ari (p. 23) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To itch acutely as in a cutaneous disease, or from the bite of vermin; to irritate, as a cough, தினவுபிடிக்க. சிரங்கரிக்கிறது. The itch itches. அரிகரப்பன், s. An eruption attended with itching, ஓர்கரப்பன். 47)

irumu (p. 50) கிறேன், இருமினேன், வேன், இரும, v. n. To cough--as a human being. இருமல், v. noun. A cough, coughing--that of beasts is called செருமல். 80)

kkku (p. 85) கிறேன், கக்கினேன், வேன், கக்க. v. a. To vomit. to cast from the mouth or stomach, சத்திசெய்ய. 2. To eject poison--as a snake, நஞ்சுகால. 3. v. n. To rebound--as a nail. ஆணிமுதலியவெதிரெழ. 4. To overflow--as a tank, &c., நீர்கக்க. 5. To shoot out ears of corn, கதிரீன. 6. To cough spasmodically--as in hooping cough, மிகவிரும. அந்தப்பிள்ளையைவிழுங்கிக்கக்குகிறான். He is extremely fond of that child. காகந்தன்குஞ்சுக்குக்கக்கிக்கொடுக்கிறது. The crow feeds its young from its own mouth. முத்துக்கக்கினசிப்பி. Oysters that have ejected their pearls. பாம்புவிஷத்தைக்கக்கிற்று. the serpent has ejected its venom. கண்கோபாக்கினியைக்கக்குகிறது. His eyes shoot out anger. கிரகணங்கக்கிப்போட்டது. The eclipse is ended. அவன்சரீரமிரத்தங்கக்கிக்கொண்டிருக்கிறது. His body possesses an excess of blood. தின்றதையுங்கக்கிக்கொடுத்துவளர்த்தேன். I fostered him with food from my own mouth. இவ்வீடுசெல்வங்கக்குகிறது. This house overflows with wealth. ஆணிகக்கிப்போயிற்று. The nail or peg has rebounded. எண்ணெய்கக்கிப்போட்டது. The oil has oozed out; i. e. from the pores which had absorbed it when rubbed on the skin. 2. The drugs infused in oil have yielded their virtue, it is time to remove it from the fire. ஆறுகக்கிப்பாய்கிறது. The river overflows. கக்கக்கொடுக்க, inf. To pamper, surfeit one (spoken in reproach). கக்குவிக்க, inf. To be importunate for any thing due, to dun. கக்குவான், s. A disease. the chincough, whooping cough, குக்கல்நோய். கக்கல், v. noun. Vomiting, சத்தி செய்கை. 2. (s.) Any thing ejected from the mouth, சத்தி. நெல்லெல்லாங்கக்கலும்விக்கலுமாயிருக்கிறது. . . . The rice-ears are all shot forth and shooting forth. கக்கல்நோய், s. The chin-cough, கக்குவான். 15)

krkr (p. 96) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To feel-as grit in the eye, or as food in the mouth, மணல்முதலியனகரகரக்க. 2. To feel itching in the throat, be disposed to cough, to be hoarse--as with cold, &c., தொண்டை கரகரக்க. 3. To importune, to tease, அலைக் கழிக்க. கரகரப்பு, v. noun. Itching, irrita tion, &c., in the throat, sharpness to the importunity, அலைக்கழிப்பு. 3. Hoarseness, deepness, or heaviness of voice, தொண் டைக்கரகரப்பு. கரகரெனல், v. noun. Having irritation in the throat. கரகரென்றரிக்கிறான். He teases me by constant asking, importunity, rebuke. சோற்றிலேமணலிருந்துகரகரக்கிறது. The grit in the rice grinds my mouth. 57) *

kṟḷ (p. 101) s. [prov. corruption of கறை]. Rust, dross, stain, blood, &c. கறட்பற்று, s. Formation of rust, &c. புகையிலைக்கறள், s. The soot of the tobacco concreting in the stomach inducing cough, &c. 2. The blackening of teeth by tobacco smoke. 19)

kukku (p. 114) கிறேன், குக்கினேன், வேன், குக்க, v. n. [prov.] To whoop, to hoop--as in the whooping cough, கக்க. 2. (local.) To sit on the legs, to squat, குந்த. குக்கல், v. noun. [substantively.] Whooping cough, a hen, கக்குவான். 19) *

kōẕai (p. 151) s. Phlegm, mucus, கபம். 2. The phlegmatic humor in the system, சிலே ட்டுமம். 3. (p.) Defect, blemish, failure, பழுது. 4. Bashfulness, diffidence, கூச்சம். 5. A bashful, timid person, நாணமுள்ளவன். (c.) 6. (சது.) Cruelty, severity, கொடுமை. மேழிச்செல்வங்கோழைபடாது. The wealth of the plough is unfailing. (Avv.) கோழைகட்ட, inf. To form or accumulate--as phlegm in the bronchia. 2. To be inflamed--as the bronchia and the adjacent parts. கோழைக்கட்டி, s. A mass of phlegm. கோழைக்கட்டு, v. noun. A collection of phlegm in the bronchia. கோழையிருமல், s. [prov.] A cough occasioned by the accumulation of phlegm. கோழைதீர, inf. [loc.] To overcome bashfulness. கோழைத்தனம், s. Bashfulness. 2. Inability to bear scrutiny; failure, defect. கோழைமனசு, s. A timid mind. (c.) சபைக்கோழை, s. [com. சவைக்கோழை.] A diffident person, one who is timid. 48) *

cerumu (p. 205) கிறேன், செருமினேன், வேன், செரும, v. n. To hem, இரும. 2. To cough --as a beast, மிருகம் இரும. 3. To be crowded, thick, close, &c., நெருங்க. (c.) செருமல், v. noun. Hemming, either to clear the windpipe, or as a sign of இரு மல். 2. The cough of a beast, செருக்குதல். 3)

coruku (p. 211) கிறேன், சொருகினேன், வேன், சொருக, v. a. (also செருகு.) To stick in, put in, insert, tuck in, side in a thing, நுழைக்க. 2. To fix the eyes as in fainting, or in death, கண்ணைச்சொருக. (c.) பிள்ளையைக்கொண்டுபோய்ச்சொருக. to displace the f&oe;tus in the womb by a paroxysm of coughing. பஞ்சகச்சஞ்சொருக, inf. To tuck up the fold of a cloth in five different ways, as a brahman. (Rare.) மடியிலேசொருக, inf. To tuck a thing into the waist-cloth. வைக்கோல்சொருக, inf. To repair thatch, to tuck in straw. உறையில்வாள்சொருக, inf. To put a sword into its scabbard. கண்சொருகல், v. noun. The involuntary closing of the eyes through sleep, &c. சொருகுகொண்டை, s. Women's hair twisted round and tucked in. (c.) சொருகுதலைப்பு--சொருகுமுன்றானை, s. An end of a garment tucked in. சொருகுதோவத்தி, s. A cloth passing twice round waist, and tucked in. சொருகிக்கொள்ள, inf. To insert in the pocket, bosom, or hair. 2. To be inserted, tucked in, slipped in. 3. To be stuck on, as a fruit on a thorn. 4. (fig.) To entangle one's self, to be inveigled; to become connected with inadvertently--as with some criminal matter, marriage in a low family, &c. வயிற்றைச்சொருகிக்கொண்டிருக்கிறது....It pinches my belly--as hunger; it pains my bowels--as a disease. சொருகிவைக்க, inf. To stick any thing in a roof, &c. 21)

tūtuḷai (p. 253) s. [com. தூதுவளை.] A shrub, three-lobed nightshade, Solanum trilobantum, L. தூதளங்கனிவாயாள். The தூதளை mouthed (red mouthed) damsel. (p.) தூதுளங்காய்வற்றல், s. The fried berry of the above, used as curry, or a relish with food. தூதுளம்பழம், s. The ripe berry of the தூதுளை. தூதுவளைநெய், s. Ghee medicated with the juice of the தூதுளை berry, used for coughs, &c. 29) *

nāy (p. 274) s. A dog, ஞமலி, 2. The sign of the regent of the south-west, நிருதியின்குறி. 3. Conical pieces in the play of chess or ticklack, சூதாடுகருவி.--Of நாய், there are கடல்நாய், a seal; மரநாய், palmyra dog; நீர்நாய், மீனாய், a beaver; செந்நாய், a wild dog, கோ ணாய் or கோநாய், a wolf, (c.) நாயும்பேயுங்கொண்டுபோகின்றன. Dogs and devils (strangers) carry it away. நாய்க்குமுழுத்தேங்காய்தக்குமா. Of what use to the dog is an unbroken cocoanut? நாய்வேஷம்போட்டால்குலைத்தேதீரவேணும். If one disguise himsel as a dog he should bark. நாயரஞ்சி, s. As நாயுருவி. (R.) நாயாட்டம், Dog-like, mean, servile. நாயீ, s. A dog fly; [ex இ. நாயுணி, s. A kind of tick. நாயும்புலியும், s. A kind of play, with seeds, stones, &c., in squares. நாயுருவி, s. [sometimes நாய்குருவி.] A kind of plant, Achyranthes aspera, L. which forms one of the nine kinds of sacrificial fuel. See சமித்து.-- The root is used as a dentifrice, and from the skin of the root, a decoction is made as an aperient for infants. The leaves are bruised and applied to scorpion bites as a specific; [ex உருவி, penetrating as a biting dog.] There are two kinds, செந் நாயுருவி, the red, and வெண்ணாயுருவி, the white, which see. நாயுறக்கம், s. Very slight sleep, as of a dog. நாயோட்டம், s. A dog's pace, spoken of a horse, dhoney, &c. நாய்குருவி, s. As நாயுருவி. (R.) நாய்க்கடி, s. Bite of a dog. நாய்கடிபூனைக்கடிபடுகிறார்கள். They are snaring like cats and dogs. நாய்க்கடுகு, s. A small plant like mustard, as நாய்வேளை. நாய்க்குட்டி, s. A young dog, a puppy. நாய்க்குணம்--நாய்த்தனம், s. Doggedness. See குணம். நாய்க்கோலம், s. Mean appearance, shabiness of dress, &c. நாய்ச்சீரகம், s. A plat. See சீரகம். நாய்த்திசை, s. South-west. See திக்கு. நாய்த்துளசி, s. A kind of wild Marjoram. See கஞ்சாங்கோரை. நாய்வேளை, S. A plant, as நாய்க்கடுகு, Cleome viscosa, L. See நல்வேளை. நாய்நரம்பு, s. [prov.] A kind of catgut put round the neck of children for whooping cough. நாய்நாக்கி, s. A species of Euphorbia neriifolia, as இலைக்கள்ளி. நாய்ப்பயறு, s. A leguminous plant, Indigofera glabra, L. நாய்ப்பாகல், s. A medicinal plant of the Senna species, Bryonia maysorensis. (R.) நாய்ப்புடுக்கன், s. A large tree, Cynometra cauliflora, ஓர்மரம். நாய்ப்புடோல், s. A plant, ஓர்செடி. நாய்முகன், s. One who has a face like a dog. See நாய்மூஞ்சி. நாய்முருகை, s. [prov.] A kind of coral stone, ஓர்முருகைக்கல். நாய்முள்ளி, s. A thorny plant, Solanum, Ind. நாய்மூஞ்சி, s. The face of a dog. 2. As நாய்முகன். நாய்விட்டைக்கல், s. [prov.] A kind of stone, ஓர்வகைச்சுண்ணாம்புக்கல். நாய்வெள்ளை, s. Brown or whitish brown, as some cows. நாய்வேம்பு, s. A plant, Indigofera viscosa, ஓர்செடி. 15)

neñcu (p. 279) s. The mind, the heart; [in popular use.] Consciousness, thought, reason, judgment and will, மனம். 2. Conscience, மனச்சாட்சி. 3. Breast, bosom, chest, மார்பு. 4. Throat, தொண்டை. 5. (fig.) Boldness, courage, daring heroism, தைரியம். 6. Audacity, venturousness, துணிவு. (c.) மறவாதேநெஞ்சே. Forget not O my soul! எனக்குநெஞ்சைக்கரிக்கிறது. I feel a nausea in the throat. இத்தனைநெஞ்சுனக்கிருக்கிறதோ. Are you so bold? நீசெய்ததுஎன்னெஞ்சிலிருக்கிறது. What you have done is remembered. நெஞ்சிலேமிதிக்கிறான். He treats me with great disrespect. நெஞ்சைத்தட்டிப்பார். Ask your own breast. நெஞ்சையொழித்தொருவஞ்சகமில்லை. There is no fraud in which the heart is not concerned. (Avv.) உன்னெஞ்சிற்சிறாயெடுத்துப்போடுவேன். I will reduce your pride. உன்நெஞ்சுகல்நெஞ்சு. Your breast is a stony breast. நெஞ்சடைத்துக்கொள்ள, inf. To be choked, or stifled in the throat. நெஞ்சடைப்பு--நெஞ்சடைவாதம், s. Obstruction in the chest, ஓர்நோய். நெஞ்சழிதல், v. noun. Failing or being overwhelmed, as the heart with sorrow, or fear. 2. Loss of consciousness, through sorrow, fear, drunkenness, &c. 3. Being overcome with lust; losing self-control. நெஞ்சறிய, inf. [as an adverb.] Consciously. நெஞ்சறியப்பொய்சொல்லலாமோ. Can you knowingly lie? நெஞ்சறிவிளக்கம், s. A treatise. நெஞ்சன், s. [in combin.] A hard-hearted person. See கன்னெஞ்சகன், வன்னெஞ்சகன். 2. [prov.] A bold, daring person, துணி வுடையோன். 3. A person of self-importance, இடும்பன். நெஞ்சாங்கட்டை, s. The breast-bone, as நெஞ்செலும்பு. 2. A log placed across the breast of a corpse to prevent its rising while burning, பிணத்தின்நெஞ்சுக்கட் டை. 3. (fig.) A plot to destroy one, தூராலோசனை. இதுவுனக்குநெஞ்சாங்கட்டைக்கோ. Is this for your breast log? a curse imprecating death. நெஞ்சாங்குலை--நெஞ்சாங்கொழுந்து, s. The viscera. 2. See குலை. நெஞ்சாங்குழி--நெஞ்சுக்குழி, s. The pit of the throat. நெஞ்சிடித்தல், v. noun. Throbbing of the heart, from fear, &c. நெஞ்சிலேகல்--நெஞ்சிற்கல், s. (fig.) A heavy calamity, பெருந்துக்கம். நெஞ்சிலேகல்லுப்போட்டீர். You have put a stone in my breast, used in lamentation for the dead. நெஞ்சிலேதெண்டல், v. noun. [prov.] Affecting the breast--as wind, spasm, or cramp, நெஞ்சிற்றடுக்க. நெஞ்சிளைக்க, inf. To become fearful, timid, cowardly. நெஞ்சிற்பாரம், s. (fig.) Burden or weight of responsibility oppressing the heart. 2. Sorrow of heart. நெஞ்சுகரிப்பு--நெஞ்சுக்கரிப்பு, v. noun. A nausea in the throat. நெஞ்சுகாய, inf. To become dry, gnawing, &c., as the breast in disease, causing thirst, &c. 2. [prov.] To faint as the heart through sorrow, fear, &c. நெஞ்சுக்கட்டு-நெஞ்சுக்கோழை, s. Pectoral disease from phlegm, as asthma. நெஞ்சுக்குத்து--நெஞ்சுவலி, s. Pain in the chest. நெஞ்சுதட்ட, inf. To tap the breast in defiance, as a challenge. 2. To tap the breast with a boast of doing an exploit. நெஞ்சுதுடித்தல், v. noun. Throbbing of the heart from fear. 2. Sympathizing with one in affliction, பரிதாபப்படல். நெஞ்சுத்தடிமல், s. Catarrh seated in the breast, cold and cough. நெஞ்சுத்துணிகரம்--நெஞ்சுத்துணிவு, s. Boldness of heart, heroism, intrepidity. நெஞ்சுநெஞ்சென்றுகுத்துதல், v. noun. Striking the breast with the tips of the fingers, in bewailing the dead, &c. See மார்படித்தல். நெஞ்சுநோ, s. Pain in the breast. 2. (fig.) Grief of heart. நெஞ்சுபக்கிடுதல், v. noun. Being struck with sudden fear or sorrow. நெஞ்சுபதறுதல், v. noun. Fluttering of the heart at the sight of a distressed object, of unjust suffering in another, or of danger of injustice to one's self. நெஞ்சுபுண்ணாக--நெஞ்சம்புண்ணாக, inf. To be grieved, wounded at heart. நெஞ்சுப்பள்ளம், s. [prov.] Pit of the stomach. நெஞ்சுரம், s. Bold-heartedness. நெஞ்சுரப்பானவன், appel. n. A hardhearted man. See உரம். நெஞ்சுவறட்சி, s. Dryness of the chest when cough causes no expectoration. நெஞ்சுவிடுதூது, s. A poem in which the heart is personified as a messenger to a lover, ஓர்பிரபந்தம். 2. One of the fourteen treatises of the Agama philosophy. See சைவசித்தாந்தம், under சித்தாந் தம். நெஞ்சுறைப்பு, s. Boldness of heart, intrepidity. நெஞ்செரிதல், v. noun. Envying, பொ றாமைப்படுதல். நெஞ்செரிப்பு, v. noun. Nausea from eating to excess, or from eating acids, sweets, &c. 2. Pain in the stomach, heart-burn. 3. (fig.) Envy, பொறாமை. நெஞ்செலும்பு, s. The sternum. See எலும்பு. நெஞ்சைக்கல்லாக்க, inf. To harden one's own or another's heart. நெஞ்சைக்குமட்டல், v. noun. Nausea. See குமட்டு. நெஞ்சைப்பிடிக்க, inf. To take by the throat. நெஞ்சைப்பிளக்க, inf. To split the breast. 2. (fig.) To cause great grief. நெஞ்சையுவட்ட, inf. To loathe. See உவட்டு, v. நெஞ்சோர்மம், s. Bold-heartedness, as நெஞ்சுத்துணிவு; [ex ஓர்மம்.] 47)

pākku (p. 306) s. Areca-nut, betel-nut, துவர்க் காய், Areca catechu.--The different preparations of areca-nuts are அலகுபாக்கு or சாலியம்பாக்கு, களிப்பாக்கு, கொட்டைப்பாக்கு, வெட் டைப்பாக்கு, கூர்சீவினபாக்கு, தெற்கம்பாக்கு, ஆரங் கம்பாக்கு. பாக்களவு, s. The measure of an areca-nut--small, as to space, time, &c. பாக்களவுகொடுப்பேன். I will, give as much as an areca-nut will hold. பாக்கிடிக்க, inf. As பாக்குத்துவைக்க. பாக்கிலை, s. As பாக்குவெற்றிலை. (R.) பாக்குக்கக்கல், v. noun. [prov.] Chewed betel cast from he mouth. பாக்குக்கடிக்கிறநேரம், s. The measure of time, in which an areca-nut is bitten, meaning quickness. பாக்குக்கட்ட, inf. [prov.] To play with areca-nuts. பாக்குக்கண், s. The eye of an arecanut. பாக்குக்குலை, s. A bunch of arecanuts. பாக்குச்சாரம், s. Juice or essence of areca-nut, betel, &c. பாக்குச்சீவ, inf. To pare and cut in slices an areca-nut, for use. பாக்குச்சீவல்--பாக்குச்செதிள்--செதில், s. Areca-nut parings. பாக்குச்செருக்கல், v. noun. Being dizzy from chewing stupifying arecanuts. See செருக்கு, v. பாக்குத்தம்பலம், s. Chewed betel as spit out. 2. The red spittle of betel. பாக்குத்துவைக்க, inf. To pound areca-nut, betel-leaf, &c., in a mortar for old people. பாக்குப்பறித்தல், v. noun. Snatching betel-nut from the friends of the bridegroom, by a rival lover, at the bride's house; deemed an insult similar to taking away the bride. பாக்குப்பிளவு, s. A slice or arecanut. பாக்குப்புரையேற, inf. To cough from obstructions in the throat, in chewing the areca-nut. பாக்குப்பை--பாக்குவெற்றிலைப்பை, s. A betel-pouch. பாக்குப்போட, inf. To take betel, as தாம்பூலம்போட. பாக்குவெட்டி, appel. n. A kind of scissors for cutting areca-nuts in slices. பாக்குவெற்றிலை, s. Areca-nut, and betel. See பாக்குப்பை. பாக்குவெற்றிலைக்கூட்டு, s. See கூட்டு. பாக்குவைக்க, inf. [also தாம்பூலம் வைக்க.] To invite persons to a wedding by sending them a present of areca-nuts and betel. 12)

pukaiccl (p. 322) s. Smoking, smoke, fumigation, haze, vapor, steam, புகை. 2. Darkness, luridness, இருள். 3. Dimness of sight, பார்வைமழுங்குகை. 4. Slight burning in the stomach from disease or sorrow; gnawing of hunger, வயிறெரிவு. 5. [fig.] Coming out, getting publicity, செய்திவெளிப்படத் தொடங்குகை. 6. Umbrage, chagrin, heartburning, ill-will, எரிச்சல். 7. Irritation of the throat inducing coughing, இருமல்; [ex புகை, v.] (c.) புகைச்சல்போட, inf. To make a smoke to drive away musquitoes, &c. 7)

vkku (p. 374) s. [indeclinable.] An imitative sound. 2. [Colloq.] Means, resources, influence, வழி. வக்குவக்கென்றிருமுகிறது. Making a coughing noise. அவனுக்குச்சோற்றுக்குவக்கில்லை. He has no means, of getting food. நாய்வக்குவக்கென்றோடுகிறது..... The dog makes, a noise while running. 16)