āttai (p. 38) s. Mother, தாய். 2. (c.) An exclamation of surprise or pity, அதிசயவிரக்கச்சொல். ஆத்தையாத்தை. [vul.] Oh! dear, Oh! dear--a cry of distress, grief, &c. 89) *

āṟu (p. 43) s. and adj. Six (6.) six things, ஓரெண். 2. As a prefix to words beginning with consonants, the initial is often shortened, especially when the number is specific--as அறுசுவை, the six flavors. (c.) அவ்வாறு. Six by six, six to each, six of each. அறுகுணன், s. The deity--he who possesses the six attributes, கடவுள்; [ex குணம், quality.] (p.) அறுகோணம், s. A hexagon. 2. A magical diagram of two equilateral triangles, one laid over the other so that their sides may be parallel, making six outward and six inward angles. அறுசமயம், s. The six systems of religion maintained by Hindus. See சமயம். அறுதொழிலோர், s. Brahmans-from the six duties prescribed to them, வேதியர். See தொழில், office. அறுபகை, s. The six hurtful propensities--as காமம், &c. See பகை. அறுபருவம், s. The six seasons of the year--as கார், கூதிர், &c. See பருவம். அறுபொழுது, s. The six different portions of the day; 1. மாலை, the first four hours after sunset, or ten nalikies. 2. யாமம், four hours, or ten nalikies after மாலை. 3. வைகறை, four hours after யாமம் or before sunrise. 4. காலை or விடியல், four hours after sunrise or வைகறை. 5. நண்பகல், from eleven A. M. to two P. M. 6. ஏற்பாடு, from three to six P. M. அறுவர், s. Six persons--men or women. (p.)--Note. For other similar words, see அறு. ஆறங்கம், s. The six subjects embraced in வேதாங்கம்; which see. (p.) ஆறாமீனறவோட்டு, s. The transit of the sun through the pleiades, regarded by seamen, as a critical or disastrous season, when rough weather is to be looked for. ஆறுகட்டி, s. A kind of ear-ring worn by a set of Pandarams. ஆறுகாடு, s. [commonly ஆற்காடு.] A town near Vellore, சடாரணியம். (p.) 65)

āṟṟu (p. 43) கிறேன், ஆற்றினேன், வேன், ஆற்ற, v. a. To cool, refresh, குளிரச்செய்ய. 2. To assuage, appease, alleviate, soothe, console, compose, lull, mitigate, தணிக்க. 3. To slack, loosen what is tied or twisted, முறுக்குத்தளர்த்த. (c.) 4. (p.) To do, act, perform a duty, செய்ய. 5. To bear a weight, தாங்க. 6. To carry, or sustain a burden or calamity, பொறுக்க.--Note. This verb is sometimes used impersonally--as இந்த வழியென்னாலேயாற்றாது. I cannot get along this road. ஆற்ற, inf. [used adverbially.] Greatly, exceedingly, மிகுதியாய். அமிழ்தினுமாற்றவினிதே. Sweeter than nectar. (குறள்.) கணவராற்றமுனிந்தே. The husbands greatly resenting. ஆற்றாக்கேடு, s. Extreme poverty, indigence exigence, great necessity. ஆற்றாச்சண்டி, s. One who perversely persists in application for aid through poverty, one past shame, an insatiable wretch. ஆற்றாத்தனம், s. Insatiableness. ஆற்றாப்பட்சம், s. What cannot be borne, intolerableness--as ஆற்றாமை. ஆற்றாமை, neg. v. noun. Inability to bear--as excessive hunger, pain, &c., சகிக்கக்கூடாமை. 2. Impatience, பொறா மை. 3. Voracity, voraciousness, insatiableness, திருத்தியின்மை. ஆற்றார், s. Foes, opponents, rivals, those who envy one, பகைவர். 2. The poor, the afflicted, தரித்திரர். (p.) ஆற்றிக்கொடுக்க, inf. To cool and give. 2. To help or relieve one at work. ஆற்றித்தேற்ற, inf. To soothe and console. ஆற்றிப்போற்றிக்கொள்ள, inf. To treat guests with civility, விருந்தினரை யுபசரிக்க. 2. To render aid--as to a sick person, to help one in distress, துன்புற்றோ ரைக்காக்க. 3. To console, ஆற்ற. ஆற்றுவிக்க, inf. [causal.] To console, cherish, afford consolation, தணி யச்செய்ய. 2. To inspire with courage, வலிதர. 3. To enable to bear, or endure, உறுதிசெய்ய. ஆற்றல், v. noun. Cooling, assuaging, consoling, &c. 2. Enduring, bearing patiently. 3. Bearing a load.

aintu (p. 80) adj. or noun. Five, ஓரெண். ஐங்கணை, s. Five flowers feigned to be the arrows of Hindu cupid. (p.) ஐங்கணைக்கிழவன், Kama, the Hindu cupid, lit. lord of the five arrows, மன்மதன். (p.) ஐங்கரன், s. Ganesa, the five-handed. He is represented with an elephant's head, the proboscis or trunk is figuratively reckoned as a hand, விநாய கன். (p.) ஐங்கரற்கிளையோன், s. A name of Skanda, முருகன். 2. Verapattra, வீரபத் திரன். (p.) ஐங்கலம், s. Sixty marcals. ஐங்காதம், s. Five leagues. ஐங்காயம், s. The five kinds of காயம். (See காயம்.) 2. Other five kinds are used in witchcraft, viz.: 1. மிளகு, pepper. 2. வெந்தயம், dill. 3. ஓமம், cardamom. 4. வெள்ளுள்ளி, garlic. 5. பெருங் காயம், assaf&oe;tida. ஐங்காயத்தூள்--ஐங்காயவுண்டை, s. Powders of five ingredients given to women after child-birth, ஓர்மருந்து. ஐங்குரவர், s. The five superiors, ஐம்பெரியோர், viz.: King, அரசன்; guru, குரு; father, பிதா; mother, மாதா and elder brother, தமயன். In some classifications, உபாத்தியாயன் is placed instead of மாதா. ஐங்குழு, s. The five confidential servants of a king, அரசர்க்குக்குழு, viz.: 1. மந்தியர், ministers. 2. புரோகிதர், priests. 3. சேனாபதியர், generals. 4. தூதர், ambassadors. 5. சாரணர், spies. ஐங்கோணம், s. A pentagon, quinquangular figure, பஞ்சகோணம். ஐஞ்ஞூறு, s. Five-hundred, ஐந் நூறு. ஐந்தரு, s. The five trees in the world of Indra, பஞ்சதாரு, viz.: 1. அரிச்சந்த னம். 2. கற்பகம். 3. சந்தானம். 4. பாரிசாதம். 5. மந்தாரம். ஐந்தருநாதன், s. Indra, lord of the five trees in the celestial world, which yield whatever is asked or desired of them, இந்திரன். (p.) ஐந்தலைநாகம், s. A fabulous fiveheaded cobra, of which each head is supposed to contain a very precious gem. It is said to be found in mountainous districts and to have the power of flying. ஐந்தவித்தல், s. The control of the senses, ஐம்பொறியடக்கல். ஐந்தவித்தானாற் றலகல்விசும்புளார்கோமானிந்திர னேசாலுங்கரி. Indra, the god of the celestials, is a living monument of the wonderful power of those who control the five senses. (குறள்.) ஐந்தனுருபு, s. The fifth case (இன்) --one of the ablatives denoting procession, similitude, limit, and means, ஐந்தாம் வேற்றுமையுருபு. மலையின்வீழருவி. Torrents rushing from the mountains. காக்கையிற்கரிதுகளம்பழம். The களா berry is as black as a crow. மதுரையின்வடக்குச்சிதம்பரம். Sethamparam is situated to the north of Madura. கல்வியிற்பெரியன்கம்பன். Kampan made himself great by learning. ஐந்தாங்கால், s. The first post of the marriage shed when planted on the fifth day before the marriage, the third, fifth, or seventh day being chosen, as it may be lucky or otherwise, according to astrological calculation, மணப்பந்தரின் ஐந்தாங்கால். ஐந்தானம், s. The fifth lunar asterism, மிருகசீரிடம். (p.) ஐந்திணை, s. The five kinds of land, &c., ஐவகைநிலம். (See திணை.) 2. The closest friendship or love between husbands and wives, அன்புடைக்காமம். (p.) ஐந்திணைச்செய்யுள், s. A poem in which the five different kinds of soil are described and illustrated--one of the ninety-six பிரபந்தம், ஓர்பிரபந்தம். (p.) ஐந்துருவாணி, s. A shaft connecting the floors or stages of a car. See அ ஞ்சுருவாணி. ஐந்துறுப்படக்கி, s. The tortoise, ஆமை. (p.) ஐந்தொகைவினா, s. [in arithmetic.] The rule of five or double rule of three, ஓர்வகையெண்வினா. ஐந்தொழில், s. The five divine operations, பஞ்சகிருத்தியம், viz.: 1. சிருஷ்டி, creation or reproduction. 2. ஸ்திதி, preservation. 3. சங்காரம், destruction, reduction of things to their primitive elements. 4. திரோபவம், that act of the deity by which he conceals from the sentient soul its future destiny for purposes of moral discipline; concealing, obscuring; i. e. involving the soul in ignorance or illusion by means of magic. 5. அனுக்கிரகம், grace, the various means adopted for the deliverance of the soul from the power of illusion and consequent transmigrations. See கிருத்தியம். ஐமீன், s. The thirteenth lunar asterism, அத்தநாள். (p.) ஐமுகன்--ஐயானனன், s. Siva, the five-faced, சிவன். (p.) ஐமுகாஸ்திரம், s. A five-pointed arrow, பஞ்சமுகாஸ்திரம். (p.) ஐம்பது, s. Fifty. ஐம்பத்தொன்று, s. Fifty-one. ஐம்பால், s. [in grammar.] The five பால், or the genders and numbers, ஐந்து பால். 2. The five modes of dressing a woman's hair, ஐவகையாகமயிர்முடிக்கை. 3. The hair of a female, மகளிர்கூந்தல். See பால். (p.) ஐம்புலம்--ஐம்புலன், s. The five senses, பஞ்சவிஷயம். ஐம்புலத்தடங்கான், s. He who is not comprehensible by the five senses-God, கடவுள். (p.) ஐம்புலம்வென்றோர், s. Ascetics, holy persons, முனிவர். (p.) ஐம்புலனடக்கல். Subjugation of the five senses. ஐம்புலனுகர்ச்சியினிறப்பன, s. The five kinds of creatures which perish by means of the senses, viz.: 1. சுவையரல்--மீன், fish, by the taste in catching at the bait. 2. நாற்றத்தால்-வண்டு, beetles, by the smell. 3. ஊற்றினால்-யானை, elephants, by copulation. 4. ஓசையால்-அசுணம், a species of bird by harsh sounds. 5. ஒளியால்-விட்டில், a species of insect, attracted by the light. ஐம்புலன்விழையான், s. An ascetic, முனிவன். (p.) ஐம்புலாதி, s. [prov.] Anxiousness, being full of cares. ஐம்பூதம், s. The five elements, பஞ்சபூதம். ஐம்பொறி, s. The five organs of sense, பஞ்சேந்திரியம். ஐம்பொறிநுகர்ச்சி, s. Enjoyment of the senses, பொறிபுலனைக்கொள்ளுகை. ஐம்பொன், s. The five kinds of metals, பஞ்சலோகம். ஐயாயிரம், s. Five-thousand, ஐந்தா யிரம். ஐயைந்து, s. Five times five. ஐவகைப்பொழுது, s. Five divisions of the day, சிறுபொழுது, viz.: மாலை, யாமம், வைகறை, எற்பாடு, நண்பகல். ஐவகைப்பொன், s. See பஞ்ச லோகம். ஐவகைமயிர்முடி, s. The five methods of dressing women's hair. See ஐம்பால். ஐவகைவினா, s. Five modes of interrogation for the solution of doubtful subjects. See வினா. ஐவர், s. The five பாண்டவர், or sons of பாண்டு, viz.: 1. தருமன். 2. வீ மன். 3. அருச்சுனன். 4. நகுலன். 5. சகாதே வன். 2. (fig.) The five senses in the language of ascetics, ஐம்புலன். ஐவரையடக்கி. Subjugating. the five senses-- ஐவருக்குந்தேவி, s. Dropada the wife of the Pandavas, துரோபதை. ஐவாய்மான், s. A cow, பசு. (திரு விளை.) (p.) ஐவாய்மிருகம், s. A bear--so called from the prehensile power of his four feet and mouth, கரடி. (p.) ஐவிரலி, s. [commonly ஐவேலி.] A creeping plant whose leaf is supposed to resemble the fingers, a pentadactyle, ஓர்கொடி, Bryonia laciniosa, L.-Note. In this plant the god Siva is said to have concealed himself when pursued by பஸ்மாசுரன், who had, by penance, obtained from him, as a boon, power to destroy all on whose head he should place his hand. ஐவிரல், s. The thirteenth lunar mansion, அத்தநாள். (p.) ஐவேலி, s. A place sacred to Siva, ஓர்சிவஸ்தலம். 2. A creeper. See ஐவிரலி. ஐவைந்து, s. Five of each, &c., ஐந்தைந்து. 11)

oṭukku (p. 81) கிறேன், ஒடுக்கினேன், வே ன், ஒடுக்க, v. a. To reduce, compress, bring into a narrower compass, condense, to lessen, bring down--as another's pride, to keep down, keep under, அடக்க. 2. To press, oppress, tyrannize, vex, வருத்த. 3. To reduce the system by medicine or a sparing diet, உடம்பையொடுக்க. 4. To involve one in another--as the elements, cause to disappear--as the worlds, &c., at the close of an age, பூதங்களைலயிக்கச்செய்ய. 5. To close, to finish as a work, the harvest, &c., முடிக்க. 6. To pack in, to put in, to put things close in a bag, a box or other receptacle, செறிக்க. உலகப்பற்றையொவ்வொன்றாயொடுக்க. To relinquish worldly attachments one by one. ஒடுக்கிக்கட்ட, inf. To compress and tie a thing close. 2. To tuck up the skirts and fasten the end behind-as in wet weather. 3. To hem an ola basket, fan, &c. ஒடக்கித்தட்ட, inf. To make a metal utensil thicker and narrower by beating. ஒடுக்கித்தைக்க, inf. To make a garment smaller. ஒடுக்கிவெட்ட, inf. To hew timber reducing the breadth. ஒடுக்குவாய், s. Distorted mouth, கோணல்வாய். வீட்டையொடுக்கிக்கட்ட, inf. To build a house narrow. உடம்பையொடுக்க, inf. To reduce the body by eating sparingly. 2. To contract the body--as a tiger, a cat, &c., to reduce the body to a smaller compass --as in a leaping, sneaking, or creeping posture. செலவையொடுக்க--செலவையொ டுக்கிப்பிடிக்க. inf. To retrench expenses. 2. To live frugally, sparingly, &c. வயிற்றையொடுக்க, inf. To restrain the appetite, to reduce the quantity of food in order to save money. புலனையொடுக்க, inf. To restrain the senses--as ascetics or otherwise; to mortify the senses, passions, &c. 2. To call home the thoughts and fix them on divine things. ஒடுக்கு, v. noun. Contracting, closing, compression, narrowness, அடக் கம். 2. s. A corner to creep into, இடுக்கு. ஒடுக்கிடம், s. A corner, a narrow or confined place, மூலை. 2. A recess, a hiding place, மறைவிடம். ஒடுக்குச்சீட்டு--ஒடுக்குத்துண்டு, s. A receipt given by government for money, வரிச்சீட்டு. பணவொடுக்கு, v. noun. [prov.] A remittance of money. 48)

ōṭu (p. 84) கிறேன், ஓடினேன், வேன், ஓட, v. n. To run, flee, flee away, pass quickly, விரைந்துசெல்ல. 2. [used with the impers. terminations.] To grow long, extend, be long, go far, நீள. 3. To divide, split, crack, வெடிக்க. ஓடவுமாட்டான் பிடியுங்கொடான். He will neither run, nor suffer himself to be caught. அவனுக்குஎழுத்துநடையோடாது. He cannot read freely. ஊரோடுகையிலொக்கவோடு. Run when your fellow-countrymen do; i. e. do as others do. வேரோடுகிறது. The root runs (into the ground). கப்பலோடுகிறது. The ship is sailing, is under sail. ஓடவைத்தல், v. noun. Refining metals, புடம்வைத்தல். இழிவினோடொன்றிநின்றவாடகத்தையோடவைக் குமாறுபோல். As refining gold spoiled by mixture with the same metal of inferior quality. (பார.) ஓடவைத்தபொன், s. Refined gold. ஓடாணி, s. [in jewelry.] A pin or bolt passed into an ornament as a fastening, ஆபரணக்கடைப்பூட்டு. ஓடித்திரிய, inf. To run about. 2. To assume airs. 3. To take great pains, &c., to attain an object. ஓடிப்படர, inf. To run and spread as a creeper. ஓடிப்பிடிக்க, inf. To overtake in running. ஓடிப்போக, inf. To run away. ஓடியாடிப்பார்க்க, inf. To go about, to endeavor. அவன்ஒருஉத்தியோகத்திற்கோடியாடிப்பார்க்கிறா ன். He goes about in pursuit of a situation. ஓடியுறைய, inf. To congeal gradually, இறுக--chiefly used in the past. கஷாயமெல்லாமோடியுறைந்தது. The decoction is all congealed. ஓடிவர, inf. To approach at a running pace. ஓடிவிறைக்க, inf. To extend--as stiffness over the body through cold, முழுதும்விறைக்க. ஓடிவெளிக்க, inf. [prov.] To be dispelled--as clouds; to clear--as the sky, முகில்பரந்தொழிய. 2. To be discovered--as fraud, theft, &c., களவுவெளிப்பட. அவர்வஞ்சகமெல்லாமோடிவெளித்துப்போயிற்று. He has discovered the imposition, &c. மழையோடிவெளித்துப்போயிற்று. The appearance of rain is past away, the sky is become clear. ஓடுதாவடி, s. Bustle and confusion in preparing--as for a journey, &c., going abroad--as for business, &c., in a time of bustle, &c., கலக்கம். ஓடுதாவடிப்படுதல், v. noun. Being in a bustle--as in preparing for a journey, &c. ஓடுபந்தல், s. [prov.] A moveable canopy supported on cords, &c., நடைக் காவணம். ஓடுவிப்புருதி, s. A running cancer, ஓர்புண். ஓட்டம், v. noun. Running, flight, galloping, speeding, ஓடுமோட்டம். 2. Current, flowing, course, pace, drift, நீரோட் டம். 3. Defeat, rout, retreat, flight, தோல்வி. அங்கேநானெடுத்தஓட்டமிங்கேவந்தோய்ந்தது... I ran all the way hither. அவனுக்கெழுத்தோட்டமில்லை. He does not read fluently. ஓரோட்டமாய்வா. Come at once, come without halting, do not stay on the way. ஓட்டங்காட்ட, inf. To lead the way, to precede inducing others to follow. ஓட்டமாகவோட, inf. To run with great speed. ஓட்டமெடுக்க-ஓட்டம்பிடிக்க, inf. To set out running, start out with speed, to flee; to begin to run. நீரோட்டம், s. A current, a stream. 78)

ktir (p. 91) s. Ray of light, a beam, a gleam, கிரணம். 2. The sun, சூரியன். 3. A spinner's spindle, a goldsmith's pin, a spike, an awl, &c., இருப்புக்கதிர். 4. An ear or spike of corn, grass, &c., பயிர்க்கதிர். 5. Spokes of a wheel, the radii of a circle, தேரினுட்பரப்பின் மரம். கதிரடிக்க, inf. To beat out or tread out corn. கதிரவன்--கதிரோன், s. The sun, சூரியன். (p.) கதிரறுக்க, inf. To reap or cut the ears of corn. கதிரீன, inf. To ear--as corn. கதிரெழுதுகள், s. Atoms or dust appearing in a sunbeam, twenty-four of which make half a hair's point. கதிர்கொய்தல், v. noun. Plucking ears of corn. கதிர்க்கட்டு, s. A sheaf, அரிக்கட்டு. கதிர்க்கம்பி--கதிர்க்கோல், s. A spindle, a goldsmith's pin on which he fastens a head, &c., for working on. கதிர்க்காம்பு, s. The stalk of an ear of corn. கதிர்க்குஞ்சம், s. A bunch of corn ears to adorn a house, &c., கதிர்க்கற்றை. கதிர்க்குடலை, s. Corn with the ear shot out and shooting out. கதிர்செய்ய, inf. To emit rays-as the sun, கிரணம்வீச. கதிர்த்தாக்கம், v. noun. Bending with the weight of ears--said of corn. கதிர்நாள்--செங்கதிர்நாள், s. The twelfth lunar asterism, உத்திரநாள். (p.) கதிர்புறப்படுதல், v. noun. Putting forth-as ears of corn. கதிர்ப்பகை, s. Names of இராகு and கேது, the ascending and descending nodes--regarded as planets. கதிர்ப்பக்குவம், s. Corn formed into the ear. கதிர்ப்பக்குவமானநெல், s. Paddy grown to the height of earing. கதிர்ப்பயிர், s. Corn in the ear. கதிர்ப்புல், s. Grass bearing ears, ஓர்வகைப்புல். கதிர்ப்போர், s. A stack of corn, a rick of corn. கதிர்மகன், s. The planet Saturn, சனி. 2. Sugriva, சுக்கிரீவன். 3. Kannen, கன்னன். 4. Yama--the regent of the dead, நமன். (p.) கதிர்வாங்குதல்--கதிர்வீசுதல், v. noun. Shooting out ears of corn. கதிர்வால், s. The arista, the awn of a corn, &c. கதிர்விட, inf. To cast a phosphoric light, coruscate--as animalcul&ae; in sea-water. தொண்டைக்கதிர், s. The stage in growing corn when it is ready to shoot out ears. இராக்கதிர், s. The moon, சந்திரன். (p.) பசுங்கதிர், s. Young ears of corn. அமுதகதிரோன், s. The moon, சந் திரன். (p.) நெற்கதிர், s. An ear, a spike of paddy. 12)

klkkm (p. 96) s. Distress, affliction, adversity, துன்பம். Noise, shouting, ஆரவா ரம். 3. Perplexity, embarrassment, discomposure, bewilderment, anxiety, தெளிவின்மை. 4. Fear, dread, அச்சம். 5. Grief, sadness, sorrow, dejection, சஞ்சலம். கலக்கங்கொள்ள, inf. To be sad. கலக்கந்தீர, inf. To be relieved from fear. 2. To be removed as a cause of fear--as female, war, postilence, &c. 201)

kātu (p. 104) s. Ear, செவி. 2. The eye of a needle, ஊசியின்காது. The pan of a gun, துப்பாக்கிக்காது. 4. The bottom of a tobacco leaf near the stem, (See சோணை.) 5. The top of an ola bond, as far as the hole through which it is filed; also the stamped part of an indenture or bond, which is nipped off, when the bond becomes null and void, உடன்படிக்கையின்காது. 6. Eye of an umbrella wire, which plays round the whale bone, குடைக்கம்பியின்காது. 7. The ear of a machine or vessel--as இராட்டினக்காது. 8. A small wedge to hold a tenon, handle or peg in its place, இறுக்கலாப்பு. காதுக்கிட்டால்முகத்துக்கழகு. Rings, &c., put in the ear are ornaments to the face. காதுங்காதும்வைத்தாற்போல். With the utmost secrecy, ear to ear, &c. எனக்குக்காதுகேளாது. I am deaf. காதடி, s. [vul. காதவடி.] The back part of the cheek, செவியடி. காதடைப்பு, v. noun. Deafness occasioned by a fall, blow, disease, &c. காதணி, s. An ear-ornament; of this there are sixteen kinds: viz., கடிப் பிணை, கம்பி, கன்னப்பூ, கன்னாவதங்கம், குணுக்கு, குண்டலம், குழை, கொட்டை, செவிமலர், தாட ங்கம், தூக்கம், தொங்கல், தோடு, மஞ்சிகை, வல் லிகை, வேடம். காதற--காதறுந்துபோக, inf. To have the perforated part of the ear cut or torn off. காதறுக்க, inf. To rend the ear by tearing off the ear-rings. 2. To cancel a bond, commonly by mutilating it. காதறுத்தகூலிகைமேலே. Tearing the ear and getting booty; i. e. doing injustice and getting money. காதறுப்பான், s. A sore that appears round the ear, காதைச்சுற்றிவரும் இரணம். காதறை, s. One whose ear has been cut off, or mutilated. 2. The cavity of the ear. காதற்றமுறி, s. A cancelled ola bond. காதார, adv. With one's own ear. காதாரக்கேட்க, inf. To hear with one's own ears. காதாரக்கேட்டசாட்சி, s. An ear-witness. காதிலேசொல்ல, inf. To whisper in the ear. காதிலேயடிபட, inf. To be uttered in one's hearing. காதிலேயோத, inf. To whisper in the ear. 2. To initiate a disciple by whispering a மந்திரம் in the ear. 3. To give private advice. காதிலேவிழ, inf. To reach the ears, to be heard. காதுகடிக்க, inf. To whisper, to buzz in the ear. காதுகுத்த, inf. To bore, perforate or pierce the ear. நீயெனக்குக்காதுகுத்துகிறாயா. Do you pierce my ear? (Do you teach me?) காதுகுளிர, inf. To be gratifying to the ear--as good news, a good voice, sweet music, &c. காதுகேளாதவன், s. A deaf man. காதுகொடுக்க, inf. To give ear, to hearken, to listen, to give attention. என்சொல்லுக்குக்காதுகொடுத்தான். He has given ear to my words. காதுக்கின்பமான, Pleasing to the ear. காதுக்குடைச்சல், s. An itching, tingling sensation in the ear. காதுக்குத்து--காதுநோய், s. Ear-ache. காதுக்குறும்பி, s. Ear-wax, cerumen. காதுச்சோணை--காதுத்தண்டு, s. The lobe of the ear. காதுதூர, inf. To close the perforation of the ear. காதுத்துவாரம்--காதுத்துளை s. A perforation or hole in the ear intended for jewels. காதுப்பூ, s. A flower-shaped ear-ornament, for females. காதுப்பூச்சி, s. [prov.] A small kind of centipede, said to be very dangerous if it get into the ear, செவிப்பாம்பு. காதுமடல், s. The gristles of the ear, காதின் இதழ். காதுமந்தம், s. Dullness of hearing, காதடைப்பு. காதுமந்தன், s. A person dull of hearing. காதுமுருத்து, s. [prov.] The hard gristles of the ear. காதுவளர்க்க, inf. To promote the proper growth of the lobe of the ear for wearing jewels. காதுவிடாய், s. Weakness or lassitude in hearing, occasioned by hunger or sickness. காதுவெட்ட--காதுநறுக்க--காதுகிள்ள, inf. [prov.] To tear or nip off the stamped part of an ola bond, or otherwise to mutilate it as an indication of its being cancelled, உடன்படிக்கையின் காத றுக்க. காதெழுச்சி, s. A sore in the ear, கா தில் வரும் ஓர்நோய். காதைநெறிக்க, inf. To prick up the ears. காதைப்பொத்த, inf. To stop the ear. காதோதி, s. A malicious whisperer. காதோலை, s. An ear-ornament, often a rolled ola, colored red; used also to enlarge the perforation, whence the name, காதுக்கிடும் ஓலை.--Note. A person is considered naked with nothing in the ear. இல்லிக்காது, s. Ears with the hole very small--opposed to தொன்னைக்காது. கீழ்க்காது, s. The lower part of the ear. சோணைக்காது--சோணை பெருத்த காது, s. Large ear-laps, not perforated. தொள்ளைக்காது--வடிகாது--வார்காது, s. Ears with the hole much enlarged. மேற்காது, s. The upper part of the ear. வடுகக்காது, s. Large ear-laps artificially made. 23)

kiṭṭu (p. 109) கிறேன், கிட்டினேன், வேன், கிட் ட, v. n. To approach, approximate, அணுக. 2. To be near--as time or place, அடுக்க. 3. To be close or near--as relationship, உறவு நெருங்க. 4. To be attained, to be attainable, கிடைக்க. 5. v. a. To attack, to come in, attack as warriors, எதிர்க்க. 6. To set or close the jaws--as in tetanus, by hunger, &c., or a lobster, its claws, பூட்ட. 7. To reach, to arrive at, வந்தடைய. 8. To form an alliance, to be on friendly terms with, நண்புகொள்ள. கிட்ட, inf. Nearly, close by, governing the genitive or dative-- as அதின்கிட்ட, அதற்குக்கிட்ட. கிட்டடி--கிட்டம் s. [vul.] Nearness, vicinity, சமீபம். கிட்டத்தட்ட--கிட்டமுட்ட, adv. [vul.]. Nearly, about, ஏறக்குறைய. கிட்டத்தட்டமூன்றுமணிகாணும். It is about three o'clock. கிட்டப்பிடிக்க, inf. To keep near--as a shore, ship, &c. 2. To get near the close of a business, &c. கிட்டப்போக, inf. To approach. கிட்டலர்--கிட்டார். s. Enemies, foes, adversaries, பகைவர். கிட்டவா, Come near. கிட்டவிட, inf. To allow to approach or to allow access. கிட்டாதாகில் வெட்டெனமற. Forget, and abandon at once, your attempt at impossibilities. கிட்டிக்கொள்ள, inf. To get near, to get close by, to be near at hand. 2. To tack--as a robber. கிட்டினமட்டும்்பார். Try as much as you can. கிட்டினர், s. Relations, friends, associates, allies, உறவினர். கிட்டினவுறவு, s. A near relation; close relationship. அவன்கிட்டப்போய்ச்்சொல்லு. Go to and tell him. எனக்குநேரங்கிட்டாது. I have no time for it. என்கிட்ட--எனக்குக்கிட்ட. Near me. என்கிட்டக்காசில்லை. I have no money. என்னூருக்குக்கிட்டினேன். I came near my town. என்னைக்கிட்ட. Near me (rarely used.) சமயங்கிட்டாது. There is no opportunity. நாலுமணிக்குக்கிட்டவந்தது. It (the clock) has almost reached four. பணங்கிட்டவில்லை. I have not been able to get any money. பல்லுக்கிட்டிக்கொண்டது. The teeth are closed (by spasm, &c.) பல்லைக்கிட்டிக்கொண்டான். He has closed his mouth; generally a wilful act. கிட்டல்--கிட்டுதல்,v. noun. Nearness, அணுகல். (Rott.) 2. Meeting, எதிர்த்தல். கிட்டுமானம், s. Nearness, proximity, vicinity, கிட்டம். 34)

kurl (p. 125) s. (from Sans. Kura, to sound.) Voice, the voice of one person as distinguished from another, மிடற்றாற்பிறக்கும் இசை. 2. A good or clear voice; a singing voice, சந்தம். 3. The voice of birds, beasts, &c., sound; musical sound, tone, ஓசை. 4. (சது.) The throat; trachea, windpipe, மிடறு. 5. The first of the seven musical tunes, prodused from the throat, மிடற்றிசை. (See இசை.) 6. The same tune on the lute or guitar, யாழ்நரம்பினோசை. 7. The first or lowest string of the guitar, யாழின் ஓர்நரம்பு. 8. A tree, பாதிரிமரம். (M. Dic. குரல்காட்ட, inf. To cry aloud, to whoop, roar, bellow, &c. 2. To call a person. 3. To crow--as a cock; to screech--as an owl, &c. குரல்மாறிப்பேச, inf. To speak with a feigned voice. குரல்கம்ம--குரல்கம்மியிருக்க, inf. To he hoarse--as the voice. குரல்கனக்க, inf. To become thick, heavy, masculine, &c.--as the voice. 2. To become hoarse or thick--as the voice by drinking, &c. குரலடைப்பு, v. noun. Hoarseness. குரல்வித்தியாசம், s. Difference in voice. 2. Change in a person's voice. பறவைக்குரல், s. The chirping of birds. நெடுங்குரல், s. A long clamor. நெடுங்குரல்பாய்ச்சியழ--நெடுங்குரல் விட்டழ, inf. To utter long and mournful cries--as at funerals. வெடித்தகுரல், s. A rough, coarse, dissonant voice. 2. A loud thundering voice. வேற்றுக்குரல், s. A strange voice. 2. A sound (of an animal, &c.), that has not been heard before. கூக்குரல், s. A great or loud noise, clamor. See under கூ. குரல்நயம், s. A good, singing voice. குரலோசை, s. The vocal sound, the voice. குரலெடுத்துப்பாட, inf. To lift up the voice and sing. குரலெழும்ப, inf. To rise--as the voice to higher notes, or to a higher pitch. குரல்தெளிய, inf. To become clear--as the voice in singing. குரல்விட்டுப்படிக்க, inf. To sing out, to give vent to the voice in singing or reciting. குரல்குளிற, inf. To jar--as instruments out of tune. நல்லகுரல், s. A fine voice. குரல்வளை, s. The windpipe, the trachea, தொண்டை; [ex வளை, orifice.] குரல்வளையைநெரிக்க, inf. To squeeze one's throat. குரல்வளையையறுக்க, inf. To cut the throat. 9) *

kuṟi (p. 132) s. Mark, sign, stamp, symbol, token, emblem, indication, அடையாளம். 2. Idea, notion, intention, suggestion, hint, insinuation, குறிப்பு. 3. Omen, presage, prognostic, forerunner, சகுனம். 4. Personal qualities, character, குணம். 5. A time, a turn--as in ஒருகுறி, once, தரம். 6. Time, days, season--as in இக்குறி, now-a-days, காலம். 7. [in gram.] A word, a term; appellation, designation--as in இடுகுறி, காரணக் குறி. 8. Assertion of a speculative truth --as matter of fact, in constradistinction to செய்கை, a practical precept, இவைஇன்ன னவெனமனத்தாற்றெளிந்துரைப்பது. 9. The sexual emblems, ஆண்பெண்குறி. 1. Mark to shoot at, இலக்கு. 11. [in gram.] A short letter. (See குறில்.) 12. [prov.] Stripes, lashes, அடி. அகப்பைக்குறி, s. Prognostication by observing the position and direction of a ladle let fall perpendicularly--as commonly practised by women. ஆடைக்குறி, s. A line across the ends of a cloth. கைக்குறி, s. Omens by lines on the palms; palmistry. முகக்குறி, s. Indications from the face. துர்க்குறி, s. A bad sign, a bad omen. நற்குறி, s. A good sign, a good omen. மரணக்குறி, s. Signs of death; omens of death--as pointed out by the shastras. குறிகண்டுநோதல், v. noun. [in parturition.] Labor pains after the discharge of liquor amnii, or the first presentation. குறிகாண, inf. To appear--as signs, or symptoms. 2. To forebode, to betoken, to typify. 3. [in parturition.] To have slight discharges at or before the presentation. குறிபோட--குறியிட, inf. To mark, sign, line, rule, &c. குறிசுட, inf. To brand marks upon cattle. குறிக்கோள், v. noun. strenuous perseverance in any one persuit; attachment to one object, பராயணம். 2. Union, unity, congruity, ஒற்றுமை. 3. The act of comprehending or understanding, கிரகித்தல். 4. The state of being distinguished or illustrious, மேன்மைப்பாடு. குறிக்கொள்வோர், s. Persons who have their heart and mind on one pursuit or object. (நிக.) See பராயணர். குறிக்கொள்ள, inf. To conceive, comprehend, understand, கிரகித்துக்கொள்ள. 2. To be remarkable, distinguished above modiocrity, மேன்மைபட. குறிகேட்க, inf. To consult a fortuneteller, a diviner, &c. குறிசொல்ல, inf. To tell one's fortune, to divine, to presage. குறிபார்க்க, inf. To observe signd; to prognosticate. குறிபார்த்துச்சொல்ல, inf. To tell people their fortunes. குறிகெட்டவன், s. A dishonest and shameless man; an unprincipled man. குறியானவன்--குறியுள்ளவன், s. A principle man. 2. A respectable, honest, upright man; a man of principle. குறிகாரன்--குறிப்புக்காரன், s. A good marks-man. குறிதப்ப, inf. To miss the mark. 2. To fail--as events foretold by fortunetellers. குறிதப்பாமற்போட்டான். He shot at a mark without missing it; he hit the mark. குறிபார்த்துச்சுட, inf. To shoot at a mark, to aim at a goal. குறிபிழைக்க, inf. To fail--as signs of rain, &c. 2. [in love poetry.] To fail or prove deceptive--as a token, a letter, குறியிடையீடுண்டாக. குறிச்சூத்திரம், s. [in gram.] Rules or sutras containing terms, definitions, &c. See under சூத்திரம். 19)

capai (p. 160) s. A hall of assembly, a public hall; especially the halls in the temple at Chillumbram (சிதம்பரம்), மண்டபம்,--Note. Five apartments are enumerated in which Siva is said to manifest himself--as கனக சபை, சித்திரசபை, சிற்சபை, தேவசபை, நிருத்தசபை, which see. 2. (c.) An assembly, a meeting, congregation, company, அவை. 3. Society, an association, a conclave, கூட்டம். 4. An assembly of the learned, the literati, புலவர் சபை. W. p. 893. SABHA'. 5. [in Christian usage.], a select society of believers--as திருச்சபை.--Note. This word retains its Sanscrit pronunciation in the Sanscrit compounds. சபாகம்பம், s. Diffidence as to appearing before an assembly. See கம்பம். சபாசனம், s. A stated assembly, சபை. (p.) 2. W. p. 893. SABHAJANA. Courtesy, politeness, civility, மரியாதை. சபாஸ்தம்பம், s. The pillar which supports the hall of an assembly. (R.) சபாபதி--சபாநாதன்--சபாநாயகன், s. The president of an assembly, சபைக்கிறை வன். 2. Siva--as god of the sacred halls at சிதம்பரம், சிவன். சபாமண்டபம், s. A public hall, assembly room. சாபாரஞ்சிதம், s. Pleasing manners, சபைக்கிதமானதன்மை; [ex இரஞ்சிதம், pleasantness.] சபைகூட, inf. To assemble, as a society or company. சபைக்கட்டு, s. [in Christian usage.] The established rules of the church. (c.) சபைக்கோழை, s. [com. சவைக்கோ ழை.] Bashfulness in company. See கோழை சபைச்சேகரத்தார், s. Parishioners. (R.) சபைப்பழக்கம், s. Acquaintance with society, etiquette, ceremony, &c. சபையார், s. The members of an assembly, society. 2. [among Christians.] Church-members, திருச்சபையார். சபையிருத்த, inf. To seat a company properly according to their respective rank, to keep them in order, &c. (Little used.) சபையிலிருந்துதள்ள--சபைக்குப்புறம் பாக்க, inf. To exclude or reject from society, to excommunicate. சபையேற, inf. To come before an assembly, to appear--as a performer, &c. 2. To join or mix in society. சபையேறினவன், s. A person accustomed to society. 2. A person of good manners, free from rusticity, &c. சபையுள்ளார், s. The chorus, or the chief singers, in a play, கூத்தாடிகட்கு உதவி யாய்ப்படிப்போர். (p.) சபைவளமை--சபைவண்மை, s. The authority or public acts of an assembly, சபையதிகாரம். (R.) சபையேற்ற, inf. To admit, or introduce one of low rank into society. 2. To indroduce one into an assembly, to overcome his bashfulness. (p.) நாட்டியச்சபை, s. An assembly as spectators of a play or ball, &c. 30)

cīttai (p. 190) s. The low, the base, கீழ்மக் கள். 2. Decay, rottenness, பதனழிவு. (சது.) 3. [prov.] The rotten kernel of a palmyra stone, பனஞ்சீத்தை. 4. (Bes.) Chintz, சீட்டி. --used on the western coast. சீத்தைக்கண், s. Blear eyes. சீத்தைக்கண்ணன், s. A blear--eyed person. சீத்தைக்காடு, s. A jungle, a thicket. சீத்தைப்பூரான்--சீத்தைத்தகன், s. [prov.] As சீத்தை, 3. 81)