ilkkṇm (p. 52) --இலட்சணம், s. A mark or spot, அடையாளம். 2. Quality, property;, inherent, natural or distinguishing characteristics, good or estimable qualities, இயல்பு. 3. Appropriate or required properties or perfections--as of the deity, அசாதாரணதருமம். 4. Compound parts, qualities or members, உறுப்புகள். 5. Elegance, symmetry, being well proportioned or formed, comeliness, decency, beauty, சிறப்பு. 6. Philology, grammar, இலக்கியத்தினமைதி, embracing five parts, பஞ்சலக்கணம்; viz.: 1. எழுத்திலக்கணம், orthography or the nature and powers of letters with the changes that occur in the construction and combination of words. 2. சொல்லிலக்கணம், etymology or the nature, properties and use of words. 3. பொருளிலக்கணம், properties of things, (1. அகப்பொருள். 2. புறப்பொருள்.) 4. யாப்பிலக் கணம், prosody. 5. அணியிலக்கணம், rhetoric. இலக்கணச்சாட்சி, s. Grammatical authority. இலக்கணச்சிதைவு, s. The change of a word from its original form, including syncope, elision, augmentation, &c., grammatical anomaly, இலக்கணவழு. இலக்கணச்சுழி, s. A lucky curve or curvature in the lines of the body, in the hair of horses, &c., நற்சுழி. இலக்கணச்சொல், s. Proper words or words in their natural state--the first of the six classes. See வழக்கு. இலக்கணநூல், s. Grammar, a treatise on grammar or philology. இலக்கணப்போலி, s. Words resembling இலக்கணச்சொல்--being compound words with the natural order reserved, words usual but not elegant. See வழக்கு. இலக்கணவழக்கு, s. The grammatical use of a word, அறுவகைவழக்கினுளொன்று. இலக்கணவழு, s. A deviation from grammatical rule, a solecism. இலக்கணவிலக்கியம், s. Grammatical works and classical writings as cognate branches of learning--distinguished from others. இலக்கணவிளக்கம், s. A work on Tamil grammar, இயற்றமிழ்நூலிலொன்று. இலக்கணவிளக்கச்சூறாவளி, s. A treatise on Tamil grammar written in confutation of the above. இலக்கணி, s. A grammarian, இயற்றமிழாசிரியன். 16) *

urūṭi (p. 65) s. The Sanscrit name for words whose etymology is unknown; simple or primitive names of things, இடுகுறி. (in நன்னூலுரை by சங்கரநமச்சிவாயர்.) 2. What is famous or notorious, பிரசித்தமானது. Wils. p. 78. RUD'HI. 48) *

civ (p. 187) க்கிறது, ந்தது, க்கும், க்க, v. n. (etymological'y செவ.) To redden, blush, to be red, to be streaked or tinged with red, செவக்க. 2. To become angry, to redden, as the eyes by anger, உக்கிரங் கொள்ள.--Note. Where redness comes on of itself, சிவத்தது is used in the past tense; where art is used, or the thing is red by birth, or origin, சிவந்தது is common; but in the latter it is sometimes optional; சிவந்தது may sometimes indicate the deeper color.--Note. 2. The participle in the latter form (as also in கறுத்தல்.) requires reduplication before hard letters. சிவத்தமுகம், s. A red face by nature. சிவத்தவுடம்பு, s. A copper colored person. (lit.) a red body. சிவந்தகல், s. A red gem, a ruby or other reddish stone. சிவந்தகுளிகை, s. Red pills given in fevers, சிந்தூரக்குளிகை. சிவந்தசோறு, s. [prov.] Rice made reddish by being burnt in boiling. சிவந்ததானியம், s. Reddish kind of grain. சிவந்ததோல், s. A fair, red skin. சிவந்தநாயுருவி, s. [com. செந்நாயுருவி.] A species of நாயுருவி, which see. சிவந்தபழம், s. A red fruit, a reddening fruit. Compare செம்பழம். சிவந்தபூமி, s. Red soil, செங்காடு. சிவந்தமேனி, s. A red body--commonly used for persons and fruits. சிவந்தவாய், s. A mouth with red lips. சிவந்தராசி, s. [prov.] Any thing red --generally used for ripe fruits. (c.) சிவந்தவேசை, s. The செம்பரத்தை shrub, shoe-flower; [ex சிவந்த--செம், et வேசை--பரத்தை.] (M. Dic.) சிவந்தவுடை, s. Red vestments as worn by some of the gods. (p.) கண்சிவக்க, inf. To redden--as the eyes through anger or disease. சிவப்பு, v. noun. Ruddiness, redness in all its variety of shades from brown. yellow, or chocolate to a bright scarlet. செந்நிறம். 2. Redness of eyes, blush of countenance, &c., as signs of anger, சினக் குறிப்பு. சிவப்பம்மான்பச்சரிசி--செவ்வம்மான் பச்சரிசி s. A plant. See அம்மான்பச்சரிசி. சிவப்பாமணக்கு--செவ்வாமணக்கு, s. A red kind of ஆமணக்கு, which see. சிவப்பவரை, s. A red kind of bean. See செவ்வவரை. சிவப்பானவெள்ளைச்சி, s. A kind of ore, புற்றாம்பழம். (R.) சிவப்பன், s. A person of a reddish, florid, fair complexion. (Rare.) சிவப்பி, s. [com. செகப்பி.] A woman of light complexion. 2. [prov.] A reddish cocoanut or its tree, சிவப்புத்தேங்காய். சிவப்புக்கந்தி, s. A kind of native arsenic, கோழித்தலைக்கந்தகம். (R.) சிவப்புக்கல், s. A red stone, one of the hundred and twenty kinds of ore, ஈரற்கல். சிவப்புப்பொடி, s. A red gem of a smaller species. (c.) சிவப்புச்சோளம், s. [com. செஞ்சோ ளம்.] The red maize. சிவப்புப்பசளை, s. A plant. See செம்ப சளை. சிவப்போலை, s. Olas tinged red for baskets, mats, &c. சிவப்புக்கரு, s. Yolk of an egg; commonly மஞ்சட்கரு. சிவப்புக்கொடிப்பசளை, s. A plant, ஓர் பூடு. Bassella rubra, L. (R.) சிவப்புமந்தாரை, s. A tree, Bauhinia purpurea, L. சிவப்புமானம், s. [prop. சிவப்புவானம்.] A red sky--as செவ்வானம். சிவப்புவர்ணம், s. A red plant; a red color. 13) *

col (p. 212) s. Word, term, vocable, மொழி. 2. Saying, sentence, phrase, expression, passage, maxim, proverb, வாக்கியம். 3. Declaration, promise, assertion, command, assurance, உறுதிச்சொல். 4. Praise, encomium, panegyric, புகழ். 5. [in gram.] Parts of speech, பெயர்ச்சொல்முதலியன. 6. Toddy, fermented liquor--as inducing garrulity, கள். 7. Rice, paddy, நெல். 8. Fine rice, செந்நெல். 9. Ears of fine rice. நெற்கதிர். --Note. The parts of speech are four, viz.; 1. பெயர்ச்சொல், nouns and pronouns. 2. வினைச்சொல், verbs of both kinds. 3. இடைச்சொல், particles, as connectives, expletives, interjections, &c. 4. உரிச்சொல், adjectives and adverbs. Other specifications are included, as இயற்சொல். common words; திரிசொல், learned words; திசைச்சொல், provincial words, or according to the நன்னூல், words peculiar to or derived from any of the Tamil provinces around the Madura district, or form any of the Indian cognate languages; வடசொல் or வடமொழி, words of Sanscrit origin. அவனுடையபேச்சு காற்சொல்லுமரைச்சொல்லும்..... He speaks broken language; (lit.) half and quarter words. அப்படிச்சொல்லு. Say so--as a command; or as meaning--that is right. ஒருசொல்லுள்ளமனிதன்--ஒருசொல் வாசகன், s. A man steadfast to his word. சொல்லிற்பிழைதேட, inf. To detect a fault in speech. சொல்லணி--சொல்லலங்காரம், s. [in Rhetoric.] Figures founded in words, as distinguished from figures of thought. (See மடக்கு, &c.) 2. Elegance of expression. 3. Correct pronunciation. 4. Empty politeness, mere professions of kindness, உபசாரவசனம். சொல்லழுத்தம், s. Emphasis,--Note. Strictly speaking there is no increased meaning given to a word in Tamil, by a stress laid upon it; this is done by intensitive particles. சொல்லறுதி, s. Decisiveness in selling, making an offer, striking a bargain, &c. சொல்லாட, inf. To utter words, speak, talk. (p.) (குறள். chap. 82.) சொல்லாதசொல், s. Improper, indecent, uncourteous, offensive language. 2. Things improper to be told, secrets, &c. சொல்லாளி, s. One faithful to his word. 2. An eloquent person. (c.) சொல்லானந்தம், s. Unlucky or inauspicious use of a word, as portending evil to the hero of the poem. சொல்லிணக்கணம், s. [in grammar.] The chapter on words; etymology. சொல்லின்முடிவினப்பொருள்முடித்தல், v. noun. Confining the author's meaning to the finishing word or phrase, one of the thirty-two உத்தி. (p.) சொல்லின்பம், s. Euphony. சொல்லுக்குச்சொல், s. Returning abusive language. (c.) சொல்லுதவி--சொற்சகாயம்--சொற்று ணை. s. Aid by words--as recommendation. சொல்லுறுதி, s. Certainty, positive declaration, a averment, &c., as to a fact, event, &c. 2. Keeping one's word, faithfulness to one's promise. சொல்லுரிமை, s. A fine emphatic expression. சொல்லுரை, s. Explanation of a word --an adopted phrase. சொல்லேருழவர், s. (plu.) Poets, the powerful in language, புலவர். 2. King's ministers, மந்திரிகள்; (lit.) those who plough with words. சொல்வகை, s. Classification of the parts of speech. 2. Proper method of speaking, as of a teacher, barrister, &c., stating a question. சொல்வல்லபம், s. Power of language, ability of speech, eloquence. சொல்வழிகேட்க, inf. To be obedient. சொல்வளம், s. Fluency in words, readiness in speaking. 2. Copiousness of language. சொல்வண்மை, s. Eloquence, power of language. 2. Emphasis. 3. Distinctness of language. சொல்விளம்பி, appel. n. Toddy--as causing babbling, கள். சொற்கலகம், s. Dispute, controversy. சொற்காக்க, inf. To keep one's word. 2. To speak cautiously, so as not to commit one's self. சொற்குற்றம், s. Verbal mistake, etymological error. சொற்குற்றம்வாய்க்குற்றம், s. Trivial mistakes in words. சொற்கேட்க, inf. To wait or attend on one. 2. To be obedient, listen to, regard, obey. சொற்கேளாப்பிள்ளையினால்குலத்துக்கீனம். The disobedient child will bring disgrace on the family. சொற்சாதுரியம், s. Eloquence. சொற்சித்திரம், s. A quibble, pun, play on words. சொற்சிமிட்டு, s. [prov.] The use of a little word or particle, easily overlooked yet materially affecting the meaning. 2. Artfulness, dexterity or ingenuity in the use of words. சொற்சிறப்பு, s. Superiority of one word over another to convey the author's meaning, or to suit the connection 2. Verbosity, bombast. சொற்சுவை, s. Choice selection of words. சொற்சோர்வு, v. noun. Faltering in speech. 2. Fault or error in discourse, either inadvertently, or intentionally. சொற்பட, inf. To succeed; to increase or yield--as grain, வாய்க்க. (p.) சொற்படி, According to one's word, command, promise. சொற்பயன், s. Meaning of a word. சொற்பாடு, v. noun. (with நேர்பாடு.) Occurring, as predicted at random. சொற்பிழை, s. Verbal mistake, a slight verbal error, &c. 2. The wrong use of a word. சொற்புணர்ச்சி, v. noun. Combination of coalition of words. சொற்புணர்ச்சிஇலக்கணம், s. Syntax. சொற்புத்தி, s. Advice, admonition. சொற்பொருள், s. Meaning of words. சொற்பொருள்விரித்தல், v. noun. Employing such terms as may exactly convey the author's meaning one of the thirty-two உத்தி. சொற்றவறாமை, s. Keeping one's word. சொற்றிருத்தம், s. Correct orthography and pronanciation, distinct articulation. 2. The correction of a mistake in pronunciation. சொற்றிருந்த, inf. To reform in speech. as a child or foreigner, who had previously failed; to become correct in speech. சொற்றொடர்நிலைச்செய்யுள், s. As அந் தாதி, which see. சொன்மாலை, s. Encomium, eulogy, panegyric, praise. 2. A poem sung to the praise of one--commonly in his presence. (p.) சொன்னீர்மை, s. The meaning of a word, சொற்பயன்; [ex நீர்மை.] (p.) 9)

piṇṭam (p. 315) s. Any thing globular, a roundish lump or mass, a ball, a globe, உண்டை. 2. Embryo; f&oe;tus, கருப்பிண்டம். 3. The body, உடல். 4. A roundish lump of food, considered as a mouthful, கவளம். 5. Boiled rice, சோறு. 6. Boiled rice in lumps for the manes, பிதிர்கட்கிடும்பிண்டம். 7. Boiled rice as given in charity to religious mendicants, பிச்சை. (c.) 8. The etymon, radix or indivisible part of a word, மூலபதம். 9. Concrete form or state, undistinguished by parts, undeveloped, தொகுப்பு. 1. Collection, multitude, கூட்டம். W. p. 534. PIN'DA. பிண்டமும்துண்டமுங்கொடுத்தான். He gave a morsel of food and piece of cloth; as what, in language of ascetics, the body requires. பிண்டகருமம்--பிண்டகிரியை, s. The ceremony of offering rice for deceased ancestors. பிண்டகன், appel. n. One who offers an oblation of rice for a deceased ancestor, பிண்டமிடுவோன். பிண்டக்கரு, s. The f&oe;tus. பிண்டக்காப்பு, s. Boiled rice, as பிண் டம். (colloq.) பிண்டச்சூத்திரம், s. An introduction which lays open a subject. See சூத்திரம். பிண்டதானம்--பிண்டப்பிரதானம், s. Presenting balls of rice, cakes, &c., to the manes. See சிரார்த்தம். பிண்டப்புறனடை, s. Abstract remarks or notes in an author's work, connected with the subject in hand, or with others. பிண்டப்பொருள், s. The substance or free rendering of a verse, &c. 2. Any thing in mass, as a heap of paddy, &c. பிண்டம்பிடிக்க, inf. To form any thing into a globular shape. 2. To create--as the Deity. பிண்டம்போட, inf. To set a ball of rice for each of the manes, in the shraddha or funeral ceremony, also பிண்டம்வைக்க; 2. [in cant.] To eat. பிண்டம்விழுதல், appel. n. Miscarriage or abortion. பிண்டம்வெளிப்படல், s. Appearing of the f&oe;tus at birth. பிண்டவுரை, s. A comment giving the substance of a text, in a free but concise manner, without ornament. See பொழிப்புரை in உரை. பிண்டாண்டம், s. [com. அண்டபிண் டம்.] The body and universe. பிண்டாண்டப்பேரொளி. The great light that illumines both the body and the universe, God. முத்திராப்பிண்டம், s. An immature f&oe;tus, இளஞ்சூல். 29)

pūtam (p. 330) s. Any of the five elements. See பஞ்சபூதம். 2. A Bhuta; a goblin, ghost or malignant spirit, employed by magicians and supposed to haunt places where the dead are burnt or buried. Companies of them attend Siva, Ganesa, &c., They are described as dwarfish, with huge pot-bellies, and very small legs, &c., கிருத்திமம். 3. A living being, life, animal power, சீவன். W. p. 623. B'HOOTA. 4. The second lunar asterism, as பரணி. 5. Past time, இறந்தகாலம். 6. The banyan tree, ஆல். 7. One of the five யாகம்.--Note. The elements are described as two-fold: 1. சூட் சுமபூதம், the spiritual or subtle class of elements, types or radicals of the grosser. See தன்மாத்திரை. 2. ஸ்தூலபூதம், the gross or visible elements, which like the former are five: பிருதிவி, or நிலம், earth; 2. அப்பு or நீர், water; 3. தேயு or தீ, fire; 4. வாயு or காற்று, air, or wind; 5. ஆகாசம் or விசும்பு, ether. பூதம்போலே. Any thing great, monstrous, superhuman, &c. பூதகணம்--பூதசேனை, s. companies of Bhutas. பூதகரப்பன்பட்டை, s. The medicinal bark of the பீநாறி tree. பூதகலம்--பூதக்கலம், s. [prov. பூதாக்க லம்.] The giving of food by the bride to the bridegroom for the first time. See பரிமாறு. பூதகாலம், s. Past time, past tense, இறந்தகாலம். பூதகலிக்கம், s. A kind of collyrium used by magicians. See கலிக்கம். பூதக்கண்ணாடி, s. A magnifier, a microscope. பூதக்கால், s. The large leg, elephantiasis, as யானைக்கால். (Old Dic.) பூதசாரம், s. Essence of the elements, formed of or belonging to the elements, elemental, பஞ்சபூதசத்து. 2. What is composed of or belonging to the primitive or spiritual class or elements. பூதசாரசரீரம், s. Bodies composed of spiritual elements. See சூக்குமசரீரம் under சரீரத்திரயம். பூததயை, s. Benevolence to creatures, as சீவகாருண்ணியம். பூததாத்திரி, s. The earth as formed of the five elements; more etymologically as nourishing living beings, பூமி; [ex தாத் திரி.] பூததானியம், s. Sesamum, எள். பூதநாடி, s. Irregularity in the pulse of one possessed by an evil spirit, பேய் பிடித்தவர்நாடி. 2. As மரணநாடி. பூதநாதன்--பூதபதி, s. Siva, as lord of the Bhutas, சிவன். பூதநாயகி, s. Parvati, பார்வதி. பூதபஞ்சாட்சரம், s. A five lettered incantation. பூதபரிணாமம், s. Modifications or changes of the elements. See பரிணாமம். பூதபரிணாமதேகம், s. Bodies formed of the gross elements. See பரிணாமசரீரம் under சரீரத்திரயம். பூதபலி--பூதயாகம், s. One of the five kinds of sacrifices. See யாகம். பூதபிரேதபிசாசு, s. Three classes of vampires. பூதபேதயோனிகள், s. Varieties of the productions of elemental combination. பூதவாகனம், s. A vehicle in a temple in imitation of a Bhuta, to carry the image of Siva or any of his family. பூதவாக்கு--பூதவார்த்தை, s. Obscene talk, கெட்டசொல். (Beschi.) பூதவாதம், s. A religious belief, making the elements to be god, ஓர்சமயம். பூதவாத்துமா--பூதாத்துமா, s. Any living being, சீவாத்துமா. பூதவிருட்சம், s. The banyan tree, ஆல மரம். பூதவிருள், s. The darkness of the elements without the light of the sun, மூலவிருள். பூதாதிஅகங்காரம், s. [in the Agam.] One of the three அகங்காரம் or evil principles. See தைசதம். பூதாஞ்சனம், s. One of the three species of magical ointments. See அஞ்ச னத்திரயம். பூதேசன், s. Siva as generalissimo of the Bhuta-hosts, சிவன்; [ex ஈசன்.] 9) *