iṟngku (p. 57) கிறேன், இறங்கினேன், வேன், இறங்க, v. n. To descend, pass down a declivity or ladder, sink lower; to get down a tree, a precipice, &c.; to step down, alight from a horse, &c.; to crawl down, சரிய. 2. To descend voluntarily--as a bird, தாழலிறங்க. 3. To descend by degrees through air, water, or any other resisting medium--as leaves or other light substances; to fall or sink gradually or slowly; to fall--as rain; to flow down--as a torrent; to fall--as grain from the ear, மழைமுதலிய வையிறங்க. 4. To disembark, get out of a boat, or from one boat into another of smaller size, கப்பலினின்றிறங்க. 5. To be taken down, unladed, unladen, disburdened, சாமானிறங்க. 6. To fall or sink into the appropriate place--as a post into its hole, to be driven home--as a nail, உள்ளிறங்க. 7. To sink--as a denser body, to settle to the bottom--as earth in water, water in oil, &c., அமிழ. 8. To arrive at a place other than one's home, to pitch, alight, encamp --as an army. to halt, பாளயமிறங்க. 9. To get into the right road, நேர்வழியிலிறங்க. 1. To be brought down or reduced, தாழ்வடைய. 11. To abate--as fever commencing with the head and descending to the extremities, சுரமிறங்க. 12. To become reduced, or to descend--as bile in the system (which rising to the brain is supposed to cause mental derangement); hence to be cured of mental aberration, பித்தமிறங்க. 13. To subside--as animal poison in the system (which is supposed to descend from the head to the extremities), விடமிறங்க. கபாலநீர்கண்ணிலேயிறங்குகிறது. The humors of the head have descended into the eyes, causing cataract, depriving the person of sight, &c. ஒருதுறையிலிறங்கிவிட்டான். He has found a resting place; his mind is settled. இறங்காத்துறை, s. A place not convenient or proper for landing, or lodging. 2. (fig.) An improper marriage, connection, &c. இறங்குதுறை, s. A place of debarkation. 2. (fig.) Means, ways for effecting a thing, வழிவகை. இறங்குபொழுது, s. The time of sunset, சாய்பொழுது. இறங்குபொழுதிலேமருந்துகுடி. Take medicine when the sun declines; implying that the disease will thereby decline. இறங்குமிராசி, s. The six signs through which the sun passes in its southern course, சூரியனிறங்குமாறிராசிகள். இறக்கம், v. noun. Descending-as of food into the stomach; descent of a bird, a stream; debarkation from a boat, going down a ladder, &c., இறங்கு கை. 2. A descent, declivity, slope, declination, சரிவு. 3. A ford, இறங்குதுறை. 4. The drying up of the pustules in the small pox, measles and other similar diseases--so applied because it is supposed to begin at the head and to descend, அம்மைமுதலியவிறக்கம். 5. Paths and tracks of beasts in a jungle, மிருகங்கள் செல்வழி. நோயாளிக்குச்சோற்றிறக்கமில்லை. The patient is unable to swallow his food. இறக்கத்திலிருக்க, inf. To be in a low place, to be below. அவன்காரியம்இறக்கத்திலிருக்கிறது. His business is on the decline. இறங்கல், v. noun. The swelling of the glandula by an excess of wind, &c., அண்டமிறங்கல். 2. The subsiding of swelling, &c. from the head to the extremities, விக்கமிறங்கல். இறவு, v. noun. Lapse, passage, a place of descent, செல்கை. 5)

taḷam (p. 229) s. (a change of தலம்.) A floor or pavement of brick or stone, தளவரிசை. 2. Thickness, as of a board, a plank, paper. &c., கனம். 3. Army, vast numbers of men or beasts, படை, (c.) 4. Leaf, இலை. 5. Petal, பூவிதழ். 6. A terrace-roof, any upper, open room or balcony, உப்பரிகை. 7. Mortar, plaster, also sandal paste, சாந்து. 8. A jar, water-pot, சாடி. 9. (in combination.) A tower, stratum, &c., as அடித் தளம். 1. A loft, story, deck of a ship, மரக் கலத்தளம். 11. Liniment--properly for the head, தைலம். (Mat. Ind.) 12. An unpolished ruby, சாணைபிடியாதசெம்பு. 13. Heap or quantity, கும்பம். கற்றளம், s. A stone pavement. தளம்போட, inf. To pave. தளம்வந்திறங்க, inf. To encamp as an army, to lay siege. தளமாயிருக்க, inf. To be thick. தளமாய்ப்பூச, inf. To smear thickly with plaster, &c. தளம்பூச, inf. To plaster. தளவரிசை, s. Bricks for a floor, சதுரக் கல். 2. Pavement, கற்படுக்கை. (c.) 3. [prov.] Lower moulding in architecture, எழுதகம். தளவரிசைக்கல், s. Stone for pavement. தளவாய், s. A commander, as தளகர்த் தன். 2. A head-man of peons. தளவாயுத்தியோகம்பண்ணல். Commanding a body of peons. தளவாய்த்தனம், s. The office of a commander. தளகர்த்தன்--தளபதி, s. A captain, a general, a commander-in-chief. 31)

tev (p. 257) s. Enmity, hostility, பகை. 2. War, battle, contest, போர். 3. Opposing power, enemy, பகைவன். (p.)--Note. When the following word begins with ம், the வ் is changed into ம்; as, தெவ்--முனை is தெம் முனை. the battle field. தெவ்வர், s. Foes, enemies, பகைவர். தெவ்வர்முனைப்பதி, s. A hostile encampment. தெவ்வினை, s. Battle, warfare, contest. (சது.) 4)

pṭai (p. 291) s. Layer, or stratum, in building, அடுக்கு. 2. Flake, scale, exfoliation, desquamation, செதிள். 3. Army, சேனை. 4. A mob, rabble, mixed multitude, திரள். 5. Battle, contest, warfare, engagement, போர். (சது) 6. Weapon, arms of anny kind, ஆயுதம். 7. Instrument, implement, tool, கருவி. 8. Plough-share, கலப்பையினோருறுப்பு. 9. A saddle, கல்லணை. 1. Lying down for sleep, சயனிக்கை; [ex படு, v. a.] அஞ்சு, ஆறு, ஏழுபடை. The wall has five six or seven layers. படைமுறிகின்றது. The army is defeated. படையிற்பட்டான். He fell in battle. படைக்கப்பல், s. A war-ship, a frigate. படைக்கலம், s. Weapons, arms, ஆயு தம். 2. Steel, எழு. (சது.) 3. A missile club, எறிபடை. படைக்கால்--படைக்காற்பலகை, s. The wooden part of the plough-share to which the iron point is attached. படைக்குழப்பம், s. Insurrection, war; commotion of war. படைக்கோலம், s. Equipment for war, accoutrements, warlike costume. படைச்சனம்--படையாள், s. An army, military troops. படைச்சால், s. A furrow in ploughing. படைச்செருக்கு, s. High spirits, bravado of soldiers, military licentiousness. (குறள்.) படைத்தலைவன், s. A captain, a commander or leader of troops. படைத்துணை, s. Aid in battle. 2. An ally in war. படைபண்டாரம், s. The army and its appendages; (lit.) its stores, சேனையும் அதன்தளவாடமும். 2. (fig.) A man and all his dependants. படைபயிற்றல், v. noun. Practising the use of weapons, ஆயுதவித்தைகற்பித்தல். படைபௌஞ்சு, s. Battle-array. படைமாட்சி, s. The prowess, bravery of an army. படைமுகம், s. The front or van of an army. 2. Onset or collision of armies in battle, போர்த்தொடக்கம். படைமுகத்தில்ஒப்பாரியா. Why lament for one in the collision of battle? படைமுகத்திலும்அறிமுகம்வேண்டும்.....Acquaintance with enemies is baneficial, even in the heat of the battle. படைமுஸ்திப்பு--படைமுஸ்தீது, s. Accoutrements of war. படையாளர், s. Warriors, as படைவீரர். படையிறங்குதல், v. noun. Encamping of an army. படையுறுப்பு, s. Divisions of an army. படையுறை, s. Scabbard, sheath or care of a weapon, ஆயுதஉறை. படையெடுத்தல், v. noun. Leading a warlike expedition. படையெழுச்சி, v. noun. Expedition of an army, படையெழுகை. 2. As படை பௌஞ்சு. படைவகுப்பு, s. Division of an army. படைவாணம், s. A rocket, ஓர்வாணம். படைவாத்தியம், s. Band of music for an army, martial music. படைவாள், s. A plough-share, also the plough itself. படைவிகற்பம், s. Modes of battle. படைவீடு, s. Soldier's quarters, in an encampment, பாசறை. 2. An armory, arsenal, magazine, ஆயுதசாலை. படைவீரர், s. [pl.] Warriors. படைவெட்டு, s. A wound received in battle. ஒளிபடை--பதிபடை, s. An ambuscade. குத்துப்படை, s. Lancers of an army. வெட்டுப்படை, s. Swordsmen. 109)

pāṭi (p. 308) s. A district, ஊர் 2. Village, சேரி. 3. City, town, நகரம். 4. Village in a jungle tract, முல்லைநிலத்தூர். 5. Country, நாடு. 6. A tune, ஓரிராகம். 7. Army, troops, சேனை. 8. Armor, coat of mail, கவசம். (சது.) 9. Encampment, பாசறை. 1. [in combin.] Various things. See பண்டம்பாடி. 11. [ex பாடு.] A songster, a warbler, &c., பாடுபவள். See கூழுக்குப்பாடி. 12. (Beschi.) [among thieves.] One sent to spy a village for plundering, உளவாளி. பாடிக்கதை, s. [prov.] Idle talk, வீண் பேச்சு. பாடிசொல்ல, inf. To expose secrets. பாடிபரதேசி, s. A wandering balladsinger. 2. Wandering beggar. பாடியோடுதல்--பாடியோட்டம், v. noun. [prov.] Play of prison-bars, ஓர்விளையாட்டு. பாடிவீடு, s. Soldier's quarters, when encamped against the foe, as பாசறை. அங்குமிங்கும்பாடி, appel. n. He who first joins one party and then another secretly, in the time of contest. 7) *

pāḷaiym (p. 313) s. A country or district of a feudal chieftain, குறுநிலமன்னரூர். 2. Camp, encampment, பாசறை. 3. Army. சேனை. 4. Suburbs, environs, especially where soldiers are quartered, சுற்றூர். 5. (R.) A village surrounded with stones. பாளையக்காரன், s A poligar. பாளையங்கோட்டை, s. The fort or walled town of Palamcottah, ஓரூர். பாளையப்பட்டு, s. A town or village governed by a poligar; also the estates of a poligar. (Colloq.) பாளையமிறங்க, inf. To encamp. பாளையமெழும்ப, inf. To set out for a march, as armies; also பாளையம்புறப்பட. பாளையம்போட, s. To pitch a camp. 2. To stay in a place too long, (complainingly.) 51)

muṉai (p. 359) s. Point, sharpened end, tenon, edge, front, நுனி. [Tel. குனை, கொனை.] 2. A cape, or head-land-projection, நீண்டுகூரிய நிலம். 3. Battle, fight, war, யுத்தம். 4. Hatred, பகை. 5. Superiority, eminence, priority, முதன்மை. 6. Boldness, audacity, துணிவு. 7. Dislike, aversion, வெறுப்பு. 8. As முனை, 6. முனைவிழுந்துபோயிற்று. The point is fallen off. 2. Valor has become prostrate. முனையாய்வருகிறது. Coming up boldly, or with spirit. அந்தமுனையிலிருந்துஇந்தமுனைமட்டும்வருகிறான்..... He comes from that point to this. இவன்கத்திமுனையில்நிற்கிறான். He stands on the point of a sword; is in haste to fight. முனை, 5. The five different ways of procuring a livelihood, சீவனமுனை: 1. வா ள்முனை, by the sword; 2. கொழுமுனை, by the plough; 3. எழுத்தாணிமுனை, by the style or pen; 4. கதிர்முனை, by the distaff and weaving; 5. ஊசிமுனை, by the needle. முனைகாரன்-முனையுள்ளோன், s. A courageous person, a valiant or brave man, தைரியவான். முனைகுலைய, inf. To be dispirited. See குலை, v. முனைகேடு, v. noun. Disrespect, disgrace, shame, insult. முனைப்பதி, s. An encampment or a lodging place for an army. (சது.) முனைமழுங்குதல், v. noun. Becoming blunt, as the edge of an instrument. 2. Becoming dispirited, losing courage. முனைமுகம், s. The front in battle, as படைமுகம். முனைமுகத்துநில்லேல். Stand not in the van [in battle.] (Avv.) முனையிடம், s. A city, town, or village in a barren country, பாலைநிலத்தூர். (சது.) 2. Battle-field, போர்க்களம். 25)