uṭai (p. 59) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To become broken--as a vessel; to crack, burst, break in pieces, split, to be fractured--as the skull, &c.; to break with force suddenly, to break or burst open--as a bank or shore; to break open--as a letter or seal, &c.; to be broken--as the skin; to be hurt--as by a wound, தகர. 2. To become broken--as the ranks of an army, to be discomfited, to retreat before the foe, இரிய. 3. To become broken--as the heart with grief, to be disheartened, dispirited, dejected, alienated, &c., to be in despair, மனம்நெகிழ. 4. To fall below in competition, rivalry or comparison, தாழ. 5. To be reduced in circumstances, to become poor, குறைய. 6. To effloresce, open, burst--as a flower, to blossom, மலர. 7. To become untwisted, முறுக்கவிழ. 8. To be reduced in strength, to be debilitated, to be subdued or overcome by any thing, பலமுடைய. (குறள். 19. அதி. 8.) 9. To be divulged or become known as a secret, வெளிப்பட. 1. To be ruined, கெட. நெஞ்சுடைந்தவனாய்ப்போனான். He is dispirited, dejected, &c.; he is in despair. கொப்புளமுடைந்தது. The blister is broken. ஒன்னலருடைந்துபோனார். The enemy was discomfited. உடை, s. Clothes, garments, vesture, dress, வஸ்திரம். உடைநடைபாவனை, s. The mode of dress, the gait, the manner, external appearance. உடையல், s. Any thing broken, a breach, a fracture. உடையல்நெரியல், s. Things cracked and broken. உடைவாள், s. A short scimiter, an accoutrement or article of equipage, சுரிகை. உடைவு, v. noun. A breach, disruption, eruption, infraction, crack, fracture, தகர்வு. 2. Being routed, a discomfiture, defeat, இரிவு. 3. Debility, brokenness of constitution, தளர்வு. 4. [with appropriate words prefixed.] Dispiritedness, dejection, broken-heartedness, despair, மனநெகிழ்ச்சி. 5. Reduction of circumstances from wealth to poverty, கேடு. மனமுடைவானவன், s. A dejected or broken-hearted person. 101)

kuti (p. 119) s. Heel--as of the foot, a shoe, &c., காலின்குதி. See under the verb குதி. குதிகால்--குதிக்கால்--குதிங்கால், s. The heel, காற்குதி. குதிங்காலிலேதைக்க, inf. To run through the heel--as a thorn. குதிங்காலிலேபட, inf. To wound the heel; to pierce the heel. குதிங்காற்சிப்பி, s. [local.] The heelbone. குதிங்கால்தறிக்க, inf. To deprive one of the heels; i. e. to debilitate, enervate. குதிப்பிளவை--குதிக்கள்ளன், s. [prov.] A boil on the heel, குதியில்வரும்ஓர்புண். குதிமுள், s. A spur, குதிரைமுள். குதியாணி, s. A corn on the heel, குதிங் காலிலுண்டாகுமாணி. குதிவாதம்--குதிங்கால்வாதம், s. Neuralgia in the heels.

kaiyāṇikẕl (p. 142) inf. to be debilitated, enervated, weakened, பலட்சயமாக. கையாலானமட்டும். As far as in my power; lit. in my hand. 61)

nōy (p. 285) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. [prov.] To be or become, sickly, diseased, broken in constitution, debilitated, மெலிய. 2. To be sickly as trees, crops, &c., வாட, 3. To become poor, worn out, as lands, சாரமொழிய. (Jaff.) நோய்த்தகோழி, s. A sick fowl. நோய்த்தபயிர், s. Sickly vegetation. நோய்த்துப்போக, inf. To become sickly, diseased, &c., as நோய்க்க. நோய்ச்சல், v. noun. Being sickly, &c., as the verb. 13)