cōṇai (p. 212) s. [prov.] The lobe of the ear, thick ear-lobes, காதுச்சோணை. (c.) 2. The base of a leaf or leaf-stalk which grows from the branch without a stem--as of tobacco, புகையிலைச்சோரணைமுதலியன. 3. The extremities of the sides of a hoe near the haft, மண்வெட்டிச்சோரணை. சோணைக்காது, s. Large ear-lobes not perforated. (c.) 65) *

toḷḷai (p. 263) s. Hole, perforation, துளை. 2. A tube, a pipe, துளையுடைபொருள். 3. A navigable vessel, மரக்கலம். (சது.) தொள்ளைக்காது, s. A perforated pendent ear-lobe. See காது. தொள்ளைக்காதன், s. [fem. தொள்ளை காதி.] A man who has pendent ears. as a Maravan, kallan, San'an, &c. 7)