arṇm (p. 23) s. Protection by forests, &c., காவற்காடு. 2. A fort, கோட்டை. 3. Wall, மதில். 4. Hedge, enclosure, வேலி. 5. A jacket or coat of mail, கவசம். 6. A door, கதவு, 7. A dart, a javelin, வேல். 8. A bed, மஞ்சம். 9. A sandal, தொடுதோல். (p.) 5) *

itai (p. 45) s. A kind of pulse used as food, காராமணி. 2. An enclosure newly cultivated, புதுக்கொல்லை--as விதைப்புனம். 3. The sail of a vessel, மரக்கலப்பாய். 4. A plough, கலப்பை. (p.) 158)

kṇṭi (p. 89) s. Kandy, a city of Ceylon, its ancient capital, இலங்காபுரி. 2. [prov.] A kind of hurdle whether temporary or portable used by fishermen for catching fish in shallow waters, or the enclosure thus formed, மீன்பிடிக்கவடைக்குங்கருவி. 3. A necklace, கழுத்தணியிலொன்று. 4. A dry measure, twenty parahs, இருபதுபறை. 5. A weight of five-hundred pounds, being twenty-eight துலாம், or two-thousand பலம். கண்டில். கண்டியடைத்தல், v. noun. Forming an enclosure for fishing. 34)

kntu (p. 93) s. A joint of the body, யாக் கையின்மூட்டு. 2. The bottom of the neck, the nape, கழுத்தடி. 3. An axle-tree, பண்டி யுளிரும்பு. 4. A carriage, a vehicle, a waggon or cart, பண்டி. 5. A staff, a crutch, support, defence, பற்றுக்கோடு. 6. A post, pillar, தூண். 7. A post for tying elephants, யானையணைதறி. 8. [prov.] A rope for tying oxen together by the neck, மாடுபிணைக்குந் தும்பு. 9. [prop. கங்கு.] The heap of straw round the threshing floor, வைக்கோல்வரம்பு. 1. The heap of chaff which forms outside the threshing floor, பொலிப்புறத்தடையும் பதர். கந்துகட்ட, inf. To float or recede to the side of the vessel--as curry stuffs in boiling. 2. To arrange the heap of straw round the threshing floor. கந்துகளம், s. The bottom of the rice-heap after the better part has been taken away, also rice mixed with the chaff in the floor. கந்தடிக்க, inf. To thrash, or beat the straw after it has been trodden. கந்தடைக்க, inf. To form an enclosure with straw round the threshing floor. கந்துடைக்க, inf. [prov.] To unfasten the noose of the string tied to the ox's neck, தும்பவிழ்க்க. கந்துமாற, inf. [prov.] To change an ox of a pair tied together, ஏரில்மாறிக்கட்ட. கந்துமாறிக்கட்ட, inf. To shift, to change sides, to use chicanery, to scheme --as in paying debts by borrowing of others, &c. கந்துமுரிக்க, inf. [prov.] To turn out of the course--as oxen treading corn, breaking the bounds. It is deemed very unlucky for men or animals to pass from the enclosure of the threshing floor except at the proper entrance. கந்துமுரித்துப்போட்டுப்போகிறான். He has deserted his company. பொலிக்கந்து, s. Chaff in the threshing floor after winnowing, containing some grain. புறக்கந்து, s. The extremities of an axle-tree. 2. The chaff about a heap of winnowed corn. கருங்கந்து, s. The second range of chaff in a threshing floor next to the பொலிக்கந்து. 15)

kālai (p. 105) s. Time, பொழுது. 2. The early part of the morning, day-dawn, morning, விடியற்காலம். 3. Early, betimes, early in life, &c. காலம்பெற. 4. Occasion, season, opportunity, சமயம். 5. [prov.] An enclosure, an area enclosed, a pen, அடைப்பு. காலைக்கடன், s. Morning religious duties, கலைஅனுஷ்டானம். காலைச்சாப்பாடு, s. A morning meal, breakfast. காலைச்செபம், s. Morning prayer. காலைதோறும், Every morning. காலைப்பசியாற, inf. To breakfast. காலையடைக்க, inf. [prov.] To make an enclosure. காலையிலே, In the morning. காலையுமாலையும், s. Morning and evening. காலைவெள்ளி, s. Morning-star, either Venus or any other star rising in the morning, விடியற்காலத்துதிக்கும் வெள்ளி. பேசுங்காலை. When it is described, explained or spoken of. 17)

kollai (p. 146) s. An enclosed garden, a field. புன்செய். 2. A grove, nursery, &c., சோலை. 3. A backyard, புறக்கடை. கொல்லைக்குப்போக. To go to the enclosure, i. e., to go to stool. கொல்லைக்காரன், s. The gardener, the owner or cultivator. கொல்லைவாசல், s. The door of the backyard of a house. கொல்லைவிளைவிக்க, inf. [prov.] To cultivate a garden. புறக்கடைக்கொல்லை, s. A piece of ground on the skirts of a backyard. 118)

kōyil (p. 150) s. [com. கோவில்.] [ex கோ, et இல், abode.] A palace the residence of a nobleman. or a king, அரமனை. 2. A temple, sanctuary, church, chapel, ஆலயம். 3. A sacred shrine, the abode of a deity, கடவு ளிருக்குமிடம். 4. A metal casket enclosing the சிவலிங்கம், or phallic emblem worn about the person, இலிங்கசம்புடம். 5. A bag, &c., for sacred ashes, விபூதிசம்புடம். 6. [loc.] The pagoda at Chillumbrum, or that at Seringham, சிதம்பரசீரங்கஸ்தலம். 7. [prov.] A parish church, also a parish, கோயிற்பற்று. கோயிற்பூனைதேவருக்கஞ்சாது. The cat in the temple dreads no deity; i. e., too close an intimacy destroys veneration. கோயில்மாடுபோலே. Like a temple cow-spoken of indulged or idle young persons who have their own way, &c. கோயில்கொள்ள, inf. To take possession of a temple, a shrine or the heart-as a deity. (p.) கோயில்சுற்றிக்கும்பிட--கோயில்வலம் வர, inf. To pass round a temple to the right hand, out of homage to it. கோயில்சேவிக்க, inf. [loc.] To serve the temple daily--as musicians. கோயில்மணியகாரன், s. The purveyor or manager of a temple--often a hereditary office. Also கோயில்மணியம். கோயில்மாடு, s. Cows or bulls devoted to a temple. கோயில்வரவு--கோயில் வருமானம், s. The revenue of a temple. கோயிற்கணக்கு, s. Temple accounts. 2. [prov.] The parish registry. கோயிற்காணி--கோயில்மானியம், s. Temple lands. கோயில்குளத்துக்குப்போகாதவன். One who is neglectful of religious ceremonies. கோயிற்கிராமம், s. A village and lands belonging to a temple. கோயிற்படி, s. The daily allowance for the expenditure of a temple, of rice, &c., to the idol, Brahman, servants, &c. கோயிற்பற்று, s. [prov.] A parish, or districts belonging to a church. கோயிற்பிரகாரம், s. The court or enclosure of the temple; [ex பிரகாரம், enclosure.]. கோயிற்பிரதிட்டை, s. The conscration of a temple when the deity is supposed to be brought to take up his abode; [in Christian usage.] also the dedication of a church. கோயிற்புராணம், s. One of the five puranas concerning சிதம்பரம். கோயிற்பூனை, s. (fig.) A dissembler in religion. கோயின்மகமை, s. Free offering or gifts to a temple. See மகமை. கோயின்மேரை, s. (also கோயிற்குறுணி.) The portion of a harvest given to the temple. கோயிற்றுறை, s. [loc.] A temple establishment. (Limited.) 86)

kauvaimrm (p. 152) s. [loc.] A forked cross piece at the entrance of an enclosure to prevent cows, &c., getting in; [ex கௌவு, v.] 37) *

cavam (p. 171) s. A corpse, a carcass, பிரேதம். (c.) W. p. 834. S'AVA. 2. A vampire or demon, பிசாசம். (Compare சாவு.) 3. Speed, velocity, சீக்கிரம். (சது.) W. p. 346. JAVA. சவக்காடு, s. A burial place not enclosed. (p.) சவக்காலை, s. [prov.] A grave-yard, a cemetry; [ex காலை, enclosure.] சவக்கிரியை, s. The funeral rite performed by a Siva guru, when practicable, and not by a brahman, before the burning or burial. 2. Funeral rites, ceremonies, &c., in common. சவக்குழி--சவவறை, s. A grave, a sepulchre. சவங்கட்ட, inf. [prov.] To tie up a corpse in a winding sheet with three strips of cloth. சவங்கிளப்ப, inf. To disinter, tear up a corpse--as dogs, jackals, &c. சவச்சேமம், s. Interment, (lit.) a secure disposal of the corpse. 2. Preparation of a corpse for taking it to the funeral pile or grave. (c.) சவத்துக்குமாரடிக்க, inf. To beat the breast at a funeral, in grief, &c.; also used as a curse. சவந்தளம்ப, inf. To be termulous, as the corpse when carried; sometimes supposed to be caused by a demon shaking it, and regarded as ominous of other deaths in the family. சவப்பெட்டி, s. A coffin. சவம்விழ. May some one of your family die. (lit.) to fall, as a corpse. 12) *

cokkrai (p. 210) --சொக்கறை, s. [prov.] A dimple in a cheek; a falling in; a bond in a wall, in baskets, in the edge of a mat; a flaw in the edge of a nail, &c., குறைவு. 2. A small enclosure or parting off, in a garden, house, &c., சிறியஅடைப்பு. 3. A breach or gap in a wall, hedge, mound, &c., மதில் முதலியவற்றின்துவாரம். 2)

trumm (p. 225) --தர்மம்--தன்மம், s. Justice, right, equity, law, நீதி. 2. Virtue, moral and religious merit according to the Shastras, ஒழுக்கம். 3. Charity, any charitable or meritorious act from which future good is expected --as alms-giving; building or endowing temples, contributing to the support of life, human or brute, or the maintenance of religion, or religious establishments. (See அறம்) (c.) 4. Peculiar or prescribed duty, occupation, &c., according to the different ranks and classes in society--as giving alms, &c., by the house-holder; administering justice, by kings; piety and performing rites by brahmans; courage, bravery in the solider; shaving in the barber, சாதிக்குரிய கருமம். 5. Nature, instinct, characteristic, property or action in animals--as humming in bees, barking in dogs, இயல்பு. 6. Inherent and peculiar qualities in plants, as fragrance in flowers; flavors in fruits, குணம். W. p. 439. DHARMMA.--Note. The negative of the above is அதர்மம், injustice, &c. தருமந்தலைகாக்கும். Uprightness will preserve the head; i. e. the life. தருமகர்த்தா, s. Wardens of a heathen temple. 2. Arbitrators, judges, jurymen. தருமகாரியம், s. A charitable act, subject, affair, &c. 2. (fig.) Marriage by charity. தருமகேத்திரம்--தருமக்ஷேத்திரம், s. A place near Delhi, where the Kurus and Pandavas fought. See குருசேத்திரம். தருமக்கட்டை, s. An orphan, supported by strangers, அநாதப்பிள்ளை. (c.) 2. A rubbing post for cattle, ஆவுரிஞ்சுதறி. தருமக்கிழவர், s. Traders of three kinds, the வைசியர் caste; (lit.) guardians of justice. See வைசியர், 3. தருமக்கொடை, s. A donation for a charitable purpose. தருமக்கொள்ளி, appel. n. One who lights a funeral pile in charity. தருமக்கோள்--தருமசாடி, s. Indirect information as to any secret crime. தருமங்களைப்போதிக்க, inf. To teach religious duties. தருமசங்கடம், s. [in casuistry.] Difficulty of distinguishing between two duties, காரியமுட்டுப்பாடு. தருமசங்கிதை, s. Some specific book of the law, ஒர்தருமநூல். தருமசத்திரம், s. A rest-house for travellers. தருமசபை, s. Council of arbitrators. தருமசமுஸ்காரம், s. Burying, or burning the deceased poor, அறவைப்பிணஞ்சுடு தல். தருமசாட்சி, s. King's evidence, witnesses cited by the king. தருமசாதனப்பட்டையம்--தருமசாத னம், s. A deed of endowment inscribed on copper. See சாதனம். தருமசாது, s. A very mild, patient and benevolent person, தருமிஷ்டி. தருமசாத்திரம், s. Code of laws, especially the Smriti; rules of justice; ethics, moral philosophy; jurisprudence, ஸ்மிருதி. See கலைஞானம். தருமசாலி, s. A person famed for charity; [ex சாலி.] தருமசாலை, s. An almonry, or place, where any, or all, of the thirty-two charitable acts are performed. தருமசிந்தை--தருமசிந்தனம், s. A charitable or virtuous disposition, motive, intention, object, &c. தருமசிவாசாரி, s. A name of the gurus of the mercantile caste. தருமசீலன், s. (fem. தருமசீலி.) A charitable person piously disposed. தருமசூட்சுமம், s. A nice and difficult point in pleading. தருமஞ்செய்ய, inf. To do charitable and virtuous acts. தருமதானம், s. Beneficence, charitable gifts. தருமதேவதை, s. The goddess of virtue born from the right breast of Brahma, அம்பாலிகை. 2. The vehicle of Siva in the form of a bull, நந்தி. 3. (fig.) A good woman, உத்தமி.--Note. The goddess is described as placing four feet on the earth in the golden age; three in the next, or silver age; two in the brazen; and only one in the iron age. தருமநடை, s. Moral, religious, virtuous conduct; observing prescribed duties according to one's caste. தருமநாள், s. The third lunar asterism --as பரணி. தருமநியாயம்--தருமநீதி, s. Impartial discussion as given in the code of laws. (c.) தருமநூல், s. Works on law, ethics and jurisprudence, called Smriti; eighteen are in repute (though the சதுரகராதி makes nineteen), named for the most part after their authors. 1. மனு. 2. அத் திரி. 3. ஔரிதம். 4. விட்டுணு. 5. யாஞ்ஞவற் கியம். 6. உசனம். 7. ஆங்கீரசம். 8. யமம். 9. ஆபஸ்தம்பம். 1. சம்வர்த்தம். 11. காத்தி யாயனம். 12. பிரகஸ்பதி. 13. பராசரம். 14. வியாசம். 15. சங்கலிதம். 16. தக்கம். 17. கௌதமம். 18. சாதான்மம். 19. வசிட்டம். Of these, மனு is peculiar to the first age of the world, கிரேதாயுகம்; கௌதமம், to the second, திரேதாயுகம்; சங்கலிதம், to the third, துவாபாயுகம், as well as common to them all; and பராசரம் to the கலியுகம். தருமபத்தினி, s. A virtuous wife, கற் புள்ளமனைவி. தருமபுத்திரன், s. As தருமநந்தனன். See under தருமன். தருமபுருஷன், s. A charitable and pious man. தருமப்பள்ளி, s. A charity school. தருமப்பிணம், s. A corpse buried by public charity. தருமப்பிரபு, s. A man eminent for equity and benevolence. தருமப்பிள்ளை, s. One brought up by public charity, as a mountebank to exhibit before the tribe in which he was reared. (Used at the South. In Madras, நோக்கர்.) தருமப்பெட்டி, s. A charity box. தருமப்போர், s. Combat between two champions of equal powers, with the same kind of weapons, and taking no improper advantage. தருமவட்டி, s. Lawful interest. (c.) தருமவாடி, s. An enclosure from which alms are given. தருமவாட்டி--தருமவதி, s. A charitable female. தருமவாளி--தருமவான்--தருமவந்தன், s. A charitable and pious man. (c.) தருமாசனத்தார், s. Judges. தருமாசனம், s. Seat of Justice. 2. prov. also தருமாசனபூமி.] An endowment of land to a temple. (c.) தருமாதருமம், s. Justice and injustice, virtue and vice, அறமும்மறமும். (c.) தருமாத்துமா, s. As தருமி. தருமி, s. A virtuous man or woman. 2. (திருவிளை.) A celebrated brahman. தருமிஷ்டன்--தருமிஷ்டி, s. A charitable, righteous person. தருமிஷ்டர், s. (Hon.) As தருமிஷ்டன். 2. (R. C. usage.) (plu.) The fathers of the church, patriarchs. 57) *

toṭṭi (p. 262) s. A trough, manger, crib, பத்தல். 2. A cistern, reservoir, நீர்த்தொட்டி. 3. A square building with an open space in the centre, தொட்டிக்கட்டு. 4. [loc.] An enclosure for selling timber, fire-wood, &c., மரம்விறகுமுதலியனவிற்குமிடம். 5. [prov.] A small enclosure for selling oysters at the pearl-fishery, சிப்பிவிற்கும்இடம். 6. A fence, a yard, a pound, வேலியடைப்பு. 7. (R.) Default of workmen, அபராதம்.--Note. There are different combinations with தொட்டி, as மண்தொட்டி, of earth; இருப்புத்தொட்டி, of iron; செப்புத்தொட்டி, of copper; பொற்றொட்டி, of gold; கல்தொட்டி, of stone; மரத்தொட்டி, of wood; சுண்ணாம்புத்தொட்டி, a trough for macerating chunam. தொட்டிக்கலவடை, s. See கலவடை. தொட்டிக்கால், s. A bandy-leg, படப் புக்கால். தொட்டிக்காலன், s. A bandy-legged person. தொட்டிப்பணம், s. A fine for default of workmen. (Beschi.) தொட்டிவயிறு, s. A paunch belly. புற்றொட்டி, s. A crib for grass or hay; [ex புல்.] 52)

tōṭṭm (p. 264) s. A yard or enclosure, especially at the back of a house; a garden, orchard, plantation, கொல்லை. (c.) தோட்டக்கள்ளன், s. [prov.] A kind of bird very destructive to gardens, ஓர் பறவை. தோட்டக்காரன், s. A gardener. தோட்டக்கால், s. Garden-land. தோட்டவேலை, s. Horticulture, gardening. தோட்டந்துரவு, s. One's garden, land, well, &c. தோட்டப்பயிர், s. Garden vegetables. 11)

pṭppu (p. 291) s. [prov. for படப்பை.] An enclosure for collecting palmyra fruit, or for spreading the pulb of the fruit, கொல் லை. 2. A heap of straw, வைக்கோற்போர். (Madura usage.) 37)

pṭṭṭai (p. 291) s. A stock, heap; pile of straw, firewood or timber, குவியல். 2. The anvil of a black-smith, gold-smith, &c., அடைகல். 3. A black-smith's or other vise, அடைகுறடு. 4. A mechanic's shop with its various implements, கம்மியர்கராக சாலையும், கருவியும். 5. Any thing held against another, as a support in driving a nail, தாங்குகருவி. 6. A corn-rick, or enclosure of straw, &c., for grain, தானியஉறை. 7. A layer or bed of olas, to place things on, தானியப்படுக்கை. 8. A frame of timbers to place under a dhoney when ashore, to keep it from the ground, தோணிதாங்கி. 9. A support for the head, in place of a pillow, தலைதாங்கி. 1. A support, or prop to keep a thing from falling or moving, தாபரம். 11. An ornament for the neck, கழுத்தணி. 12. A piece of board temporarily used as a seat, தாங்குபலகை. பட்டடைவாய்த்தால்பணிவாய்க்கும். If the anvil be obtained, the work will be done. பட்டடைகட்ட, inf. To store up grain in an enclosure of straw. 2. To set a prop or support. 3. To erect a workshop. 4. To steal. பட்டடைகாக்க, inf. To watch the cornstack. பட்டடைக்கழனி, s. A cultivated field. பட்டடைக்குத்தண்ணீர் இறைக்க, inf. To raise water for irrigation. பட்டடைமணை, s. A work-bench. பட்டடையார், s. [hon.] The master of a shop. 2. An overseer. பலபட்டடை, s. [com. பலபட்டறை.] The residence of people of several tribes. See சாதி. 122) *