ippnti (p. 47) s. A feeble or weak person, பலவீனன். 2. A hermaphrodite, பேடி. 3. A miser, உலோபி. 4. A stupid fellow, a dunce, வகைதெரியாதவன். இப்பந்தியாடு, s. A sheep begotten by two different species, ஓர்வகையாடு. 6)

nṉi (p. 272) . A particle of intensity, prefixed as an adverb or adjective, principally the former, to verbs and nouns, meaning very greatly, intensely, copiously, &c., used in poetry, அதிக. நனிதந்தான். He gave largely. நனிநொந்தான். He was much pained. நனிபேதை. A great dunce. 8)

mṭai (p. 340) s. Boiled rice, சோறு. 2. A small sluice of a canal or stream, நீர்பாயும்வழி. 3. A flood-gate, as மதகு. 4. Clasp of a necklace, ஆபரணக்கடைப்பூட்டு. 5. Channel for irrigation, வாய்க்கால். 6. Hole, cavity, துவாரம். 7. [prov.] Offerings to ferocious deities, துஷ்டதேவதைகளுக்குப்படைப்பு. பள்ளமடை, s. A ditch in moist ground. முதல்மடை--தலைமடை--மேல்மடை, s. Ground near a sluice. மேட்டுமடை, s. A channel on high or dry ground, to aid cultivation. மடைதிறக்க, inf. To open the floodgate of a tank, for the first time, when it is full. கடல்மடைதிறந்தவெள்ளம். Like opening a flood-gate of the sea-spoken in admiration of one's fluency in speech. மடைத்தலை--மடைமுகம், s. Head of a channel. 2. Sluice of a channel. (சது.) மடைத்தனம்--மடைப்புத்தி, s. Stupidity, awkwardness, as மடத்தனம். மடைத்தொழில்--மடைவேலை, s. The work of a cook, மடைப்பள்ளிவேலை. 2. [also மடவேலை.] Stupidity, clumsiness, awkardness. மடைநூல், s. System of cookery, பாக சாஸ்திரம். மடைபரவ--மடைபோட, inf. [prov.] To spread out oblations for a god, நிவேதனஞ்செய்ய. மடைப்பயல்--மடப்பயல், s. [also மட யசாம்பிராணி.] A stupid dunce-- in abuse. மடைப்பள்ளி--மடைப்பளி, s. A cookhouse, kitchen, அடுக்களை. 2. [vul.] A caste, ஓர்சாதி. மடையர், s. [sing. மடையன்.] Cooks, சுயம்பாகியர். 2. Blockheads, fools, அறிவி லார். 3. [also மடைகாப்பவர்.] A set of people who look after the flood gate. 10)

milēccam (p. 354) s. A country to the North of the Saraswati river in the neighborhood of Delhi, சரச்சுவதியாற்றின்வடதேசம். (சது.) மிலேச்சசாதிகள், s. Barbarous nations, foreigners. The tribes enumerated under this head by Menu, appear to be principally the inhabitants of the countries bordering on India, north and south; especially those adjacent to Bengal and Behar, and on the Southern part of the Coromandel coast, which are severally called Paundrakas, O'dras (Uriyas), and Draviras; also the Cambojas; Yavanas (Greeks or Bactrians); Sakas; Paravas; Pahlavas (ancient Persians); Chinese; Kiratas, generally mountaineers; Deradas (Darad&ae;) and K'hasas (Scuthi). W. p. 677.--Note. The term is now applied, more especially, to Europeans, and those from any remote country. மிலேச்சதேசம்--மிலேச்சமண்டலம், s. A foreign country, a country on the borders of India.--According to Wills. any country where the black antelope is not found. மிலேச்சத்தனம், s. Clownishness, barbarism. மிலேச்சன், s. [fem. மிலேச்சி, மிலேச் சஸ்திரீ.] A barbarian, one of a foreign tribe, of a foreign religion, customs, &c., கண்டகன்.-- According to Wils. one speaking any language but Sanskrit, and not subject to the usual Hindu institutions. 2. A weak man, simpleton, dunce, dolt, பேதையன். 3. A clown, clodhopper, மடையன்.

muṭṭṉ (p. 356) s. A dunce. See முட்டாள். 124)

muṭṭāḷ (p. 356) s. A dunce, a simpleton. முட்டாளுக்குக் கோபமூக்கிலே. A dunce has anger in his nose. முட்டாள்பெட்டிமகன். A very ignorant man, [lit.] son of a silly woman; used by brahmans. முட்டாள்வேலை, s. The work of a blunderer. 127)

vkai (p. 374) s. Kind, sort. 2. Manner, way, method, முறை. 3. Means, உபாயம். 4. Class, assortment, தரம். 5. Division, branches, ramifications of a subject, கூறுபாடு. 6. A part, or portion, வகுப்பு. 7. [in arith] parts of the தொகை or sum total in addition. 8. (Beschi.) Goods, property, means, வழி வகை. 9. The principal stock in trade, முதல். எனக்கொருவகையாயிருக்கிறது. I am in a sort of way; i. e. I am unwell. அவனுக்குவகையுண்டு. He has property. வகைதேடுதல். Seeking means. வகைதொகையறியாதவன், appel. n. A dunce--one who knows not the whole from its parts. வகைப்படுதல், v. noun. Being classified, assorted, settled. அறுவகைபட்டகாரியம். That is settled business. வகையகத்திணை, s. Amplification. See அகப்பாட்டுறுப்பு. வகையறுத்தல், v. noun. Discerning, distinguishing mentally. 2. Deciphering. unraveling. வகையுளி, s. A fault in versification, when the first half of a word is to be scanned as a part of the first, and the other, as a part of the second foot--as கடு கைத்துளைத்தேழ்கடலைப்புகட்டிக்குறுகத்தறித்தகுறள். 4)