aṉaiya (p. 33) --அன்ன. The crude form of a symbolic verb derived from the demonstrative அ, having two distinct uses. As a term of similitude, it is an affix but regularly conjugated in two forms, being complete in each, in all it persons, varieties and uses, as a verb, a participle, a noun, &c., the same as other symbolic verbs. It also expresses likeness to the person or thing indicated by the word to which it is affixed, உவம வுருபு. 2. It is sometimes equivalent to the simple pronoun; as, அன்னான். Such a man. (p.) Singular. அனையன்--அனையேன். I am like. அனையாய்--அனையை. Thou art like. அனையன்--அனையான். He is like. அன்னான். Such a man. அன்னாள். Such a matron. அன்னது. Such a thing. Plural. அனையெம்--அனையேம்--அனையோம். We are like. அனையிர்--அனையீர். Ye are like. அனையர்--அனையார். They are like. அன்னர்--அன்னார். Such persons. அனைய--அனையன--அன்ன. They (things) are like. அனையமன்னற்கழிவுமுண்டாங்கொலோ? Can such a prince ever be ruined? பவளமனையவாய். The coral-mouthed. எம்மனோர்க்கியம்புமாறரிதே. It is not possible for mortals like me to declare, &c. மயிலன்னாய். You who are (elegant) as a peacock, (addressed to a lady.) 128)

aṟai (p. 33) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To slap, strike with the open hand or with any thing flat, அடிக்க. 2. To hammer a nail, &c. கடாவ. 3. To beat a drum, முழங்க. 4. To beat as wind, also as a wave, to dash as a mountain torrent, மோத. 5. (p.) To speak, say, declare, சொல்ல. ஆணியறைய, inf. To drive a nail. பறையறைய, inf. To beat a tomtom. கன்னத்திலறைய, inf. To beat on the cheek. அறை, v. noun. A slap with the hand, a blow with a hammer, &c., அடி. 2. A gust of wind, காற்றடிக்கை. 3. The dashing of a wave or of a mountain torrent, அலையடிக்கை. 4. The beating of a drum, பறையடிக்கை. அறையுண்ண, inf. To be struck. மண்ணறை, s. Smearing clay on a wall, daubing as plaster, throwing or clapping on, &c. 62)

icai (p. 45) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To join, combine, reconcile, blend, mingle, சேர்க்க. 2. To bind, tie, fasten, கட் ட. 3. To hum, chant, continue a musical sound, பாட. 4. To say, tell, speak, declare, பேச. 5. (fig.) To give, bestow, yield, produce, ஈய. (பிங்கலந்தை) 6. v. n. To sound as musical instruments, ஒலிக்க. (p.) நரம்பிசைக்குந்துழனியார்ப்ப. The noise of the stringed instrument resounding. இசை, v. noun. Combination, சேர் க்கை. (சது.) இசைப்பு, v. noun. Joining, connecting, reconciling, junction, combination, இணைப்பு. 2. Speaking, utterance, telling, சொல்லுகை. (p.) 41)

uṇrttu (p. 59) கிறேன், உணர்த்தினேன், வேன், உணர்த்த, v. a. To teach, instruct, explain, cause to feel, perceive, understand, to enlighten, impart knowledge, to convince, கற்பிக்க. 2. To declare, treat of a subject--as a speaker or author, அறிவிக்க. 3. To conciliate the other party--as man or wife, to recover the affections--as lovers after love quarrels, ஊடறீர்க்க; [ex உணர். v.] (p.) கலந்துணர்த்துங்காதலற்கண்டாற்புலந்துணராய்பொ ய்க்காய்வுகாய்தியென்னெஞ்சு. O my heart, if thou once again behold thy husband, who by love can conciliate thee, thou wilt no longer maintain thy feigned opposition. (குறள்.) ஊடியவரையுணர்த்தாமை. Not conciliating your concubine. (குறள்.) 115)

uy (p. 63) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To live as man, beast, or vegetables; to subsist, survive, revive or flourish--as trees, plants, &c., சீவிக்க. 2. (p.) To obtain benefits, privileges, &c.; to be blessed, to be happy, to prosper, flourish, to be relieved from distress, oppression, suffering, &c., உயிர்வாழ. 3. To obtain heavenly bliss, to gain exemption from transmigration, ஈடேற. 4. To escape from dangers, wild beasts, &c., to flee from, தப்ப. உய்கதியால்--உய்தடி, s. A live hedge-stick. உய்தவம், s. Austerities leading to bliss. உய்பயிர், s. Thriving crops, trees, &c. 2. (fig.) A person in thriving circumstances. உய்வனவு, v. noun. [prov.] Flourishing or reviving as a tree, செழிப்பு. 2. Living, subsistence, maintenance, சீவனம். 3. s. Means of attaining eternal bliss, ஈடேற்றம். This word properly must be உய்வு. உய்விக்க, inf. To save alive, cause to live, prosper, flourish, &c. This is the causative of உய். உய்வு--உய்தி, v. noun. Enjoyment of life, prosperity, felicity, உயிர்வா ழ்வு. 2. Bliss, salvation, ஈடேற்றம். 3. Living, life as spoken auspiciously, உயிர்க்கை. ஒருவன்செய்நன்றிகொன்றார்க்குய்தியில்லெனவ றம்பாடின்றே. The divine laws declare that to the ungrateful there is no happiness here or hereafter. (புறநானூறு.) 24)

urai (p. 65) s. Utterance, speaking, speech, பேச்சு. 2. A word, an expression, a sentence, a declaration, a saying, மொழி. 3. Explanation, interpretation, commentary, exposition, gloss, verbal renderings, &c., வியாக்கியானம். 4. Gold, பொன். 5. [in native lexicons.] The words for which synonymes of meanings are given, also the generic term of which the species are given, சொற்பயன். 6. Sound, ஒலி. 7. Eminence, உயர்ச்சி. 8. The written word, sacred writings, holy writ, as one of the three means of attaining knowledge, வேத மொழி; several kinds of உரை, or modes of explanation are given by Tamil Grammarians. The author of காரிகை has given four, viz.: 1. கருத்துரை, the main sentiment or scope of the text explained, also called தாற்பரியவுரை. 2. பதவுரை, verbal explanation, or interpretation, word by word, or clause by clause, also called கண்ணழிவுரை. 3. பொழிப்புரை, the substance of the text omitting rhetorical ornament, and adjuncts, or a free rendering of the text without interruption, also called பொழிப்புத் திரட்டுரை and பிண்டவுரை. --Note. The latter is the same as பதவுரை would be without the words of the text interspersed. 4. விரித்துரை, explanation at large, comment or exposition with proofs, illustrations, &c., also called அலகவுரை and விரியுரை; any of the preceding three, or any other kind of explanation may be included in this last. According to நன்னூல், உரை is divided into tow general classes, viz.: காண்டிகையுரை and விருத்தியுரை. 1. காண்டிகையுரை, brief exposition, or explanation of the text embracing five sub-divisions. (a) கருத்துரை, the scope of the text. (b) பதப்பொருள், verbal rendering being either as பதவுரை or as the scope and definition of பொழிப்புரை, given above, (c) உதாரணம், example for illustration. (d) வினா, anticipating objections, (lit.) proposing questions. (e) விடை, answering such objections or questions as may possibly occur. 2. விருத்தியுரை, copious or complete explanation embracing fourteen sub-divisions. 1. பாடம், giving the text or verse to be explained with different readings and choice exposition. 2. கருத்துரை, the general scope, or import of the text, as in காண்டிகை. 3. சொல்வகை, giving the parts of speech, or showing the grammatical connection when necessary to clear away obscurities. 4. சொ ற்பொருள், giving equivalent, literal words, or clauses as பதப்பொருள், in காண்டிகை, verbal renderings, &c. 5. தொகுத்துரை, a free rendering of the text as பொழிப்புரை, above. 6. உதாரணம், illustration by examples, as above. 7. வினா, anticipating objections, or raising questions as before. 8. விடை, answering such objections or giving reasons in support of the statements in the text. 9. விசேடம், special explanation, particular remarks. 1. விரிவு, supplying ellipses as of cases or otherwise. 11. அதிகாரம், determining the meaning of doubtful terms by reference to the subjects under discussion, as belonging to such a head, &c., or according to another exposition pointing out the beginning and ending of the discussion of the different subjects respectively, the opinions of different commentators. 12. துணிவு, deciding the meaning of terms concerning which there may be diversity of opinion. 13. பயன், inference, applications or recapitulation to show what is to be learnt by the text. 14. ஆசிரியவசனம், quotations, or textuary proofs from other authors. (p.) உரைகட்ட, inf. To comment on a work. உரைகாரன், s. A commentator, expositor, உரையாசிரியன். உரைக்கோள், s. The construction given by the commentator to the text, உரைகாரன்கருத்து. உரைசெய்ய, inf. To speak, declare, பேச. To make a commentary, வியாக்கியானம்பண்ண. உரைநூல், s. A work on which a commentary has been written, உரைபெற் றநூல். உரைபாடம்--உரையேடு, s. A work with its commentary. உரையாசிரியன், s. [used honorifically] A commentator, உரைகாரன். உரையாட, inf. To say, speak, tell, சொல்ல. 2. To converse, dispute, பேச. (p.) என்றுரையாடி நெடுங்கடல்வண்ணனெழுந்தருள. Having said thus, Vishnu who wears the color of the broad sea condescended to start--(பார.) உரையாயிருக்க, inf. To be in prose. உரையிலக்கணம், s. Rules for making commentaries. There are five according to சதுரகராதி, viz.: 1. பதம். 2. பதப்பொருள். 3. வாக்கியம். 4. வினா. 5. விடை. உரையிற்கோடல், v. noun. Additions to a text by a commentator--one of the உத்தி. உரையெழுத, inf. To write a commentary. உரைவன்மை, s. Eloquence, oratorical power, சாதுரியப்பேச்சு. 2. Forcible language that cannot be controverted, சொற்றிட்பம். உரைவாசகம், s. Prose composition, discourse, language. பாட்டுமுரையும், s. A poem with commentary. திருவள்ளுவருரை, s. The explanation of Tiruvalluvar's book. 58)

urai (p. 65) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To rub a substance held in the hand into a powder or paste, to wear away by rubbing, to grate, தேய்க்க. 2. To try by a touch-stone, to test, மாற்றறியவுரைக்க. 3. (p.) To speak, tell, say, declare, articulate, பேச. 4. To explain, teach, கற்பிக்க. 5. To sound, ஒலிக்க. கீழோராகிலுந்தாழவுரை. Speak modestly even to your inferiors. (ஔவை.) உரைகல், s. A touch-stone, பொன் வெள்ளியுரைக்குங்கல். உரைத்தசொல், s. A spoken word. விரித்துரைக்க, inf. To explain at large, expatiate upon, amplify, dilate. சந்தனமுரைக்க, inf. To rub down sandal wood into a paste. குளிகையுரைக்க, inf. To reduce pills to a powder. நூலுரைக்க, inf. To write a book. மஞ்சளுரைக்க, inf. To rub down saffron into a paste. பொன்னுரைக்க, inf. To try gold on a touch-stone. முன்னுரைக்க, inf. To foretell, predict. உரைப்பு, v. noun. Rubbing, wearing away, தேய்ப்பு. 2. Assaying, testing metals, &c., உரைக்கை. 3. Telling, சொல் லுகை. 60)

uṟukku (p. 67) கிறேன், உறுக்கினேன், வே ன், உறுக்க, v. a. To reprimand, chide, scold, reprove, rebuke, கடிந்துகொள்ள. 2. To meanace, denounce, threaten, either by words or gesture, பயமுறுத்த. 3. To speak with harshness, severity, anger, &c., குரூர மாய்ப்பேச. 4. (p.) To leap over, pass over, கடக்க. 5. To jump, குதிக்க. உறுக்கிக்கேட்க, inf. To interrogate in a threatening tone or manner. உறுக்கிச்சொல்ல, inf. To speak or declare with authority, to speak in a threatening tone. விரலாலுறுக்க, inf. To rebuke by raising or shaking the forefinger. உறுக்கல், v. noun. A jump, குதிப்பு. 2. s. Anger, கோபம். 3. Sign of anger, சினக்குறிப்பு. உறுக்கு--உறுக்காட்டம்--உறுக்கா ட்டியம், v. noun. Rebuking, threatening, severe reprimand, vehement command, உறுக்குதல். அவனுடையஉறுக்காட்டியத்தைப்பார். See how ostentatiously he rebukes. உறுக்காட்டியம்பண்ண, inf. To exercise authority, &c. 81)

eṇṇm (p. 73) s. Thought, opinion, supposition, imagination, conception, &c., நினைப்பு. 2. Purpose, intention, design, object, determination, நோக்கம். 3. Estimation, estimate, conjecture, guess, surmise, மதிப்பு. 4. Arrogance, presumption, elation, இறுமாப்பு. 5. Hope, expectation, indulging fancy; fancied or prospective happiness, reverie, speculation, musing chimera, conceit, நம்பிக்கை. 6. Esteem, regard, deference, respect, credit, courtesy, decorum, awe, reverence, கனம். 7. Care, caution, vigilance, anxiety, solicitude, concern, விசாரம். 8. Deliberation, counsel, ஆ லோசனை. 9. Judgment, conviction, கருத்து. எண்ணமுற்றுரைக்கின். Were I to reckon and declare the number-- (நைட.) எண்ணியாரெண்ணமிழப்பர். The enemy who expected to conquer us will be disappointed. (குறள்.) தானென்கிறவெண்ணம்--நானென் கிறவெண்ணம், s. Self-conceit, self-importance. இன்னானென்கிறவெண்ணமவனுக்கில்லை. Rank of station with him is a matter of no consideration. எண்ணக்குறிப்பு, s. Motive, object, intention, design, நோக்கம். எண்ணங்குலைய, inf. To be perplexed in mind, மனங்கலங்க. 2. To be disconcerted in a plan, to be thwarted in one's expectation, எண்ணம்வீணாக. 3. To lose reputation, மதிப்புக்கெட. எண்ணங்கொண்டிருக்க, inf. To entertain hope. 2. To be anxious, to be in deep concern. 3. To intend, purpose. 4. To muse on, ponder. 5. To build castles in the air. எண்ணந்தப்ப, inf. To be disappointed, to prove incorrect--as an opinion, மதிப்புத்தவற. எண்ணத்தப்பு--எண்ணத்தவறு, s. Disrespect to a superior, அவமதிப்பு. 2. Disappointment, நம்பிக்கைக்கேடு. எண்ணப்பிசகு, s. Misapprehension, எண்ணத்தவறு. எண்ணமிட, inf. To think, reflect, consider. எண்ணர், s. The king's ministers or counsellors, மந்திரிகள். (p.) 40)

ōtu (p. 84) கிறேன், ஓதினேன், வேன், ஓத, v. a. To recite the vedas with appropriate intonations, aspirations, &c.--being one of the six duties of the brahman; to chant a sacred eulogy in the temple, வேத மோத. 2. To read, learn, recite audibly in order to commit to memory, படிக்க. 3. To speak, say, declare, சொல்ல. 4. To repeat prayers--as the Romanists and Mohomedans, செபமுச்சரிக்க. 5. To give advice, persuade clandestinely, to teach one to act with duplicity, புத்திசொல்ல. 6. To utter incantations, to consecrate, மந்திரமுரைக்க. ஓதாதார்க்கில்லையுணர்வுடனொழுக்கம். Knowledge and good manners are not to be found in unlearned men. ஓதாமலொருநாளுமிருக்கவேண்டாம். Employ your whole time in the pursuit of knowledge. ஓதுவதொழியேல். Cease not to learn. (ஔ வை.) எண்ணெயோதிக்கொடுக்கிறது. To administer holy oil to women in labor. காதிலேயோதிவிட்டான். He has given him secret advice, he has prevailed on him by underhand or secret means. நூறுநாளோதியாறுநாள்விடத்தீரும். The traces of learning made in a hundred days will be effaced by indolence in six. ஓதியிறைக்க, inf. To sprinkle holy water. ஓதியுடைக்க, inf. To break a cocoanut with appropriate incantations. ஓதிவிட, inf. To cease reading. ஓதினநீர், s. Holy water, consecrated water. ஓதுவான், s. A teacher of the vedas, and other sacred literature, ஆசா ன். 2. A learner, a scholar, a student, படிப்பவன். 3. The eulogist of the god of the temple whose duty it is to chant the verses directed by the attending priest, திருப்பாட்டுப்பாடுவோன். ஓதுவானெல்லாமுழுவான்றலைக்கடையில். The scholar must wait at the backdoor of the ploughman; i. e. learning is dependent on the plough. ஓதுவிக்க, inf. To teach the vedas, வேதங்கற்பிக்க. 2. To teach science, instruct, படிப்பிக்க. ஓதல், v. noun. Reciting the vedas, &c. 2. Reading. 3. Learning, speaking. ஓதலினன்றேவேதியர்க்கொழுக்கம். Good manners in a brahman are preferable to the recitation of the vedas. ஓதற்றொழிலுரித்துயர்ந்தோர்மூவர்க்கும். The right of reciting the vedas belongs to the three superior classes; i. e. brahmans, kings, and merchants. (அகப்.) ஓதன்மை, v. noun. The act of reading, ஓதற்றன்மை. 2. Chanting, பாடல். (p.) 91)

kẕṟu (p. 98) கிறேன், கழறினேன், வேன், கழற, v. a. To charge earnestly, exhort, premonish, உறுதிசொல்ல. 2. To say, declare, tell, சொல்ல. 3. To importune, press, நெருக்க. (p.) கழற்றுரை, s. A charge, premonition, an exhortation, position, assertion, asseveration. கழறல், v. noun. Exhortation, admonition, உறுதிச்சொல். 2. Word, சொல். 3. Plaguing, importuning, நெருக்கல். 62)

kāl (p. 105) part. In, at, about, in the vicinity of--as in ஊர்க்கால். It is one of the signs of the local ablative, ஏழனுருபினொன்று. 2. If, provided; while, when--as செய்தக்கால். It is one of the termination of the subjunctive mode in verbs, ஓர்வினையெச்சவிகுதி. ஊர்க்கானிவந்த பொதும்பர். A grove of lofty trees in the vicinity of a village. கண்டக்கால்--கண்டாக்கால். If I see, if I chance to see (him). காவாக்கால். If it were not guarded, restrained. சாற்றியக்கால். When it is said or declared. சொல்லியக்கால்--சொன்னக்கால். If it were said. 20)

kiḷ (p. 111) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To tell, say, mention, express, declare, சொல்ல. 2. v. n. To rise, to ascend, எழும்ப. In this sense, a change of the verb கிளர். கிளந்தபொருள்களுள். Among the particulars mentioned above. கிளவி, s. A word, a term, மொழி. 2. in love poetry.] A theme or subject, அகப்பொருட்டுறை. கிளவிக்கொத்து, s. The subdivisions of a subject or theme. கிளப்பு, v. noun. Saying, speech, மொ ழிகை. 50)

kuyiṟṟu (p. 124) கிறேன், குயிற்றினேன், வேன், கு யிற்ற, v. a. [a form of the verb குயில்.] To enchase, to set stones, பதிக்க. 2. To make, construct, form, செய்ய. 3. To utter, tell; to express, declare, சொல்ல. 15) *

kūcu (p. 133) கிறேன், கூசினேன், வேன், கூச, v. n. To be shy, bashful, coy, diffident; to shrink back, to be timid, ashamed, அஞ்ச, நாண. 2. To be tender or weak--as an eye, a foot, &c., or as teeth set on edge, கண்முதலியகூச. 3. (fig.) To recoil--as a hand or foot, through fear, sorrow, delicacy, deference, &c., அச்சக்குறிப்புக்காட்ட. 4. To be ticklish, to shrink from tickling, கூச்சங்கொள்ள. பல்லுக்கூசுகிறது. My teeth are set on edge. கூசாமற்பேச, inf. To speak without fear, or diffidence. 2. To declare without reserve. கூசிப்பார்க்க--கூசிவிழிக்க, inf. To look with tender eyes. 2. To squint, to look with the eyes half shut, and the eye-brows knit. கூ கண்கூச, inf. To be weak in sight. See கண். கால்கூச, inf. To be tender-footed, &c. See கால். கைகூச, inf. To be backward in using the hand. See கை. சபைக்கூச, inf. To shrink from appearing, or performing before an assembly. பழிக்குக்கூச, inf. To fear blame, or reproach. மனங்கூச, inf. To be shy, diffident, bashful. 2. To loathe disgusting objects. 3. To be loth to think evil of one. வாய்கூச, inf. To be reluctant to utter improper things, &c. கூச்சம்--கூசல் v. noun. Shyness, bashfulness, diffidence, shame-facedness; modesty, delicacy, நாணம். 2. Tenderness or weakness of a limb, an eye, &c., causing a shrinking from its functions, &c., பல்முதலியகூசுகை. 3. Ticklishness, tickling, titilation, கூசுகை. 4. Timidity, fear, apprehension, அச்சம். 5. [local.] Properly. கூர்ச்சம்; which see. அக்குள்பாய்ச்சினாற்கூச்சமாயிருக்கும். If you put your fingers in one's arm-pit, he will feel ticklish. கூச்சக்காரன், s. A shy person. 2. A ticklish person. 3. A bashful, diffident person. கூச்சங்காட்ட--கூச்சப்படுத்த, inf. To tickle, titilate. கூச்சந்தெளிய, inf. To overcome shyness, &c. 2. To get rid of, or out-grow ticklishness. கூச்சந்தெளிந்தவன்--கூச்சமில்லாதவன் --கூச்சந்தீர்ந்தவன், s. One that has overcome shyness; one no longer bashful. கூச்சப்பட, inf. To be shy. 2. To be timid, daunted. 3. To be ticklish. 9) *