cuṉai (p. 198) s. A small reservoir of water on a mountain, a hill-tank, மலைச்சுனை. (சது.) (c.) 2. [prov.] Verdant pastures with tanks and shade-trees, பசும்புற்றரை. 3. [improp. for] சுணை.] Roughness, sharpness, &c. சுனைத்தண்ணீர், s. (fig.) Water from a boil, புண்ணீர். சுனைக்கரந்தை, s. A plant, See கரந் தை. 130)

cuṉai (p. 198) கிறது, ந்தது, சுனையும், சுனைய, v. n. To become soft, to be macerated, குழைய. 2. To fade, wither, வாட. (சது.) (p.) 131)

cuṉaivu (p. 198) s. Rock-water; [ex சுனை.] (R.) 132)