aṭngku (p. 7) கிறேன், அடங்கினேன், வேன், அடங்க, v. n. To obey, yield, become subject to, be subdued, கீழ்ப்படிய. 2. To shrink, become compressed, be reduced in size or vigor, be crammed into, condensed, குறைய. 3. To recede, be repressed, suppressed, restrained, ஒதுங்க. 4. To settle, subside, be laid--as dust, அமைய. 5. To be embodied, incorporated, திரள. 6. To be reduced low--as the system when near death, &c., சாக, ஒடுங்க. அடங்கல், s. All, the whole, மு ழுமை. புரமடங்கலுந்தெறுகணை. The arrow which destroyed the whole of the three cities. (In காந்தம்.) அடங்கலர்--அடங்காதார், s. Foes, insubordinate persons, பகைவர். (p.) அடங்கன்முறை, s. A book which treats of the ceremonies of the Saiva sect, தேவாரம். அடங்காப்பற்று--அடங்கார்பதி, s. A rebellious province, கீழ்ப்படியாதார் இருக் கும் ஊர். அடங்காமாரி, s. An audacious, contumacious, insubordinate woman, மு ரண்டானவள். அடங்காமை, neg. v. noun. Insubordinateness, rudeness, haughtiness, untractableness, கீழ்ப்படியாமை. அடங்காவாரிதி, s. Urine, மூத்தி ரம். 2. Sea salt, கடலுப்பு. பிராணனடங்க, inf. To faint, be in a trance as dead. 56)

ilṇṭu (p. 53) s. Stubbornness, contumacy, முருட்டுத்தனம். இலண்டன், s. (fem. இலண்டி.) a stubborn, untractable person or animal, முருடன். இலண்டிக்குதிரை, s. An untractable horse. (c.) 23) *

etir (p. 73) s. That which is opposite, in front, before, in presence of, over against, முன். 2. That which is opposed, is adverse, hostile, முரண். 3. Similitude, comparison, ஒப்பு. 4. Futurity, வருங்காலம். 5. Rivalry, competition, எதிரிடை. எதிரதுபோற்றல், v. noun. An author's adopting what is authorized by good usage though modern. See உத்தி. எதிரறை, s. An opposite room. எதிராக--எதிரே, adv. Before, opposite to, in front, &c. எனக்கெதிரே. Before me. சத்துருவிற்கெதிராகப்போதல். Encountering or meeting an enemy. எதிராளி--எதிரி, s. Opponent, adversary, antagonist, பகைஞன். 2. The defendant in a lawsuit, எதிர்வழக்காளி. 3. A rival, a competitor, எதிரிடைக்காரன். எதிரிட, s. To meet, எதிர்ப்பட. 2. To oppose in battle, எதிர்க்க. எதிரிடை, v. noun. Opposition, encounter, counteraction, எதிர்க்கை. 2. Contrariety, விரோதம். 3. Rivalry, competition, எதிரித்தனம். 4. That which is equivalent, சமமாயிருப்பது. எதிரிடைகட்ட, inf. To rival, to vie with, compete with, எதிர்க்க. 2. [prov.] To act in opposition, விரோதிக்க. எதிரிடைகாரன், s. Competitor, rival, antagonist, விரோதஞ்செய்வோன். எதிரிடைச்சீட்டு--எதிரிடைமுறி, s. A counter bond. எதிரிடையாய்ப்பேச, inf. To dispute or contradict. எதிருத்தரம்--எதிர்மொழி, s. An answer, a reply, a rejoinder, a retort, பிரதியுத்தரம். எதிருரை, s. Answer, retort, எதிர் மொழி. 2. Cavil, dispute, வாது. எதிருரைக்க, inf. To oppose, to disobey, to be contumacious, எதிர்த்துப் பேச. 2. To answer, retort, மறுமொழிசொ ல்ல. 3. To cavil, dispute, to be petulant, morose, cross, வாதுசெய்ய. எதிரூன்ற, inf. To take a firm position--as an army, உறுதியாய்நிற்க. 2. To resist, oppose, withstand, எதிர்த்துநிற்க. எதிரெடுக்க, inf. To vomit, eject from the stomach, சத்திசெய்ய. எதிரேற்றல், v. noun. Counteracting a magical evil, எதிரேவல். 2. Counteracting evil in general, தடுத்தல். 3. Attacking, opposing or resisting--as an enemy, எதிர்த்தல். 4. Receiving in one's own person the weapons discharged by a foe out of bravery, or to save a friend, பிறன்மேல்வருவதைத்தானேற்றல். எதிரேற்று, v. noun. Counter magic, magic resorted to in retaliation, sorcery, &c., எதிரேவல். எதிரொலி, s. Echo, reverberation of sound. பிரதித்தொனி. எதிரொலித்தல், v. noun. Echoing, resounding. எதிர்கொள்ள--எதிர்கொண்டழைக் க, inf. To meet and receive a guest, a great person, a wedding party, &c., coming to one's house, சந்திக்க. எதிர்கோள், v. noun. Meeting in the way, meeting or receiving a person, எதிர்கொள்ளுகை. விருந்தெதிர்கோடல், v. noun. Inviting guests, or devotees, religious mendicants, &c.--one of the duties enjoined on a householder as the condition of his own participation of the good things of providence. See இல், house. (சிலப்பதிகாரம்.) எதிர்க்கடை, s. An opposition bazaar. கீரைக்கடைக்குமெதிர்க்கடைவேண்டும். An opposition stall is necessary even among green grocers. [prov.] எதிர்க்கட்சி, s. An opposite party, எதிரானகூட்டம். எதிர்க்காற்று, s. Contrary wind. எதிர்க்கை, s. A slanting timber forming a continued line with the ridge and uniting in an angle formed by the slanting hip-rafters on either end of a hipped or bungalo roof. எதிர்ச்சாட்சி, s. Counter testimony; a witness brought to disprove previous testimony, மாறானசாட்சி. எதிர்ச்செட்டு, s. Competition in trade, ஒருவன்விற்பதற்குமாறாகவிற்கை. 2. [prov.] Trading at second hand, buying and selling again directly at a small profit. எதிர்நடை, s. The act of doing perversely. 2. Opposite course. எதிர்நடைக்கணக்கு, s. A register or account kept by each partner in a concern, that one may be examined by the other. எதிர்நிரைநிறை--எதிர்நிரனிறை, s. An arrangement of a series of verbs, &c. in the contrary order to that in which their nouns occur. See முறை நிரனிறை. எதிர்நிலை, s. Resistance, opposition, எதிர்நிற்கை. எதிர்நிலையகத்திணை, s. [in amatory verse.] The rule for elucidating a circumstance by the opposite case, contrast. எதிர்நிற்க, inf. To stand before one, முன்னிற்க. 2. To oppose, to be perverse, or contumacious, மாறுபட்டுநிற்க. 3. To stand against, withstand, cope with, போர்செய்ய. எதிர்நோக்குநட்சத்திரம், s. A nutchattra whose influence has respect to movements and interests in the different points of the compass, not an astrological, but a common phrase; the same as எதிர்நாள், or more properly, பக்கநாள். எதிர்பார்க்க, inf. To wait for an expected person, வரவுபார்த்திருக்க. 2. To expect, to look forward, காத்திருக்க. இருகாரியத்திற்கெதிர்பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது. To hope for a thing, to be in expectation of it. எதிர்போக, inf. To go against, oppose, meet as an army, assail, எதிராய் போக. எதிர்ப்பட, inf. To meet as in the way, சந்திக்க. 2. To happen, occur, தோன்ற. எதிர்ப்படுத்த, inf. To confront, எதிராக்க. 2. To stir up strife, cause opposition, பகையாக்க. எதிர்ப்பாடு, v. noun. Meeting, எதிர் ப்படுகை. எதிர்ப்பாய்ச்சல், s. A contrary current; leaping in a contrary direction. எதிர்மறை, s. [in grammar.] The negative forms of expression, மறை--அ, அந், ந், கி, கு, வி, &c. are Sanscrit prefixes expressing negation. எதிர்மறைவினை, s. [in grammar.] The negative verb, மறைவினை. எதிர்முகம், s. Face to face, முகா முகம். 2. Presence, சன்னிதி. 3. Front, முன். அதற்கெதிர்மகமாக. Opposite to it. எதிர்வர, inf. To come against, to oppose, விரோதமாகவர. 2. To meet as one on leaving home meets a person (considered ominous), எதிராகவர. எதிர்வழக்கு, inf. A counter lawsuit, instituted out of revenge, எதிர்வியாச் சியம். எதிர்வாதம், s. reply, a dispute. எதிர்வாதி, s. Defendant in law, repliant, respondent, பிரதிவாதி. எதிர்வினை, s. [not com.] Negative verbs, மறைவினை. 2. Effects of the deeds of former births to be experienced, வருவினை. எதிர்வினைவிலக்கு, v. noun. [in rhetoric.] Preventing a person doing a thing by pointing out its evil consequences, ஓரலங்காரம். 46)

ēri (p. 79) s. A large tank or reservoir for irrigation, a lake, குளம். 2. [also written எரி.] The seventh lunar asterism, புநர் பூசநாள். (p.) 3. [prov.] The hump of a bullock, இடபத்தின்முரிப்பு. 4. [in reproach.] A prominence on the nape of the neck, through corpulence, புரைகுழல். ஏரிநிமிர்ந்தாலிடையனையும்பாராது. If the ox's hump grow too prominent, it will not submit to the herdsman; i. e. if one of low rank becomes great, he will despise his former superiors. அவனுக்கேரிமுற்றிப்போயிற்று. He is become contumacious, unruly, &c.--spoken of a slave boy when grown, &c. ஏரிகரைக்காட்டாமணக்கு, s. A little shrub, Jatropha glauca. ஏரிப்பாய்ச்சலானநிலம், s. A field conveniently situated for being watered from a lake. ஏரிமடை, s. A watering channel from a lake, ஏரிநீர்பாய்மடை. ஏரிவெட்ட, inf. To dig a large tank. 51)

cuṟṭṭu (p. 198) s. [prov. vul. for துறட்டு.] Stubbornness, pertinacity, obstinacy, contumaciousness, மூர்க்கம். 2. Cynicalness. quarrelsomeness, தொந்தரை. 3. Difficulty, intricacy, சிக்கு. 4. Meddling, interference, தலையிடுகை. சுறட்டன், s. An obstinate person, one that make difficulty, தொந்தரைக்காரன். சுறட்டுப்பிடி, v. noun. Stubbornness, tenaciousness, முரட்டாட்டம். சுறட்டுவலி, s. A kind of cramp in the limbs. 2. Stubbornness. 94)

tṇṭumiṇṭu (p. 223) v. noun. Obstinacy, stubbornness, insubordination, மூர்க்கம். (c.) தண்டுமிண்டுக்காரன், s. A stubborn, contumacious man. தண்டுமிண்டுபண்ண, inf. To be obstinate. 4) *

piṭi (p. 314) s. Handle, haft, hilt, catch ஆயு தப்பிடி. (c.) 2. A female elephant, பெண் யானை. 3. A she-camel, பெண்ணொட்டகம். 4. A female Yak, bosgrunniens, பெண்க வரி. (சது.) 5. (c.) A hold, gripe, clutch, pinch, seizure by the hand, பற்று. 6. Firm grasp of the mind, comprehension, கிரகிப்பு. 7. (fig.) Confidence, reliance, trust, நம்பிக் கை. 8. Help, power, refuge, support, உதவி. 9. Religious belief, opinion or tenet, மதக் கொள்கை. 1. A fist, a closed hand, கை முஷ்டி. 11. A handful with the hand closed, a small quantity, பிடியளவு. பிடிகாசு, s. [prov.] A small sum kept back by a purchaser as auspicious. பிடிகாரன், s. [prov.] A fisherman by occupation மீன்பிடிக்கிறவன். பிடிகொடுக்க, inf. To suffer one's self to be taken. 2. To give a handle. 3. To speak or act so as to commit one's self, to divulge one's affairs unintentionally. பிடிகொடாதபேச்சு, Talk of which the meaning cannot be made out. 2. Abuse or irony in terms not to be taken hold of for prosecution. பிடிக்கட்டு, s. A little bundle especially of palm-leaves, tied up. பிடிக்கொழுக்கட்டை, s. A kind of கொழுக்கட்டை pastry. பிடிசுட்டுப்படைக்க, inf. [prov.] To bake little cakes and offer them to the household gods. பிடிதண்டம், s. Unjust seizure of a person. See தண்டம். பிடிநெல்லு, s. A handful of paddy, taken from each marcal by the servants at the public store, as their perquisite for measuring. பிடிநெல்லுக்கிள்ள, inf. [prov.] To take the handful of paddy for measuring. பிடிபிடியென்றுநிற்க, inf. [fig.] To hasten a business. பிடிபோட, inf. To put a handle to any implement. பிடிப்பிச்சை, s. A handful of rice given by a house-wife to the Brahmans, or other religious mendicants. பிடிப்பிட்டு, s. A small kind of confectionary, ஓர்சிற்றுண்டி. பிடிமண், s. A handful of sand. நானுன்வாயிற்பிடிமண்போடுகிறேன். I put a handful of sand in your mouth-spoken in anger. பிடியரிசி, s. Handfuls of rice taken from the daily allowance, for charity. பிடியாள், s. A person seized or taken into custody. 2. As அமஞ்சியாள். பிடியெழுத்தாணி, s. A style in a handle, usually folding and with a knife. பிடிமானம், s. Affection, attachment, fondness, favoritism, அன்பு. 2. Relish, zest; a liking, பிரியம். 3. Acquisition, money amassed, தேட்டம். 4. Frugality, sparingness, parsimony, உலோபம். Rigidness, bigotry, pertinacity, perseverance, உறுதி. பிடிமானமில்லாமற்செலவுசெய்கிறான். He expends profusely. பிடியன், appel. n. [vul.] A pot that will hold any given quantity. 2. s. A female elephant, as பிடி. பிடிவாதம், s. Stubbornness, contumacy, pertinacity, perverseness, முரண்டு. 2. Firm determination--as of an enthusiast who tortures himself till the god complies with is request; persistence, strenuousness, விடாநிலை. 3. Unyieldingness, spitefulness, வைராக்கியம். பிடிவாதக்காரன், s. An obstinate, selfwilled person. பிடிவாதி, appel. n. As பிடிவாதக்காரன். பிடிவிட, inf. To let go one's hold or grasp. 2. To give up one's religious opinion or faith. 90) *

piṭi (p. 314) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To catch, grasp, seize, gripe, clutch, hold, பற்ற. 2. To seize on, to usurp, வவ்வ. 3. To ensnare, to entrap, to take or catch prey or game; to prey on, to capture, to take prisoners, அகப்படுத்த. 4. To tie, to fasten, கட்ட. 5. To confide in, to depend on, to cling to, புகலடைய. 6. To contain, to hold to comprize, உட்கொள்ள. 7. To bear, to carry, to support, தாங்க. 8. To keep back, to detain, to keep back money justly or unjustly, நிறுத்திக்கொள்ள. 9. To hold opinions, சம்மதிப்பட. 1. To understand, to comprehend, தெளிந்துகொள்ள. 11. To take, to take up, to absorb, to imbibe, to need, to cost, செலவுசெல்ல. 12. To put on, in a continued row or series; to nail on, to line with, to face a garment, தொடு க்க. 13. To get, to secure, to lay in a store, to monopolize, தன்வசமாக்கிக்கொள்ள. 14. To geld, விதைவாங்க. (Old Dic.) 15. v. n. To stick to, cleave to, adhere to, cling to, ஒட்டிக்கொள்ள. 16. To be agreeable, attractive, pleasing to the senses or mind, பிரியமாக. (c.) எனக்குச்சளிபிடித்துக்கொண்டது. I have a catarrh. கிரகணம்பிடிக்கிறவேளை. The time of an eclipse. அந்தமருந்துவாய்பிடிக்கும். That medicine will salivate, [lit. catch] the mouth. அவள்சண்டைபிடிக்காமல்விடாள். She will not rest without quarrelling. சாந்தினாலுருப்பிடித்தான். He made an image with lime mortar. இந்தச்சீலைசாயம்பிடிக்கமாட்டாது. This cloth will not take a color. துரையென்சம்பளம்பிடிக்கப்பார்க்கிறார். The gentleman intends to deduct from my wages. அவனுக்குப்பித்தம்பிடித்திருக்கிறது. He has become crazy. காற்பிடித்தசேங்கன்று. A gelded calf. பிடிகடா, s. A gelded goat. பிடித்தபிடி, s. A grasp, a hold kept, or retained. 2. An opinion firmly held. 3. Resolution to which one adheres; contumacy, pertinacity. பிடித்திராவி, appel. n. [com. பிடிச்சி ராவி.] A vise. பிடித்துப்பேச, inf. To speak about. 2. To object to. 92)

purḷi (p. 324) s. Lying, falsehood, equivocation, பொய். 2. Mischief, roguish tricks of a boy, துடுக்கு. 3. Knavery, roguery, கரவடம். 4. Quarrel, wrangle, broil, சண்டை. 5. Sedition, insurrection, கலகம். 6. Restiveness of a beast, unruliness, refractoriness, unmanageableness, insubordination, contumacy, முருட்டுத்தனம்; [ex புரள்.] புரளிக்காரன், s. A liar, a prevaricator. 2. A mischievous, roguish boy or man, a knave. 3. A wrangler, a quarrelsome man. 4. A. rebel, an insurgent. புரளிபண்ண, inf. To wrangle, to be roguish, mischievous. 58)