ēṟṟm (p. 79) s. Rise, ascent, acclivity, உயர்வு. 2. Superiority, excellence, pre-eminence, மேன்மை. 3. Fame, புகழ். 4. Excess, preponderance, மிகுதி. 5. Increase, பெருக் கம். 6. The flow of the tide, நீரேற்றம். 7. A lever or shaft for drawing water for irrigation, ஏற்றமரம். ஏற்றக்கால், s. The supporters of a beam for irrigation, துலாவைத்தாங்குங்கால். ஏற்றக்குறைச்சல்--ஏற்றத்தாழ்ச்சி, ஏற்றத்தாழ்வு, s. Superiority and inferiority, highness and lowness, உயர்வு தாழ்வு. 2. Disparity, difference, disagreement, that which is greater or smaller, &c., வேற்றுமை. ஏற்றக்கோல், s. A bamboo pole with which water is drawn from a well, ஏற்றக்கழி. ஏற்றச்சால், s. A bucket used for irrigation, நிரிறைக்குஞ்சால். ஏற்றமடல், s. The supporting timbers on which the well-sweep oscillates, being generally attached to a pillar which is fixed in the ground. ஏற்றமரம், s. The well-sweep, the picotta. 85)

kuṭngkr (p. 116) s. [a poetic form of குடம்.] A water pot, குடம். 2. Aquarius, a sign of the zodiac, கும்பவிராசி. 3. A hut or cottage, குடிசை. 16)

kuṭicai (p. 116) s. A hut, a cottage, a shed, குடில். குடிசைபோட, inf. To put up a cottage or a hut. குடிசையெடுக்க, inf. To remove a hut to another place. 48)

cottai (p. 211) s. That which is worm-eaten, decayed, injured by insects, புழு வண்டுமுத லியனஅரித்தது. 2. Defect in fruits, பழத்திற்சொ த்தை. 3. (fig.) Being ruined in circumstances, character, &c., சீர்கெடுதல். (Compare சூத்தை.) (c.) 4. [prov.] The sides of the face, the cheeks, கன்னம். 5. A shrub--as சொத் தைக்களா. நானொருசொத்தைப்பிள்ளையா. Am I an impotent person? [prov.] சொத்தைகளா, s. A thorn shrub, Flacourtia sepiaria, L. See களா. சொத்தைப்பல், s. A carious tooth. சொத்தைப்பாக்கு, s. A worm-eaten betel-nut. சொத்தையாராய, inf. To examine food, cloth, &c., to remove foreign substances. சொத்தையிற்போட, inf. [prov.] To give one a slap on the cheek. சொத்தையுடல், s. [loc.] A scabby state of body. காரியஞ்சொத்தையாய்ப்போயிற்று, The expectation has been disappointed. 7)

tāmiraparuṇi (p. 234) s. A river near Palamcottah, supposed to contain copper sand, as தாம்பிரவன்னி. 2. (St.) As தாமிரக ருணி. (சது.) 8) *

tulā (p. 249) s. Balance, steelyard, scales, beam of scales, நிறைகோல். W. p. 381. TULA. 2. [vul. தொலா.] A well-sweep, or lever for drawing water, picotta, ஏற்றமரம். (c.) (சது.) 3. Single shaft of a carriage, bullock-cart, &c., பண்டிஏர்க்கால். துலாகோடி, s. (St.) A weight. துலாக்கட்டை, s. [loc. திராவி.] Cross beams used for a terraced house. துலாக்கொடி, s. [prov.] A rope or pole attached to the well-beam. துலாக்கோல், s. Balance, beam of scales. துலாபாரம்--துலாவாரம், s. A weight in gold equal to that of a person, presented to a brahman, as an atonement for sin; or a deed of merit. துலாபாரந்தூங்க--துலாபாரமேந்த, inf. To get into scales as a person to make up a weight of gold equal to himself. துலாப்படி, s. Steelyard. 2. A large weight for a balance. துலாப்பட்டை, s. A well-basket attached to the lever for irrigation. 2. [loc.] The trunk part of a split palmyra. துலாமரம், s. A well-sweep. துலாமிதிக்க, inf. To tread the wellbeam in drawing water. துலாயனம், s. Autumnal, equinoctial point. 2. (R.) The apparent course of the sun from North to south. துலாராசி, s. Libra of the Zodiac. துலாவீடு--துலாவிஷுவம்--துலாவிடு வம், s. Autumnal point. அடித்துலா, s. The butt end of the well-beam. 18) *

tulai (p. 249) s. Steelyard, &c., as துலா, 1. 2. Libra of the Zodiac, துலாராசி. 3. Picotta, as துலா, 2. நீரிறைக்குந்துலா. 4. (c.) Reservoir for receiving water from a well to distribute, துலைமுகம். 5. Defined weight, equilibrium, கனம். 6. Resemblance, ஒப்பு. துலைக்கிடங்கு--துலைமுகம்--துலைவாய், s. Reservoir near a well. See துலை. துலைக்குழி--துலைப்பள்ளம், s. The hole or pool whence the water is drawn for irrigation. துலைத்தட்டு, s. A balance. 27)

pāḷaiym (p. 313) s. A country or district of a feudal chieftain, குறுநிலமன்னரூர். 2. Camp, encampment, பாசறை. 3. Army. சேனை. 4. Suburbs, environs, especially where soldiers are quartered, சுற்றூர். 5. (R.) A village surrounded with stones. பாளையக்காரன், s A poligar. பாளையங்கோட்டை, s. The fort or walled town of Palamcottah, ஓரூர். பாளையப்பட்டு, s. A town or village governed by a poligar; also the estates of a poligar. (Colloq.) பாளையமிறங்க, inf. To encamp. பாளையமெழும்ப, inf. To set out for a march, as armies; also பாளையம்புறப்பட. பாளையம்போட, s. To pitch a camp. 2. To stay in a place too long, (complainingly.) 51)

puraiyṉ (p. 326) s. A house, cottage, வீடு. (சது.) 2. A dwelling made of various kinds of leaves, as பன்னசாலை; [ex புரை, v.] 8) *