āti (p. 38) s. Source, cause, primitiveness, beginning. மூலம். 2. Excellency, முத ன்மை. 3. The Supreme Being, கடவுள். 4. An independent sovereign, a supreme ruler, an emperor, இறைவன். 5. A master, proprietor or one to whom a right or duty is owing, எசமான். 6. The sun, சூரியன். 7. Running in a direct course, நேரோடுகை. 8. Antiquity, பழமை. 9. Siva, சிவன். 1. Vishnu, விட்டுணு. 11. Brahma, பிரமன். 12. Argha, அருகன். 13. Buddha, புத்தன். 14. Joined with a noun, it includes the thing mentioned and the rest of its series--as பிரமாதி. 15. A mode of time or measure in music, ஆதிதாளம். 16. (சது. for மாதி.) A circular course, மண்டலமாயோடுகை. (p.) ஆதிகடவுள், s. The primeval deity. ஆதிகாரணம், s. A primary cause. ஆதிக்கடுஞ்சாரி, s. Solder, a metallic cement said to consist of nine salts, நவச்சாரம். ஆதிக்கல்நாதம்-ஆதிக்கல்பேதம், s. A drug--green vitriol, sulphate of iron, அன்னபேதி. ஆதிக்குடி, s. Soap, சவுக்காரம். ஆதிக்குரு, s. Earth impregnated with soda, பூநீறு. ஆதிசாரம், s. One of the thirty-two kinds of architecture, சிற்பநூல்முப்பத்திரண் டிலொன்று. ஆதிசேஷன்--ஆதிசேடன், s. A fabulous serpent supposed to support the earth on his head--king of the serpents, அனந்தன். He is said to have existed prior to the creation of the world and to continue to exist after its destruction; [ex சேஷன், who remains.] ஆதிச்சனி, s. The tenth lunar mansion, மகநாள். (p.) ஆதித்தாய், s. The first mother-Eve. (Christian usage.) ஆதிநாதர், s. One of the nine Sidd'has. See சித்தர். (p.) ஆதிநாராயணன், s. Vishnu, விட் டுணு. 2. The diamond, வச்சிரக்கல். ஆதிநூல், s. The Vedas, the sacred writings, வேதம். 2. [in grammar.] As முதனூல். (p.) ஆதிபகவன், s. God--as in அகர முதலவெழுத்தெல்லாமாதி பகவன்முதற்றே யுலகு. (p.) ஆதிபத்தியம், s. Supreme or paramount government. (p.) ஆதிபரன், s. The primeval God-the Supreme Being as the cause of all things. (p.) ஆதிபலம், s. Nut-meg, சாதிக்காய். ஆதிபாடை, s. The original or ancient language--Sanscrit. ஆதிபுங்கவன், s. The deity, கட வுள். 2. Argha, அருகன். (p.) ஆதிமகாகுரு, s. Blue vitriol, துரிசி. ஆதிமகாநாதம், s. Iron-sand, உலோகமணல். ஆதிமடக்கு, s. Repetition of a word at the beginning of a line. (p.) ஆதிமார்க்கம், s. The principal or high road, the right and straight way. ஆதிமுதல்--ஆதிமூலம், s. Rudiment, first principle, primeval cause, முதற்காரணம். 2. The Supreme Being, கடவுள். 3. [in astrology.] The governing planet, ஆட்சிக்கிரகம். (p.) ஆதிமூர்த்தி--ஆதியங்கடவுள், s. The deity as the source of all. (p.) ஆதியந்தகாலம்--ஆதியந்தகாலநாடி, s. The full duration of an eclipse expressed in Naliki and Vinaliki. &c. ஆதியந்தபாதிச்சா, s. Tabular correction for the parallax of the orbit of the planets, from the first of Capricornus to six signs, சீக்கிர உச்சம்--also called, மகரச்சா. ஆதியந்தமில்லாதவர், s. He who has no beginning nor end--the eternal godhead. ஆதியொடிடைமடக்கு, s. The repetition of a word in the beginning and middle of a line with different meanings, முதலுமிடையுமடக்கு. (p.) ஆதியொடுகடைமடக்கு, s. Repetition of a word in the beginning and end of a line. (p.) ஆதிவராகன், s. Vishnu, விட்டுணு. (p.) ஆதிவருணர், s. The first caste-Brahmans, பார்ப்பார். (p.) 51)

iṟngku (p. 57) கிறேன், இறங்கினேன், வேன், இறங்க, v. n. To descend, pass down a declivity or ladder, sink lower; to get down a tree, a precipice, &c.; to step down, alight from a horse, &c.; to crawl down, சரிய. 2. To descend voluntarily--as a bird, தாழலிறங்க. 3. To descend by degrees through air, water, or any other resisting medium--as leaves or other light substances; to fall or sink gradually or slowly; to fall--as rain; to flow down--as a torrent; to fall--as grain from the ear, மழைமுதலிய வையிறங்க. 4. To disembark, get out of a boat, or from one boat into another of smaller size, கப்பலினின்றிறங்க. 5. To be taken down, unladed, unladen, disburdened, சாமானிறங்க. 6. To fall or sink into the appropriate place--as a post into its hole, to be driven home--as a nail, உள்ளிறங்க. 7. To sink--as a denser body, to settle to the bottom--as earth in water, water in oil, &c., அமிழ. 8. To arrive at a place other than one's home, to pitch, alight, encamp --as an army. to halt, பாளயமிறங்க. 9. To get into the right road, நேர்வழியிலிறங்க. 1. To be brought down or reduced, தாழ்வடைய. 11. To abate--as fever commencing with the head and descending to the extremities, சுரமிறங்க. 12. To become reduced, or to descend--as bile in the system (which rising to the brain is supposed to cause mental derangement); hence to be cured of mental aberration, பித்தமிறங்க. 13. To subside--as animal poison in the system (which is supposed to descend from the head to the extremities), விடமிறங்க. கபாலநீர்கண்ணிலேயிறங்குகிறது. The humors of the head have descended into the eyes, causing cataract, depriving the person of sight, &c. ஒருதுறையிலிறங்கிவிட்டான். He has found a resting place; his mind is settled. இறங்காத்துறை, s. A place not convenient or proper for landing, or lodging. 2. (fig.) An improper marriage, connection, &c. இறங்குதுறை, s. A place of debarkation. 2. (fig.) Means, ways for effecting a thing, வழிவகை. இறங்குபொழுது, s. The time of sunset, சாய்பொழுது. இறங்குபொழுதிலேமருந்துகுடி. Take medicine when the sun declines; implying that the disease will thereby decline. இறங்குமிராசி, s. The six signs through which the sun passes in its southern course, சூரியனிறங்குமாறிராசிகள். இறக்கம், v. noun. Descending-as of food into the stomach; descent of a bird, a stream; debarkation from a boat, going down a ladder, &c., இறங்கு கை. 2. A descent, declivity, slope, declination, சரிவு. 3. A ford, இறங்குதுறை. 4. The drying up of the pustules in the small pox, measles and other similar diseases--so applied because it is supposed to begin at the head and to descend, அம்மைமுதலியவிறக்கம். 5. Paths and tracks of beasts in a jungle, மிருகங்கள் செல்வழி. நோயாளிக்குச்சோற்றிறக்கமில்லை. The patient is unable to swallow his food. இறக்கத்திலிருக்க, inf. To be in a low place, to be below. அவன்காரியம்இறக்கத்திலிருக்கிறது. His business is on the decline. இறங்கல், v. noun. The swelling of the glandula by an excess of wind, &c., அண்டமிறங்கல். 2. The subsiding of swelling, &c. from the head to the extremities, விக்கமிறங்கல். இறவு, v. noun. Lapse, passage, a place of descent, செல்கை. 5)

ōṭu (p. 84) கிறேன், ஓடினேன், வேன், ஓட, v. n. To run, flee, flee away, pass quickly, விரைந்துசெல்ல. 2. [used with the impers. terminations.] To grow long, extend, be long, go far, நீள. 3. To divide, split, crack, வெடிக்க. ஓடவுமாட்டான் பிடியுங்கொடான். He will neither run, nor suffer himself to be caught. அவனுக்குஎழுத்துநடையோடாது. He cannot read freely. ஊரோடுகையிலொக்கவோடு. Run when your fellow-countrymen do; i. e. do as others do. வேரோடுகிறது. The root runs (into the ground). கப்பலோடுகிறது. The ship is sailing, is under sail. ஓடவைத்தல், v. noun. Refining metals, புடம்வைத்தல். இழிவினோடொன்றிநின்றவாடகத்தையோடவைக் குமாறுபோல். As refining gold spoiled by mixture with the same metal of inferior quality. (பார.) ஓடவைத்தபொன், s. Refined gold. ஓடாணி, s. [in jewelry.] A pin or bolt passed into an ornament as a fastening, ஆபரணக்கடைப்பூட்டு. ஓடித்திரிய, inf. To run about. 2. To assume airs. 3. To take great pains, &c., to attain an object. ஓடிப்படர, inf. To run and spread as a creeper. ஓடிப்பிடிக்க, inf. To overtake in running. ஓடிப்போக, inf. To run away. ஓடியாடிப்பார்க்க, inf. To go about, to endeavor. அவன்ஒருஉத்தியோகத்திற்கோடியாடிப்பார்க்கிறா ன். He goes about in pursuit of a situation. ஓடியுறைய, inf. To congeal gradually, இறுக--chiefly used in the past. கஷாயமெல்லாமோடியுறைந்தது. The decoction is all congealed. ஓடிவர, inf. To approach at a running pace. ஓடிவிறைக்க, inf. To extend--as stiffness over the body through cold, முழுதும்விறைக்க. ஓடிவெளிக்க, inf. [prov.] To be dispelled--as clouds; to clear--as the sky, முகில்பரந்தொழிய. 2. To be discovered--as fraud, theft, &c., களவுவெளிப்பட. அவர்வஞ்சகமெல்லாமோடிவெளித்துப்போயிற்று. He has discovered the imposition, &c. மழையோடிவெளித்துப்போயிற்று. The appearance of rain is past away, the sky is become clear. ஓடுதாவடி, s. Bustle and confusion in preparing--as for a journey, &c., going abroad--as for business, &c., in a time of bustle, &c., கலக்கம். ஓடுதாவடிப்படுதல், v. noun. Being in a bustle--as in preparing for a journey, &c. ஓடுபந்தல், s. [prov.] A moveable canopy supported on cords, &c., நடைக் காவணம். ஓடுவிப்புருதி, s. A running cancer, ஓர்புண். ஓட்டம், v. noun. Running, flight, galloping, speeding, ஓடுமோட்டம். 2. Current, flowing, course, pace, drift, நீரோட் டம். 3. Defeat, rout, retreat, flight, தோல்வி. அங்கேநானெடுத்தஓட்டமிங்கேவந்தோய்ந்தது... I ran all the way hither. அவனுக்கெழுத்தோட்டமில்லை. He does not read fluently. ஓரோட்டமாய்வா. Come at once, come without halting, do not stay on the way. ஓட்டங்காட்ட, inf. To lead the way, to precede inducing others to follow. ஓட்டமாகவோட, inf. To run with great speed. ஓட்டமெடுக்க-ஓட்டம்பிடிக்க, inf. To set out running, start out with speed, to flee; to begin to run. நீரோட்டம், s. A current, a stream. 78)

kci (p. 85) கிறது, ந்தது, யும, ய, v. n. To grow moist, to ooze out--as moisture from a wall; to spread or extend--as humidity round a well, &c., ஈரமூற. 2. To perspire--as the hands and feet, வெயர்க்க. 3. To grow tender-minded, become compassionate, to relent, இரங்க. 4. To become soft, to melt--as jaggary, salt, &c., with damp, உப்புமுதலியனகசிய. 5. To weep, அழ. மனங்கசிகிறது. To become tender in mind, to be kind, affectionate, &c. மனங்கசிந்தழுகிறது. To weep bitterly. தலையிலெண்ணெய்கசிகிறது. The head is greasy with oil. நீர்கசிகிறநிலம். Marshy land in which moisture abounds. ஓட்டில்நீர்கசிகிறது. The moisture oozes from the tiles. கசிகசிப்பு, v. noun. Being wet or cold, &c., to the sense of touch, கசிவு. கசிவு, v. noun. Dampness, greasiness, moisture--as of land, sugar, salt, furniture, &c., ஈரம். 2. Tenderness, sensibility, softness, அன்பு. 3. Secretion, perspiration on the surface of the body, வெயர்வை. 4. Pain, distress, வருத்தம். கசிவகத்துண்மை, s. One of the ten வேளாண்மைமாந்தரியல்பு. 2. Kind-heartedness. கசிவானபேச்சு, s. obliging, courteous language, tender expression. கசிவானமனம், s. A relenting or affectionate mind, a heart susceptible of tender feelings, devotional or otherwise. 50) *

kuẕai (p. 129) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To macerate, mash; to reduce to pulp, to make soft, to reduce consistency by mixing, குழையச்செய்ய. 2. To bend--as a bow, வளைக்க. 3. v. n. To send out sprouts, to sprout, தளிர்க்க. காரியங்களையொன்றாய்க்குழைக்கிறான். He is mixing up different affairs. குழைத்துச்சாப்பிட, inf. To mix (the rice and curry well) and eat. 2. To mix medicines and take them. குழைத்துத்தீற்ற--குழைத்தூட்ட, inf. To mash food and feed a child. சாந்துகுழைக்க, inf. To temper or macerate mortar. மண்குழைக்க, inf. To work clay or other soft earth into a mass. விபூதிகுழைக்க, inf. To mix up sacred ashes into a thin paste for making the body. குழைப்பு, v. noun. Mashing, macerating. 2. Tempering mortar, &c. 13)

keccai (p. 136) --கெச்சம், s. (Tel.) Tinkling rings for the legs of players, dancers, &c., காற்சதங்கை. கெச்சைகட்ட, inf. To tie tinkling rings for the legs. 2. (fig.) To prepare for war. கெச்சைக்குதிரை, s. A horse with little bells attached to its legs. கழுத்துக்கூன, inf. To bend--as the neck, to stoop. 44)

camai (p. 163) கிறேன், ந்தேன், வேன், சமைய, v. n. [used commonly in the 3d per. neut.] To become marriageable--as a girl, பருவ மடைய. 2. To be cooked, or cooking, பாக மாக. 3. To be made, constructed, formed; ஆக. 4. To become ready, be prepared. எத்தனமாக. 5. To be exhausted, ஒழிய. W. p. 893. SAMA. (c.) சமைந்துபோக, inf. To become exhausted, spent, distributed, &c. 2. To be prepared--as food. சமைந்தபெண், s. A marriageable girl. சமைகிறபருவம், s. Time of puberty. சமையாதவள், s. [appel. neg.] A girl not arrived at puberty. சமைகடை, s. [prov.] The close, the end--as of a time, a season, an action, &c.; the exhaustion of a quantity, முடிவு. சமையல், v. noun. Cooking, cookery; that which is cooked. 2. (p.) An act, an action, செய்கை. சமையலாயிற்று. The food is ready, the provisions are cooked. சமையலாக, inf. To become cooked. சமையலாள்--சமையற்காரன், s. A cook. சமையற்புரை--சமையல்வீடு, s. A kitchen, cook-room. ஒருசமையலாய்ச்சமைக்க, inf. To cook for several at once--as for travellers; or at once for different meals. 2. To cook without intermission. (Limited.) 3. [prov.] To cook different articles together. 71)

pāvu (p. 313) கிறேன், பாவினேன், பாவுவேன், பாவ, v.n. To spread, to extend, to be drawn out, விசாலமாக. 2. To diffuse itself, pervade, வியாபிக்க. 3. To extend--as creepers on the ground, or branches and roots of trees; to ramify as family connexions, பரம்ப. 4. To touch, to skim along the ground; to lean upon, to reach to, as the feet in fording a deep river,ஊன்றிநிற்க. 5. v. a. To spread so as to form a layer, to lay in order--as detached pieces; to pave; to ceil with boards, தளவரிசைசெய்ய. 6. To sow seed thickly for transplanting, நாற்றுவிட, 7. To transplant, நாற்றுநட. 8. To leap or jump over, தாண்ட. தேவதைகளுக்குநிலத்திலேகால்பாவுகிறதில்லை. . . The feet of gen&udotdot; do not touch the earth in walking; hence, the maxim, look at the feet, to know if it be a spirit. பாவிப்போட, inf. To cause to stand, or rest on something. (R.) பாவுகல், s. Stones or slabs, supporting a roof. பாவுபலகை, s. Wainscot or ceiling with boards. பாவல்--பாவுதல், v.noun. Resting, passing over. 39)

puku (p. 321) --புகுது, கிறேன், புகுந்தேன், [com. பூந்தேன்.] வேன், புக, புகுத, v. n. [com. பூது, vul. பூரு, poetic புக்கு.] To enter, to penetrate, to go into, as into a hole or narrow place, to come in, நுழைய. 2. To enter upon, to undertake, to commence, to engage in or enter upon, தொடங்க. 3. To issue, to flow out, to extend--as the sight, செல்ல. 4. [fig.] To come to a mean or abject condition. குலம்புகுந்தான். He has adopted caste-said in contempt of one who has become a Christian. யானெம்மில்லம்புகேன். I will not enter my house. இலங்கைபுக்கான். He has gone to Lanka. புகப்பண்ண, inf. To cause to enter, as புகுத்த. புகுந்துபார்க்க, inf. To look down into a hole, as நுழைந்துபார்க்க. 38)

mṭkku (p. 339) கிறேன், மடக்கினேன், வேன், மடக்க, v. a. To bend--as the arms, knees, &c., to draw in; to fold, infold, to shut-as a knife; to inflect, deflect, refract; to double, மடிக்க. 2. To turn, turn about-as a horse, carriage or vessel; to turn back, திருப்ப. 3. To repeat, மாறிமாறிச் செய்ய. 4. To stop one's mouth by argument, or sophistry; to confute, refute, overpower, மறுக்க. 5. To subdue in war, to repulse, conquer, abase, mortify, கீழ்ப்ப டுத்த. 6. To compress; to check, restrain; to beat--as one ox another, in ploughing, அடக்க. 7. To engage or secure for one's self--as a servant, an article, or a cargo of goods, preventing application for sale elsewhere, வசப்படுத்த. 8. To stop or hinder proceedings; to quash, தடுக்க. 9. To check or suppress disease, நோய்தணிக்க. 1. To repress, strike back, turn off, &c., எதிரெற்ற. 11. To tame, break, or humble, பணிவாக்க. 12. To bring down, to reduce; to break the constitution--as disease, உடற்கட்டுக்குலைக்க. 13. To counteract force, to reduce the power of a medicine or the action of a poison; to check a fire; to mollify, assuage or soften, முறிக்க. 14. (R.) To reap--the seed-sown being multiplied, அரியறுக்க. மாட்டைமடக்கினான். He kept the cattle together in a drove. மடக்கிக்கொள்ள, inf. To secure for one's self. மடக்கிப்போட, inf. To check, repress, subdue, repulse. 2. To tame, பவ்வியப் படுத்த. மடக்கிவிட, inf. To subdue, repress, subject to one's own will. 2. To turn back--as enemies or wild beasts. மடக்கிவைக்க, inf. To quiet, restrain, check, or partially repress. மடக்குமேசை, s. A table with folding legs. (Colloq.) மடக்குவரிவைத்தல், v. noun. Imposing another tax for a second crop. (R.) மடக்கெழுத்தாணி, s. A folding knife with a style. மடக்கு, v. noun. [as substantive.] Bend, crook, flexure, elbow, corner, inflection, deflection, refraction, முடக்கு. 2. Turn, repetition, recurrence, திருப்பு. 3. A fold, folding--as a knife, a table, &c., மடிப்பு. 4. A curb, check, rebuff, தடை. 5. A kind of earthen vessel, ஓர்மட்பாத்திரம். 6. Alternation, constant recurrence, மாறிமா றிவருதல். 7. A zigzag course, தாறுமாறு. 8. [in rhet.] The repetition of a word, foot or line of poetry through the stanza, each time in a different sense; considered as an ornament, and embracing, according to தண்டியலங்காரம், three hundred and fifteen varieties, ஓர்சித் திரகவி. மடக்கடி, v. noun. Crookedness, unevenness--as of a road, bank, shore, முடக்கு. 2. Danger, peril, hazard--as from a coast, மோசம். 3. Indirectness, or crabbedness of an answer calculated to deceive; browbeating; overbearing, sophistry, சூதுவார்த்தை. 4. Stratagem, device, craft, தந்திரம். 5. Entrapping, entangling, ensnaring, வலைக்குட்படுத்துகை. மடக்கடிக்காரன், s. A crafty person, one full of devices; a brow-beater, a sophist, சூதன். மடக்கடிபண்ண, inf. To deceive by stratagem, தந்திரம்பண்ண. 2. To confuse by sophistry, to stop one's mouth by dogmatic assertions, வாயடியடிக்க. 3. To entrap, ensnare, கண்ணிக்குட்படுத்த. மடக்கடியானபேச்சு, s. Overbearing language. மடக்கிறால், s. A prawn. See இறால். மடக்குக்கத்தி--மடக்குப்பிடிக்கத்தி, s. A folding knife, the clasp-knife commonly in use. மடக்குக்குடல், s. One of the intestines. 66)