttkai (p. 121) s. A contract, job; farming out, lease, rent. கவுல். 2. (fig.) Monopoly, sole possession or right of use, பராதீனமில் லாமை. குத்தகைக்காரன், s. A contractor, a renter; a lessee. குத்தகைக்காணி-குத்தகைநிலம், s. Land taken by lease. குத்தகைச்சரக்கு, s. Contracted goods. குத்தகைப்பணம், s. Money, collected, or paid by a government-renter. குத்தகைவேலை, s. Work by the job or contract. குத்தகைச்சீட்டு, s. A bond of lease, rent, &c. கள்ளுக்குத்தகை, s. Toddy-rent. சாராயக்குத்தகை, s. Arrack-rent. குத்தகைகொடுக்க-குத்தகைக்கடைக்ககுத்தகையாய்க்கொடுக்க, inf. To let out, to farm or lease out land. குத்தகைகொள்ள--குத்தகையெடுக்க, inf. To purchase government-rents, &c. குத்தகைபேச-குத்தகையாய்ப்பேச, inf. To treat for a lease, a job. &c. குத்தகையாய்வாங்க--குத்தகைவாங்க, inf. To take by paying rent; to take a piece of ground or any thing, at a stipulated rate. குத்தகைமாற, inf. To close--as the period of rent, lease, &c. குத்தகைவிற்க, inf. To sell the government-tithes, ferries, revenues, &c., commonly by auction. குத்தகைபொருந்த--குத்தகையாகப்பொ ருந்த, inf. To contract for work by the job. 3)

kuṟṇṭu (p. 132) கிறேன், குறண்டினேன், வேன், குறண்ட, v. n. [prov.] To be crooked, bent, crumpled, &c.--as horns, fingers, limbs, fruits, &c., வளைய. 2. To be convulsed; to have spasms, குறண்டியிழுக்க. 3. To coil itself up--as a small reptile, &c., சுருண்டுகொள்ள. அவர்குறண்டிப்போனார். He is grown crooked, bent, humb-backed. குறண்டிப்பிடிக்கிறான். He is close-fisted. குறண்டற்கிழவன், s. A crooked, old man, கூனற்கிழவன். குறண்டல்வாதம், s. A kind of rheumatic affection attended with spasms. கால்கைகுறண்ட, inf. To have spasms in the arms and legs--as in cholera, &c. 10)

kuṟukku (p. 132) கிறேன், குறுக்கினேன், வேன், குறுக்க, v. a. To shorten, curtail, reduce, contract, lessen, retrench, குறைக்க. 2. To abbreviate, abridge, epitomize, abstract, சுருக்க. கையைக்குறுக்க, inf. To retrench expenses. 2. To be close-handed; to give sparingly. குறுக்கல், v. noun. [in gram.] Shortening, contraction--as of a long letter. 36)

kuvi (p. 128) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To become conical; to be heaped, or formed in heaps--as sand, gram, &c., கும்பமாக. 3. To contract; to collapse; to close--as flowers by night; to be closed--as an umbrella, கூம்ப. 4. To be joined conically--as the hands for worship or reverence, கைகுவிய. 5. To be thickly crowded; to be close, thick, clustered, &c.--as people, நெருங்கி மொய்க்க. 6. To become globular, திரள. 7. To be accumulated, stored up--as treasure, to be hoarded up, திரவியங்குவிய. 8. To converge, to tend to a focus--as rays of light, ஒளிகதிர்குவிய. 9. To assume a circular configuration--as the lips in kissing or in pronouncing the vowels, உ, ஊ, ஒ, ஓ, ஔ, இதழ்குவிய. 1. To be drawn in, closed up, &c.--as the rays of the setting sun, கிரண குவிய. 11. (fig.) To be engrossed in mind by some absorbing object; to be shut up from worldly things to spiritual contemplations, மணங்குவிய. குவிந்தவடிவு, s. A cone; a conical figure. குவிகை, v. noun. Convexity. குவியல், v. noun. A heap, a pile, அம் பாரம். குவிந்தமனம்--குவிமனம், s. A mind, disencumbered from worldly things and set on divine objects. குவிவு, s. [v. noun] A heap, a conical pile, accumulation, குவிந்தது. 2. Any thing conical in shape, coniform, கும்பவடிவானது. 3. Joining the hands conically, கைகூப்பு கை. 4. Conicalness, மொட்டு. 5. The state of being closed, drawn in--as the rays of the setting sun, கிரணங்குவிகை. குவை, s. A heap, a conical pile; a dunghill, குப்பை. 2. A collection, accumulation; crowd, shoal, கூட்டம். 3. A cone, any thing conical, குவிவு. 4. A hillock, மேடு. 10)

kūṉu (p. 136) கிறேன், கூனினேன், வேன், கூன, v. n. (from Sans. Koona.) To curve, to become crooked, to bend down, கோண. 2. To be hump-backed, முதுகுவளைய. 3. To contract, close-as the tortoise, the snail, &c., ஒடுங்க. கூனிப்போக, inf. To become humpbacked. 2. To be bent, by age. கெ *கெசம், s. An elephant, யானை. 2. A measure of two cubits, a yard, இரண்டுமுழங் கொண்டஅளவு. See கசம் and கயம், and their compounds.

kūmpu (p. 134) கிறது, கூம்பினது, ம், கூம்ப, v. n. To close conically, to close--as a flower. குவிய. 2. To contract itself, to shrink, ஒடுங் க. (Compare the verb சூம்பு.) 3. To close --as the mind, excluding worldly things, மனமடங்க. கூம்பிக்கொண்டிருக்க, inf. To sit down close and motionless--as a bird at roost. கூம்பல், v. noun. Closing up, &c., குவி தல். 2. Shrinking, &c., ஒடுங்குதல். 19)

keṭṭi (p. 137) s. (Tel.) Firmness, robustness, strength, உறுதி. 2. Cleverness, expertness, ingenuity, skilfulness, சாமர்த்தியம். 3. Close-fistedness, உலோபகுணம். கெட்டி--கெட்டிதான். Well done, bravo! கெட்டிக்காரன், s. A clever, capable person; a smart, active man, &c. கெட்டிக்காப்பு, s. A braccelet not hollow but solid. கெட்டிச்சரீரம், s. A robust body. கெட்டித்தனம், s. Cleverness, dexterity, capableness. 2. (litle used.) Parsimony, close-fistedness. கெட்டிபண்ண, inf. To make firm, to harden. 2. To sublimate. 3. To strengthen medicines, liquors, &c. 4. To transact an affair, or conclude a business advantageously. கெட்டிபத்திரம், adv. Very secure, under lock and key, &c. 2. [as an order.] Be very careful, take great care. கெட்டிப்பாகு, s. Thick syrup. கெட்டியாய்ச்சோதிக்க, inf. To search or examine strictly. கெட்டியாயுச்சரிக்க, inf. To articulate distinctly, to pronounce correctly and loudly; to enunciate with proper inflection, emphasis and modulation. கெட்டியானவேலை, s. Skilful, nice work; nice workmanship. கெட்டி, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To harden, strengthen; to make firm or compact--as by ramming the load of a gun, உரமாக்க. 12)

kai (p. 139) s. Hand; arm, கரம். 2. Elephant's trunk or proboscis, யானைத்துதிக்கை. 3. Wing of an army, படைவகுப்பு. 4. A course of conduct, ஒழுக்கம். 5. Littleness, meanness, lowness; adversity, சிறுமை. 6. Side--as right or left side, பக்கம். 7. Side--as party, பகுதி. 8. Place, இடம். 9. Rank, degree, வரி சை. 1. Embellishment, ஒப்பனை. 11. A handful, கைகொண்டஅளவு. 12. Sleeve of a garment, சட்டையின்கை. 13. Ability, சாமர்த் தியம். 14. A rafter, கைமரம். கைகட்டிநிற்க, inf. To stand with the arms folded; i. e. to stand in awe, to obey strictly. கைகழுவ, inf. To wash the hands after cating. 2. To relinquish, reject. கைகாட்ட, inf. To make signs with the hand, to beckon, &c. 2. To make gestures with the hands--as dancing girls. 3. To give a bribe, a present, something to please one, &c. 4. To make a pretence of giving; to give a little only. 5. To make signs with the back of the hand for one to go. கை. 8. The ear, or organ of hearing, காது. 9. The hearing or trial of a case, வழக்குக்கேட்கை. 1. Report, rumor, பேச்சு. 11. Tradition, பாரம்பரியம். கேள்வியற்றுக்கிடக்கிறது. There is no administration of justice; no justice or satisfaction can be obtained. கேள்விமுயல். Be prompt in receiving information. கேள்விகொடுக்க, inf. To give ear, to listen--not elegant. கேள்விமறுமொழி, s. Question and answer; a catechism. கேள்விக்கடுதாசி, s. [prov.] Written application to a court of justice. 2. Tenders or proposals in writing. கேள்விக்காரர், s. [prov.] Bidders at an auction. 2. Persons who tender proposals at a purchase. 3. Candidates or applicants for an office. கேள்விச்செவி, s. Listening credulously to hear-say reports. கேள்விச்செவியன் ஊரைக்கெடுத்தான். The credulous ruler ruined the country. கேள்விப்பத்திரம், s. [prov.] A request, application, petition, &c., in writing. கேள்விகேட்பாடு, s. [local.] Judicial inquiry, investigation. கேள்வியற்றஊர்--கேள்வியில்லாதஊர், s. A town without justice. கேள்விமுறை, s. Inquiry into; superintendence, control, management. கேள்வியாக, inf. To be heard, to be reported; to reach the ears--as news; to be heard in court. கை கைகாட்டு, v. noun. Gesture with the hand, as in dancing; beck of the hand. கைகுவிக்க, inf. To hold up the hands joined, in worship, &c. See குவி. கைகுறண்ட, inf. To have the hands bent by spasms. 2. To be cramped in the hands. 3. To be stingy, parsimonious, close-fisted. கைகூச, inf. To be backward in using the hand. See கூசு. கைகூட, inf. To come to hand, be obtained, to succeed, அனுகூலப்பட. அவன்செய்வதெல்லாம் அவனுக்குக் கைகூடும். All that he does prospers. கைகூப்பு, v. noun. Raising the joined hands in worship--as கூப்பு. 2. The distance from the tip of the fingers to the feet, when the hands are joined and raised above the head. கைகொட்ட, inf. To clap the hands. கைகோக்க, inf. To clasp one another's hands, to join hands. 2. To be arm in arm, to take another's arm. கைகோத்தாட, inf. To dance with arms linked. கைகோள், s. A course of conduct, especially in love affairs. (அகப்பொ.) கேள்வி, v. noun. The grand subjects of information under four heads; 1. அ றம், virtue or a virtuous course of action; all knowledge relating to the nature or practice of virtue, or having virtue as its object, including religion, jurisprudence, ethies and every thing connected with the well-being of society, and the promotion of universal benevolence towards all sentient beings. This is subdivided into, 1. இல்லறம், the duties and usages of man--as a member of society. 2. துறவறம், the duties and practices of the recluse, who renounces social life and retires to the desert. 2. பொருள், wealth, property, substance; truth; all kinds of knowledge relating to the nature, acquisition and uses of learning and wealth--including. 1. கல்விப்பொருள், general knowledge, and science. 2. செல் வப்பொருள், property, trade, commerce and the various occupations for gain or the support of life. 3. இன்பம், delight, gratification, knowledge of the nature and means of pleasure and bliss--especially love and matrimony. 4. வீடு, liberation from births, knowledge relating to final emancipation or eternal felicity. --Note. Another classification makes five parts, the fifth embracing the practice of the rules laid down for the attainment of the benefits implied in the four. 72)

cāttu (p. 176) கிறேன், சாத்தினேன், வேன், சாத்த, v. a. To daub, smear, anoint--as sandal, or other unguents, சந்தனமுதலியஅப்ப. 2. To put a cloth, an ornament, or flowers on an idol, a holy personage, &c., ஆடைமுதலிய அ ணிய. 3. To slap, strike, tap, beat, அடிக்க. 4. To shut, put to, to close--as a door, &c., கதவுமுதலியமூட. 5. (impr. for சார்த்து.) To place against, ஒன்றின்மேற்சார்த்த. (c.) சாத்தாதவர், s. (pl.) Those who do not wear the sacred thread, or the tuft of hair. A mixed class of Vaishnuvas--opposed, to சாத்தினவர். They have their principal occupation, as flower-gatherers, minstrels or mendicants. (R.) Compare சாத்தானியன். சாத்திக்கழிக்க, inf. To adorn the idol with flower or garlands, and afterwards remove them. சாத்திக்கொள்ள, inf. [prov.] To dress one's self with garlands, costly attire, &c., in contempt. சாத்துப்படி--சாத்துகாப்பு, s. Flowers, jewels and vestments as the attire of an idol. 2. [in burlesque.] A good drubbing, நல்லடி. சாத்துக்கவி, s. A poem prefixed or affixed to a work, by a different hand. சாத்துநாற்று--சாத்துநாறு, s. Young plants planted in the place of those which have died. (R.) திருக்கடைக்காப்புச்சாத்த, inf. To shut the door of the temple, கோயிற்கதவுமூட. 2. To finish a poem addressed to a deity by making the last verse. See under திரு. வில்வஞ்சாத்த, inf. To cast the fragrant leaves of the வில்வம் tree at the feet of the idol. See வில்வம். 41) *

cikkṉm (p. 181) s. (Tel.) Tenacity, penuriousness, close-fistedness, இவறல. (c.) சிக்கனக்காரன்--சிக்கனம்பிடித்தவன், s. A niggard, கையிறுக்கக்காரன். 47)

curukku (p. 196) கிறேன், சுருக்கினேன், வேன், சுருக்க, v. a. To crumple, rumple, அடக்க. 2. To gather, pucker, crease, fold, plait, corrugate, சீலைமுதலியசுருக்க. 3. To abridge, curtail, epitomize, shorten, சங்கிரகிக்க. 4. To diminish, reduce, lessen, retrench, குறைக்க. 5. To compress, draw in, contract--as the tortoise its head, &c., உறுப் படக்க. 6. To draw up a noose, a purse string, &c., உட்சுருக்க. 7. To furl, to close-as an umbrella, wings, &c., draw in--as the setting sun its rays, குலிவொடுக்க. 8. To shut, close a book, &c., தோல்முதலியசுருட்ட. 9. To tie, to bind, கட்ட. 1. To impair the intellect--as age, to reduce, புத்தியைக்கு றைக்க. சுருக்கிக்காட்ட, inf. To indicate briefly. சுருக்கித்தைக்க--சுருக்கம்வைத்துத்தை க்க inf. To pucker, gather in sewing. சுருக்கிச்சொல்ல, inf. To say in a few words. சுருக்கிப்பிடிக்க, inf. As சுருக்கத்திலே பிடிக்க. சுருக்கல், v. noun. Enclosing, அடக்கல். 2. Tying, கட்டல். 22)