antri (p. 14) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be forlorn, solitary, lonely, தனித்திருக்க. 2. To be friendless, helpless, forsaken, without means of subsistence, to be in difficulty, or extremity, உதவியற்றி ருக்க. (c.) 3. (p.) v. a. To find the difference between two quantities, சேஷமறிய. அந்தரிப்பு, v. noun. Forlornness, solitariness, தனித்திருக்கை. 2. Helplessness, being without means of subsistence, உதவியின்மை. 58) *

ulkm (p. 65) --உலகு, (Sans. லோக.) World, universe, உலோகம். 2. The earth, பூமி. 3. Country, territory, நாடு. 4. Region, திசை. 5. (fig.) The inhabitants of the world, உலகத்தார். 6. The sky, etherial regions, ஆகாயம். 7. The learned, the good, சான்றோர், 8. (fig.) Created beings or existences, every thing except the Supreme, சிருட்டிப்பொருள்கள். (தத். 37.) 9. Enjoyments, or sufferings apportioned to the soul in the present birth, உலோகானுபவம். (ஞா. 779.) 1. Earthliness, worldliness, secularity, உலகத்தன்மை. 11. A word auspicious to begin a poem, மங்கலச்சொற்களினொன்று. உலகஞ்சொல்லுகிறது. The country says so, such is the public opinion. உலகந்தோன்றிநின்றழிய. To appear, abide and perish periodically--as the universe-உலகசஞ்சாரம், s. Inhabiting the world, பூமியிற்சஞ்சரிக்கை. உலகசயன், s. Buddha, புத்தன். (p.) உலகநடை--உலகவழக்கம்--உலக வழக்கு, s. Fashion, custom, usage, உலகொழுக்கம். 2. Secularity, conformity to custom--as marrying, &c., உலகாசாரம். 3. [in grammar.] Colloquial language-as opposed to இயற்சொன்னடை, செய்யுள் வழக்கு, &c. உலகநாதன், s. The Supreme Being--as Lord of the world, கடவுள். 2. Bramah the creator of the world, பிரமன். (p.) உலகநீதி, s. Morality, நன்னெறி. 2. The rules, or customs of the world-as distinguished from those of religion, or of ascetic life, உலகநடை. 3. Natural law, இயல்பானநீதி. 4. The existing laws of the country, தேசவியற்கைநீதி. 5. Name of a work on morality, ஓர்நூல். உலகநேத்திரன், s. The sun, சூரி யன். (p.) உலகபயித்தியம், s. Worldly pomp, vanity, secularity--as opposed to the feelings and practice of the ascetic, உலக மயக்கம். உலகபாந்தவன், s. The sun, சூரிய ன். (p.) உலகப்பரப்பு, s. The world considered in its expanse, உலகவிரிவு. உலகப்பற்று, s. Attachment to the world, mundane, or sensual attachments, உலகபந்தம். உலகப்புரட்டன், s. One who holds opinions and acts contrary to the sentiments of the wise. உலகமலையாமை, s. One of the ten அழகு or beauties of language, classical usage, &c. See அழகு. உலகமலைவு, s. [in rhetoric.] Incongruity, impossibility, absurdity--as அலை கடல்களேழுந்தூர்த்தந்தாத்தினூடே--மலையனையமால் யானையோட்டிக்--கலவாரை--நீறுசெய்துவையநெ டுங்குடைக்கீழ்வாழ்வித்தான்--மாறாச்சீர்வையையார் கோன், the Pandian king of Madura of endless fame filled the seven seas with sand, drove his elephant through the sky, reduced his enemies to ashes, and brought the whole world under his sway. (அலங்.) உலகமாதா, s. The mother of the world--applied to Sarasvati, சரச்சுவதி. 2. Lukshmi, இலக்குமி. 3. Parvati, பார்ப் பதி. (p.) உலகமீன்றாள், s. Parvati the wife of Siva, the mother of the world, பார்ப்பதி. (p.) உலகமுண்டோன், s. Vishnu the world-eater, விட்டுணு. (p.) உலகரட்சகன், s. The saviour or protector of the world. உலகரட்சணியம்--உலகரட்சை, s. Protection, or salvation of the world. உலகர், s. Worldlings, those engrossed by worldly pursuits. (தீ. 335.) (p.) உலகவழக்கம், s. The customs of the world. உலகவாசை--உலகவாஞ்சை, s. Ardent love of worldly, or sensual enjoyments, உலகவிருப்பம். உலகவாழ்வு, s. Temporal prosperity. உலகளந்தோன், s. Vishnu the measurer of the world, விட்டுணு. (p.) உலகாசாரம், s. Relative duties, the customs, rites or duties to be performed according to the country, caste, rank, relation, &c., of persons respectively. உலகாயிதம், s. A system of materialism, or atheistical epicurianism, அறுசமயங்களிலொன்று. See சமயம். (p.) உலகாள--உலகோம்ப, inf. To govern, protect his country--as one of the duties of a king. உலகாள்வோன், s. A monarch, உலோகாதிபன். உலகியல், s. The customs of the world, உலகநடை. உலகோம்பல், v. noun. Preserving the world--one of the six occupations of kings. See தொழில். உலகோற்பத்தி, s. The origin, or development of worlds. மேலுலகு, s. The upper worlds, which are seven in number, viz.: பூலோ கம், புவர்லோகம், சுவர்லோகம், மகாலோகம், சன லோகம், தபோலோகம், சத்தியலோகம். கீழுலகு, s. The lower worlds or regions; which are also seven, அதலம், விதலம், சுதலம், தராதலம், இரசாதலம், மகாதலம், பாதாளம். மூவுலகம், s. The three worlds, viz.: சொர்க்கம், மத்தியம், பாதாளம். மூவுலகாளி, s. God, (lit.) the sovereign of the three worlds, கடவுள். (p.) மூவுலகுணர்ந்தோன், s. He who comprehends the three worlds, God, க டவுள். 2. Argha, அருகன். (p.) மூவுலகேந்தி, s. God as the supporter of the three worlds, கடவுள். (p.) 79)

caṉaṉam (p. 173) s. Birth; transmigration, whether past, present or future; production in creation by birth, or otherwise, from the celestials down to vegetables. See பிறப்பு. W. p. 339. JANANA. சனனகாலம், s. The time of birth. சனனகாண்டம், s. [R. Cath. usage.] The book of creation, Genesis. சனனசக்கரம், s. The name of a work on human Anatomy, and Physiology, by திருநந்திதேவர், ஓர்நூல். சனனசாகரம், s. The vast ocean of births, consisting of endless transmigrations. சனனசாபல்லியம், s. The main object of births; viz.: to secure emancipation. சனனசூதகம்--சனனாசூசம், s. The ceremonial defilement of birth. சனனநாள், s. Birth-day. சனனபூமி, s. One's native land. சனனமரணம், s. Birth and death as incident to the soul. சனனமெடுக்க, inf. To take a birth, to assume transmigration--as the soul, in order to enjoy and suffer the fruits of former actions. சனனமெடுத்தபேறு, s. The object to be secured in taking a body, namely, final emancipation--as சனனசாபல்லியம். சனனமோசனம், s. The termination of births. சனனம்விட, inf. To die. (p.) நல்லசனனம், s. A good or pious person who secures the opportunity of his present birth to obtain salvation. சனனி, s. A mother, தாய். 2. One that is born, சனனமெடுத்தவன். (p.) சனனிக்க, inf. To be born, produced, &c., பிறக்க. (p.) 62) *

caṉmam (p. 173) s. [com. சென்மம்.] Birth, nativity, transmigration--as சனனம், பிறப்பு. W. p. 34. JANMA. 2. Skin. See சருமம். (p.) சன்மபாஷை, s. Vernacular language. சன்மபாவம், s. [in Chris. usage.] Original depravity--in opposition to கன்மபா வம். See பாவம். சன்மச்சனி, s. See under சனி. சன்மபூமி, s. One's native land. சன்மப்பகை, s. Hereditary feud, also hatred between very near relatives-as அண்ணன்தம்பிதானே சன்மப்பகையாளர். சன்மவாரம், s. Birth-day. (R.) சன்மாந்தரம், s. Transmigrations in endless variety; [ex அந்தரம்.] (c.) சன்மாந்தரபுண்ணியம், s. Aggregated merit of the good deeds of successive births. 72) *

cācuvatam (p. 174) s. Perpetuity, eternity, endless duration, அழியாமை. W. p. 84. S'AS'VATA. (c.) 2. Certainty, ascertainment, நிச்சயம். 3. Immobility, steadfastness, அசையாநிலை. (சது.) 4. Eternal bliss, beatitude, liberation from births, மோட்சம். இந்தவாழ்வு ஒருவருக்குஞ் சாசுவதமாகாது. This prosperity will not always continue. 58)

tōr (p. 264) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [improp.] To be defeated, to lose a battle, game, &c. See தோல். v. (c.) தோராவழக்கு, s. A just lawsuit. தோராவழக்கன், s. An endless wrangler, one who will not be confuted. 50)

pati (p. 294) s. Master, owner, தலைவன். 2. A husband, கொழுநன். W. p. 497. PATI. 3. Lord, chief, sovereign, king, emperor, அர சன். 4. The Supreme Being, எப்பொருட்கு மிறைவன். 5. An elder, a superior, மூத் தோன். 6. A spiritual teacher, குரு. 7. One of the three original principles. See திரிபதார்த்தம். பதிசத்திசாலங்கள், s. The endless modifications of the பதி and சத்தி principles. See சாலம். பதிசாத்திரம்--பதிநூல், s. Works treating on the attributes of the Deity. பதிசேவை, s. Obedience of submission of wives to their husbands, கணவனுக்குக் கீழ்ப்படிகை. பதிஞானம், s. The knowledge of the Supreme Being. See சிவஞானம், சொரூபஞானம். பதிநிச்சயம்--பதிநிண்ணயம்--பதிநிர் ண்ணயம்-பதிநிதானம்--பதிநியமம், s. Gertain knowledge of the existence, character, &c., of the Deity. பதிப்பிரஞ்ஞன், s. One who knows the way, வழியறிந்தவன். பதிப்பிராணை, s. A faithful wife, பதிவி ரதை. பதிவிரதம், s. Fidelity of a wife; sometimes பதிவிரதைத்தன்மை. (c.) பதிவிரதாதருமம்-பதிவிரதாபுண்ணியம், s. The virtue or religious merit of a faithful wife. பதிவிரதாபத்தினி-பதிவிரதி-பதிவிரதை, s. A chaste and-virtuous wife. 18)

vẕkku (p. 379) s. Custom, usage, manners, வழக்கம். 2. Style, usage, phraseology, வழக் கநடை. 3. Law-suit, litigation, strife, contention, disputation, controversy, debate, altercation--as one of the three charities, அறப்பான்மூன்றனுளொன்று.--For ஆறுவழக்கு, See Nannûl. அறாவழக்கு, An endless dispute which cannot be settled. ஒருதலைவழக்கு. An ex parte statement. கணக்குவழக்கு. Dealings, accounts, or affairs not yet settled. செய்யுள்வழக்கு. Poetic usage. வழக்கன்--வழக்காளி, appel. n. [sometimes வழக்காடி.] Plaintiff, litigant, disputant, controvertist, wrangler. வழக்காட, inf. To prosecute. வழக்கியல்-வழக்குநடை, s. Colloquial style. வழக்குக்கேட்க, inf. To hear or try a case. வழக்குச்செய்ய, inf. To wrangle, altercate. வழக்குச்சொல், s. [poet. for வழக்கச் சொல்.] Words in common use. வழக்குச்சொல்ல, inf. To state a case in court, to plead, maintain, argue. 2. To claim, to express a claim. வழக்குத்தீர்க்க, inf. To settle a lawsuit, or dispute. வழக்குத்தொடர, inf. To prosecute in law, to commence a law-suit. வழக்குத்தோற்க, inf. To lose a suit. வழக்குப்பேச, inf. To plead a cause. வழக்குப்பொருள், s. The colloquial meaning of a word,--oppos, to செய்யுட் வழக்குறுத்த, inf. To decide a lawsuit; to settle a dispute. வழக்குவெல்ல, inf. To win a cause. வழக்கோரம், s. Partiality in stating, pleading for, or deciding a case. வழக்கோரம்பேசேல். Don't plead with partiality, (Avv.) 14)