kñcuḷi (p. 86) s. A jacket, சட்டை. 2. The bag of a religious mendicant, பொக் கணம். (p.)

cuḷi (p. 198) s. The புளியாரை plant. (M. Dic.) 70)

cuḷi (p. 198) கிறேன், ந்தேன், வேன், சுளிய, v. n. To be angry, சினக்க. (Rare.) சுளிவு, v. noun. and s. Anger, rage, fury, கோபம். 2. Expressions of anger, கோபக்குறி. அவன் முகத்திலே சுளிவு கண்டேன். I saw displeasure in his countenance. 71)

cuḷi (p. 198) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. and v. a. To be angry, express anger by the features, words, &c., கோபக்குறிகாட்ட, (c.) அவன் முகஞ் சுளித்துக்கொண்டு திரிகிறான். He is roaming about discontented; (lit.) twisting his face. சுளிக்கச்சொல்லேல். Speak not offensive words. (Auv.) சுளிப்பு, v. noun. As சுளிவு, which see. 73)

cuḷikai (p. 198) s. The முருங்கை tree. (M. Dic.) 72)

cuḷikku (p. 198) s. A pike-staff, a sharp pointed stick used by travellers, ஓர்கோல். (R.) 74)

cuḷivu (p. 198) s. [vul.] See சுளுவு. 75)

neṟṟiyaiccuḷikk (p. 281) -நெற்றியைநெறிக்க, inf. To wrinkle the forehead in displeasure, to frown, scowl, &c. 31)

vicuḷi (p. 390) s. Fermented palm-tree-sap, கள். (சது.) 9) *

viccuḷi (p. 390) s. A swift-winged bird, Alcedo, அதிவேகப்பறவை. 2. [also விச்சுளியன்.] An ingenious, quick, clever person, commonly a mere youth who takes a short course and gets before others. சாக்கிரதையுள்ளவன். விச்சுளிப்பாய, inf. To spring as a cat. விச்சுளியாயிருக்க, inf. To be agile, nimble, expeditious. 27)