cūkai (p. 198) s. A kind of emmet, சூகை யெறும்பு. (c.) 2. [loc.] The back part of a house, வீட்டின்பின்புறம். 3. (சது.) An elephant, யானை. 4. [prov.] Swimming of the head, dizziness, தலைசுற்றல். என் குகையோரத்திலே வந்தகிடந்தது தெரியாதா? Do you not know that you have lived upon my bounty? சூகைக்கண், s. [prov.] A kind of near sightedness, causing one to keep the eyes nearly shut. சூகையாட, inf. [prov.] To be dizzy. சூகைமொய்க்க, inf. To swarm as the சூகை ants. சூகையொண்டிக்கேட்டல், v. noun. Listening at the back of the house, as an eaves-dropper. 124) *