aṟai (p. 33) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To slap, strike with the open hand or with any thing flat, அடிக்க. 2. To hammer a nail, &c. கடாவ. 3. To beat a drum, முழங்க. 4. To beat as wind, also as a wave, to dash as a mountain torrent, மோத. 5. (p.) To speak, say, declare, சொல்ல. ஆணியறைய, inf. To drive a nail. பறையறைய, inf. To beat a tomtom. கன்னத்திலறைய, inf. To beat on the cheek. அறை, v. noun. A slap with the hand, a blow with a hammer, &c., அடி. 2. A gust of wind, காற்றடிக்கை. 3. The dashing of a wave or of a mountain torrent, அலையடிக்கை. 4. The beating of a drum, பறையடிக்கை. அறையுண்ண, inf. To be struck. மண்ணறை, s. Smearing clay on a wall, daubing as plaster, throwing or clapping on, &c. 62)

tākku (p. 232) s. Beating, percussion, concussion, dash, blow, a fight, clashing, dashing, twitching, impinging--as steam, or a blast of wind, &c., அடி. 2. A rest, prop, support, சார்வு. 3. Attack, assault, invasion, போர். 4. Preponderance, அதிபாரம். 5. Reaction, rebound, reflection, எதிர்தாக்குகை. 6. A rice field, நெல்வயல். 7. adj. (with person.) Corpulency, புஷ்டி. 8. Place, இ டம். 9. Vault, நிலவறை. 1. Application, சாதிப்பு. 11. Purchase of a lever, impetus, வேகம். 12. [in arith.] Multiplication, குணனம். 13. Affecting one's mind, உள்ளத்திற்றைக்கை. ஆள்தாக்கிலேதாழ்ச்சியில்லை. He is robust. தாக்காயிருக்க, inf. To have a grave look. 2. To be competent. தாக்கற்று, (adverbially.) Independently. தாக்காய்ச்சொல்ல, inf. To speak with authority. (Old Dic.) தாக்குப்பொறுத்தவன், appel. n. A robust person, able to carry a load, &c. 2. One with the charge of a large family. 3. One able to afford expenses. (c.) மேட்டுத்தாக்கு, s. A rising ground. பள்ளத்தாக்கு, s. A valley. 2. Low places in field, lands adjacent to tanks and easily flooded. (c.) 13)

pāṇṭam (p. 309) s. An earthen vessel, மட் கலம். 2. A vessel in general, a pot, cup, plate, &c., பாத்திரப்பொது. 3. (fig.) The body, உடம்பு. W. p. 616 B'HAN'DA. உப்பிட்டபாண்டம், s. A salt-pot, as fit for nothing else. 2. A thing or body reduced, broken, or irrecoverable. உப்பிருந்தபாண்டமும் உபாயமிருந்தநெஞ்சமும் த ட்டியுடையாமற்றானேயுடையும். A salt-pot and deceitful mind break, not by dashing against another, but of themselves. 26) *

mōtu (p. 369) கிறேன், மோதினேன், வேன், மோத, v. n. and v. a. To beat against with force, to strike, to smite, அறைய. 2. To cover with clouds, or as an eagle a dead body, அப்ப. காற்றுமோதிமோதியடிக்கிறது. The wind blows violently. அலைமோதுதல், a. noun. Beating as waves against the shore. 2. [fig.] Being unsettled; wavering. அலைமோதும்போதேதலைமுழுகுகிறது. Bathing in the sea among beating waves; performing our duties in the midst of impediments. மோதிக்கொள்ளுதல், v. noun. [freq. and reflex.] Striking against, striking one's self against. சுவர்க்குமண்மோத, inf. To put earth to a mud-wall in making repairs. (R.) மோதல், v. noun. Beating. dashing against. 21)