akngkārm (p. 1) s. Pride, self-consequence, கருவம். 2. One of the four intellectual powers, the energy which excites to action, அந்தக்கரணங்களிலொன்று. (See இந்தி ரியம்.) 3. Self-consciousness, individuality, regarding one's self as performing actions instead of the deity as operating within, நானெனுஞ்செருக்கு. 4. (p.) An operating cause of transmigration, பிறவிக்குமூலம்; ex அகம் myself, et காரம் that which acts. அகங்காரகிரந்தி--அகங்காரக்கிரந்தி, s. The bond of the three evil principles, மும்மலம், which bind the soul from eternity, and subject it to births. (p.) அகங்காரத்திரயம், s. The three அ கங்காரம், viz. முக்கியவகங்காரம், முக்கியாமுக்கி யவகங்காரம், and அமுக்கியவகங்காரம். (p.) அகங்காரி, s. A proud person. 16)

attuvitam (p. 14) --அத்துவைதம், s. [priv. அ.] Unity, oneness, the existence of but one principle in the universe, the deity as indivisible and inseparable from creation, so that every thing is a part of god, பரமாத்துமாவுஞ் சீவாத்துமாவுமொன்றென்கை; ex துவைதம், duality. (p.) wils. p. 21. ADVAITA. 9)

cuyam (p. 194) s. (Sa. Svayam.) Self; being; selfexistence, தானாகுகை. 2. Peculiarity, identity, individuality, ஏகத்துவம். 4. Natural habits--as opposed to acquired; reality, originality, genuineness, சுபாவம். 5. Spontaneity, சுயபுத்தி. 6. [prov.] Continuity, perpetuity, constancy, நிதம். சுயகருமம், s. One's own ceremony. சுயகாறுபாறு, s. One's own authority. (R.) சுயகர்த்தன், s. An independent lord. சுயகாரியம், s. One's own affair, private duty. சுயகாரிய துரந்தரன் பரகாரிய பராமுகன். One zealous, in his own business, but neglectful in that of others. சுயகுணம், s. One's own peculiar nature, temper, disposition. 2. Being natural to one, not affected. சுயகுரு, s. One's own guru, the guru of the family or caste. 2. Siva--as the guru, or enlightener of souls. சுயசாதி, s. One's own tribe. சுயசாதிமானம், s. Partiality for persons of one's own caste. Seem சுயசாதியபிமானம். சுயசினேகம், s. Self love, தற்சினேகம். (R.) சுயஞ்சோதி, s. The deity as having light in himself and enlightening souls. சுயதன்மை, s. Own peculiar nature; 'sui-generis.' சுயதேசம், s. One's own country--as சுதேசம். சுயநீலம், s. A genuine sapphire. சுயபாஷை, s. One's own language. சுயபாரபத்தியம், s. Arbitrary power. சுயபுணர்ச்சி, s. Self-pollution, onanism. சுயபுத்தி, s. One's own sagacity, poliey, discretion. 2. A right mind, sobriety, as opposed to derangement, intoxication, fascination, passion, &c. See சுபாவம். சுயபோக்கு, v. noun. One's peculiar nature, temper, disposition. சுயமனுஷாள், s. [prop. சுயமனுஷர்கள்.] One's own relatives. (Colloq.) சுயமாயாடுஞ்சூத்திரம், s. An automaton or self-moving machine. சுயமானபால், s. Unadulterated milk. சுயமாமிசம், s. One's own flesh, kindred. (Christ. usage.) சுயமாய், adv. Of one's own accord, spontaneously. 2. [prov.] Constantly. சுயமானவிவேகம், s. Original genius. சுயம்பாகம், s. Cooking. 2. Cooking for one's self. 3. [with. ஒரு.] Provisions, stores for a meal for one person. சுயம்பாகங்கொடுக்க, inf. To give rice for cooking, in charity. சுயம்பாகம்பண்ண, inf. To cook. சுயம்பாகி, s. [vul. சோம்பாகி.] A cook, மடையன். சுயம்பாட, inf. To make poetry naturally, as one endowed with poetical genius. 2. To make original poetry. (c.) 3. To alter a tune by new composition, flourishes, &c. சுயம்பிரகாசம், s. Original light as in the deity. 2. Original radiance--as of gems, &c., மணியின்கண்ணொளி, (p.) சுயம்பிரகாசன், s. The possessor of light, as enlightener--as சுயஞ்சோதி. சுயவலது, [vul.] One's own capacity or power. (c.) சுயவிருப்பம், s. One's own liking, own choice. சுயாதிபதி, s. An independent sovereign; [ex அதிபதி.] சுயாதிபத்தியம், s. Independent sovereignty, தன்னிஷ்டஆளுகை. சுயாதீனம், s. (also சுவாதீனம்.) Freeagency, independence. 2. One's own right, one's own property. 3. Freedom, liberty, emancipation--opposite to பராதீ னம்; [ex ஆதீனம்.] சுயாதீனன், s. A free agent, one who is his own master. சுயேச்சை--சுவேச்சை, s. Free will, liberty of choice; [ex சுய, et இச்சை.]

cuympu (p. 195) s. Self-existence, தானாகவிருத் தல். 2. Independence, absoluteness, sovereignty, சுயாதீனம். 3. Peculiarity, nature, இயற்கை. 4. Self identity, individuality-as சுயம். 5. Exact representation, சுயசாயல். 6. The deity, கடவுள். 7. Brahma, பிரமன். 8. Natural endowment, சுபாவம். Compare சயம்பு. சுயம்பானநிறம், s. Natural color, not artificial. சுயம்பானமணி, s. A genuine gem. சுயம்புலிங்கம், s. A self-existent Linga. See under இலிங்கம். 2)

tuvayam (p. 249) s. Two, doubleness, duality, இரண்டு. W. p. 431. TVAYA. துவயார்த்தம், s. (St.) Ambiguity, a double meaning, உபயார்த்தம். 56) *

tuvitm (p. 250) s. Doubleness, duality, இர ண்டு. 2. A sect, called also மத்துவம், at the head of which was Mad'hvacharya, who taught that the deity is distinct from the soul, and all creatures--oppos. to அத்து வீதம், the followers of Sancharacharya, who believe god and the soul to be one. துவிதகேந்திரம்--துவிதீயகேந்திரம், s. [in astron.] Twice equated argument of anomaly. துவிதீயபுடம், s. [in astron.] Twice equated longitude. துவிதபாவனை, s. [in the mystic philos.] Making distinctions, as between the operations or works of deity and the deity himself, viewing things as distinct from the deity instead of regarding them as parts or developments of himself, இரண்டாகப்பாவிக்கை. 2) *

mōṭcam (p. 369) s. End; liberation. See மோக்கம். மோட்சகாலம்--மோட்சநாடி, s. Time when an eclipse ends. கிரகணம்விடுங்காலம். மோட்சசத்துரு, s. Obstacles of foes in the way to heaven, as given in the Agamas. மோட்சசத்துரு, 13. The thirteen hinderances to bliss. They are: 1. இராகம், passion; 2. துவேஷம், hatred; 3. காமம், lust, sexual desire; 4. குரோதம், malice; 5. உலோபம், avarice; 6. மோகம், licentiousness; 7. மதம், presumption; 8. மாத்சரி யம், envy; 9. ஈரிஷை, impatience; 1. அசூயை, calumny; 11. டம்பம்,pomposity; 12. தற்பம், self-importance; 13. அகங்காரம், pride, individuality. மோட்சசாம்பிராச்சியம், s. As மோட் சானந்தம். (Beschi.) மோட்சஞ்சேர--மோட்சமடைய, inf. To go to heaven, to gain heaven. மோட்சதீபம், s. Lights with attendant ceremonies for the dead, among the Lingavites, லிங்கதாரிகளுக்குள்வழங்குந்தீபம். மோட்சமண்டலம்--மோட்சலோகம், s. [Chris. usage.] The heavens. மோட்சமித்துரு, s. Aids to heaven. They are, சிரத்தை, devotion; 2. பத்தி, piety. மோட்சவாசம், s. Dwelling in heaven. மோட்சவாசிகள், s. Beatified souls. மோட்சவிளக்கு, s. [R. C. usage.] Lamps lighted for the dead; (lit.) the light of glorification. மோட்சவிளக்குக்காட்டுதல், v. noun. Setting a light for eight days, when a வீரசைவன், or a Pandaram (Who are not burned), is buried in a sitting posture. 2. Carrying a lamp or flambeau before a corpse, when taken out to be burnt. மோட்சானந்தம், s. Heavenly felicity. மோட்சோபாயம், s. Means for obtaining bliss; [ex உபாயம்.] மத்தியமோட்சம், s. Mean end of an eclipse. சுத்தமோட்சம், s. True end of an eclipse. 16) *