ari (p. 23) s. An enemy, சத்துரு. 2. Wheel, சக்கரம். Wils. p. 66. ARI. 3. Green, பச்சைநிறம். 4. A horse, குதிரை. 5. A lion, சிங்கம். 6. Leo the constellation, சிங்கவிராசி. 7. The sun, சூரியன். 8. Vishnu, விட்டுணு. 9. Yama, நமன். 1. Air, wind, காற்று. 11. The moon, சந்திரன். 12. Indra, தேவேந்திரன். 13. A ray of light, கிரணம். 14. A parrot, paroquet, கிளி. 15. A monkey, குரங்கு. 16. A snake, பாம்பு. 17. A frog, தவளை. 18. One of the nine divisions of the known continent, நவகண்டத்தொன்று. 19. Fire, தீ. Wils. p. 969. HAP. and HARIT. 2. An emerald, மரகதம். 21. Color, நிறம். 22. Smoke, புகை. 23. Hatred, பகை. 24. Keenness, sharpness, கூர்மை. 25. Arms, weapons, ஆயுதப்பொது. 26. A saw, ஈர்வாள். அரிகரபுத்திரன்--அரியரபுத்திரன், s. Ayanar, ஐயனார். அரிகள், s. Foes, enemies, பகை வர். அரிச்சுவடி--அரிவரி, s. The child's first book, the alphabet--thus called from the Hindus prefixing to it the name of Vishnu. அரிதாரம், s. Lukshmi, wife of Vishnu, இலக்குமி. 2. Yellow sulphuret of arsenic, yellow orpiment, ஓர்மருந்து. கட்டரிதாரம்--கல்லரிதாரம், s. Orpiment or arsenic in lumps. தகட்டரிதாரம்--மடலரிதாரம், s. Leaf orpin ent. பொன்னரிதாரம், s. Orpiment of gold-color. அரிப்பிரியை, s. Lukshmi. Wils. p. 97. HARIPRYA. அரிமந்திரம், s. A lion's den. அரிமருகன், s. Skanda, முருகன். 2. Ganesa, விநாயகன்; as the nephews of Vishnu. அரிமா, s. A lion, சிங்கம். 2. A male lion, ஆண்சிங்கம். 3. Leo of the zodiac, சிங்கவிராசி. அரிமாநோக்கம் or சிங்கநோக்கம் s. [in grammar.] Lion-look, one of the four kinds of சூத்திரநிலை, which see. அரியணை, s. A throne, சிங்காச னம்; [ex அணை, a seat or cushion,] a seat supported by artificial lions. அரியணைச்செல்வன், s. Argha, அருகன். அரியமன், s. One of the twelve suns, துவாதசாதித்தரிலொருவன். Wils. p. 72. ARYAMAN. அரியமா, s. The sun, சூரியன். 2. A class of manes or deified ancestors, ஓர்பிதிர்தேவதை. Wils. p. 72. ARYAMA. அரியயற்கரியோன், s. Siva. அரியேறி, s. Durga, who rides on a lion, துர்க்கை. 44)

kaṉṉi (p. 102) s. A virgin, a maiden, a young unmarried woman, குமரி. 2. Virgo, a sign of the zodiac, ஓரிராசி. Wils. p. 187. KANYA. 3. [in mythology] A river that flows into the sea at Cape Comorin, regarded as a sacred virgin, ஓராறு. (c.) 4. (p.) Youthfulness, tenderness, juvenility, இளமை. 5. Virginity, கற்புக்கெடாமை. 6. A woman, பெண். 7. The thirteenth lunar asterism, அத்தநாள். 8. The wild or Socotrine aloe, an evergreen, கற்றாழை. Aloe perfoliata. 9. A wild creeper, the காக்கணம். 1. Unfading, imperishable, eternal youth, freshness, vigor, evergreen, அறிவில்லாமை. 11. A female ascetic, தவப்பெண். 12. A female possessing eternal youth--spoken of the goddesses or celestial females, தெய்வப்பெண். 13. Durga, துர்க்கை. 14. A plant, காவிளை. (Rott.). கன்னிகழியாதஆண்பிள்ளை, s. A chaste youth. கன்னிக்கால், s. The first post set up in the wall of a new house facing south, decked with cloth, in imitation of a female, முதல்நாட்டுத்தம்பம். See கலியாணம். கன்னிக்கால்நாட்ட, s. To set up the first post in a large building. 2. To plant the first marriage post. கன்னிக்குட்டி, s. [prov.] The first kid of lamb. கன்னிக்கோழி, s. A pullet nearly arrived at maturity. கன்னிச்சவ்வு--கன்னிமுத்திரை, s. The hymen. கன்னித்திங்கள்--கன்னிமாதம், s. The month of September when the sun is in the sign virgo, புரட்டாசிமாதம். கன்னித்தீட்டு, s. The catamenia of a young woman, deemed impure in a higher degree than afterward. கன்னித்துவம்--கன்னிமை, s. Virginity, virgin age, கன்னித்தன்மை. கன்னிபுதன், s. Mercury in the sign virgo indicating learning in one born under its influence. கன்னிப்பருவம், s. The age of mature virginity. கன்னிப்பிள்ளைத்தாய்ச்சி, s. [prov.] A woman in her first pregnancy. கன்னிமதில், s. Imperishable fortress walls. கன்னிமார், s. Virgins, deified females who were pious virgins on earth, afterward born in deified forms, in the supernal worlds in some one of the three lower states of bliss, கன்னியர். கன்னிமையழித்தல்--கன்னியழித் தல், s. The crime of deflouring a virgin. 2. The guilt of suffering a virgin to be defloured. கன்னிமையழிய--கன்னியழிய, inf. To lose virginity, to be be defloured, கன்னிமைகெட. கன்னியழியாதபெண், s. A girl that has not lost her virginity. கா, A syllabic letter, the consonant க் and long vowel, ஆ, ஓரெழுத்து. 2. s. A pole with ropes attached on the shoulder, for carrying common burdens, or gifts to a temple, &c., காவடி. (c.) 3. (p.) A lever or beam for a well-sweep, also the lever of steel yards, scales, &c., துலாக்கோல். 4. A grove, சோலை. 5. A flower garden, பூந் தோட்டம். 6. A poetic expletive, அசைச்சொல். இவளிவட்காண்டிகா. See her here. (நன்னூ லுரை.) காக்காரர், s. [prop. காவுவோர்.] Bearers of palankeens, pole-burdens, &c., persons who carry burdens suspended from a pole on the shoulders. காத்தாடி--காத்தண்டு, s. A pole for carrying burdens, காவடித்தண்டு. காமரம், s. [prov.] A pole for carrying on the shoulder, the one used for heavy timber, காவடித்தண்டு. கற்பகக்கா, s. Indra's paradise. திருவானைக்கா, s. The name of a celebrated pagoda on the island of Sreerungam near Trichinopoly, lit. the grove of the holy elephant. 81)

kl (p. 96) s. A stone, gravel, pebble, grit, சிலை. 2. Precious stones, அரதனம். 3. A rock, a crag, பெருங்கல். 4. A brick--also called செங்கல். 5. (p.) A mountain, மலை. கல்நாட்ட, inf. To set up stones to show the limits of provinces, sometimes as a menace to an invading foe. 2. To set up a stone, or build a monument of some deceased person. கல்நாதம்--கல்வீரியம்--கல்வேகம், s. Green vitriol, அன்னபேதி. கல்நார்--கல்லின்காரம்--கற்சத்து-கற்சவளை s. A kind of fossil, an incombustible substance, asbestos--used for decayed gums, &c., ஓர்மருந்து. கல்நெஞ்சு, s. A stony heart, a hard heart, வன்்னெஞ்சு. அவன்நெஞ்சுகல்லாய்ப்போயிற்று. His heart is petrified. கல்நெஞ்சன்--கல்நெஞ்சுள்ளவன், s. A hard hearted, unfeeling, or unrelenting person. கல்மடி, s. [vul.] A hard udder of a cow, காய்மடி. கல்மதம்--கன்மதம், s. Rock alum-one of the one hundred and twenty kinds of minerals. கல்மலை--கன்மலை, s. A rock, கல் வெற்பு, Alum plumosum. கல்மழை--கல்மாரி--கன்மழை, s. Hail, a shower of hailstones. கல்முதிரை, s. The tree yielding satin wood, Chloroxylon swietenia. கல்மொந்தன், s. A species of plantain, ஓர்வாழை. கல்லகம், s. A rocky mountain, மலை. கல்லக்காரம், s. Candied molasses, candy, பனங்கற்கண்டு. கல்லக்காரம்விளைய, inf. To become candied-as the molasses of sweet toddy. கல்லங்காய், s. A fruit which becomes as hard as a stone, கற்காய். கல்லடிக்க, inf. To hew or cut stone. 2. To strike the foot against a stone. கல்லடிமூலம், s. A kind of arsenic, ஓர்பாஷாணம். கல்லடைப்பு, s. Retention of urine by gravel, நீரடைக்குமோர்நோய், Calculus. கல்லளை--கல்வளை, s. A cleft or chasm in a rock or mountain. மலைமுழைஞ்சு. கல்லறுக்க, inf. To make bricks, commonly, கல்லரிய. கல்லறை, s. A vault, a cave hewn out in a rock, sepulchre, a tomb, பிரேதக் குழி. 2. A cavern, குகை. 3. A room with a mortar or stone roof and floor, கல்வீடு. கல்லாங்காசு, s. A small round tile with which children play. கல்லாசாரி, s. A master-mason, an architect, கற்றச்சரின்தலைவன். கல்லிலேநாருரிக்க, inf. To strip fibres from a stone; i. e. to seek for what is unattainable or impossible--an absurdity. 2. To obtain by very great labor. கல்லிழைக்க, inf. To set precious stones, கற்பதிக்க. கல்லீயம், s. A hard kind of lead, pewter, வன்மையானஈயம். கல்லுக்காரர், s. Lapidaries, இரத் தினம்விற்போர். கல்லுக்குத்த, inf. [prov.] To frustrate a business by accusations or underhand representation, காரியத்தைத்தடைசெய்ய. கல்லுதிரி, s. A species of small pox with hard pustules, ஓரம்மை. (See உதிரி.) 2. [prov.] A kind of rice, ஓர்நெல். கல்லுத்தீர, inf. To cut and polish gems. கல்வெட்ட. கல்லுத்தூக்க, inf. To take up the anchor of a dhoney, to weigh anchor, நங் கூரந்தூக்க.--Note. Small boats and catamarans have frequently a stone for an anchor, and hence the preceding form. கல்லுப்பார், s. A rocky stratum, reefs, கற்பார். கல்லுப்பாவ--கற்பாவ, inf. To pave, to floor with stone, flag. கல்லுப்பாவினதரை, s. A pavement, stone floor. கல்லுப்பு, s. A kind of mineral salt, salt in lumps, ஓருப்பு. கல்லுப்பொளிய--கற்பொளிய, inf. [com.] To hew and pick grind stones, கல்லுக்கொத்த. கல்லுப்பொறுக்கி--கற்பொறுக்கி, s. A bird that eats little stones, தூதுணு ம்புறா. கல்லுப்போட, inf. To cast a stoneanchor, நங்கூரம்போட. 2. (fig.) To frustrate a business by accusations or under-hand representations, காரியத்தைத்தடை செய்ய. கல்லுயர்தோள், s. A mountain-like shoulder. கல்லுரல், s. A stone-mortar, கல் லினாற்செய்யப்பட்டவுரல். கல்லுவைக்க, inf. [prov.] To cast anchor. (See கல்லுப்போட.) 2. To apply snake-stones to venomous bites with incantations, &c., விஷக்கல்வைக்க. 3. To set a stone on the forehead as a punishment, the head being bent backward, and the face set toward the sun, நெற்றியிற் கல்லுவைக்க. 4. To crect a stone at a funeral ceremony (a சாச்சடங்கு, personifying a deceased ancestor, whose spirit is supposed to enter and remain in it while the ceremonies are performed. A deification of the soul is supposed to take place and the stone is made an object of worship, சிலைதாபிக்க. கல்லுவைத்துப்பார்க்க, inf. To apply snake-stones to venomous bites with enchantment, incantations, &c. கல்லுளி, s. A stone-cutter's chisel, கல்வெட்டுமுளி. கல்லுளிச்சித்தர், s. A sort of mendicants who carry chains in their hands. கல்லுளித்தச்சன், s. A stone-cutter. கல்லுளியுருக்கு, s. Steel of a very hard kind used for cutting stone. கல்லூசி, s. A medicinal stone. கல்லூற்று, s. A spring in a rocky soil, in wells, கல்லூறுநீரூற்று. கல்லூற்றுத்தண்ணீர், s. Water springing from a rock. கல்லெடுப்பு, v. noun. The bearing of a funeral stone. கல்லெரிப்பு--கல்லெரிப்புமேகம், s. Incontinence of urine, நீர்ச்சுருக்குநோய். (Mat. Ind.) கல்லெறி, v. noun. The throwing of a stone, கல்லெறிகை. 2. s. The distance of a stone's throw, கல்லெறிதூரம். 3. A sling, கவண். கல்லெறிய, inf. To throw or fling a stone, to pelt with stones. கல்லெறிதூரம், s. The distance of a stone's throw. கல்லைநீராக்கி, s. A kind of ore, மாமிசபேதி. கல்லொட்டி, s. A snail, நத்தை, (M. Dic.) கல்வீடு, s. A stone of brick-built house. கல்வெட்டி, s. A stone-cutter, a lapidary. கல்வெட்டுபவன். கல்வெட்டு, s. A stone cutting, engraving in stones, சிலாசாதனம். 2. A stanza, foretelling or commemorating some important event; such stanzas appear sometimes to have been engraven in stone (whence the name), a recorded prediction, அழியாதசொல். 3. [prov.] A stanza commemorative of the death of an ancestor, mentioning the day and hour of the moon when it happened, kept by the descendants to assist in determining the precise time for the annual funeral rites, புகழ்ச்சிசெய்யுள். 4. [prov.] The mane of a well-known stanza, believed to have been written during the period of a Tamil Dynasty in Ceylon, foretelling, as it is interpreted, a succession of different foreign powers, and the final restoration of native rule, in those regions. It is as follows: முன்னைக்குளக்கோட்டன்மூட்டுந்திருப்பணியைப்பின்னைப்பரங்கிபிரிப்பனே--மன்னா கேள்--பூனைக் கண்செங்கண்புகைக்கண்ணனாண்டபின்பு--மரனே வடுகாய்வரும். 'The sacred edifices which the king Koolakottan reared, the Portuguese will demolish, listen O king-after the reign of the cat-eyed, the redeyed and the smoke-eyed, O thou deereyed, the Vaduca will succeed.' There is a different version of the last line, but it does not affect the general meaning-the smoke-eyed are said to be the present dominant power. கல்வெள்ளி, s. A mixture of tin and iron. இரும்பும்வெள்ளீயமுங்கலந்தது. 2. [prov.] Hard inferior silver mixed with much alloy. கல்வேதி, s. A kind of ore, சகஸ் ரபேதி. கற்கட்ட, inf. To build with stones or bricks without cement, to wall a well, &c., கல்லாற்கட்ட. 2. To set stones, enchase, கற்பதிக்க. கற்கட்டுமோதிரம், s. A ring set with a stone. கற்கண்டு, s. Sugar-candy. கற்கருசிலை, s. A plant. கற்கனல், s. A kind of native arsenic. கற்காந்தம், s. A kind of loadstone. கற்காமி, s. The same as அல்மதம். கற்காரம், s. Lapis infernalis, காரக் கல். கற்காவி, s. Ochre, காவிக்கல். கற்குடல், s. Costiveness, constipation, மந்தக்குடல். கற்குவியல்,கற்குவை, s. A heap of stones. கற்குளிக்க, inf. To dive for gems, கடலில்குளித்திரத்தினமெடுக்க. கற்கொத்தி, s. A species of wild pigeon--as கற்பொறுக்கிப்புறா. கற்சட்டி, s. A stone-pot, கல்லி னாற்செய்தசட்டி. கற்சரீரம், s. A hard, stone-like body, whether of men or brutes,வன் மையானவுடல். கற்சாகம், s. Emerald, மரகதம். (M. Dic) கற்சாடி, s. A stone-jar, a stonepitcher, கல்லினாற்செய்தசாடி. கற்சிற்பர், s. Stone masons, bricklayers, stone-cutters, &c., கற்றச்சர். See சிற்பர். கற்சுண்ணாம்பு, s. Stone-lime. கற்சுவர், s. A brick or stone-wall, கல்லினாற்செய்தசுவர். கற்படி, s. A stone-step, or flight of stone-steps. கல்லினாற்செய்தபடி. கற்படுக்க, inf. To pave, கற்பதிக்க. கற்படை--கற்புழை, s. A secret way into a fort, a sally-port, கோட்டையிற் கள்ளவழி. கற்பதிக்க, inf. To pave, கல்லுப் படுக்க. 2. To set precious stones, enchase, மணிபதிக்க. கற்பதித்தவிடம்--கற்படுத்ததரை, s. A paved place. கற்பரன், s. A kind of native arsenic, வெள்ளைப்பாஷாணம். கற்பரிபாஷாணம், s. A kind of arsenic occurring in rocks, அதம்பம். கற்பலகை, s. A slate, a stoneslate. கற்பற்று, s. Stony concretion in chemical preparation, minerals, &c., to be cleared away, கிட்டக்கல். கற்பாசி, s. A dried pale-colored rock moss. கற்பாடு, s. [prov.] Stony ground left uncultivated, கல்லுள்ளவிடம். கற்பாஷாணம், s. A kind of native arsenic. கற்பாவை, s. A figure made of stone, a statue. கற்பாழி, s. A cavern in rock, ம லைக்குகை. கற்பாறை, s. A rock, கற்றிட்டை. கற்பூசரம், s. A mountain containing lead, நாகமலை (M. Dic.) கற்பூமி, s. Stony ground, கல்லுள் ளபூமி. கற்பை, s. [prov.] A merchant's or jeweller's bag of weights, scales, touchstone, &c., நிறைகற்பெய்யும்பை. கற்பொடி, s. Green vitriol,அன்ன பேதி. கற்றச்சன், s. A stone-cutter, a hewer of stone, கல்லடிப்பவன். கற்றளம், s. A floor of stone, a pavement. பருக்கைக்கல்--பருக்காங்கல், s. A gravel stone. பச்சைக்கல், s. Green stone, green quartz, Avanturine. 2. A green stone, Diallage. (Dr. Heyne.) 3. The same as கதிக்கும்பச்சை. விஷக்கல், s. A stone applied to the bite of snakes. குருந்தக்கல், s. The same as கு ருந்தம். நெருப்புக்கல், s. Lapis infernalis, Nitrate of Silver, காடிக்காரம். (M. Dic.) மாக்கல், s. Steatite, Spanish chalk, a whetstone. துருக்கல், s. Iron stone. குழிக்கல், s. The same as கலுவம். கருங்கல், s. Black or blue stone, black Hornblende, Sienite. See Dr. Ainslie's Mat. Med. காய்ச்சுகல், s. A counterfeit gem. தீட்டுகல், s. A whetstone. வெண்கல், s. White stone, quartz. தேய்கல், s. A touchstone. 275)

kācipaṉ (p. 103) --காசிபப்பிரமா, s. A muni or deified sage: one of the seven transformed into the seven stars or great bear. He was the son of Marichi and father of the Devas by அதிதி and of the Asoors by திதி, ஓரிருடி. Wils. p. 24. KASYAPA. 51)

kumpam (p. 123) s. An earthen pot, a water-pot, கலசம். 2. A large sacrificial pot filled with water, used on sacred occasions; also, a sacred pot painted with mystic diagrams, adorned with leaves, flowers, &c., and sometimes carried in procession, காகம். 3. A zodiacal sign, Aquarius, கும்பராசி. 4. The frontal globe od an elephant's forehead, which swells during the rutting season, யானைமத்தகம். Wils. p. 231. KUMBHA. 5. The forehead, நெற்றி. 6. [prov.] The top of the back about the nape, பிடரிக்கும்பம். 7. [prov.] Round, prominant back of ht shoulders, தோட்கும்பம். 8. A heap--as of rice, sand, &c., குவியல். 9. Rott. As கும் பஞ்சான். 1. A kind of arsenic, பலண்டுறு கம். 11. A kind of native arsenic, தா லம்பம். கும்பகலசம், s. A small pot of water, wound round with thread and otherwise ornamented, placed on heaps of grain, deified temporarily by incantations, and worshipped as the representative of a deity--as many pots being set as there are deities invoked on the occasion, மந் திரகும்பம். கும்பசலம், s. The water in the sacred pot, afterwards sprinkled on the people, or sipped by them, as possessing mystic virtue to cure disease, to expiate sin, &c., மந்திரகும்பநீர். கும்பவஸ்திரம், s. The cloth with which the sacrificial pot is adorned. கும்பஸ்தாபனம், s. Setting up sacred pots for worship, religious ceremonies, &c. கும்பதக்கணை-கும்பதட்சிணை, s. Money for the sacrificial pot as an offering to the gods, and taken by the officiating priest. கும்பாபிஷேகம், s. The consecration of an idol, a king, &c., by pouring water from the sacrificial pots with appropriate ceremonies, &c., கும்பநீரபிஷேகம். கும்பமெடுக்க, inf. To carry in procession the sacred pot with appropriate ceremonies. கும்பம்நிறுத்த--கும்பம்வைக்க--கும்பம் ஸ்்தாபிக்க, inf. To set up a sacrificial pot for worship. கும்பம்போட--கும்பங்்கொட்ட, inf. To perform a ceremony to the goddess Durga, after recovery from small-pox; also sometimes in fulfilment of a vew. கும்பகாரன், s. A potter, குயவன். Wils. p. 231. KUMBHAKARA. கும்பசம்பவன்--கும்பசன், s. A name of Agastya, அகஸ்தியன். Wils. p. 231. KUMBHASAMBHAVA. 2. A name of Dron'a, a priest, celebrated in Bharata, துரோணா சாரியன்; [ex கும்பம், a pot, et சன், born, the pot-born.] கும்பமுனி, s. Agastya, அகஸ்தியன். See கும்பயோனி. கும்பயோனி, s. A name of Agastya, அகஸ்தியன். 2. A name of Vasisht'a, வசிட் டன். 3. A name of Dron'a, துரோணாசாரியன். Wils. p. 231. KUMBHAYONI. [ex கும்பம், pot, et. யோனி, birth, the pot-born.] கும்பச்சுரை, s. A species of gourd. கும்பஞ்சரிய--கும்பஞ்சாய inf. [prov.] To hang or droop--as the கும்பம் and head of a person while near death. கும்பஞ்செய்ய, inf. To make a hillock over a grave, சமாதியின்மேல்மண்குவிக்க. 2. To inter the dead, especially such as died of cholera. கும்பப்பிளவை, s. A cancerous disease on the top of the back, ஓர்பிளவை. கும்பவாதம், s. One of the eight disorders of flatulence. (M. Dic.) கும்பாரம், s. [prov. vul. prop.] கும்பா சாரம்.] A large heap, a pile, &c., அம்பாரம். 29)

cakam (p. 153) s. The earth, the world, the universe, உலகம். W. p. 336. JAGAT. 2. The name of one of the fifty-six countries-Seythia, ஓர்தேயம். 3. An era usually commencing with the reign of some celebrated prince--as விக்கிரமாதித்தியசகம், &.c., especially the era of Sâlivâhana, commencing at or about A. D. 78. சகவருடம். W. p. 823. S'AKA. 4. The mouth of December, மார்கழிமாதம். W. p. 913. SAHA. 5. The coat or slough of a serpent, பாம்புச்சட்டை. W. p. 346. JAHAKA. சகத்திலேகிடையாது. It can be had no where upon the earth. சகசாட்சி, s. The sun, சூரியன்; [ex சாட்சி, seer, inspector.] W. p. 336. JAGATSAKSHEE. சகசாலம், s. The allurements, illusions and deceptions of the world, உல கமாயம்; [ex சாலம்.] (c.) சகசோதி, s. A very great or overpowering light, dazzling glare. 2. God as the illuminator of the universe. (c.) சகதேவி, s. The goddess of the earth, the earth deified, பூமாதேவி. சகத்தொழில், s. The divine operations--as creating, preserving, &c., கிருத்தியம். 2. Worldly occupations as distinguished from the worship of the ascetic, or of the silent, motionless devotee, இல்லறவாழ்க்கை. சகநாதம், s. Jugernauth in Orissa, a place of great pilgrimage, ஓர் ஸ்தலம்; [ex நாதம்.] சகநாதன்--சகநாயகன், s. The Supreme Being--as lord of the universe, கடவுள். 2. Vishnu of Jugernauth, விஷ்ணு. W. p. 337. JAGANATH. சகப்பிராந்தி, s. Bewilderment from worldly allurements, worldly attractions, உலகமயக்கம். சகமோகம், s. Love of the world, உ லகவாஞ்சை. சகவாழ்வு, s. Worldly and transient prosperity, உலகவாழ்வு. சகாத்தம்--சகாப்தம், s. The era of Salivahana, சாலிவாகனன்; [ex அத்தம், year.] 26) *

camayam (p. 162) s. A convenient, suitable or proper time; leisure, convenience, opportunity, தருணம். 2. Time, season, occasion, juncture of time; emergency, extremity, காலம். 3. Any religious persuasion, faith or system, மார்க்கம். (c.) W. p. 894. SAMAYA. --Note.. There are twelve principal religious systems, of which six are approved and six rejected by the Saiva sect. 1. உட் சமையம், or the six systems considered orthodox by the Saivas are. 1. வைரவம், making Bhairava supreme. 2. வாமம், regarding the female principle in nature, as the primeval form of deity, and teaching the worship of the generative female organ. 3. காளாமுகம், similar to the வாமம். 4. மாவிரதம், teaching that the deity is a pure spirit. 5. பாசுபதம், similar to மாவிரதம். 6. சைவம், Saivism, which teaches that the deity is both spirit and matter; assuming forms for accomplishing his purposes. II. புறச்சமயம், or the six heterodox systems; viz.:-- 1. உலகாயதம். A species of Atheism regarding sensual gratifications as the chief good, as taught by the atheistical school of Charvaka. 2. புத் தம். Bhuddism, which rejects the notion of a Supreme being, maintains that all material existences proceed from a fortuitous combination of the four primitive elements, (earth, water, fire, and air,) and that mental phenomena are the mere results of organization. It regards Bhudd as a deified teacher and object of worship. 3. சமணம். The Jaina system which is a modification of Bhuddism, and regards Argha as the deified preceptor and object of worship. 4. மீமாஞ்சை. A system that regards Brahm as the soul of the universe. 5. பாஞ்சாரத்திரம். A system taught by Vishnu, during five successive nights. 6. பாட்டாசாரியம். The system of Battacharya whose followers regard the Vedas as god, and consider that virtuous actions of themselves result in felicity. III. Other systems derived from these twelve or in some respects similar to them are very numerous, some of them are கபாலம், சவுத்திராந்திகம், யோகசாரணம், ஆத்துமிகம், வைபாடிகம், நிகண்டவா தம், நையாயிகம், வைசேஷிகம், பதஞ்சலியம், சாங்கியம், சித்தாந்தம், வேதாந்தம், &c. The six orthodox systems among the Vaishnuvas are 1. யாதவம், that of Yádava Misra. 2. மாயாவாதம், that by Sankarachárya. 3. இரணியகர்ப்பம், that by Hiranyagarbha. 4. இராமானுசீயம், that by Rámánuja. 5. பாஸ்கரம், that by Bhaskara. 6. தத்துவவாதம், that by Mádhavácharya. சமயகருமம், s. Rites and duties of religion, மார்க்காசாரம். சமயகாரியம், s. Questions, matters, &c., of theology; religious concerns, subjects, &c. சமயக்கட்டு, s. Religious obligation. See கட்டு. சமயக்கொள்கை--சமயக்கோட்பாடு, s. Religious opinions, tenets, &c. சமயசாத்திரம், s. The theology of a sect. 2. Religious writings or shastras. சமயதீட்சை, s. The ceremony of initiating a disciple in the mantras, &c., peculiar to the sect. See தீட்சை. சமயத்தார், s. The followers of a religious system. சமயங்கடக்க, inf. To transcend all religions--as the supreme being. (p.) சமயநிந்தை, s. Scoffing at religion, profaneness, blasphemy, &c. சமயநிலை, s. The commands, tenets of a religion. 2. Religion as observed, believed, practised, &c., by its professors. சமயநூல், s. The religious writings of a sect. சமயப்பற்று, v. noun. Attachment to a religion. சமயபத்தி, s. Religious devotedness to a creed. சமயபேதம், s. Heresy, heterodoxy. 2. Diversity of religions. 3. Schism. 4. (c.) Unseasonableness. சமயபேதி, s. A heretic. 2. Schismatic. 3. One of another religion. சமயப்போலி, s. A spurious system of religion. (p.) சமயப்போக்கு, v. noun. The substance, scope, &c., of a religion. (Little used.) சமயமதம், s. Bigotry, enthusiasm, conceit in religion. சமயமதங்கொண்டாட, inf. To be enthusiastic, to act the bigot. சமயமானம், s. A natural regard to one's own religion. (c.) 2. (Rott.) Constancy or firmness in a religion. சந்நியாசிக்குஞ் சாதிமானஞ் சமயமானம்விடாது.... The ascetic who has relinquished every thing will not relinquish his caste or sect. சமயவாதம், s. Religious controversy. சமயவாதி, s. A disputant for religion. 2. A professor of religion. சமயாசாரம், s. The rites and ceremonies, of a religion according to a prescribed institute. 2. Religious practice, observance of rites. (c.) சமயாதீதன், s. The supreme Being-as transcending all religions, சமயங்கடந்த கடவுள். (p.) சமயி, s. [com. சமயத்தான்.] A religionist, a sectarian, the follower of any religion, sect, &c., a sectary. (p.) சமயமாயிருக்கையில், [adverbially.] At a particular juncture, in an emergency. சமயங்கடத்த, inf. [prov.] To while away time, to loiter. சமயங்கிடைக்க, inf. To obtain an opportunity. (c.) சமயங்கெட்டவேளை, s. An unseasonable time. (Limited usage.) சமயத்துக்குதவ, inf. To help in an emergency. சமயம்பார்க்க--சமயந்தேட, inf. To watch an opportunity. சமயாசமயம், s. Urgent or pressing occasion, unfavorable opportunity. (c.) தற்சமயம், s. The very juncture or moment. 2. A special opportunity. நற்சமயம், s. A good opportunity. சமயந்தப்பிவந்தான். He came unseasonably. சமயத்திலே கையைவிரித்தான். He refrained from helping in time of need. 2) *

cami (p. 163) s. Argha, the deified saint of the Jainas; [ex சமம், tranquillity.] Compare அமைவன் and சாந்தன். 2. The தணக்கு tree. 3. The வன்னி tree. W. p. 83. S'AMEE. 4. Plantain tree, வாழை. (M. Dic.) 27) *

cuvarkkam (p. 197) s. (com. சொர்க்கம்.) Swerga the world of Indra, and the residence of mortals deified, and admitted there in consequence of a preponderance of their virtuous deeds, to remain in the enjoyment of sensual delights until their merit is exhausted. 2. An inferior heaven, தேவருலகு. W. p. 963. SVARGA. 3. Female breasts, ஸ்தன்னியம். (p.) சுவர்க்கம்போக--சுவர்க்கம்புக, inf. To enter heaven. சுவர்க்காரோகணம், s. Going to heaven; [ex ஆரோகணம்.] சுவர்க்கபதவி--சுவர்க்கவீடு, s. The bliss of Swerga as allotted to one for his good deeds. சுவர்க்கபூமி--சுவர்க்கலோகம், s. The Swerga-world. சுவர்க்கர், s. Celestials, immortals, inhabitants of Swerga, தேவர். சுவர்க்கவாழ்வு, s. The enjoyments of Swerga. 34)

pitir (p. 315) s. Paternal ancestors, தந்தை வழியினுள்ளார். 2. Manes, chiefly paternal. பிதிர்கள். W. p. 535. PITRU. 3. One of the five யாகம். 4. A tale of war and battles, போர்க்கதை. (இராமா.) 5. A moment of time, காலநுட்பம். 6. A drop of water, தி வலை. 7. A snap of the fingers, நொடி. 8. Pollen of a flower, பராகம்; sometimes used for பிதா. பிதிராசாரம், s. Proper observance of the ceremonial and other rules of one's ancestors. பிதிரார்ச்சனை--பிதிரார்ச்சிதம், s. Patrimony. பிதிருலகம், s. The world of the manes, situated in the mid-heaven, or in the region of the moon, தென்புலம். பிதிரெக்கியம்--பிதிர்மேதம்--பிதிர்யா கம், s. Sacrifices offered to the manes, by pouring out water mixed with sesamum seed, சிரார்த்தம். பிதிர்கருமம்--பிதிர்காரியம்--பிதிர்கிரி யை, s. Duties, as oblations to the manes, obsequies. பிதிர்காதகம், s. Parricide or murder of a father, பிதாவைக்கொல்லுகை. பிதிர்காலம், s. Time most acceptable to the manes, for presenting oblations for their benefit, being from the eighteenth to the twenty-fourth Indian hour of the day, சிரார்த்தகாலம். பிதர்சனம், s. Ancestors by the father's side, தந்தைவழி. பிதிர்சிரார்த்தம்--பிதிர்திதி, s. Annual sacrifices to the manes of a deceased father. பிதிர்தருப்பணம், s. Pouring water, with sacrificial grass, to the manes, நிர்க் கடன்முடிக்கை. பிதிர்தானம், s. Offering to the manes, on an appropriate day. பிதிர்தீர்த்தம், s. A river in Northern India sacred to the manes,ஓர்நதி. பிதிர்தேவர், s. [sing. பிதிர்தேவதை.] Three deified Beings, residing in the world of Yama; they receive the souls of the departed and are honored by certain rites, தென்புலத்தார். பிதிர்தேவதைகள்--பிதிர்தேவர்கள், s. [pl.] As பிதிர்தேவர். பிதிர்த்துரோகம், s. Patricide; heinous sin against father, mother or other progenitor, as neglect to perform obsequies. பிதிர்நாள்--பிதிர்தினம், s. Day of the new-moon sacred to obsequies for the manes, அமாவாசை. 2. The anniversary of one's death by lunar reckoning. 3. The tenth lunar asterism, as the day when the daities of the manes were born, மகம். (சது.) பிதிர்பதம், s. The world of departed spirits supposed to be in the south, தெ ன்புலம்; [ex பதம், place.] பிதிர்பதி, s. Yama, god of death, இயமன். (சது.) 2. As பிதிர்பதம். பிதிர்பாந்தவன், s. A relative in the paternal line, பிதாவழிச்சுற்றத்தான். பிதிர்பிண்டம், s. Rice offered to the manes, as பிண்டம். பிதிர்பூசை, s. Offerings and ceremonies for one's ancestors. பிதிர்வழி, s. Genealogy of ancestors, chiefly paternal. பிதிர்வனம், s. Burning place of the dead, மயானம். (சது.) பிதிர்வாக்கியம்--பிதிர்வசனம், s. The words of a deceased father which should be strictly observed, தந்தைசொல். பிதிர்விரதம், s. Fasting on the days sacred to the manes. 42)

piramam (p. 317) s. [com. ப்ரம்மம்.] Brahm the Supreme Being, கடவுள். 2. According to the Vedantie philosophy, the divine cause and essence of the world, from which all things (below) emanate, and to which they return. ஆதிகாரணம். 3. The Vedas or holy scriptures, said to proceed from the mouths of Brahma. வேதம். 4. Bliss, liberation, from births, absorption in the deity, முத்தி. 5. Religious austerities, தவம், 6. One of the eighteen principal Puranas, the Brahma Purana. See புராணம். 7. One of the eighteen secondary Puranas, உப புராணத்தொன்று. 8. Divineness, heavenliness, தெய்வீகம். 9. Power, energy; bodily, or mental faculties, human or divine, தத் துவம். 1. Middle, the centre, நடு. 11. One of twelve kinds of marriage See மணம். 12. One of the twenty-seven yogas belonging to the Panchanga calendars, நித்தி யயோகத்தினொன்று. 13. Reading and learning the Vedas, considered as one of the sacrifices, See யாகம். W. p. 67. BRAHMAN. 14. One of the Upanishdas. See உபநிடதம். 15. Brahma; also whatever relates to this god, பிரமன். ஆகாயப்பிரமம், s. The sky as deity. கன்மப்பிரமம், s. Virtue deified. காலப்பிரமம், s. Time as a god. சத்தப்பிரமம், s. Sound deified. See கலைஞானம். பிரமகத்தி--பிரமக்கொலை--பிரமத்தி-பிர மாத்தி, s. Murder of a brahman, பிராமணக் கொலை. 2. The guilt of brahmanicide as attaching to the soul and haunting the murderer. See under அத்தி. பிரமகத்திதோஷம்-பிரமகத்தியாதோஷம், s. Guilt of brahmanicide. பிரமகத்திதொலையல், v. noun. Terminating of the guilt of brahmanicide. பிரமகபாலம், s. The skull of the upper of fifth head of Brahma, plucked off by Siva, in the form of Bhairava, for pride; and worn by Siva as a part of his garland, or carried in his hand when begging, பிரமன்றலைஓடு. பிரமகற்பம், s. The age of Brahma. See கற்பம். பிரமகன்னிகை, s. A female of the Brahman caste, பிராமணப்பெண். 2. Sarasvati, சரஸ்வதி. பிரமகாதகன், s. Murderer of a brahman, பிராமணக்கொலைபாதகன். பிரமகாயத்திரி, s. The sacred incantation repeated by the brahmans, in their daily worship. See under காயத்திரி. பிரமகிரந்தி, s. Tying together, two stems of sacrificial grass in representation of the sexual union of Siva and Sakti, in the pujah or worship of the கிரி யைக்காரன், ஓர்முடிச்சு; [ex கிரந்தி, knot.] பிரமகுலம், s. The Brahman caste. பிரமகைவர்த்தம், s. One of the eighteen Puranas, in which the sun is regarded as the Supreme Being. See புராணம். (சது.) --The description in the Sans. Dict. is different. பிரமக்கியானம், s. As பிரமஞானம். பிரமக்கியானி, s. See பிரமஞானி. பிரமசடங்கம், s. Touching six members of the body, while repeating the five lettered incantation appropriated to the five faces of Siva, as representing the five operative dcities, ஆறங்கத்தோடு செய்யுஞ்செபம். பிரமசரியம்--பிரமசாரித்துவம், s. The order, condition or religious practice of the Brahmachari or religious unmarried student, நான்கு நிலையினொன்று. பிரமசரியமனுட்டிக்க, inf. To commence the practice of a religious student, commonly about the sixteenth year. பிரமசாபாலம், s. One of the thirty-two Upanishads, உபநிடதமுப்பத்திரண்டினொன்று. பிரமசாரி, s. The religious bachelorstudent, the first of the four orders prescribed for the brahmanical tribe. See ஆச்சிரமம். 2. Bishma, a son of king சந்தனு. பிரமசாரிசந்நியாசி, s. One who passes from the student to the ascetic or fourth order, without passing through the intermediate stages, பிரமசரியத்தினின்றுஞ்சன் னியாசியாச்சிரமத்திற்புகுந்தோன். பிரமசித்தி, s. Success, in acquiring a knowledge of the deity. பிரமசூத்திரம், s. A thread or cord consisting of three threads worn by brahmans, புரிநூல். 2. The name of a treatise, ஓர்நூல். பிரமசைதன்னியம், s. The original or first cause, God, கடவுள். பிரமஞானம், s. Experimental knowledge of the deity. 2. Regarding every thing as god. பிரமஞானி, s. One who has made great attainments in the knowledge of God, so as to become one with Him, பரமஞானி. பிரமதண்டம், s. A stick to support the chin, used by brahmans, in meditation. பிரமதண்டு, s. A stick used by devotees or yogis, யோகதண்டம். 2. See பிரமம், giddiness. பிரமதத்துவம், s. True knowledge of the Supreme deity, மெய்ஞ்ஞானம். பிரமதாயம், s. What is allowed to brahmans, or held free by them. பிரமதானம்--பிரமஸ்தானம், s. The inmost recess in a temple where the chief idol is placed, as கர்ப்பக்கிரகம். பிரமதேவன், s. The god Brahma, the Creator or Evolver of worlds. பிரமத்துவம், s. The divine nature, கட வுட்டன்மை. பிரமநிருவாணம், s. Union with the deity, கடவுளுடனொன்றுகை. பிரமபதம்--பிரமபதவி, s. The world of Brahma, an inferior state of bliss. பிரமபுத்திரம், s. The river, Brahmaputra, ஓர்நதி. பிரமபுத்திரி, s. The Sarasvati river, சரஸ்வதியாறு. 2. The goddess Sarasvati, சரஸ்வதி. பிரமபுரம், s. Seehali, a town in Southern India on the northern bank of the Cavery, சீகாழி. பிரமபுராணம், s. Puranas which teach that Brahma is the chief deity. In the celebrated eighteen there are two of this class. the பிரமம், and the பதுமம். (சது.) பிரமப்பிரளயம், s. The deluge at the end of the life of Brahma, பிரமனாயுள்முடி வில்வரும்பிரளயம். பிரமமணம், s. One of the eight modes of marriage. See மணம். பிரமமுனி--பிரமரிஷி, s. A Rishi of the Brahman caste, as most of them are. பிரமமூலி, s. A medicinal plant. See பிரமி. பிரமயாகம், s. One of the five யாகம், எச்சமைந்தினொன்று. பிரமயோனி, s. The birth, origin, or extraction of a brahman, பிராமணப்பிறப்பு. பிரமரட்சு, s. A savage man of a monstrous size, பருத்தமுருடன். பிரமரந்திரம், s. The tender part of the crown of the head where the bone is not formed in infancy, and through which it is said the soul of a yogi departs when he chooses to die, உச்சித்துவாரம். பிரமராட்சதன், s. A goblin or savage animated by the soul of a brahman, who in a former birth died with unexpiated sin. பிரமராட்சதி-பிரமராட்சதை, s. The ghost of a brahmani who having died a violent death appears in the form of a demon, inhabiting trees and possessing all the knowledge previously obtained, பார்ப் பாரப்பெண்பேய். பிரமலிபி, s. The writing of Brahma in the forehead of all persons before birth; fate, destiny. See தலைஎழுத்து. பிரமலிபிதப்பாது. The writing of Brahma will not fail. பிரமலோகம், s. The world and heaven of Brahma, being the seventh and highest of the seven upper worlds, also called சத்தியலோகம். (சது.) பிரமவமிசம், s. Lineage in succession from Brahma. 2. The race of brahmans, பிராமணசாதி. பிரமவாதம், s. The religious tenets of the Vedas considered systematically, வேதமதம். பிரமவித்து, s. One of the four grades of those who pursue a true and perfect knowledge of the deity, நால்வகைமுத்தரி லொருவன். பிரமவிந்து--பிரமபிந்து. s. The seed, or progeny of a brahman, &c., பிராமணவிந்து. 2. One of the thirty-two Upanishads. See உபநிடதம். பிரமனாள், s. The fourth lunar asterism, உரோகிணி. (சது.) பிரமன்--பிரமா, s. Brahma of the Triad, as creator, progenitor or evolver of worlds and creatures, நான்முகன். பிரமன்--பிரமா, s. Brahma of the Triad, as creator, progenitor or evolver of worlds and creatures, நான்முகன். பிரமன்றந்தை, s. Vishnu as father of Brahma, விஷ்ணு. பிரமாஞ்சலி, s. A form of worship in which the two hands are joined, and placed at the breast. பிரமாட்சரம், s. A letter which is the origin of all letters, and the prime root of all prayers and incantations, மூலவெ ழுத்து. பிரமாண்டம், s. The system of worlds, as created by Brahma, உலகம். 2. One of the eighteen Puranas, பதினெண்புரா ணத்தொன்று. 3. [fig.] That which is large, gigantic, huge, colossal, காத்திரம். (usage.) பிரமாண்டநாயகன், s. Lord of the universe, கடவுள். 2. An epithet used in praise, or compliment, சக்கரவர்த்தி. பிரமாத்திரம்--பிரமாஸ்திரம், s. A famous arrow of supernatural qualities, given by Brahma to some, who had practised extraordinary austerities. பிரமாந்தரம், s. Certain parts of the body regarded as stations of the soul, உயிர்நிலை. பிரமாயு, s. The age of Brahma, as பிர மகற்பம்; [ex ஆயு.] பிரமாயுதம், s. A number, one million, பத்திலட்சம். (சது.) பிரமாரண்ணியம், s. The name of a town called வேதாரண்ணியம். பிரமாலயம், s. The house of a brahman. பிரமானந்தம், s. Heavenly bliss, or felicity, as பரமானந்தம். பிரமோத்தரகாண்டம், s. The last section of chapter of the Brahma Purana, added by the Saivas concerning Gokarnam, பிரமபுராணத்துக்கடைக்காண்டம். பிரமோற்சவம், s. An annual grand festival at a pagoda. 3) *

muṉi (p. 359) s. A holy sage, supposed to be more or less divine through rigid abstraction and mortification; a term applied to the Rishis, Brahmadicas and others, ஞானி. 2. An ascetic, தவத்தோன். 3. A Jaina deified teacher, as Argha, குரு. 4. A tree, அகத்தி, Coronilla. W. p. 666. MUNI. 5. Buddha, புத்தன். 6. The young elephant, யானைக்கன்று. 7. A bow, வில். (சது.) அகஸ்தியமுனி, s. The sage Agastya. சடாமுனி, s. See சடை. முனிச்சிரேஷ்டன்-முனிபுங்கவன்-முனீ சுரன்-முனீந்திரன், s. The principal or chief of the Munis, a superior Muni. 2. As Buddha. முனிமூத்திரம், s. Salt in lumps, composed of இலேந்து, இலேவுந்து, கூர்மை, சவர்ச் சலம், சாருசம் and சாரோதகம், கல்லுப்பு. 20)