caṉṉiyācam (p. 174) s. Asceticism, abandonment of all worldly possessions and attachments, being the highest and last of the four brahmanical states. See ஆச் சிரமம். 2. Relinquishment, renunciation, துறவு; [ex சம், entirely, et நியாசம், casting away.] W. p. 891. SANNYASA. சன்னியாசந்தரிக்க, inf. To assume the state and garb of the சன்னியாசி. சன்னியாசமார்க்கம், s. The order of சன்னியாசி. 2. The perpetual bachelorhood of a person of good morals. சன்னியாசமுத்திரை, s. The distinctive marks of the சன்னியாசி, viz.: the staff, the waterpot, an unshaven beard, dishevelied locks, ochred clothes, &c. *சா, A compound letter composed of ச் and ஆ. 2. s. [ex Sa. Jya, to decay.] Death, mortality, மரணம். 3. Devil, பேய். 4. [in astron.] The chord of an arc; but commonly used for அர்த்தச்சா--the sine of an arc. 5. An equation of the centre--as மந்தச்சா. 6. The annual parallax, of a planet. See கற்கிச்சா and மகரச்சா. W. p. 355. JYA. சாக்காடு, s. Mortality, death, மரணம்; [ex காடு, a verbal affix.] சாக்காட்ட--சாக்காக்க, inf. [prov.] To wait on the dying, affording aid, performing appropriate ceremonies, &c. சாக்குருவி--சாகுருவி, s. A night-bird, sometimes a screech owl, whose hoot is supposed to portend death. சாக்குறி, s. Omens or presages of death. சாச்சடங்கு, s. Funeral ceremonies performed within the first week, especially, cooking and taking congy on the third day, and rice on the eighth.--Note. In some places food is sent by the relatives for three days. சாசங்காரம், s. The completing of an equation. சாபலம், s. [in astron.] Equation to the centre for any given time. சாபறை--சாப்பறை, s. A kind of drum for funerals. சாபிள்ளை, s. A still-born child. (c.) சாமுகுர்த்தம், s. [in astrol.] The முகு ர்த்தம் time, when several of the planets are in unfavorable situations. சாமூஞ்சி, s. A dismal, ghastly countenance, a death-like look. சாமூஞ்சிபட, inf. To be ghastly, as the face of a sick person. சாமேளம், s. A funeral-drum; the mode of beating a drum for a funeral. சாவறுதி, s. The point of death, the last extremity. 2. [prov.] Slightness, want of force and vigour; [ex அறுதி.] சன்னியாசம்பண்ண, inf. To renounce social or secular life for the wandering life of the ascetic. 2. To abandon earthly associations, worldliness, secularity, &c. சமுசாரசன்னியாசம், s. Celibacy. See under சமுசாரம். 3) *

pirētam (p. 317) s. A dead body, a corpse, சவம். 2. A ghost or goblin frequenting cemeteries till the funeral rites are completed, பிசாசு. W. p. 591 PRETA. பிரேதகருமம்--பிரேதகாரியம்-பிரேதகிரு த்தியம், s. Ceremonies for dead bodies. பிரேதகிரகம், s. A tomb for dead bodies, or a monument erected over them, பிண வறை; [ex கிரகம், house.] பிரேதகும்பம், s. The pot broken after a corpse is laid on the pile to be burnt, பிணத்துக்குடைக்குங்குடம். பிரேதக்குழி, s.A grave. பிரேதசுத்தி, v. noun. Purifying a dead body by washing. பிரேதச்சாயல்-பிரேதரூபம்-பிரேதாகி ருதி, s. A death-like, cadaverous appearance, பிணத்தின்றோற்றம். பிரேதபதி, s. The god of death, இய மன்; [ex. பதி, lord] பிரேதாலங்காரம், s. The adorning of the dead body, சவத்தையலங்கரித்தல். பிரேதாலங்காரம்பண்ண, inf. To adorn a corpse for the funeral. பிரேதலோகம், s. The region of departed spirits, where they remain for one year, or until the obsequies are completed, பிதிருலகம். பிரேதவனம், s. A place where corpses are buried, or burnt, மயானம். பிரேதன்னம், s. Balls of rice, &c., offered to the manes. 97) *