cantāṉam (p. 159) s. Offspring, progeny, issue, சந்ததி. 2. Race, descent, lineage, family, pedigree, line, வமிசம். (c.) 3. Series, consecutive series, regular succession, concatenation, தொடர்பு. 4. Succession of an order--as of a priesthood, &c., குரு பாரம்பரை. 5. One of the five trees of Swerga, that yield whatever is desired, ஐந்தருவிலொன்று. W. p. 888. SANTANA. சந்தானகுரு, s. The family Guru. சந்தானந்தழைக்க, inf. To increase and prosper as a family, used in compliment, benediction, &c., மங்கலமொழி. சந்தானபாரம்பரை, s. Genealogy, family, lineage. சந்தானமற்றவன், s. A man without issue, one who has no son to perform the monthly and annual funeral rites; which is a thing greatly deplored, and evidence of sins in the present or some former birth. A term of reproach. சந்தானலட்சுமி, s. The gift of a numerous offspring. (c.) சந்தானவிரதம், s. A fast observed to obtain offspring. சந்தானவழி, s. Lineage either ascending or descending. (p.) சந்தானவிருத்தி, s. Family increase and succession. புத்திரசந்தானம், s. A male issue, a son. (c.) 93) *

cli (p. 170) க்கிறது, த்தது, க்கும், சலிக்க, v. n. To be sorry, to grieve, regret, deplore, lament, மனஞ்சலிக்க. 2. To be weary, to become exhausted, spent, tired, இளைத்தோய. (c.) 3. To wave, as in the wind; to be in motion, to be tremulous, agitated; to shake, wave, அசைய; [ex Sa. Chala, to shake.] 4. To sound, ஒலிக்க. [ex Sa. Jhala, an imitative sound.] (p.) அந்தக் காரியத்திலே சலித்துப்போனேன். I am tired of that business. மனஞ்சலிக்க, inf. To be troubled in mind. சலித்துக்கொள்ள, inf. To be disgusted with a person. வாய்சலிக்கத்திட்ட, inf. To abuse till the mouth aches. சலிக்கச்சாப்பிட, inf. To eat to satiety. கைகால்சலிக்க, inf. To be tired, as the hands and feet by labor. தின்றுசலித்துப்போக, inf. To be satiated by eating too freely--as servants at a wedding, &c. சலித்தல், v. noun. Moving, அசைதல், 2. Sounding, ஒலித்தல். (p.) சலிப்பு, v. noun. Sorrow, grief, regret, சஞ்சலம். (c.) 2. Agitation of mind, unsteadiness, perturbation, wavering, மனச்சலனம். 3. Motion, tremulousness, அசைவு. சலிப்பாற--சலிப்புத்தீர, inf. To be consoled. சலிப்பாற்ற, inf. To console, to mitigate grief. சலியாமை, v. noun. Immobility, untirableness, indefatigableness, இளையாமை. 2)

pulmpu (p. 326) கிறேன், புலம்பினேன், வேன், பு லம்ப, v. n. To sound, to roar, ஒலிக்க. 2. To utter lamentations, to bewail, to bemoan, to deplore, அழ. 3. To cry out, to rave with grief, or as one in delirium, ஆரவாரிக்க. 4. To blab or utter nonsense, to speak incoherently, அலப்ப. (c.) புலம்பல், v. noun. Lamentation, wailing, clamoring, ஆரவாரித்தல். 2. Weeping, lamenting, இரங்கல். 3. Sounding mournfully, ஒலித்தல். 25)