arūpam (p. 26) s. [priv. அ, et ரூபம், form, &c.] Formlessness, destitution of shape, incorporeality, invisibleness, உருவமின்மை. Wils. p. 67. ARUPA. அரூபி, s. An invisible being, spirit, உருவமில்லாதவன். 2. The deity, கடவுள். 3. Siva, சிவன். 22)

kṇṭi (p. 89) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To reprove, reprehend, chide, speak with severity, admonish, expostulate, censure, கடிய. 2. To speak with decision, precision, earnestness, impartiality, பாரபட்சமின்றிப்பேச. 3. To cut in pieces, chop, mince, slash, துண்டிக்க. 4. To sever, sunder, hew down, வெட்ட. 5. To divide, parcel, பகிர. 6. To correct, chastise, discipline, punish a child, &c., to bring to a proper state by discipline, தண்டிக்க. கண்டித்துக்கண்டித்துச்சொல்ல, inf. To particularize. கண்டித்துக்கேட்க, inf. To ask with earnestness, reproof, threats, &c. கண்டித்துச்சொல்ல, inf. To speak harshly, to command with severity, to reprove, insist on. 2. To speak plainly, impartially, exactly, pointedly, with precision, positively. கண்டிதம், v. noun. Reproof, rebuke, கண்டிப்பு. 2. Chastisement, correction, discipline, punishment, தண்டனை. 3. Strictness, rigor, severity, austerity, திட்டம். 4. Accuracy, exactness, particularity, precision, செவ்வை. 5. Certainty, assurance, உறுதி. 6. Cutting, sundering, துண்டிக்கை. கண்டிதக்காரன், s. A rigorous man. கண்டிதம்பண்ண, inf. To act rigorously. 2. To correct, chastise. கரார்கண்டிதமாகச்சொல்ல, inf. To say decisively. கண்டித்தல், v. noun. The act of cutting in pieces. 2. The act of hewing, வெட்டல். 3. The act of chastising. கண்டிப்பு, v. noun. Strictness, severity, rigor, கண்டிதம். 2. Exactness, accuracy, precision, திட்டம். 3. Earnestness, plainness, decisiveness, urging, stress, positiveness, உறுதி. 4. Reproof, reprehension, strictness, கடிந்திடுகை. 5. Materiality. corporeality, palpableness, சடத்தன்மை. (தீ. 515.) 6. Cutting, sundering, hewing, வெட்டுகை. 7. Chastisement, correction, castigation, தண்டிப்பு. கண்டிப்பாகச்சொல்ல, inf. To speak plainly, to tell the naked truth. 2. To speak pointedly, expressly, harshly. 3. To speak so as to wound the feelings. கண்டிப்புப்பண்ண, inf. To treat with strictness, severity, &c. கண்டிப்புள்ளசரீரம், s. A material body. கண்டிப்புள்ளவன், s. A strict man, one systematic, orderly, punctual. 35)

cārīram (p. 179) s. That which belongs to the body; corporeality, சரீரசம்பந்தமானது. W. p. 869. S'AREERA. 2. (Sometimes சாரிதம்.) A voice for singing, commonly good, இனிய குரல். 3. One of the thirty-two Upanishads, உபநிடதத்தொன்று. அவனுடையசாரீரம்நன்றாயிருக்கிறது. His voice is melodious. சாரீரமுள்ளவன், s. A person with a good voice for singing. 12)

cittu (p. 183) s. Intellect, intelligence, the principle of knowledge or intellect in the deity, or human souls; spirit (as opposed to சடம் or அசித்து, matter or non-intelligence) in all its diversified forms in the various beings inhabiting the universe, whether supernal, infernal, human, brute or vegetable; all being capable of knowing and enjoying the deity, அறிவுப்பொருள். W. p. 325. CHIT. 2. (a change of சித்தி.) Illimitable and supernatural powers, obtained by abstract devotion, and exercised at pleasure; including the eight சித்தி, which see. 3. Legerdemain, sleight of hand, exhibition of supernatural appearances by means of magic, alchemy, &c., மாயாவித்தை. 4. The யாகம் sacrifice. சித்திலாதபோதுவேறுசீவனில்லையில்லையே. When there is no intelligence, there is no life. i. e. to deny intelligence [as a first cause.] is to deny that there is life. சித்தசித்து, s. Spirit and matter, or intelligence and non-intelligence--as eternal, uncreated principles in nature. சித்தசித்தீசுரன், s. Spirit, matter, and God--as constituting the world. (p.) சித்தாகாரம், s. Spirituality, incorporeality belonging to the spirit or intellect, as refined, purified and tending toward the deity; [ex ஆகாரம், form.] சித்துக்காரன், s. As சித்துவித்தைக்காரன். சித்துப்பறக்க, inf. To fly or pass through ether, as the சித்தர். 2. (fig.) To disappear, as a person; spoken in surprise or contempt. 3. (fig.) To carry one's self proudly, to take airs; to be supercilious. சித்துப்பொருள், s. An intelligent being, the faculty of intelligence, as in the deity or a soul--oppo. to சடப்பொருள். சித்துரூபம்--சிற்சொரூபம், s. Imbodied intelligence, a spiritual nature. 2. The deity as identified with the intellect. சித்துரூபன்--சிற்சொரூபன், s. The deity as a pure intelligence, கடவுள். சித்துவித்தை, s. As சித்து, 3. சித்துவித்தைகற்றவன்--சித்துவித்தைக் காரன், s. One skilled in deceptive performances. Compare சித்தன். சித்துவிளையாட--சித்துசெய்ய--சித் துகாட்ட, inf. To juggle, to play tricks, to exhibit supernatural appearances. சிற்சத்தி, s. See under சத்தி. சிற்சபை, s. See under சபை. 30)