tiṉ (p. 241) கிறேன், றேன் பேன், ன, v. a. To eat, to feed, to take a meal, உண்ண. 2. [in poetry.] To eat light food, pastries and relishes, &c., சிற்றுண்டிபுசிக்க. 3. To chew, to masticate, மெல்ல. 4. To devour--said of an animal, பட்சிக்க. 5. To eat away, consume, corrode--as white ants, ironmould, rust, &c., அரிக்க. (c.) தின்றதெல்லாஞ்சமித்துப்போயிற்று. What he has eaten is digested; i. e. he ahs forgotten the benefits I have done him. தின்றுகொழுத்துப்போனான். By eating (of my food) he is become fat and saucy. (In abuse.) செல்லுதின்றுவிடும். The white ants will eat away. தின்னாவீட்டில்தின்னி. One who eats with low families. [prov.] மண்தின்றுவிடும். The earth will corrode it. இந்தஎருதுஅந்தஎருதைத்தின்றுவிடும். This ox will surpass that. நேற்றுத்தின்றதீன்அல்லவோ. Is not the (work, &c.) for what ate yesterday; i. e. I want food to day. புல்லைத்தின்னும்மாடுஉதவுகிறதுபோலப்புலியைத்தின் னுஞ்சென்னாய்உதவுமோ. Will a wild dog which kills the tiger be as useful as an ox that eats grass; i e. will any one who lives luxuriously labor like one who takes plain food? யானைத்தின்றவிளாங்களிபோலே. Like the woodapple which the elephant had eaten (swallowed); i. e. hollow, the substance being absorbed through the unbroken shell. தின்பண்டம், s. (com. தீன்பண்டம்.) Eatables, including pastry and fruits. தின்பண்டநல்கல், v. noun. One of the thirty-two acts of charity. See அறம். தின்றல்---தின்னல்--தின்னுதல், v. noun. A eating. தின்றி, s. Eatables, தீன். தின்றிப்போத்து, s. (Tel. திிபோது.) A glutton; (lit.) a well-fed bull. தின்றுகழிக்க, inf. To loathe food from satiety. தின்னாச்சாதி, s. Low castes, with whom it is disgraceful to eat. See சாதி. 69)
