akccuṭṭu (p. 1) s. The demonstrative prefixes, அ, இ and உ, when they form part of the word with which they are connected; as, அவன், இவன், உவன்; ex அகம், interior, et சுட்டு. 20) *

kuṭñcuṭṭu (p. 116) s. A cow or a bull, பசு. See under குடம். 19)

cuṭr (p. 193) s. Light, brilliance, brightness, lustre, ஒளி. (c.) 2. The sun, சூரியன். 3. The moon, சந்திரன். 4. Fire, நெருப்பு. 5. A burning lamp, விளக்கு. 6. The flame of a candle, தீச்சிகை. (சது.) சுடர்விளக்காயினுந் தூண்டுகோல் ஒன்று வேணும். Though a lamp burn brightly, it will need a wick-pricker, i. e, the best require stirring up. சுடரெறிய, inf. To radiate, gleam, sparkle--as some precious gems. சுடரெண்ணெய், s. Drops of burning oil from a lamp. 2. Oil burnt in drops for medicinal purposes. 3. Margosa oil extracted by fire. சுடரோன், s. The sun, சூரியன். சுடர்கால, inf. To emit rays--as the sun. (p.) சுடர்க்கடை, s. Fire fly, மின்மினி. (p.) சுடர்க்கொடி, s. Incense of burnt camphor, ஆரதிகர்ப்பூரம். சுடர்ச்செலவு, s. [in astrol.] A division of the rising sign into two equal parts, for casting nativities. See இலக்கி னம். சுடர்த்தகழி, s. A small candelabria. சுடர்நிலை, s. A candlestick, விளக்குத் தண்டு. (p.) சுடர்மழுங்க, inf. To grow dim as the sun or moon in an eclipse, or when overcast. 2. To become dim as a lamp. சுடர்மௌலியர், s. The Devas, or supernals, as radiantly crowned with divine gems, or a halo of glory, வானோர். சுடர்விட--சுடர்விட்டெரிய, inf. To burn brightly or cast a long flame, as a lamp. (c.) சுடர்விழ, inf. To drop, as burning flames from a lamp. சுடர்விழுத்த, inf. [prov.] To cause burning oil to fall in drops by setting fire to a cloth suffused with it. சுடர்விழியோன், s. Virabadra, a form of Siva, வீரபத்திரன். முச்சுடர், s. The sun, moon and fire, as representing the three eyes of Siva, சூரியசந்திர அக்கினி. சொரூபானந்தச்சுடர், s. An epithet of deity. See சொரூபம். 23)

cuṭr (p. 193) --சுடரு, கிறது, ந்தது, சுடரும், சுடர, v. n. To give light as a flame, a lamp, &c., burn brightly, shine, as a heavenly body, to sparkle--as a gem, பிரகாசிக்க. (p.)-Note. This verb is used only in the present and future tenses. சுடச்சுடரும்பொன்போலொளிவிடுந்துன்பஞ் சுடச்சுட நோற்கிற்பவற்கு. As gold is purified in the fire, so the good (the performers of penance) shine in affliction. 24)

cuṭlai (p. 193) s. A burning ground, a place for burning dead bodies, மயானம்; [ex சுடு, burn.] (c.) சுடலையிற்பேய். Devils that haunt burning places. சுடலைகாக்க, inf. To watch the funeral pile till the body is consumed; the office of a பறையன். சுடலைக்கரை, s. A place for burning the dead. சுடலைக்காடு, s. As சுடுகாடு. சுடலைக்குருவி, s. [prov.] A bird of passage with a long tail and large crest; which is active chiefly by night. Compare சாக்குருவி. சுடலைஞானம், s. (Sometimes சுடுகாட்டு வைராக்கியம்.) Solemn but transient impressions at a cremation. சுடலைநீறு, s. Ashes from the funeral pile. சுடுகாட்டுச்சாம்பல். சுடலைமாடன், s. An imp, a horrid goblin, ஓர்பேய். சுடலையாடி, s. Siva, who dances where bodies are burnt; i. e., the Destroyer, சிவன். 2. (R.) Soap, சவக்காரம். 25)

cuṭāri (p. 193) s. A coat of mail, கவசம். (சது.) --In நிகண்டு, சடாரி; which see. 26)

cuṭikai (p. 193) s. Palm-wine, கள். (M. Dic.) 27) *

cuṭikai (p. 193) s. (Sa. Jootaka.) The crown of the head, உச்சி. 2. An ornament for the forehead, worn by woman and children, நெற்றிச்சுட்டி. 3. A hair-knot on the top of the head, மயிர்முடி. 4. A crown, a crest, a diadem, முடி. (சது.) 5. A kind of rising, or crest on the head of the cobra, சூட்டு. 6. (R.) The matted hair of Siva, or ascetics, சடாமுடி. 28)

cuṭu (p. 193) v. noun. Burning, heating, scalding, வெம்மையுறல். (p.) 29)

cuṭu (p. 193) கிறது, சுட்டது, ம், சுட, v. n. To be hot as from fever, become heated, காய. 2. To burn, be consumed by fire, எரிய. 3. To feel hot--as the sun's rays, be hot to the touch--as fire, &c., வெயில்முதலியசுட. 4. To kindle up as the temper and feeling under abuse, சொற்சுட. (c.) 5. To inflame, as lust, காமஞ்சுட. தண்ணீர்சுட்டுப்போயிற்று. The water is hot. சுடவைக்க, inf. To set liquids, &c., on the fire to be heated. சுடுசாதம்--சுடுசோறு, s. Boiled rice when hot. சுடுமணல், s. Hot sand. சுடுவனம், s. A burning forest, எரிவ னம். 2. See சுடு, v. a. சுடச்சுட, inf. (used adverbially.) While burning, or when fresh. நான் அவனுக்குச் சுடச்சுடக் கொடுத்தேன். I gave him a good whipping. சுடச்சுடத்தின்னல். Eating (food) hot. சுடச்சுடப்பேசுதல். Speaking sarcastically. சுடச்சுடக்காரியம்பார்த்தல். Attending to an affair while it is fresh. சுடுநீர், s. [com. வெந்நீர்.] Hot water. சுடுசொல், s. Sarcasm, irony. சுடுநாற்றம், s. Smell produced by burning hair or the dead. சுடுதண்ணீர்ப்பீங்கான், s. [prop. வெந் நீர்ப்பீங்கான்.] Hot water plate. (Colloq.) சுட்டுப்போக, inf. To become hot. சுடுவான், s. (in seamen's language.) A caboose or cooking place in a vessel, மரக்கலத்தின்மடைப்பள்ளி. மனஞ்சுட, inf. To be cut to the heart, (lit.) burnt in mind. 30)

cuṭu (p. 193) கிறேன், சுட்டேன், வேன், சுட, v. a. To warm, heat, scald, burn, ignite, தகிக்க. 2. To roast, toast, bake, அப்பமுதலியனசுட. 3. To cauterize, brand, scar, சூட்டுக்கோலாற்சுட. 4. To burn up, consume, எரிக்க. 5. To burn as bricks, chunam, tiles or earthern wares in a kiln, காளவாயிற்சுட. 6. To imbrown by heat, வெதுப்ப. 7. To fire a gun, canon, &c., வெடிசுட. 8. (fig.) To mortify scorch the feelings--by sarcasm, reproach, &c., நிந்திக்க. 9. To blight with the eye, கண்ணூ றுபடுத்த. 1. To blight with the tongue, நாவூறுபடுத்த. 11. To sublimate medicines, நீற்ற. அவனைச்சுட்டுப்போட்டான். He has shot him. நல்லோரைத்தீயோர்சொற்சுடுகிறது. The conversation of the wicked gives pain to (burns) the good. நாவினாற்சுட்டவடு. The wound produced by caustic language. (குற.) சுடுகலம், s. An earthen vessel, குயக் கலம். (சது.) சுடுகண், s. A fiery eye. See கொள் ளிக்கண். சுடுகாடு--சுடுநிலம், s. A place of cremation. 2. (fig.) A desert, a place where victuals cannot be got. (c.) சுடுகாட்டுமணிபொறுக்கி, s. A bird. See under காடு. சுடுகோல், s. A rod for stirring the fire in burning a corpse. 2. A brand, an iron rod, சூட்டுக்கோல். சுடுசுண்ணம், s. Burnt lime. சுடுமருந்து, s. A chemical preparation, more commonly, எரிமருந்து. சுடுவனம், s. A place for cremation. சுடுகாடு. சுட்டுக்கொட்டைப்பரப்ப, inf. To devastate a town, and sow ot with seed. (Colloq.) சுட்டசாந்து, s. As சுடுசுண்ணம். சுட்டெரிக்க, inf. To consume by burning. சுட்டசெங்கல், s. Burnt bricks, opposite to பச்சைச்செங்கல். sun-burnt-bricks. சுட்டவிறைச்சி, s. See இறைச்சி. பழுக்கச்சுட, inf. To give a bright yellow color to gold ornaments, by immersing them in a boiling solution of sulphur, saltpetre, culinary salt, and turmeric. See பழு. v. சாடுவெட்டிச்சுட, inf. To clear and burn forest land. நாவிலேசுட, inf. To brand the tongue in restoring one to caste. நாவாலேசுட, inf. To blight with the tongue, &c. சுட்டுப்போட, inf. To consume by fire; to shoot; to blight. பிள்ளையைக்கண்ணாற்சுட்டுப் போட்டார்கள்.... They have blighted (lit. burnt) the child, with their eyes; incduced sickness. விரகங்கொண்டவரைச்சந்திரன்சுடுகிறது. The moon's rays inflame the lascivious. அவன் ஊரைச்சுட்டுப்போடுவான். He will burn the country, i. e. devastate it, &c. 31)

cuṭucuṭeṉl (p. 193) v. noun. [com. சிடுசிடெ னல்.] Being precipitate, in a hurry, விரைவுக் குறிப்பு. 2. Being irritable, too sensitive, சினக்குறிப்பு. சுடுசுடென்றுபேச, inf. To speak with vehemence, or anger. 2. To answer before another has done speaking. 32)

cuṭuturttm (p. 193) s. A plant, சித்திரப்பா லாவி. (M. Dic.) 33)

cuṭuvl (p. 193) --சுடுவனம்--சுடுவன், s. Blood, இரத்தம். (சது.) 34)

cuṭuvu (p. 193) s. A circular pad of straw for the head, சும்மாடு. (சது.) 35) *