ākācam (p. 35) --ஆகாயம், s. Air, ether, பஞ்சபூதத்தொன்று. 2. The sky, the visible heavens, வான். Wils. p. 13. AKASHA. 3. One of the eight கணம், (see கணம்,) a measure in poetry of three அசை, two dissyllabic, and one monosyllabic--as கரு விளங்காய். ஆகாசகமனம்--ஆகாயகமனம், s. Passing through the air. 2. An art supposed to be acquired by the power of incantations and magical medicaments--one of the sixty-four கலைஞானம். ஆகாசகருடன்--ஆகாயகருடன், s. A creeper, கொல்லங்கோவை, Bryonia epigea. ஆகாசகரை--ஆகாசக்கரைக்கட்டு-ஆகாசபாலம், s. A fancy, chimera, deception, மனோராச்சியம். ஆகாசகாமி--ஆகாயகாமி, s. One of the three kinds of horses--that which has power to walk through the air. ஆகாசக்கத்தரி--ஆகாயக்கத்தரி-ஆகாயவழுதுணை, s. A plant yielding an edible fruit, Hibiscus longifolius, L. ஆகாசக்கல் s. An atom from the airy regions which it is supposed strikes the eye, which does not recover till the same hour next day, ஆகாசத்திற் பறக்குமணு. ஆகாசத்தாமரை, s. A water plant, Pistia stratiotes, the roots of which float in the water, அந்தரத்தாமரை. 2. (fig.) An aerial or sky-lotus; i. e. a fanciful or ideal thing, absurdity, impossibility, பொய். ஆகாசபட்சி, s. The sky-lark, சா தகப்புள். ஆகாசமண்டலம், s. The aerial regions, வானமண்டலம். Wils. p. 13. AKASHAMANDALA. 2. A kind of dancing, ஓர்கூத்து. ஆகாசமயம், s. Emptiness, that which is void of substance. ஆகாசமார்க்கம், s. The aerial way as passed by gods, by the planets, and other heavenly bodies regarded as gods; and by men who by austerities, incantations, magical rites, &c. have acquired superhuman powers. ஆகாசவல்லி, s. A running plant, ஓர்கொடி, Menyanthes cristata. (Roxb.) ஆகாசவாசிகள், s. The inhabitants of the ethereal regions, ஓர்தேவ கணம்--One of the eighteen கணம். ஆகாசவாணி--ஆகாயவாணி, s. A voice from heaven, an oracle delivered by an invisible being, அசரீரிவாக்கு; [ex வாணி, speech.] Wils. p. 13. AKASHAVAN'I. ஆகாயப்பிரவேசம், s. The power of self-concealment, in the ether of the atmosphere, by means of magical spells --one of the sixty-four கலைஞானம், which see. 13)

ōṇāṉ (p. 84) s. [vul.] Lizard, including several species, ஓந்தி, Lacerta cristala. ஓணான்குத்தி--ஓணான்கொத்தி, s. A kind of hawk that kills and eats the ஓணான். பச்சோணான், s. A chameleon. கரட்டோணான், s. A kind of small lizard. சிவப்போணான்--சீத்தியோணான், s. The smallest kind of lizard. Arab. Hhalca. 85)

krppṉ (p. 96) --கரப்பான், s. Humors causing eruptions, scurf, scall, eruption, blain, any cutaneous or herpetic disease, a rash, erysipelas, tetter, ஓர்கிரந்திப்புண் (c.) கரப்பன்பண்டம், s. Eatables that promote eruptions. கரப்பன்மொய்த்தல், v. noun. Being full, as part of the body with hu mors and itching. கரப்பான்பூச்சி, s. A cockroach, Blatta orientails. கரப்பான்பூடு, s. A plant, Lepidagathis cristata. கண்டக்கரப்பான், s. Eruptions on the neck. மண்டைக்கரப்பான்--கபாலக்கரப் பான், s. A kind of itch that appears on the head of skull. உமிக்கரப்பான், s. A disease of children, a kind of scurf over the whole body. கத்தரிக்காய்க்கரப்பான், s. A kind of eruption supposed to be produced by eating brinjals. கொள்ளிக்கரப்பான், s. A kind of blain extending over the body in children generally between two and four years old. அக்கி--அக்கினிக்கரப்பான், s. The erysipelas. செங்கரப்பான், s. A kind of reddish scurf in children. கருங்கரப்பான், s. A dark kind of eruption. ஊதுகரப்பான், s. A disease of children, a kind of scall, Achy or crustalactea. கடுவான்கரப்பான், s. A cutaneous disease, in the legs of infants, of rare occurrence. 80)

kōẕi (p. 151) s. The gallinaceous fowl whether cock or hen--especially the hen, குக்குடம். 2. The name of the capital of Chola, from the story of a cock there at tacking an elephant, உறையூர். கருங்கோழி--கானாங்கோழி--கின்னிக்கோழி--சம் பங்கோழி--வான்கோழி, are different kinds of fowls; which see. கோழிக்கரணம், s. One of the eleven astrological கரணம், named பத்திரவம். See கரணம். கோழிக்கல்--கோழியீரற்கல், s. [loc.] A stone used polishing iron, குறிஞ்சிக்கல். கோழிக்காரம், s. A medicine in which fowl--dung is used; also, a medicinal broth from boiled fowl. 2. [prov.] Fowl-dung used in manuring soil for the கஞ்சா plants; [ex காரம், stimulant.] கோழிக்காரன், s. One who feeds the chickens. (c.) கோழிக்கீரை, s. A kind of greens. See கீரை. கோழிப்பசளை, s. A variety of பசளை herbs. See பசளை. கோழிக்காற்புல், s. A kind of grass. See புல். கோழிக்குஞ்சு, s. A chicken. கோழிக்குடாப்பு, s. As கோழிக்கூடு. 1. கோழிகூவல், v. noun. Crowing of a cock. கோழிக்கூடு, s. A hen-coop, a fowlhouse. 2. The town of Calicut. கோழிக்கூட்டுப்பழம், s. [prov.] A species of plantain fruit. கோழிக்கொடி, s. As கோழியவரை. (Little used.) 2. The banner of Skanda, on which the figure of a cock is drawn. கோழிக்கொடியோன், s. Skanda whose banner is a cock, முருகன். 2. (திவா.) Ayanar. கோழிக்கொண்டை--கோழிச்சூடன், s. [prov.] A plant with a red flower called the cox-comb, Celosia cristata. கோழிச்சாறு--கோழியாணம், s. Fowlbroth; soup. கோழிச்சேவல், s. [Sometimes கோழிச் சாவல்.] A cock. கோழிப்பறவை, v. noun. [prov.] A short distance, (lit.) the flight of a fowl. கோழிப்புடம், s. A mode of sublimating medicines--as குக்குடபுடம். கோழிமுட்டை, s. Hens's eggs. கோழிமுட்டைத்தயிலம், s. A medicinal oil extracted from fowl eggs used in cases of fits, spasms, &c. கோழிவேந்தன், s. Any king of the Chola dynasty who ruled at Kozhi, சோழன். அறுபதாங்கோழி, s. [loc.] A hen laying eggs every two months. காட்டுக்கோழி, s. A jungle fowl, a wild hen. 43)

cngkustāṉ (p. 156) [for.] The sacristan or sexton of a church, [R. Catho. usage.] 26)

cāvṟpṇṇai (p. 180) s. A plant, கோழிக் கொண்டைச்செடி, Celosia cristata, L. 36) *

tutti (p. 247) s. An eatable, any thing proper to be eaten, உண்டற்குரியன; [ex து, v.] 2. The ornamented spots on the neck of the cobra, பாம்பின்படப்பொறி. 3. Yellow, or tawny spreading spots on the skin. (See தேமல்.) 4. A plant, a species of mallow, ஓர்செடி, Indian marshmallow, Sida Mauritiana. (Ains. v. 1, p. 25.)--Note. There are different kinds, as எலிசசெவித்துத்தி. Evolvus emarginatus; ஐயிதழ்த்துத்தி, of five petals; ஒட்டுத்துத்தி, Urena sinuata; ஓரிலைத்து த்தி, கண்டுதுத்தி, Sida acuminata; காட்டுத்துத்தி. Sida hirta; கொடித்துத்தி, Sida mountana, சிறு துத்தி; செந்துத்தி, Hibiscus abtusifol, Willd; நாமத்துத்தி, Sida cristata; நிலத்துத்தி, Sida cordifolia; பணிகாரத்துத்தி, பெருந்துத்தி. Sida Asistica; பொட்டகத்துத்தி, Hibiscus Abelmoschus; also இரட்டகத்துத்தி; வயற்துத்தி, and வட்டத்துத்தி. துத்திப்பூக்கிரந்தி, s. An eruption. See கிரந்தி. 17) *

pṇṇai (p. 292) s. A large farm-establishment of laborers, slaves, feudal dependants, வாரக்குடி. 2. [fig.] A large family, குடும்பம். 3. A kind of shrub, Celosia albida, ஓர்செடி. (சது.) 4. A class of kitchen herbs, ஓர்வகைக்கீரை. 5. A pad or saddle for a beast, விலங்கின்மேற்சேணம். 6. Field, rice land, வயல். 7. Litter or sleeping place of a beast, விலங்கின்படுக்கை. 8. Tank, pond, குளம். 9. Agricultural land, மருதநி லம். 1. [prov.] A large kind of dhoney, மரக்கலம். 11. A lady's female attendants, மகளிர்கூட்டம். 12. Play of females, மகளிர் விளையாட்டு. 13. (R.) A kind of glue made of the intestines of the சாலி fish, கூரல். Compare பணை, பண். 14. See பண்ணு.--Of பண் ணைச்செடி, there are different species as சிறுப ண்ணை, Celosia sp: comosa; செம்பண்ணை, சே வற்பண்ணை, Celosia cristata; புற்பண்ணை, Celosia monsonia; புனற்பண்ணை, Celosia margaritacea. பண்ணைகுலைவாய். May your family be scattered, ruined, &c., [an imprecation.] நறும்பண்ணை, s. A kind of lily, [port.] Arvore triste de dia. (R.) பண்ணைக்காரன், s. One employed in manuring fields, especially the headman. 2. Headman of the Pariah caste, பறையரில்தலைவன். பண்ணைக்காரியம், s. Affairs of a large farm. பண்ணைக்கிருக்க, inf. To serve as a laborer on a farm. பண்ணைக்கீரை, s. A class of kitchen herbs. பண்ணைச்சுமை, s. A bundle of grain in the straw given to agricultural laborers. பண்ணைபார்க்க, inf. To husband land, to attend to one's farm, &c. 2. [fig.] To manage a large family. பண்ணையாள், s. A plough-man. 2. A laborer of a farm. பண்ணைவீடு, s. [prov.] A storehouse. See பண்டவீடு. பண்ணைவைக்க, inf. To form an establishment of laborers. 2. [prov.] To cook. 3. To make ready a dhoney. 55)

pori (p. 337) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To be fried, பொரியாக. 2. To be parched, baked or roasted--as grain, in a vessel, வறுபட. 3. To form as a thin stratum or layer of salt, பூக்க. 4. To form as a coat of dust, on the body, படிய. 5. To mutter as in suppressed anger, சினந்தொலிக்க. 6. To be burnt as the face by the sun, பொருக்கெழ. 7. To crack, to pop, to make slight reports, as musquetry, மெல்லவொ லிக்க. (Old Dic.) 8. (fig.) To blab, அலப்ப. பொரிகாரம், s. An artificial salt, borax. See வெண்காரம். பொரிபொரிச்சான், appel. n. A kind of plant whose unripe seeds burst with a cracking noise when pressed. பொரிப்பூண்டு, s. A kind of plant, வயற்சுள்ளி, Lepidagathes cristata. பொரிவாணம், s. A rocket which explodes throwing out stars. பொரிதல், v. noun. Frying, forming as a thin coat, &c. 26)

mucali (p. 356) s. A name of Bhala Rama, the முசலம் being his weapon, பலராமன். 2. A crocodile, முதலை. 3. The blood-sucker, Lacerta cristata, as ஓணான். 4. A houselizard, பல்லி. 5. A guana, உடும்பு. 6. A tree, Pandanus, தாழை; [ex முசலம்.] (சது.) 63) *