ēmilāntu (p. 79) கிறேன், ஏமிலாந்தினே ன், வேன், ஏமிலாந்த, v. n. [prov.] To despond, despair, to stand aghast, be at one's wit's end, திகைத்துநிற்க. 2. To stare about, not knowing what to do--as when a great catastrophe has happened, மயங்கிநிற்க. 3. To be amazed, absent-minded, thinking of something else, நினைவுசிதற. ஏமிலாந்தி, s. [prov.] One who is despondent, aghast, thunder-struck, &c., திகைத்துநிற்பவன். 2. An oblivious person, மதிகேடன். 3. An absent staring person, மயக்கமுடையவன். 38)