aṭṭkācm (p. 9) s. A loud or horse laugh as in defiance of an enemy before an attack, பெருநகை. (p.) 2)

āvlm (p. 43) s. Noise mae with the mouth in defiance, வாயாலார்த்தல். 2. An enclosed garden, கொல்லை. (சது.) (p.) ஆவலங்கொட்ட, inf. To make a noise with the mouth, patting it at the same time with the hand--a sign of triumph, or defiance feigned to have been the practice of demons, and considered disgraceful to other races, and inauspicious, வாயாலார்த்தாட. (p.) 19)

kuṇlai (p. 118) s. A Warrior's shout of triumph, joy, valor, or defiance, வீராவேசத்தாற்கொக்க ரிக்கை. 2. (sans. Gun'ani.) A dance with shouting, ஓர்கூத்து. குணலைக்கூத்தாட, inf. To dance with shouting. குணலையிட, inf. To shout, கொக்கரிக்க. 2. To shout with dancing, கூத்தாட. 15) *

kaitṭṭ (p. 140) inf. To clap or strike the hands together, in token of defiance, in triumph, derision, admiration, &c. 2. To escape from one's hands, கைதப்ப. 3. Tp disappoint expectation. 56)

ciram (p. 185) s. The head, தலை. W. p. 844. S'IRA.. 2. Height, elevation, உயர்ச்சி. 3. Eminence, greatness, dignity, மேன்மை. (தத்.) 16--5.) 4. W. p. 328. CHIRAM. A long time, நெடுங்காலம். 5. (M. Dic.) A medicinal powder, கூகைநீறு. (p.) சிரகபாலம், s. The skulls of Brahma and others, as one of the species of ornaments worn by Siva. சிரக்கம்பம்--சிரகம்பிதம், s. A nod or signal of assent. 2. A nod or shake of the head in admiration, or in defiance, &c. சிரக்கம்பனம்--சிரக்கம்பம், s. See கம் பனம். சிரச்சவுரம், s. Shaving the head, tonsure. சிரச்சேதம், s. Beheading, decapitation--as சிரசாக்கினை. சிரபங்கம்--சிரோபங்கம், s. Beheading, decapitation, loss of the head in battle or otherwise, (p.) See பங்கம். சிரமாலை, s. A garland of skulls of Vishnu, Brahma, and others--as worn by Siva. சிரமேற்கொள்ள, inf. To regard, to esteem, (lit.) to take upon one's head. சிராங்கம், s. The head, சிரசு; [ex அங் கம், member.] 53)

tulukku (p. 249) கிறேன், துலுக்கினேன், வேன், துலுக்க, v. a. To shake or toss the head, to make affected gestures, to affect a proud gait; also துலுக்க. 2. To wag the head in scorn, defiance or ridicule, அசைக்க. 3. To carry one's self proudly, குலுக்கிநடக்க; [ex Sa. Dula, to shake.] துலுக்கி, s. A woman giving herself airs, displaying her ornaments, &c. துலுக்கு, v. noun. Shaking, gesticulation, commonly of the head or body, குலுக்கு. 26) *

toṭai (p. 262) s. The thigh, in which sense, for butcher's meat, are, பெருந்தொடை, the upper part of the thigh; பின்னந்தொடை, a hind-quarter; முன்னந்தொடை, a fore-quarter of a sheep, &c. 2. Flower-garland. பூமாலை. 3. Bow-string, நாண். 4. Arrow, அம்பு. 5. Surrounding wall, bulwark, fortification, மதிற்சுற்று. 6. Block projecting from a wall to support a beam, சுவர்ப்புறத்து நீண்டவுத்திரம். 7. A bunch of flowers, பூங் கொத்து. 8. Verse, poetry, பாட்டு. 9. A series, train, connexion, succession, tissue, composition, commonly poetic, தொடர்ச்சி. 1. Rhyme in poetry, செய்யுளுறுப்பினொன் று, [ex தொடு. (v.)--There are five classes of rhyme, each containing eight verieties, and three single ones making fortythree in all. The five classes are: 1. மோ னை, மோனைத்தொடை, the rhyming of the initial letter of the line or foot through the stanza. The varieties of this class are: 1. அடிமோனை, முதன்மோனை, rhyming of the initial in the foot of each line. 2. இணைமோனை, of the first two feet in each line. 3. பொழிப்புமோனை, of every other foot. 4. ஓரூஉமோனை, of the first and fourth foot. 5. கூழைமோனை, of all the feet in the line but the last. 6. மேற்கதுவாய்மோனை, in every foot bu the second. 7. கீழ்க்கதுவாய்மோனை, of all the feet but the penultimate. 8. முற்றுமோ னை, in every foot. II. இயைபு, இயைபுத்தொ டை, the rhyming of the last feet or letters in the lines. The varieties are: 1. அடிஇயைபு, முதலியைபு, rhyming of the last letter of the first foot in each line. 2. இணையியைபு, of the last letter of the first two feet. 3. பொழிப்பியைபு, of the last letter of every other foot. 4. ஓரூஉவியைபு, of the last letter in the first and fourth. 5. கூழை யியைபு, of the last letter in each foot except the last. 6. மேற்கதுவாயியைபு, in the last letter of every foot but the second. 7. கிழ்க்கதுவாயியைபு, of the last letter in every foot but the penultimate. 8. முற்றிழைபு, of the last letter in all the feet. III. எதுகை, எதுகைத்தொடை, rhyming of the second letter of every line in the stanza, comprising, 1. அடியெதுகை, முதலெதுகை, rhyming of the second letter of the first foot in each line. 2. இணையெதுகை, in the second letter of the two feet. 3. பொழிப்பெதுகை. that of every other foot. 4. ஓரூஉவேதுகை, that of the first fourth. 5. கூழையெது கை, that of all but the last. 6. மேற்கதுவா யெதுகை, that of all but the second. 7. கீழ்க்கதுவாயெதுகை, that of all but the penultimate. 8. முற்றெதுகை, in the second letter of all the feet. IV. முரண், முரண்டொ டை, a kind of poetry consisting of words taken in contrast, or by antithesis, as இருள்பரந்தன்னமாநீர்மருங்கின், நிலவுகுவிந்தன்னவெண் மணலொருசிறை, by the side of the waters, dark as the wide spread nocturnal gloom, the white sand appeared, as if the moonlight had formed itself into heaps. Of this there are eight varieties, as 1. அடிமுரண்,முதன் முரண், contrast in the first foot of the lines, with one another. 2. இணைமுரண், that in the first two feet of the lines. 3. பொ ழிப்புமுரண், that in every other foot of the lines. 4. ஓரூஉமுரண், that in the first and fourth. 5. கூழைமுரண், contrast in all but the last. 6. மேற்கதுவாய்முரண், in all but the second. 7. கீழ்க்கதுவாய்முரண், in all but the penultimate. 8. முற்றுமுரண், in all the feet. V. அளபெடைத்தொடை, rhyme formed by அளபெடை, or lengthening a letter for a verse, which are of eight varieties, as 1. அடி யளபெடை, முதலளபெடை, forming rhyme by அளபெடை, in the first of each line. 2. இணையளபெடை, in the first two feet. 3. பொ ழிப்பளபெடை in every other foot. 4. ஓரூஉவள பெடை, in the first and fourth. 5. கூழையள பெடை, in all but the last. 6. மேற்கதுவாயள பெடை, in all but the second. 7. கீழ்க்கது வாயளபெடை, in all but the penultimate. 8. முற்றளபெடை, in all the feet. VI. அந்தாதி, அந்தாதித்தொடை, rhyme by the occurrence of the last syllable, word or words in the stanza as the first of the sacceeding. VII. இரட்டைத்தொடை, by the repetition of the same in every foot through the line. VIII. செந்தொடை, poetry of numbers without rhyme, a kind of blank verse. For further particulars, see these in their respective places. தொடைமுறியஅடிக்க, inf. To break one's thigh in beating him. தொடைமேல்தொடைபோட, inf. To sit with one thigh on the other (deemed impolite.) தொடைதட்டிவெள்ளாழர், s. [in burlesque.] Barbers. தொடையகராதி, s. A division of சது ரகராதி, which see. தொடையிலேதட்ட, inf. To strike the thigh in token of bravery, defiance, admiration, surprize, &c. தொடையைநிமிண்ட, inf. To pinch the thigh as a punishment of a school boy, &c. தொடைவாழை, s. A tumor on the thigh near the groin. 2. [prov.] A shrub whose leaves are used to cure the tumor. தொடைவாழைப்புறப்பட்டுக்கிடக்கிறான். He lies sick of the thigh-tumor. தொடைவிகற்பம், s. The different species or varieties of rhyme. 46)

tōḷ (p. 264) s. [probably from Sa. Dos.] Shoulder, புயம். 2. Arm down to the hand, கை. (சது.) தோளிலிருந்துசெவியைக்கடிக்கிறது. Sitting on the shoulder, and biting off the ear of the carrier; i. e. injuring a benefactor. தோள்காய்க்கிறது. The shoulder becomes callous. தோளணி, s. A shoulder ornament, an epaulet, &c., வாகுவலயம். தோள்கொடுக்க, inf. To help by giving the shoulder. 2. To carry, as the bearer of a palankeen. 3. To help one in an emergency. தோள்தட்ட--தோள்கொட்ட, inf. To clap the shoulder, in defiance, in triumph, &c. தோள்பட்டை, s. See தோட்பட்டை. தோள்மாற--தோள்மாற்ற, inf. To change shoulders. 2. To relieve another in bearing. தோள்மூட்டு, s. Shoulder-joint. தோள்வலி, s. Pain in the shoulder. 2. (p.) Strength, power; (lit.) strength of the shoulder. 66)

neñcu (p. 279) s. The mind, the heart; [in popular use.] Consciousness, thought, reason, judgment and will, மனம். 2. Conscience, மனச்சாட்சி. 3. Breast, bosom, chest, மார்பு. 4. Throat, தொண்டை. 5. (fig.) Boldness, courage, daring heroism, தைரியம். 6. Audacity, venturousness, துணிவு. (c.) மறவாதேநெஞ்சே. Forget not O my soul! எனக்குநெஞ்சைக்கரிக்கிறது. I feel a nausea in the throat. இத்தனைநெஞ்சுனக்கிருக்கிறதோ. Are you so bold? நீசெய்ததுஎன்னெஞ்சிலிருக்கிறது. What you have done is remembered. நெஞ்சிலேமிதிக்கிறான். He treats me with great disrespect. நெஞ்சைத்தட்டிப்பார். Ask your own breast. நெஞ்சையொழித்தொருவஞ்சகமில்லை. There is no fraud in which the heart is not concerned. (Avv.) உன்னெஞ்சிற்சிறாயெடுத்துப்போடுவேன். I will reduce your pride. உன்நெஞ்சுகல்நெஞ்சு. Your breast is a stony breast. நெஞ்சடைத்துக்கொள்ள, inf. To be choked, or stifled in the throat. நெஞ்சடைப்பு--நெஞ்சடைவாதம், s. Obstruction in the chest, ஓர்நோய். நெஞ்சழிதல், v. noun. Failing or being overwhelmed, as the heart with sorrow, or fear. 2. Loss of consciousness, through sorrow, fear, drunkenness, &c. 3. Being overcome with lust; losing self-control. நெஞ்சறிய, inf. [as an adverb.] Consciously. நெஞ்சறியப்பொய்சொல்லலாமோ. Can you knowingly lie? நெஞ்சறிவிளக்கம், s. A treatise. நெஞ்சன், s. [in combin.] A hard-hearted person. See கன்னெஞ்சகன், வன்னெஞ்சகன். 2. [prov.] A bold, daring person, துணி வுடையோன். 3. A person of self-importance, இடும்பன். நெஞ்சாங்கட்டை, s. The breast-bone, as நெஞ்செலும்பு. 2. A log placed across the breast of a corpse to prevent its rising while burning, பிணத்தின்நெஞ்சுக்கட் டை. 3. (fig.) A plot to destroy one, தூராலோசனை. இதுவுனக்குநெஞ்சாங்கட்டைக்கோ. Is this for your breast log? a curse imprecating death. நெஞ்சாங்குலை--நெஞ்சாங்கொழுந்து, s. The viscera. 2. See குலை. நெஞ்சாங்குழி--நெஞ்சுக்குழி, s. The pit of the throat. நெஞ்சிடித்தல், v. noun. Throbbing of the heart, from fear, &c. நெஞ்சிலேகல்--நெஞ்சிற்கல், s. (fig.) A heavy calamity, பெருந்துக்கம். நெஞ்சிலேகல்லுப்போட்டீர். You have put a stone in my breast, used in lamentation for the dead. நெஞ்சிலேதெண்டல், v. noun. [prov.] Affecting the breast--as wind, spasm, or cramp, நெஞ்சிற்றடுக்க. நெஞ்சிளைக்க, inf. To become fearful, timid, cowardly. நெஞ்சிற்பாரம், s. (fig.) Burden or weight of responsibility oppressing the heart. 2. Sorrow of heart. நெஞ்சுகரிப்பு--நெஞ்சுக்கரிப்பு, v. noun. A nausea in the throat. நெஞ்சுகாய, inf. To become dry, gnawing, &c., as the breast in disease, causing thirst, &c. 2. [prov.] To faint as the heart through sorrow, fear, &c. நெஞ்சுக்கட்டு-நெஞ்சுக்கோழை, s. Pectoral disease from phlegm, as asthma. நெஞ்சுக்குத்து--நெஞ்சுவலி, s. Pain in the chest. நெஞ்சுதட்ட, inf. To tap the breast in defiance, as a challenge. 2. To tap the breast with a boast of doing an exploit. நெஞ்சுதுடித்தல், v. noun. Throbbing of the heart from fear. 2. Sympathizing with one in affliction, பரிதாபப்படல். நெஞ்சுத்தடிமல், s. Catarrh seated in the breast, cold and cough. நெஞ்சுத்துணிகரம்--நெஞ்சுத்துணிவு, s. Boldness of heart, heroism, intrepidity. நெஞ்சுநெஞ்சென்றுகுத்துதல், v. noun. Striking the breast with the tips of the fingers, in bewailing the dead, &c. See மார்படித்தல். நெஞ்சுநோ, s. Pain in the breast. 2. (fig.) Grief of heart. நெஞ்சுபக்கிடுதல், v. noun. Being struck with sudden fear or sorrow. நெஞ்சுபதறுதல், v. noun. Fluttering of the heart at the sight of a distressed object, of unjust suffering in another, or of danger of injustice to one's self. நெஞ்சுபுண்ணாக--நெஞ்சம்புண்ணாக, inf. To be grieved, wounded at heart. நெஞ்சுப்பள்ளம், s. [prov.] Pit of the stomach. நெஞ்சுரம், s. Bold-heartedness. நெஞ்சுரப்பானவன், appel. n. A hardhearted man. See உரம். நெஞ்சுவறட்சி, s. Dryness of the chest when cough causes no expectoration. நெஞ்சுவிடுதூது, s. A poem in which the heart is personified as a messenger to a lover, ஓர்பிரபந்தம். 2. One of the fourteen treatises of the Agama philosophy. See சைவசித்தாந்தம், under சித்தாந் தம். நெஞ்சுறைப்பு, s. Boldness of heart, intrepidity. நெஞ்செரிதல், v. noun. Envying, பொ றாமைப்படுதல். நெஞ்செரிப்பு, v. noun. Nausea from eating to excess, or from eating acids, sweets, &c. 2. Pain in the stomach, heart-burn. 3. (fig.) Envy, பொறாமை. நெஞ்செலும்பு, s. The sternum. See எலும்பு. நெஞ்சைக்கல்லாக்க, inf. To harden one's own or another's heart. நெஞ்சைக்குமட்டல், v. noun. Nausea. See குமட்டு. நெஞ்சைப்பிடிக்க, inf. To take by the throat. நெஞ்சைப்பிளக்க, inf. To split the breast. 2. (fig.) To cause great grief. நெஞ்சையுவட்ட, inf. To loathe. See உவட்டு, v. நெஞ்சோர்மம், s. Bold-heartedness, as நெஞ்சுத்துணிவு; [ex ஓர்மம்.] 47)