krukku (p. 96) s. The teeth of a saw or sickle, வாட்பல்லின்கூர். 2. The rough edge of a newly ground instrument, ஆயுதத்தின் கூர். 3. The jagged edge of the palmyra leaf-stalk, பனையின்கருக்கு. 4. Edge, keenness of a knife, கத்தியின்கூர். 5. Engraved, carved, or embossed work, bass-relief, இரெகித்தசித்தி ரம். 6. The exterior rind of palmyra fruit which dries and, if pressed, peels off in flakes, பனங்காய்த்தோற்கருக்கு. 7. Jag, indentation, pectination of leaves, &c., இலைகளின்கரு க்கு. 8. A decoction of several kinds of drugs made by pouring water on them while heating in a vessel over the fire, கஷாயம். கருக்கரிவாள், s. A sickle. கருக்கழிய--கருக்குமழுங்க, inf. [vul.] To be blunted--as an edge, கூர் மழுங்க. கருக்கழிந்திருக்கிறது. The coin has lost its stamp, it is defaced. கருக்காக்க, inf. To make sharp. கருக்கானபணம், s. Newly coined money. கருக்கானவன், s. [com.] A sharpwitted man, கூர்மையாயிருப்பவன். 2. A man of guile, வஞ்சகன். கருக்கானவாள், s. A sharp sword. கருக்கிட, inf. To whet, edge, sharpen. கருக்குக்கஷாயம், s. A decoction, &c. கருக்குச்சுருட்டு, s. Guilefulness, crookedness of mind, வஞ்சகம். கருக்குப்பீர்க்கு, s. A kind of creeper whose fruit is used for curry. கருக்குப்போட, inf. To make a decoction of drugs. கருக்குவராகன், s. A new pagoda or coin on which the figures are well defined. கருக்குவாய்ப்பட, inf. To be rough edged. கருக்குவாளி--கருக்காமரம், s. The name of a tree, கருக்குவரய்ச்சி, with a dark jagged leaf, serrated, ஓர்மரம், Zizyphus trinervius. (Rott.) கருக்குவாள், s. A sword with a sharp edge, கருக்கானவாள். கருக்குவேலை, s. Work in stone or metal, bass-relief, raised-work, fret-work. கருக்குள்ளது, appel. n. That which is sharp-edged. கருக்கெடுபட, inf. To have the edge of an instrument removed by use. 125)
